bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Mazanderani
/
Mazanderani EMB (کتاب مقدس به زبان مازندرانی - گویش شرقی)
/
Luke 14
Luke 14
Mazanderani EMB (کتاب مقدس به زبان مازندرانی - گویش شرقی)
← Chapter 13
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 15 →
1
یِتا مِقدَّسِ شنبه روز که عیسی غِذا بَخُردِنِ وِسه، فِرقه فریسیِ یِتا از رهبرونِ سِره بُورده بییه، اونایی که اونجه دَیینه وه ره دِقِّتِ هِمراه زیر نَظِر داشتِنه.
2
وه روب رو، یِتا مَردی دَییه که وه تَن اُوله داشته.
3
عیسی، توراتِ مَلِّمون و فریسیون جِم بَپِرسیه: «شنبه روزِ دِله شِفا هِدائِن جایزه یا نا؟»
4
وِشون هیچی نااوتِنه. پَس عیسی اون مَردی ره بَییته، شِفا هِدا و مِرخَص هاکارده.
5
بعد وِشونِ هارِشیه و بَپِرسیه: «کِدوم یِتا از شِما دَره که وه ریکا یا وه گو مِقدَّسِ شنبهِ دِله چاه دِله دَکِفه و دَرجا وه ره بیرون نیاره؟»
6
وِشون هیچ جِوابی نِداشتِنه هادِن.
7
وَختی عیسی بَدیئه مِهمونون چی طی تَقِلّا کاندِنه بورِن مجلسِ بالا هِنیشِن، این مَثِلِ وِشونِ وِسه بیارده:
8
«وَختی کِسی تِ ره آروسی دَعوِت کانده، مجلسِ بالا نَنیش، چوون شاید کِسی تِ جِم سَرشناس تر هم دَعوِت بَییه بوئه.
9
اون مووقه صاحاب مجلس که هر دِتائه شِما ره دَعوِت هاکارده، اِنه و تِ ره گانه: ”شه جا ره این آدِمِ هاده.“ اون وَخت شَرمندِگیِ هِمراه تَهِ مجلس نیشِنی.
10
ولی هر وَخت کِسی تِ ره دَعوِت کانده، بور و تَهِ مجلس هِنیش، تا وَختی صاحاب مجلس بِیّه، تِ ره باره: ”مِ رَفِق، بَفِرمی بالاتَر هِنیش.“ اون وَخت، دییه مِهمونون پَلی که سِفرهِ سَر نیشتِنه سَر بِلِند بونی.
11
چوون هر کی شه ره گَت هاکانه، کِچیک بونه، و هر کی شه ره فروتَن هاکانه، سَر بِلِند بونه.»
12
بعد عیسی صاحاب مجلسِ بااوته: «وَختی ناهار یا شوم دَعوِتی دِنی، رَفِقون و بِرارون و فامیلون و شه پولدارِ هِمساده ها ره دعوِت نَکِن؛ چوون اونا هم تِ ره دَعوِت کاندنه و این طی عَوِض گِرنی.
13
ولی وَختی دَعوِتی دِنی، فَقیرون و چِلِخون و شَلون و کورونِ دَعوِت هاکان
14
که تِ بَرکَت گِرنی؛ چوون وِشون هیچی نِدارنِنه که در عَوِض تِ ره هادِن، و شه اَجرِ، دِرِسکارونِ قیامِتِ دِله گِرنی.»
15
وَختی یِتا از مِهمونون که عیسیِ هِمراه همسِفره بییه اینِ بِشنُسه، عیسی ره بااوته: «خِش به حال اونی که خِدائه پادشاهیِ دَعوتیِ دِله نون بَخُره.»
16
عیسی وه جِواب بااوته: یه نَفِر یِتا گَتِ دَعوِتی بَییته و خَیلیا ره دَعوِت هاکارده.
17
وَختی شُومِ مووقه بَییه، شه نوکِرِ بَفرِسیه تا دَعوِت بَییهِ ها ره باره، ”بِئین چوون همه چی حاضرِ.“
18
ولی وِشون هر کِدوم یِتا بَهونه بیاردِنه. اَوِّلی بااوته: ”یِتا زِمین بَخریمه که وِنه بُورِم اونِ بَوینِم. خواهشاً مِ عذرِ قبول هاکان.“
19
یِتا دییه بااوته: ”مِن پَنج جِفت گو بَخریمه، و الان دَره شُومبه اونا ره هارِشِم بَوینِم چی طینه. خواهشاً مِ عذرِ قَبول هاکان.“
20
یِتا دییه هم بااوته: ”تازه زَن بَوِردِمه، اینِ وِسه نَتومبه بِیِّم.“
21
پَس نوکِر بَردَگِردِسه و همه چی ره شه اربابِ بااوته. ارباب عَصِبانی بَییه و شه نوکِرِ دَستور هِدا دَرجا شَهرِ کوچه بازارِ دِله بُوره و فَقیرون و چِلِخون و کورون و شَلونِ بیاره.
22
نوکِر بااوته: ”آقا، تِ دَستورِ اِنجام هِدامه، ولی هَمتی جا دَره.“
23
بعد وه اَرباب بااوته: ”شاه راه و کورِ راههایی که شَهرِ جِم بیرون دَرِنه، بور و اِصرارِ هِمراه مَردِمِ مِ دَعوتیِ دِله بیار تا مِ سِره پِر بَووه.
24
شِما ره گامبه دَعوِت بَییه هائه جِم هیچ کِدوم مِ شومِ حَتَّی مِزه هم نَکاندِنه.
25
یَته خَله جَمیِّت عیسی ره همراهی کارده. عیسی وِشونِ هارِشیه و بااوته:
26
«هر کی مِ پَلی بِیّه و شه پییِر مار، زِنا و وَچه، بِرار و خواخِر و حَتَّی شه جانِ جِم نَفرِت نِداره، نَتونده مِ شاگرد بوئه.
27
هر کی شه صَلیبِ شه دوش نَکِشه و مِ دِمبال نَیّه، نَتونده مِ شاگرد بوئه.
28
کِدوم یِتا از شِما دَره که بِخوائه یِتا بُرج بَسازه و اَوِّل نَنیشه وه خَرجِ حِساب هاکانه و بَوینه تونده اونِ تکمیل هاکانه یا نا؟
29
چوون اگه وه کرسی ره بَسازه ولی بَنا ره تَکمیل نَکِنه هر کی بَوینه، وه ره مَسخره کانده،
30
گانه: ”این آدِم یِتا بَنائه بِساتِنِ شِروع هاکارده، ولی نَتونِسه اونِ تِموم هاکانه!“
31
و یا کِدوم پادشاهِ که قبل از اینکه یِتا دییه پادشاهِ هِمراه جَنگِ راهی بَووه، نَشوئه نَنیشه و فکر نَکِنه که ده هزار سربازِ هِمراه تونده یه نَفِرِ روب رو بُوره که بیست هزار سربازِ هِمراه وه جَنگ اِنه؟
32
و اگِه بَوینه که نَتونده وه پَس بَر بِیّه، اون وَخت تا دِشمِنِ لشگر هَمتی دورِ، یِتا نَماینده رِسِندِنه تا صِلح هاکانه.
33
همین طی، هیچ کِدوم از شِما هم اگه تِموم چیایی جِم که دارنه دَس نَکِشه، نَتونده مِ شاگرد بوئه.
34
«نِمِک خوارِ، ولی اگه نِمِک شه مِزه ره از دَس هاده، چی طی بونه اونِ اَی دِواره شُور هاکاردِن؟
35
دییه استفاده ای نِدارنه نا زِمینِ به دَرد خارنه نا بونه اونِ کود هاکارد؛ بلکه اونِ دور شَندِنِنه. هر کی گوش شِنِوا دارنه، بِشنُئه!»
← Chapter 13
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 15 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24