Luke 1 — Mazanderani EMB (کتاب مقدس به زبان مازندرانی - گویش شرقی)

5هیرودیس، یَهودیهِ پادشاهِ دوره یِتا کاهِن که وه اسم زکِریا و اَبیّائه کاهنونِ دَسه جِم بییه، زندگی کارده. وه زنا اِلیزابِت هم هارونِ کاهِنِ نَسلِ جِم بییه.

6هر دِتا خِدائه نَظِر دِله صالح بینه و تِمومِ خِداوندِ اَحکام و دستوراتِ بی‌عیب به جا یاردِنه.

7ولی وِشون وَچه نِداشتِنه، چوون اِلیزابِت نازا بییه و هر دِتا پیر بینه.

8اَت کَش که خِدمِت هاکاردِن زکِریائه دَسهِ نوبت بییه، و وه خِدائه حِضور کاهنی کارده،

9طِبق کاهِنونِ رَسم، قِرعه وه اسم دَکِته که خِداوندِ مَعبدِ دِله بوره و بُخور بَسوزونه.

10بُخور بَسوزوندِنِ مووقه، تِموم جَمیِّت بیرون اِیست هاکارده بینه و دَینه دِعا کاردِنه

11یهویی خِداوندِ یِتا از فرشته ها که بُخورِ تشدونِ راسِ وَر اِیست هاکارده بییه زَکِریا ره ظاهر بَییه.

12زَکِریا وه بَدیئِنِ جِم پریشون بَییه و وه ره تَرس بَییته.

13ولی فرشته وه ره بااوته: «ای زَکِریا، نَتِرس! تِ دِعا مِستَجاب بَییه. تِ زِنا اِلیزابِت تِ وِسه یِتا ریکا دِنیا یارنه که تِ وه اِسمِ یحیی اییِلنی.

14تِ شادی و خِشالیِ جِم پِر بونی، و خَیلیا هم وه دِنیا بییَموئِنِ جِم خِشال بوننه،

15چوون وه خِداوندِ نَظِر، گَتِ مَردی بونه. یحیی نَووِسه هیچ وَخت، شِراب یا عَرِقِ تِک بَزِنه. حَتَّی وه شه مارِ اِشکِمِ دِله، روح‌القدسِ جِم پِر بونه،

16خَیلیا ره اِسرائیلِ قوم جِم، خِداوندِ سَمت، وِشونِ خِدا بَرگِردِندِنه.

17وه اِیلیائه قِوَّت و روحِ هِمراه، خِداوندِ پیشاپیش اِنه تا پییرونِ دِلِ به وَچون نزیک هاکانه و سرکشِ آدِمونِ یاد هاده که شه پییِرون واری خِداوندِ دوس دارِن تا قومی آماده، خِداوندِ وسه فِراهم هاکانه.»

18زَکِریا فِرشتهِ جِم بَپِرسیه: «اینِ کِجه جِم بَدونم؟ مِن پیرِمردیمه و مِ زِنا هم پیرِ.»

19فرشته جِواب هِدا: «مِن جبرائیلِمه که خِدائه حِضور اِیست کامبه. اَلان بَفرِسی بَیمه تا تِ هِمراه گَب بَزِنِم و این خَوِرِ خِشِ تِ ره هادِم.

20اِسا لال بونی و تا اون روز که این اتّفاق دَکِفه، نَتوندی دییه گَب بَزِنی، چوون مِ گَبِ که وه وَختِ مووقه اِتفاق کَفِنه ره باوِر نَکاردی.»

21جَمیَّتی که بیرون زکِریائه اِنتِظارِ کَشینه، از اینکه وه اَنده مَعبِدِ دِله بَمونِسه بییه، تَعجِّب هاکاردِنه.

22وَختی زَکِریا بیرون بییَمو، نَتونِسه مَردِمِ هِمراه گَب بَزِنه. پَس بِفَهمِسِنه مَعبِدِ دِله رؤیایی بَدیئه، چوون فِقَط ایما و اِشاره زوئه و نَتونِسه گَب بَزِنه.

23زکِریا بعد از اینکه شه خِدمِتِ تِموم هاکارده، شه سِره بَردَگِردِسه.

24چَن وَخت دییه، وه زِنا اِلیزابِت حامله بَییه و پَنج ماه شه ره سِره دِله جا هِدا.

25اِلیزابِت گاته: «خِداوند مِ وِسه این طی هاکارده. وه این روزائه دِله مِ ره لِطف هاکارده و اونچی که مَردِمِ پَلی مِ وِسه مایهِ ننگ بییه ره بَییته.»

26شیشمین ماه دِله، خِدا شه فرشته، جبرائیلِ یِتا شَهر که وه اسم ناصره و جلیل مَنطقه دِله بییه بَفرِسیه،

27تا یِتا اَذِبِ کیجائه پَلی که وه اِسم مَریِم بییه، بُوره. مریم یِتا مَردیِ نومزه بییه که وه اِسم یوسِف بییه، داوودِ پادشاهِ نَسلِ جِم.

28فرشته مَریِمِ پَلی بُورده و بااوته: «سِلام بر تِ، ای کِسی که مورد لطفی. خِداوند تِ هِمراه دَره.»

29ولی مریِم وَختی وه گَبِ بِشنُسه خَله پریشون بَییه و شه هِمراه کَلِنجار شیه تا بِفَهمه این چی طی سِلامیِ.

30ولی فرشته وه ره بااوته: «ای مَریِم، نَتِرس! چوون خِدا تِ ره لطف هاکارده.

31اِسا حامله بونی و یِتا ریکا دِنیا یارنی که وه اِسمِ عیسی اییِلنی.

32وه گَتِ مَردی بونه و خِدائه مِتعالِ ریکا بااوته بونه. خِداوندْ خِدا، وه جَد، داوودِ پادشاهیِ تَختِ وه ره دِنه.

33وه تا ابِد یَعقوبِ نَسلِ پادِشاهی کانده و وه پادشاهی هیچ وَخت تِموم نَوونه.»

34مریِم فِرشتهِ جِم بَپِرسیه: «چی طی این طی بونه، چوون مِن هیچ مَردی هِمراه دَنی بیمه؟»

35فرشته جِواب هِدا: «روح‌القدس تِ ره نازل بونه و خِدائه مِتعال قِوَّت، تِ سَر سایه دِم دِنه. اینِ وِسه، اون وَچه، مِقدّس و خِدائه ریکا بااوته بونه.

36بَدون تِ فامیل الیزابت پیریِ دِله، یِتا ریکا، شه اِشکم دِله دارنه. اَره، وه که گانِنه نازائه، شیش ماه بونه که حامِله ئه.

37چوون هیچ کاری خِدائه وِسه مَحال نییه!»

38مریِم بااوته: «مِن خِداوندِ کَنیزِمه. اونچی که مِ خَوری بااوتی، بَووه.» اون وَخت فرشته وه وَرِ جِم بورده.

39هَمون روزا، مَریِم بِلِند بَییه و عجلهِ هِمراه یِتا شَهر، یَهودیهِ کوهِ دِله بُورده،

40وه زکِریائه سِره دِله بُورده و اِلیزابِتِ سِلام هاکارده.

41وَختی اِلیزابِت، مَریِمِ سِلامِ بِشنُسه، وَچه وه اِشکِمِ دِله تِکون بَخُرده، و اِلیزابِت، روح‌القدسِ جِم پِر بَییه،

42الیزابت بِلِندِ صِدائه هِمراه بااوته: «تِ زَن هائه دِله مِوارَکی، و تِ اِشکِمِ ثَمِره مِوارَکِ!

43مِن کیمه که مِ سرورِ مار مِ بَدیئِنِ وِسه بِیّه؟

44چوون وَختی تِ سِلام مِ گوش بَرِسیه، وَچه خِشالیِ جِم مِ اِشکِمِ دِله تکون بَخُرده.

45خِش به حالِ اونی که باوِر هاکانه، اونچی که خِداوندِ طَرِفِ جِم وه ره بااوته بَییه، اِنجام رِسِنه.»

46مریِم وه جِواب بااوته: «مِ جان خِداوندِ پَرسِش کانده

47و مِ روح، مِ نجات‌دَهِنده، خِدائه دِله، خِشالی کانده،

48چوون وه شه کَنیزِ کِچیکی ره، نَظِر لِطف دِم هِدا. بعد از این، تِمومِ نسلها مِ ره مِوارک گانِنه،

49چوون اون توانا که وه اِسم قُدوسِ، مِ وِسه گَت گَتِ کار هاکارده.

50وه رَحمِت، نَسل در نَسل، اونایی وسهِ هَسه که وه جِم تَرسِنِنه.

51خِداوندِ دَس، قِوَّتِ هِمراه کار هاکارده و اونایی که شه فکر و دلِ دِله مغرورِنه ره تار و مار هاکارده؛

52قِدّدارون تَختِ جِم، بِنه سَر دِم هِدا و فروتنونِ سَر بِلِند هاکارده؛

53وِشناها ره خوارِ چی هائه هِمراه سیر هاکارده ولی پولدارونِ دَس خالی راهی هاکارده.

54وه شه رحمِتِ یاد بیارده، و شه خادم، اِسرائیلِ کُمِک هاکارده،

55همون‌طی که اَمه پییِرون، اِبراهیم و وه نَسلِ وَعده هِدا بییه که تا ابد این طی هاکانه.»

56مریِم سه ماه اِندا اِلیزابِتِ پَلی بَمونِسه و بعد شه سِره بَردَگِردِسه.

57وَختی الیزابتِ وَضعِ حَمل بَرِسیه، یِتا ریکا دِنیا بیارده.

58وه هِمساده ها و فامیلون وَختی بِشنُسِنه که خِداوند چَنده گَتِ رحمِت وه وِسه هاکارده، وه خِشالیِ دِله شَریک بَینه.

59هشتمین روز، چِلیکِ وچهِ خَتنه هاکاردِنِ وِسه بییَمونه و خواسِنه وه پییِرِ اِسم، زکِریا ره وه سَر بییِلِّن.

60ولی چِلیکِ وَچهِ مار بااوته: «نا! وه اسم وِنه یحیی بوئه.»

61وِشون بااوتِنه: «تِ فامیلونِ دِله کِسی این طی اسمی نِداشته.»

62بعد اشاره هِمراه، چِلیک وَچهِ پییِرِ جِم بَپِرسینه خوانه وه اِسم چی بوئه.

63زَکِریا تَخته ای که بَنوِشتنه وِسه بییه ره بَخواسه و بَنوِشته: «وه اِسم یحییِ!» همه تعجِّب هاکاردِنه.

64هَمون مووقه، وه زِوون واز بَییه و خِدا ره پَرَسِش هاکارده.

65تِمومِ هِمساده ها بَتِرسینه و مَردِم، تِمومِ یَهودیهِ کوهِ دِله این‌ خَوِرا ره پخش هاکاردِنه.

66هر کی این گَب ها ره اِشنُسه، شه دِلِ دِله گاته که: «این وَچه چی طی آدِمی بونه؟» چوون خِداوندِ دَس وه هِمراه دَییه.

67اون وَخت وه پییِر، زَکِریا، روح‌القدسِ جِم پِر بَییه و این طی نَبِوّت هاکارده:

68«مِوارک بوئه خِداوند، اِسرائیلِ خِدا، چوون شه قومِ کُمِک بییَمو و وِشونِ آزاد هاکارده.

69وه اَمه وسه یِتا قِدّارِ نِجات دَهِنده داوودِ نَسلِ جِم فِرِسِندِنه

70دِرِس هَمون طی که از قدیم شه مِقدَّسِ پِیغَمبِرونِ زِوونِ جِم وَعده هِدا که:

71اِما ره دِشمِنونِ دَسِ جِم و تِمومِ اونایی که اَمه جِم بیزارِنه، نِجات هاده،

72تا اون رَحمتی ره که اَمه پییِرونِ قول هِدا بییه ره سِراغ هاده و شه مِقدَّسِ عَهدِ یاد بیاره؛

73هَمون قَسِمی ره که اَمه جد ابراهیمِ وِسه بَخُرده

74که اِما ره دِشمِنون دَسِ جِم نِجات هاده تا اِما وه ره بی تَرس خِدمِت هاکانیم،

75و تِمومِ شه عمرِ، قُدّوسیت و عدالت دِله وه حِضور سَر هاکانیم.

76و تِ، ای وچه، خِدائه متعالِ پیغمبِر بااوته بونی؛ چوون خِداوندِ جِم جلوتر شونی تا وه راه ها ره، وه وِسه آماده هاکانی،

77و وه قومِ آگاه هاکانی که نِجات اینِ دِله دَره که وِشونِ گِناهون بیامِرزی بَووه.

78چوون اَمه خِدائه رحم و دِل سوزیِ وِسه هَسه، که اِفتاب آسِمونِ جِم اَمه وِسه در اِنه

79تا اونایی ره که ظِلِماد و مَرگِ سایهِ دِله نیشتِنه ره روشِنایی هاده، و اَمه قَدِمِ، صِلح و سِلامتیِ راهِ دِله هدایت هاکانه.»

80و اون وَچه گَت بونِسه و روحِ دِله، قَوی بونِسه، و تا روزی که خواسه اِسرائیلِ قومِ ظاهر بَووه، صَحرائه دِله به‌سَر وَرده.