Luke 21

Mazanderani EMB (کتاب مقدس به زبان مازندرانی - گویش شرقی)

← Chapter 20 Jump to: Chapter 22 →

1عیسی شه سَرِ بالا بیارده و پولدارونِ بَدیئه که شه هدایا ره مَعبِدِ صَندِقِ دِله دِم دانه.

2اونجه یِتا فَقیرِ بیوه‌زنا ره بَدیئه که دِ قِرون صَندِقِ دِله دِم هِدا.

3عیسی بااوته: «حَییقَتاً شِما ره گامبه، این فَقیرِ بیوه‌زنا، تِمومِ وِشونِ جِم ویشتر هِدا.

4چوون وِشون همه، شه مالِ زیادیِ جِم هِدانه، ولی این فَقیرِ زِنا تِمومِ شه روزی ره هِدا.»

5بعضیا گَتِ مَعبِدِ گَبِ زونه و قَشِنگِ سنگا و هدایایی جِم که اونِ هِمراه تزئین بَییه بییه تَعریف کاردِنه، عیسی بااوته:

6«روزی رِسِنه تِمومِ این چیایی که ویندِنی، له شونِه و سَنگ، سَنگِ سَر نَموندنه.»

7وِشون بَپِرسینه: «اِسّا، این اتّفاقا کِی کَفِنه و وه نَزیک بَیِّنِ نِشونه چیه؟»

8عیسی بااوته: «مِواظب بوئین کِسی شِما ره گُمراه نَکِنه؛ چوون خَیلیا مِ اسم هِمراه اِنِنه و ادعا کاندِنه ”مِن مسیحِمه“ و گانِنه ”دِنیا آخِر بَرِسیه“. وِشونِ دِمبال نَشوئین.

9«وَختی جَنگ ها و جِدال هائه خَوِرِ اِشنُنِنی، نَتِرسین. لازمِ اَوِّل این چیا اِتفاق دَکِفه، ولی دِنیا دَرجا آخِر نَرِسِنه.»

10بعد وِشونِ بااوته: «قومها و مملکت ها هَمدییهِ علیه جَنگ کاندِنه.

11گَتِ زِمین لَرزه و قَحطی و طاعون خَله جاها اِنه و آسِمونِ دِله عجیب غَریبِ چیا ظاهر بونه.

12«ولی قبل از این اِتّفاق، شِما ره گِرنِنه، اذیّت کاندِنه، و محاکمهِ وِسه عبادتگاه هائه دِله وَرنِنه و زِندون هائه دِله دِم دِنِنه، و مِ اسمِ خاطِری، شِما ره پادشاهون و فرموندارون پَلی وَرنِنه

13ولی این فرصتی بونه تا بَتونین شِهادت هادین.

14اینِ شه خاطِر دارین که جلوجلو دلواپَس نَبوئین که چی طی شه جِم دِفاع هاکانین.

15چوون مِن شِما ره کِلام و حِکمَتی دِمبه که هیچ کِدوم از شِمه دِشمِنون نَتونِن شِمه جِوابِ هادِن و شِمه روب رو اِیست هاکانِن.

16حَتّی شِمه پییِرمار و بِرارون و فامیلون و شِمه رَفِقون شِما ره دِشمِنِ تَسلیم کاندنه و شِمه جِم بعضیا ره کُشِنِنه.

17تِمومِ مَردِم مِ اسمِ خاطِری شِمه جِم بیزار بونِنه.

18ولی یِتا می هم شِمه سَرِ جِم کَم نَوونه.

19شه تِحَمُّلِ هِمراه، شه جانِ نِجات دِنِنی.

20«وَختی بَدینی اورشَلیمِ، دِشمِنِ لشگر، محاصره هاکارده، بَدونین که وه نابودی نَزیکِ.

21اون وَخت اونایی که یَهودیهِ دِله دَرِنه کوهِ سَمت در بورِن و اونایی که شَهرِ دِله دَرِنه، شَهرِ جِم بیرون بورِن، و اونایی که دَشت و صَحرائه دِله دَرِنه شَهرِ دِله نَیِّن.

22چوون اون روزا، مکافاتِ روزِ. روزایی که تِمومِ پِیغَمبِرونِ بَنوِشته اِنجام رِسِنه.

23وای به حالِ زَن هایی که حاملِنه و مارونی که شه وچه ره اون روزا شیر دِنِنه! چوون گَتِ مُصیبتی این سرزمینِ دِله اِتِّفاق کَفِنه و خِدائه غَضِب این قومِ دامِنگیر بونه.

24وِشونِ شَمشیرِ هِمراه کُشِنِنه و اسیر کاندِنه و یِتا دییه مِلکِ دِله تبعید کاندِنه، اورشَلیم هم غیرِ یَهودیونِ دَس کَفِنه و لَگِدمال بونه تا مووقه ای که غیریهودیونِ دوره تِموم بَووه.

25«خِرشید و ماه و ستاره هائه دِله نشونه هایی ظاهر بونه. زِمینِ سَرِ مَردِم، دریائه تَلاطِم جِم پریشون بونِنه.

26مَردِم اونچیِ تَرسِ جِم که خوانه دِنیائه سَر بِیّه، بی‌هوش بونِنه، چوون آسمونِ قِوَّتا لرزه کَفِنه.

27بعد اِنسانِ ریکا ره ویندِنی که قِوَّت و گَتِ جِلالِ هِمراه اَبرِ دِله اِنه.

28وَختی این اتِّفاقا کَفِنه، راس اِیست هاکانین و شه سَرِ بالا بَیرین، چوون شِمه آزادی نَزیکِ!»

29عیسی این مَثِلِ وِشونِ وِسه بیارده و بااوته: اَنجیلِ دار و تِمومِ دارها ره هارِشین.

30وَختی وَرگِ دِنِنه، فَهمِنِنی تاوِسون نَزیکِ.

31اینِ وِسه، وَختی ویندِنی این چیا اِتّفاق کَفِنه، فَهمِنِنی خِدائه پادشاهی نَزیکِ.

32حَییقَتاً شِما ره گامبه، تا تِمومِ اینا اِتِّفاق نَکِفه، این نَسل از بِین نَشوننه.

33آسِمون و زِمین از بین شونِنه، ولی مِ گَب هیچ وَخت از بین نَشونه.

34«هوشیار بوئین، نَکِنه عیش و نوش و مَستی و زندگیِ نِگرونی، شِمه دِلِ سَخت هاکانه و اون روز یهویی تَله دَکِفین.

35چوون این اِتِّفاق تِمومِ دِنیائه مَردِمِ وِسه کَفِنه.

36پَس هَمِش مِواظِب بوئین و دِعا هاکانین تا بَتونین تِمومِ این چیائه وِسه که خَله زود اتِّفاق کَفِنه، در اَمان دَووین و اِنسانِ ریکائه پَلی اِیست هاکانین.»

37عیسی هر روز یَهودِ عِبادَتگاهِ دِله تَعلیم دائه و هر شو شَهرِ جِم بیرون شیه و زیتونِ کوهِ سَر شُو ره صِواحی کارده.

38صِواحی دَم مَردِم وه گَبِ بِشنُسِنِ وِسه مَعبِدِ دِله جَمع بونِسِنه.

← Chapter 20 Jump to: Chapter 22 →