Judges 21

Burmese JBZV

← Chapter 20 Jump to:

1ဣသေရလအမ်ိဳးသားတို႔သည္ အဘယ္သူမၽွ မိမိသမီးကို ဗယၤာမိန္အမ်ိဳးသား၌ မေပးစားရမည္အေၾကာင္း၊ မိဇပါၿမိဳ႕မွာ က်ိန္ဆိုျခင္းကို ျပဳႏွင့္ၾကၿပီ။

2လူမ်ားတို႔သည္ ဘုရားသခင့္ အိမ္ေတာ္သို႔လာ၍ ဘုရားသခင့္ေရွ႕ေတာ္၌ ညဥ့္ဦးတိုင္ေအာင္ေနလ်က္၊ အသံကိုလႊင့္၍ ငိုေႂကြးလ်က္၊

3အိုဣသေရလအမ်ိဳး၏ ဘုရားသခင္ထာဝရဘုရား၊ ဣသေရလအမ်ိဳးအႏြယ္တို႔တြင္ ယေန႔တစ္မ်ိဳး ခ်ိဳ႕တဲ့ရေသာအမွုသည္ အဘယ္ေၾကာင့္ ျဖစ္ရပါသနည္းဟု ေလၽွာက္ဆိုၾက၏။

4နက္ျဖန္နံနက္ေစာေစာ လူမ်ားတို႔သည္ထၿပီးလၽွင္၊ ယဇ္ပလႅင္ကိုတည္၍ မီးရွို႔ရာယဇ္၊ မိတ္သဟာယယဇ္တို႔ကို ပူေဇာ္ၾက၏။

5ဣသေရလ အမ်ိဳးသားတို႔ကလည္း၊ ဣသေရလ အမ်ိဳးအႏြယ္အေပါင္းတို႔တြင္ အဘယ္သူသည္ ပရိသတ္အေပါင္းႏွင့္အတူ ထာဝရဘုရားထံေတာ္သို႔ မလာဘဲေနသနည္းဟု ေမးၾက၏။ အေၾကာင္းမူကား၊ မိဇပါၿမိဳ႕ ထာဝရဘုရားထံေတာ္သို႔ မလာဘဲေနေသာသူသည္ ဧကန္အမွန္ အေသသတ္ျခင္းကိုခံေစဟု ႀကီးစြာေသာက်ိန္ဆိုျခင္းကို ျပဳႏွင့္ၾကၿပီ။

6ဣသေရလ အမ်ိဳးသားတို႔သည္လည္း၊ ညီဗယၤာမိန္အတြက္ ေနာင္တရလ်က္၊ ဣသေရလအမ်ိဳးအႏြယ္တို႔တြင္ ယေန႔တစ္မ်ိဳးဆုံးၿပီ။

7ငါတို႔သည္ ကိုယ္သမီးကို သူတို႔အားမေပးစားရမည္အေၾကာင္း၊ ထာဝရဘုရားကို တိုင္တည္၍ က်ိန္ဆိုေသာေၾကာင့္၊ က်န္ႂကြင္းေသာ သူတို႔အဖို႔ မိန္းမတို႔ကို အဘယ္သို႔ ရနိုင္သနည္းဟူ၍လည္းေကာင္း၊

8ဣသေရလ အမ်ိဳးအႏြယ္တို႔တြင္ အဘယ္သူသည္ မိဇပါၿမိဳ႕ ထာဝရဘုရားထံေတာ္သို႔ မလာဘဲေနသနည္း ဟူ၍လည္းေကာင္း ေမးျမန္းလၽွင္၊ ဂိလဒ္ျပည္၊ ယာဗက္ၿမိဳ႕သားတစ္ေယာက္မၽွ စုေဝးရာတပ္သို႔ မေရာက္မလာေၾကာင္းကို သိၾက၏။

9လူမ်ားတို႔ကို ေရတြက္ေသာအခါ၊ ဂိလဒ္ျပည္ ယာဗက္ၿမိဳ႕သားတစ္ေယာက္မၽွ မပါ။

10ထိုအခါ စုေဝးေသာသူတို႔သည္ စစ္သူရဲတစ္ေသာင္းႏွစ္ေထာင္တို႔ကို ေစလႊတ္လ်က္၊ သင္တို႔သည္သြား၍ ဂိလဒ္ျပည္ ယာဗက္ၿမိဳ႕သား ေယာက္်ား၊ မိန္းမ၊ သူငယ္တို႔ကို ဓားႏွင့္လုပ္ႀကံၾကေလာ့။

11သို႔ဆိုေသာ္၊ ေယာက္်ားအေပါင္းကိုလည္းေကာင္း၊ ေယာက္်ားႏွင့္ဆက္ဆံေသာ မိန္းမအေပါင္းကိုလည္းေကာင္း၊ ရွင္းရွင္းပယ္ရွားၾကေလာ့ဟုမွာထားသည္အတိုင္း၊

12စစ္သူရဲတို႔သည္ ဂိလဒ္ျပည္ယာဗက္ၿမိဳ႕သားတို႔တြင္၊ ေယာက္်ားႏွင့္ မဆက္ဆံေသးေသာ ကညာမိန္းမပ်ိဳေလးရာတို႔ကို ေတြ႕၍ ခါနာန္ျပည္၌ တပ္ခ်ရာ၊ ရွိေလာၿမိဳ႕သို႔ ေဆာင္ခဲ့ၾက၏။

13တစ္ဖန္ စုေဝးေသာ သူအေပါင္းတို႔သည္၊ ရိမၼဳန္ေက်ာက္၌ေနေသာ ဗယၤာမိန္လူတို႔ကို ႏွုတ္ဆက္၍ အသင့္အတင့္ေခၚျခင္းငွာ လူတို႔ကိုေစလႊတ္ၾက၏။

14ထိုအခါ ဗယၤာမိန္လူတို႔သည္ လာျပန္၍၊ ဣသေရလလူတို႔သည္ အရွင္ခ်န္ထားေသာ ဂိလဒ္ျပည္ ယာဗက္ၿမိဳ႕သူမိန္းမတို႔ႏွင့္ ေပးစားၾက၏။ သို႔ေသာ္လည္း မိန္းမတို႔သည္ မေလာက္မငၾက။

15ထိုသို႔ ထာဝရဘုရားသည္ ဣသေရလအမ်ိဳးအႏြယ္တို႔တြင္ ၿပိဳပ်က္ရာကို ျပဳေတာ္မူေသာေၾကာင့္၊ ဣသေရလလူတို႔သည္ ဗယၤာမိန္အတြက္ ေနာင္တရၾက၏။

16စုေဝးရာပရိသတ္ အသက္ႀကီးသူတို႔ကလည္း၊ ဗယၤာမိန္အမ်ိဳးထဲက မိန္းမတို႔ကို ပယ္ရွင္းေသာေၾကာင့္၊ က်န္ႂကြင္းေသာ သူတို႔အဖို႔ မိန္းမတို႔ကို အဘယ္သို႔ရနိုင္သနည္းဟူ၍လည္းေကာင္း၊

17ဣသေရလအမ်ိဳးတို႔တြင္ တစ္မ်ိဳးကို မေပ်ာက္ေစျခင္းငွာ ေသေဘးမွလြတ္ေသာ ဗယၤာမိန္လူတို႔ အေမြခံစရာေၿမ ရွိရမည္။

18သို႔ေသာ္လည္း အၾကင္သူသည္ ဗယၤာမိန္လူ၌ သမီးကိုေပးစား၏။ ထိုသူသည္ က်ိန္အပ္ေသာသူ ျဖစ္ေစဟု ဣသေရလလူတို႔သည္ က်ိန္ဆိုျခင္းကို ျပဳေသာေၾကာင့္ ငါတို႔သည္ ကိုယ္သမီးတို႔ကို မေပးစားရဟူ၍လည္းေကာင္း၊

19ေဗသလၿမိဳ႕ေျမာက္ဘက္၊ ေဗသလၿမိဳ႕မွ ေရွခင္ၿမိဳ႕သို႔သြားေသာလမ္း အေရွ႕ဘက္၊ ေလေဗာနၿမိဳ႕ေတာင္ဘက္၊ ရွိေလာၿမိဳ႕နယ္တြင္ ထာဝရဘုရားအဖို႔ ႏွစ္စဥ္ ပြဲခံတတ္သည္ဟူ၍လည္းေကာင္း၊ တိုင္ပင္ၾကသည္ႏွင့္ အညီ၊

20ဗယၤာမိန္လူတို႔ကိုေခၚ၍ သင္တို႔သည္ သြားၾကေလာ့။ စပ်စ္ဥယ်ာဥ္တို႔၌ ေခ်ာင္းေျမာင္းလ်က္ေနၾကေလာ့။ ရွိေလာၿမိဳ႕သမီးတို႔သည္ ပြဲခံအံ့ေသာငွာ ကလ်က္လာၾကေသာအခါ၊

21စပ်စ္ဥယ်ာဥ္ထဲက ထြက္ၿပီးလၽွင္၊ ထိုၿမိဳ႕သမီးတို႔ကို အသီးအသီး ကိုယ္မယားျဖစ္ေစဖို႔ ဖမ္းဆီး၍ ဗယၤာမိန္ျပည္သို႔ ေဆာင္သြားၾကေလာ့။

22သူတို႔အဘႏွင့္ေမာင္တို႔သည္ ငါတို႔ထံသို႔လာ၍ အမွုလုပ္ေသာအခါ၊ ငါတို႔က ငါတို႔မ်က္ႏွာကိုေထာက္၍ သူတို႔ကို သနားၾကပါ။ စစ္တိုက္ရာတြင္ သူတို႔ အသီးအသီးဆိုင္ေသာမယားတို႔ကို သူတို႔အဖို႔ ငါတို႔သည္ မခ်န္မထားမိပါ။ သင္တို႔၌ အျပစ္ေရာက္ေစျခင္းငွာ ယခုေပးစားၾကသည္မဟုတ္ဟု သူတို႔အား ျပန္ေျပာမည္ဟု မွာထားၾကသည္အတိုင္း၊

23ဗယၤာမိန္လူတို႔သည္ျပဳ၍ ပြဲခံလ်က္ကေသာ မိန္းမတို႔ကို ကိုယ္အေရအတြက္အတိုင္း မယားျဖစ္ဖို႔ရာ ဖမ္းဆီး၍ ယူသြားၾက၏။ ကိုယ္အေမြခံရာေျမသို႔ ျပန္ေရာက္ၿပီးလၽွင္၊ ၿမိဳ႕တို႔ကို အသစ္ျပင္ဆင္၍ ေနၾက၏။

24ထိုအခါ ဣသေရလလူ အေပါင္းတို႔သည္လည္း ကိုယ္အမ်ိဳး၊ ကိုယ္အေဆြေနရာ ကိုယ္အေမြခံရာေျမသို႔ ျပန္သြားၾက၏။

25ထိုကာလ၌ ဣသေရလရွင္ဘုရင္ မရွိ၊ လူတိုင္း မိမိစိတ္အလိုရွိသည္အတိုင္း ျပဳသတည္း။ တရားသူႀကီး မွတ္စာၿပီး၏။

← Chapter 20 Jump to: