bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Dutch
/
Dutch Frisian
/
John 11
John 11
Dutch Frisian
← Chapter 10
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 12 →
1
Oba doa wea een Jewessa krank, Latsarus von Betanean, üt däm Darp de Marie en äare Sesta Marta weare.
2
(Marie oba wea daut, dee däm Harr met Saulw siene Feet ennreef en met äare Hoa dee aufdräjd; äa Brooda Latsarus wea krank).
3
De Sestre schetjte no am en leete am saje: Harr, seeh, dee, däm dü goot best, es krank.
4
Oba aus Jesus daut head, säd hee: Dise Krankheit es nijch toom Doot, oba omm Gottes Harlijchtjeit welle, omm daut de Sän Gottes doaderjch veharlijcht woat.
5
Jesus oba wea Marta en äare Sesta en Latsarus goot.
6
Aus hee daut head, daut hee krank es, bleef hee noch twee Doag aun däm Uat, woa hee wea.
7
Nohäa säd hee too de Jinja: Loht ons wada no Judäa gohne.
8
De Jinja saje too am: Rabi, em korten sochte de Jude die too steenije, en wada jeist dü doa han?
9
Jesus auntwuad: Send nijch twalf Stund emm Dach? Wann wäa aum Dach jeit, dee stat sich nijch, wiel hee daut Lijcht dise Welt sitt;
10
Oba wann wäa enne Nacht jeit, dee stat aun sich, wiel daut Lijcht nijch enn am es.
11
Dit säd hee, en donn säd hee too ahn: Latsarus, ons Frint, es ennjeschlope, oba etj goh han, omm am opptowatje.
12
Donn säde de Jinja too am: Harr, wann hee ennjeschlope es, dan woat hee jesunt woare.
13
Oba Jesus haud von sienem Doot jerät; see oba meende, hee räd vonne Rüh emm Schlop.
14
Donn säd Jesus too ahn met Openheit: Latsarus es jestorwe;
15
en etj frei mie jünet weaje, daut etj nijch doa wea, omm daut jie jleewe; oba loht ons no am gohne.
16
Donn säd Toomas, de Tweelinj jenant es, too de aundre Jinja: Loht uck ons gohne, omm daut wie met am stoawe.
17
Aus Jesus kaum, fung hee am aul veea Doag emm Grauf lidje.
18
Betanean wea oba dijcht bie Jerusalem, bie feftien Stadien auf;
19
en väle Jude weare no Marta en Marie jekohme, omm daut see ahn äwa äarem Brooda treeste.
20
Oba Marta, aus see head, daut Jesus tjeemt, jintj am entjäjen. Oba Marie saut emm Hüs.
21
Donn säd Marta too Jesus: Harr, wann dü weascht hia jewäse, soo wea mien Brooda nijch jestorwe;
22
[oba] uck nu weet etj, daut, wautemma dü von Gott bedde deist, Gott die jäwe woat.
23
Jesus säd too äa: Dien Brooda woat oppstohne.
24
Marta säd too am: Etj weet, daut hee oppstohne woat, emm Oppstohndach, aum latsten Dach.
25
Jesus säd too äa: Etj sie de Opperstoninj en daut Läwe; wea aun mie jleeft, woat läwe, uck wann hee jestorwe es;
26
en jiedra, dee doa läft en aun mie jleeft, woat nijch stoawe enn Eewijchtjeit. Jleefst dü daut?
27
See säd too am: Jo, Harr, etj jleew, daut dü de Tjristus best, de Gottes Sän, dee enne Welt kohme saul.
28
En aus see dit jesajcht haud, jintj see han en roopt heemlijch äare Sesta Marie en säd: De Leahre es hia en roopt die.
29
Aus dee daut head, stund see schwind opp en jeit no am.
30
Oba Jesus wea noch nijch enn däm Darp jekohme, oba wea noch aun däm Uat, wua Marta am bejäajent wea.
31
En aus de Jude, dee bie äa emm Hüs weare omm ahn too treeste, sache, daut Marie haustijch oppstund en erüt jintj, jinje see äa hinjaraun, enn säde: See jeit nom Grauf, omm doa auleen too hiele.
32
Aus Marie doahan tjeem, woa Jesus wea, en am sach, voll see am too Feet en säd too am: Harr, wann dü weascht hia jewäse, dan wea mien Brooda nijch jestorwe.
33
Aus Jesus äa hiele sach, en de Jude hiele, dee met äa jekohme weare, vesefzt hee deep emm Jeist en räajd sich opp
34
en säd: Woa ha jie am hanjelajcht? See säde too am: Harr, kohm en tjitj!
35
Jesus vegoht Trohne.
36
Donn säde de Jude: Tjitj, woo goot hee am wea!
37
Oba atelje von ahn säde: Kunn disa, dee däm Blinjen de Uage opmuak, nijch moake, daut uck disa nijch jestorwe wea?
38
En Jesus, vesefzt wada enn sich selfst, tjeemt nom Grauf. Daut wea oba ne Heel, en een Steen lag doafäa.
39
Jesus säd: Nämt dän Steen wajch. De Sesta vom jestorwnen, Marta, säd too am: Harr, dee ritjt stintjt aul, dan hee es veea Doag hia.
40
Jesus säd too äa: Ha etj die nijch jesajcht, wann dü jleewe woascht, soo woascht dü de Harlijchtjeit Gottes seene?
41
See nauhme dän Steen wajch. Jesus oba hoow de Uage nehejcht en säd: Voda, etj dank die, daut dü mie jeheat hast.
42
Oba etj wisst, daut dü mie jiedatiet erheascht, oba omm daut Voltj wäajen, dee hia romm stohne, ha etj daut jesajcht, daut see jleewe, daut dü mie jeschetjt hast.
43
En aus hee dit jesajcht haud, roopt hee met ne lüde Stemm: Latsarus, kohm rüt!
44
En de Jestorwe wea tjeem rüt, de Feet en Henj bewetjelt met Graufdätja, en sien Jesejcht wea met eenem Schweetdüak ommjebunge. Jesus säd too ahn: Binjt leest am looss en loht am gohne.
45
Väle von de Jude, dee no Marie jekohme weare en sache, waut hee jedohne haud, jleewde aun am.
46
Oba eenje von ahn jinje no de Farisäa en säde ahn, waut Jesus jedohne haud.
47
Donn vesaumlde de Hüagepriesta en de Farisäa een Hüagen Rot en säde: Waut well wie moake? Dan diss Mensch deit väl Teatjens Wunda.
48
Wann wie am soo tochlohte, woare aula aun am jleewe, en de Reema woare kohme en ons heiljet Laund uck onse Natsjoon wajch näme.
49
Oba eena von ahn, Kaifas, dee daut Joa Huagapriesta wea, säd too ahn: Jie weete nuscht,
50
en bedentjt uck nijch, dautet fe jünt bäta es, daut een Mensch fe daut Voltj stoawt en nijch de gaunse Natsjoon ommtjemt.
51
Dit oba säd hee nijch üt sich selfst, oba wiel hee daut Joa Huagapriesta wea, profezeid hee, daut Jesus fe de Natsjoon stoawe sull,
52
en nijch fe de Natsjoon auleen, oba omm daut hee de vestreede Tjinja Gottes enn eent toopbrinjt.
53
Von däm Dach aun plonde see, omm am ommtobrinje.
54
Oba Jesus jintj nijch mea openboa mank de Jude, oba jintj wajch von doa no ne Jäajend dijcht aune Wieste, no eene Staut, Eefrem jenant; en doa bleef hee met de Jinja.
55
Daut wea oba dijchtbie de Jude äa Passafast, en väle üt däm Laund jinje nopp no Jerusalem verrem Passafast, omm sich too reinje.
56
See sochte Jesus en säde too eenaunda, aus see emm Tempel stunde: Waut meen jie? Woat hee nijch tom Fast kohme?
57
Oba doa haude de Huagapriesta en de Farisäa een Befäl jejäft, daut, wann irjentwäa weete sull, woa hee es, dee sull ahn toweete lohte, doamet see am faust nehme kunne tjenne.
← Chapter 10
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 12 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21