bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Mazanderani
/
Mazanderani EMB (کتاب مقدس به زبان مازندرانی - گویش شرقی)
/
Luke 18
Luke 18
Mazanderani EMB (کتاب مقدس به زبان مازندرانی - گویش شرقی)
← Chapter 17
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 19 →
1
عیسی شه شاگردونِ وسه مَثِلی بیارده تا وِشونِ سِراغ هاده که وِنه هَمِش دِعا هاکانِن و هیچ وَخت دلسرد نَووِن.
2
عیسی بااوته: «یِتا شَهرِ دِله یِتا قاضی دَییه که نا خِدائه جِم تَرسیه، نا مَردِمِ سَرِ چِش گِته.
3
هَمون شَهرِ دِله یِتا بیوهزنا دَییه که یه سَره وه پَلی اییَمو و گاته "مِ حَقِّ مِ دِشمِنِ جِم بَیر".
4
قاضی چَن وَختی وه ره اعتنا نَکارده. ولی سَرآخِر شه هِمراه بااوته: ”هر چَن خِدائه جِم نَتِرسِمبه و مَردِمِ سَر چِش نَیرِمبه،
5
ولی چوون این بیوهزنا هَمِش مِ مِزاحِم بونه، وه داد رِسِمبه، نَکِنه هَمِش بِیّه و مِ ره سِتوه بیاره»
6
بعد عیسیِ خِداوند بااوته: «بِشنُئین این بیانصافِ قاضی چی گانه
7
اِسا، مگه خِدا شه انتخاب بَییه هائه داد که شو و روز وه پیشگاه اِلتماس کاندِنه، نَرِسِنه؟ این کارِ همین طی عَقِب دِم دِنه؟
8
شِما ره گامبه خَله زود، وِشونِ داد رِسِنه. ولی وَختی اِنسانِ ریکا بِیّه، زِمینِ سَر ایمونی پی دا کانده؟»
9
اون وَخت عیسی بعضیائه وِسه که شه دِرِسکاریِ جِم مِطمَئن بینه و بَقیه ره کِچیک اِشمارِسِنه، این مَثِلِ بیارده:
10
«دِ نَفِر عبادتِ وِسه مَعبِد بُوردِنه، یِتا عُلِمائه فریسیِ جِم و یِتا دییه خراجگیر.
11
فریسی اِیست هاکارده و شه هِمراه این طی دِعا هاکارده: ”خِدایا، تِ ره شکر کامبه که، دییهِ مَردِمِ واری دِز و ظالِم و زِنا کار نیمه، حَتّی این خراجگیرِ واری هم نیمه.
12
هفتهِ دِله، دِ کَش روزه گِرمه و هر چی بهدس یارمه، شه اَموالِ ده به یکِ، خِدائه ره هَدیه دِمبه.“
13
ولی اون خراجگیر دور اِیست هاکارده بییه و نِخواسه حَتّی شه سَرِ آسمونِ سَمت بِلِند هاکانه، بلکه شه سینه سَر کُتِندِسه و گاته: ”خِدایا، مِنِ گِناهکارِ رَحم هاکان.“
14
شِما ره گامبه این مَردی بَخشیده بَییه و شه سِره بُورده ولی اون فَریسی نا، چوون هر کی شه ره گَت هاکانه، کِچیک بونه و هر کی شه ره فروتَن هاکانه، سَر بِلِند بونه.»
15
مَردِم حَتّی چِلیکِ وَچونِ عیسی پَلی یاردِنه تا اونائه سَر، دَس بییِلّه و وِشونِ بَرکَت هاده. وَختی شاگِردون اینِ بَدینه، مَردِمِ تَشِر بَزونه.
16
ولی عیسی شه شاگِردونِ صدا هاکارده و بااوته: «بییِلین وچون، مِ پَلی بِیِّن؛ وِشونِ دَمِ نَیرین، چوون خِدائه پادشاهی این طی کِسائه وِسه هَسه.
17
حَییقَتاً، شِما ره گامبه، هر کی خِدائه پادشاهی ره وچه ای واری قبول نَکِنه، هیچ وَخت اونِ دِله نَشونه.»
18
یِتا از رئیسون، عیسی جِم بَپِرسیه: «اِی خوارِ اِسّا، چی هاکانِم تا اَبدی زندگیِ وارث بَووِم؟»
19
عیسی بااوته: «چه مِ ره خوار خوندِنی؟ هیچ کَس جِز خِدا خوار نییه.
20
اَحکامِ دوندی: زِنا نَکِن، قَتل نَکِن، دِزّی نَکِن، دِراغی شِهادت نده، شه پییِرمارِ اِحترام بییِل.»
21
اون مَردی بااوته: «تِمومِ اینا ره از جِوونی به جا بیاردِمه.»
22
عیسی وَختی اینِ بِشنُسه، بااوته: «هَمتی یه چی کم دارنی؛ تِمومِ اون چی دارنی ره بَروش و فقیرونِ میون رَسِد هاکان، که آسمونِ دِله گنج دارنی. بعد بِرو مِ ره پیروی هاکان.»
23
اون مَردی وَختی اینِ بِشنُسه، وه ره غُصّه بَییته، چوون خَله پولدار بییه.
24
عیسی وَختی بَدیئه اون مَردی ره غُصّه بَییته، بااوته: «پولدارون بُوردِن، خِدائه پادشاهیِ دِله چَنده سختِ!
25
شِتِرِ رَد بَیِّن، دَرزِنِ سولاخِ جِم آسونتِرِ تا یِتا پول دار، خِدائه پادشاهی دِله بُوره.»
26
اونایی که این گَبِ بِشنُسِنه، بااوتِنه: «پَس کی تونده نِجات بَیره؟»
27
عیسی بااوته: «اون کاری که آدِم نَتونده هاکانه ره خِدا تونده اِنجام هاده.»
28
پِطرُس بااوته: «هارِش اِما شه سِره و زندگیِ جِم دَس بَییتیمی و تِ ره پیرَوی هاکاردیمی!»
29
عیسی وِشونِ بااوته: «حَییقَتاً، شِما ره گامبه، هیچ کی دَنیه که سِره یا زِنا یا بِرارون یا پییِر مار یا وَچونِ جِم، خِدائه پادشاهیِ خاطِری دَس بَیره،
30
و این دِنیائه دِله چَن بِرابر بهدس نیاره، و اون دِنیائه دِله هم اَبَدی زندگی وه قِسمِت نَووه.»
31
بعد عیسی شه دِوازه شاگردِ یِتا گوشه بَکِشیه و وِشونِ بااوته: «اَلان اورشَلیم شومبی. اونجه هر چی پِیغَمبِرون، اِنسانِ ریکائه خَوِری بَنوشتِنه، اِتّفاق کَفِنه.
32
چوون وه ره غیریَهودیونِ دَس تَسلیم کاندِنه. وِشون وه ره مَسخره و توهین کاندنه و وه دیمِ سَر خِلیک دِم دِنِنه، و وه ره شِلاق زَندنه و کُشِنِنه.
33
ولی سِوّمین روز زنده بونه.»
34
شاگِردون وه گَبِ نِفَهمِسِنه. وه گَبِ مَعنی وِشونِ جِم پِنهون بییه و نِفَهمِسِنه چیِ خَوِری گَب زَنده.
35
وَختی عیسی اَریحائه شَهرِ نَزیکی بَرِسیه، یِتا کورِ مَردی راهِ کِنار نیشته بییه و گِدایی کارده.
36
وَختی اون جَمیِّتِ صِدا ره که اونجه جِم رَد بونِسِنه ره بِشنُسه، بَپِرسیه: «چه خَوِرِ؟»
37
وه ره بااوتِنه: «عیسیِ ناصری دَره رَد بونه.»
38
وه داد بَزو: «ای عیسی، داوودِ ریکا، مِ ره رَحم هاکان!»
39
اونایی که جَمیِّتِ پیشاپیش شینه، وه ره تَشِر بَزونه و بااوتِنه ساکت بوئه. ولی وه ویشتَر داد زوئه: «ای داوودِ ریکا، مِ ره رَحم هاکان!»
40
بعد عیسی اِیست هاکارده و دَستور هِدا اون مَردی ره وه پَلی بیارِن. وَختی نَزیک بییَمو، عیسی وه جِم بَپِرسیه:
41
«چی خوانی تِ وسه هاکانِم؟» اون مَردی بااوته: «ای آقا، خوامبه مِ چِش بَوینه.»
42
عیسی وه ره بااوته: «تِ چِش بَوینه! تِ ایمون تِ ره شِفا هِدا.»
43
اون کورِ مَردیِ چِش دَرجا بَدیئه و هَمون طی که خِدا ره شکر کارده، عیسیِ دِمبال بُورده. وَختی تِمومِ مَردِم اینِ بَدینه، خِدا ره شکر هاکاردِنه.
← Chapter 17
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 19 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24