Luke 11 — Mazanderani EMB (کتاب مقدس به زبان مازندرانی - گویش شرقی)

1یِتا روز عیسی یه جا دَییه دِعا کارده. وَختی وه دِعا تِموم بَییه، یِتا از وه شاگِردون وه ره بااوته: «ای آقا، دِعا هاکاردِنِ اِما ره یاد هاده، هَمون‌طی که یحیی شه شاگِردونِ یاد هِدا.»

13پَس اگه شِما که اَنده بَد ذاتِنی دوندِنی که وِنه شه وَچونِ خوارِ چی هادین، چَنده ویشتر شِمه آسِمونی پییِر، روح‌القُدُسِ هر کیِ که وه جِم بِخوائه، بَخشِنه.»

14اَت کَش عیسی یِتا لالِ دِوِ یه نَفِرِ جِم بیرون کارده. وَختی دِو بیرون بُورده، لالِ مَردی تونِسه گَب بَزِنه و مَردِم بِهت هاکاردِنه.

15ولی بعضیا بااوتِنه: «وه دِوها ره بِعِلزِبولِ کُمِکِ هِمراه که دِوهائه رَئیسِ بیرون کانده.»

16بَقیه هم این نیِّتِ هِمراه که وه ره آزمود هاکانِن، وه جِم یِتا آسِمونی نِشونه بَخواسِنه.

17عیسی وِشونِ فِکرِ بَخوندِسه و وِشونِ بااوته: «هر مملکتی که شه علیه دِ دَسه بَووه، نابود بونه و هر سِره ای که وه دِله دِ دَسِگی دَووه، پاشِنه.

18اگه شیطان هم شه علیه دِ دَسه بَووه، چی طی وه مملکت پا بَرجا موندِنه؟ چوون گانِنی مِن دِوها ره بِعِلزِبولِ کُمِکِ هِمراه بیرون کامبه.

19اگه مِن بِعِلزِبولِ کُمِکِ هِمراه دِوها ره بیرون کامبه، شِمه شاگِردون کِنه کُمِکِ هِمراه اونا ره بیرون کاندنه؟ پَس وِشون، شِما ره داوِری کاندنه.

20ولی اگِه مِن خِدائه قِوَّتِ هِمراه دِوها ره بیرون کامبه، پَس این نِشون دِنه خِدائه پادشاهی شِما ره بَرِسیه.

21وَختی یِتا قِدّارِ مَردی که کامِلاً مِسَلّحِ، شه کاخِ جِم محافظت هاکانه وه اَموال در امان موندِنه.

22ولی وَختی یه نَفِر که وه جِم قِدّارتَرِ، وه ره حَمله هاکانه، وه ره شکست دِنه و سِلاحیِ که اون مَردی وه سَر بالِسه ره وه جِم گِرنه و تِمومِ وه دارایی ره تاراج کانده.

23«هر کی مِ هِمراه نییه، مِ علیه، و هر کی مِ هِمراه جَمع نَکِنه، تار و مار سازِنه.

24«وَختی که پَلیدِ روح یه نَفِرِ جِم بیرون اِنه، خِشک و بَرَهوتِ جائه دِله شونه تا یِتا جا شه اِستراحتِ وِسه پی دا هاکانه. ولی چوون پی دا نَکانده شه هِمراه گانه: ”اون سِره ای که وه جِم بییَمومه ره بَرگِردِمبه.“

25وَختی اونجه رِسِنه و اون سِره ره سازه بَزو و تَمیز وینده

26شُونه و هَفت تا روح شه جِم بَدتِرِ یارنه و همه با هم دِله شونِنه و اونجه ساکن بونِنه. اون وَخت اون آدِمِ عاقبت وه اَوِّلِ کَشِ جِم، هم بَدتِر بونه.»

27وَختی که عیسی این گَب ها ره گاته، یِتا زِنا جَمیِّتِ دِله شه صدا ره بِلِند هاکارده و بااوته: «خِش به حال ماری که تِ ره دِنیا بیارده و تِ ره شیر هِدا.»

28ولی عیسی وه جِواب بااوته: «خِش به حال اونایی که خِدائه کِلامِ اِشنُنِنه و اونِ به جا یارنِنه.»

29وَختی که جَمیِّت زیاد بونِسه، عیسی بااوته: «این نَسلِ مَردِم چَنده شَرورِنه. وِشون یِتا نِشونه خوانِنه! ولی نِشونه ای وِشونِ هِدا نَوونه جز یونِسِ پِیغَمبِرِ نِشونه.

30چوون هَمون‌طی که یونس، نینوائه مَردِمِ وسه نِشونه بییه، اِنسانِ ریکا هم این نَسلِ وِسه نِشونه بونه.

31داوِریِ روز، جِنوبِ مَلِکه، این نَسلِ هِمراه حِرِسِنه و وِشونِ مَحکوم کانده، چوون وه، دِنیائه اون سَرِ جِم بییَمو تا سِلیمونِ حِکمَتِ بِشنُئه، اِسا اونی که اینجه دَره سِلیمونِ جِم گَت تِرِ.

32نینوائه مَردِم، داوِری روز این نَسلِ هِمراه حِرِسِنِنه و وِشونِ مَحکوم کاندِنه، چوون وِشون یونسِ موعظهِ خاطِری توبه هاکاردِنه، و اِسا اونی که اینجه دَره یونِسِ جِم گَت تِرِ.

33«هیچ کی لمپایی که شه استفادهِ وِسه رووشِن هاکارده ره اَی اِمباری دِله بَرنِگاردِنه، بلکه لَمپا ره پایهِ سَر اییِلنه تا هر کی دِله بِیّه روشِنایی ره بَوینه.

34تِ چش، تِ تَنِ لمپائه. اگه تِ چِش سالم بوئه، تِموم تِ وجود رووشن بونه. ولی اگه تِ چِش فاسد بوئه، تِموم تِ وجودِ تاریکی گِرنه.

35مواظب باش، نکنه اون نُوری که تِ دِله دَره، تاریکی بوئه.

36اگه تِموم تِ وجود رووشن بوئه و هیچ تاریکی ای اونِ دِله دَنی بوئه، اون وَخت، مووقه ای واریِ که لَمپائه نور تِ ره تابِنه، تِمومِ تِ وجود رووشِناییِ دِله دَره.»

37وَختی عیسی شه گَبِ تِموم هاکارده، یِتا از عُلِمائه فِرقه فریسی وه ره غِذائه وِسه دَعوِت هاکارده. پَس عیسی وه سِره بُورده و هِنیشته.

38ولی وَختی فریسی بَدیئه، عیسی شه دَسِ قبلِ از غِذا نَشُسه، خَله تَعَجِّب هاکارده.

39اون وَخت عیسیِ خِداوند وه ره بااوته: «شِما فریسیون، پِشقاب و پیالهِ بیرونِ تمیز کاندینی، ولی وه دِله طِمَع و بَدیِ جِم پِرِ!

40ای نادونون، مگه اونی که بیرونِ بِساته، دِله ره هم نِساته؟

41پَس اون چیایی جِم که شه دلِ دِله دارنِنی صَدَقه هادین و ویندِنی که همه چی شِمه وِسه پاکِ.

42«وای بر شِما ای عُلِمائه فَریسی! شِما نَعناع و شِفید و همه جور سَبزیِ جِم دَه‌ به یک دِنِنی، ولی عِدالَتِ نَدید گِرنِنی و خِدائه مِحَبَّتِ جِم غافِلِنی. اینا ره هم وِنه به‌جا یاردینی و اونا ره هم از یاد نَوِردینی.

43وای به حال شِما ای عُلِمائه فریسی! چوون دوس دارنِنی عِبادَتگاهِ دِله بِهتَرین جا هِنیشین و مَردِم، کوچه بازارِ دِله شِما ره سِلام هاکانِن.

44وای بر شِما! چوون شِما بی علامتِ قبرا ره مُوندِنِنی که مَردِم نَدوندِنه و اونائه سَر راه شونِنه.»

45یتا از توراتِ مَلّمون عیسیِ جِواب بااوته: «اِسّا، تِ این گَبهائه هِمراه اِما ره هم توهین کاندی.»

46عیسی بااوته: «وای بر شِما، ای توراتِ مَلّمون، چوون مَردِمِ دوش سَنگینِ بار اییِلنِنی، ولی شه حاضر نینی، کُمِکِ وِسه حَتّی شه اَنگوسِ بارِ بِن بییِلین.

47وای بر شِما، چوون، پِیغَمبِرونِ وِسه که شِمه پییِرون دَس بَمِردِنه، مَقبره سازِنِنی!

48پَس شِما، شه پییِرون شاهِدِنی و وِشونِ کارِ تایید کاندینی. وِشون پیغمبِرونِ بَکوشتِنه و شِما وِشونِ مقبره ره سازِنِنی.

49اینِ وِسه خِدائه حِکمت گانه ”مِن وِشونِ وسه پِیغَمبِرون و رسولونِ فِرِسِندِمبه. ولی وِشون بعضیا ره کُشِنِنه و بعضیا ره شکنجه دِنِنه.“

50تا تِمومِ پِیغَمبِرونی که وِشونِ خون از خلقت دِنیا تا اَلان دَشِندی بَییه، این نَسلِ گَردِن دَووه -

51هابیلِ خونِ جِم تا زَکِریا که وه خونِ قِروونگاه و مِحرابِ میون دَشِندینه. اَره، شِما ره گامبه که این نَسل تِمومِ اینائه وِسه حِساب پَس دِنه.

52وای بر شِما ای توراتِ مَلِّمون! چوون شِما حَییقَتِ مَردِمِ جِم قایم کاندینی نا شه اونِ قبول دارنِنی و نا اییِلنِنی دییَرونی که خوانِنه، اونِ ایمون بیارِن.»

53وَختی عیسی بیرون بُورده، توراتِ مَلِّمون و عُلِمائه فِرقه فریسی بَدجور وه ره فِشار یاردِنه و تَقِلّا کاردِنه وه ره تحریک هاکانِن خَله چیائه خَوِری گَب بَزِنه.

54و مَعطِل بینه عیسیِ تِکِ جِم یِتا گَب دَر بِیّه تا شه وه گَبِ هِمراه وه ره تَله دِله دِم هادِن.