John 12

Dutch Frisian

← Chapter 11 Jump to: Chapter 13 →

1Jesus tjeem sass Doag ver Passa no Betanean, woa Latsarus, de Jestorwna, wea, däm Jesus ütem Doot haud oppjewatjt.

2See muake am doa een Owentkost, en Marta deend; oba Latsarus wea eena von dee, dee met am aum Desch saut lage.

3Donn nehm Marie een Punt von ajchte, sea diare Nardeneelj en saulwd Jesus siene Feet en dreajd am de Feet met äare Hoa. Oba daut Hüs word voll von däm Saulwjeruch.

4Donn säd eena von siene Jinja, Judas, Siemoons Sän, de Iescharijot, dee am verode sull:

5Wuaromm es dise Saulweelj nijch fe dreehundat Dinoa vekofft en de Oame jejäft worde?

6Oba dit säd hee, nijch daut hee omm de Oame besorjt wea, oba wiel hee een Deef wea en de Jeld Kauss haud en druag, waut doa enenn jelajcht wort.

7Donn säd Jesus: Loht äa, see haft daut too mien Bejrafnissdach oppbewoat;

8dan de Oame ha jie emma bie jünt, mie ha jie nijch emma.

9Väl Voltj vonne Jude erfuah, daut hee doa es; en see tjeeme, nijch wäajen Jesus auleen, oba uck omm Latsarus too seene, däm hee ütem Doot oppjewatjt haud.

10Oba de Huagapriesta berohde sich, omm daut see uck däm Latsarus dootmoake kunne,

11wiel väl Jude wäajen am hanjinje en jleewde aun Jesus.

12Aum näajchsten Dach, aus väl Voltj, dee tom Fast jekohme weare, heade, daut Jesus no Jerusalem tjeemt,

13nehme see Palmasta en jinje rüt, am entjäjen, en schreaje: Hoosiauna! Jesäajent es, dee doa tjeemt emm Harrn Nome, de Tjeenijch Iesraels! {Ps.118,25.26}

14Oba Jesus funk eenen jungen Äsel en sad sich doa nopp, ausset jeschräwe steit:

15„Ferjcht die nijch Dochta Zions! Tjitj, dien Tjeenijch tjeemt, toried opp eenem Äselfalm“. {Sach.9,9}

16Dit vestunde siene Jinja eascht nijch, oba aus Jesus veharlijcht wea, donn dochte see doaraun, daut dit von am jeschräwe wea en see daut aun am jedohne haude.

17Daut Voltj oba bezeijd, daut bie am wea, daut hee Latsarus ütem Grauf jeroopt en am vom Doot oppjewatjt haud.

18Doaromm jintj am uck daut Voltj entjäjen, wiel see heade, daut hee dit Teatjen jedohne haud.

19Donn säde de Farisäa toeenaunda: Jie seene, daut jie nuscht ütrejchte; tjitj; de Welt es am hinjaraun jegohne.

20Doa weare oba atelje Griejche unja dee, dee nopp tjeeme, omm daut see oppem Fast aunbäde.

21Dise tjeeme no Filip, dee von Betseeda enn Galiläa wea, en bedde am en säde: Harr, wie welle Jesus seene.

22Filip tjeemt en sajcht daut Aundreas, Aundreas en Filip kohme, en see saje daut Jesus.

23Oba Jesus auntwuad ahn en säd: de Stund es jekohme, daut de Menschesän veharlijcht woat.

24Woahrhauft, woahrhauft, saj etj jünt: Wann daut Weitkuarn nijch enne Ead fellt en stoawt, bliftet auleen; wannet oba stoawt, brinjt daut väl Frucht.

25Wäa sien Läwe leef haft, woat daut veleare; en wäa sien Läwe enn dise Welt hausst, woat daut tom eewijen Läwe bewoare.

26Wann mie wäa deent, soo foljt dee mie noh; en woa etj sie, doa woat uck mien Deena senne. Wann mie wäa deent, soo woat de Voda am eare.

27Nu es miene Seel bedretjt bedreewt, en waut saul etj saje? Voda, rad mie üt dise Stund? Doch doaromm sie etj enn dise Stund jekohme.

28Voda, veharlijch dien Nome! Doa tjeem eene Stemm ütem Himmel: Etj ha am veharlijcht en woa am wada veharlijche.

29Oba daut Voltj, daut doa stund en toohead, säde, daut haft jerummelt, aundre säde: Een Enjel haft met am jerät.

30Jesus auntwuad en säd: Nijch omm mienet haulwe es dise Stemm jewäse, oba omm jünet haulwe.

31Nu es daut Jerejcht äwa dise Welt; nu woat de Welt Harscha erüt jeschmäte woare.

32En etj, wann etj vonne Ead hüach opp jehowe sie, woa etj aule no mie tratje.

33(Oba dit säd hee, omm auntodiede, waut ver een Doot hee stoawe sull).

34Daut Voltj auntwuad am: Wie ha ütem Jesatz jeheat, daut de Tjristus blift enn Eewijchtjeit, en woo sajchst dü, daut de Menschesän mott oppjehowe woare? Wäa es disa, de Menschesän?

35Donn säd Jesus too ahn: Noch eene tjliene Tiet es daut Lijcht bie jünt, waundelt, solang jie daut Lijcht ha, omm daut de Diestaness jünt nijch äwafelt. En wäa enne Diestaness jeit, weet nijch, wuahan hee jeit.

36Soo lang jie daut Lijcht ha, jleewt aun daut Lijcht, omm daut jie Säns vom Lijcht woare. Dit säd Jesus en jintj wajch en vestuak sich ver ahn.

37Oba zwoa hee soo väl Teatjens ver ahn jedohne haud, jleewde see nijch aun am,

38doamet däm Profeet Jesaja sien Wuat erfellt wort, daut hee jesajcht haud: „Harr, wea haft onse Vetjindjung jejleewt, en wäm word däm Harr sien Oarm jeopenboat?“ {Jes.53,1}

39Doaromm kunne see nijch jleewe, wiel Jesaja wada jesajcht haud:

40„Hee haft äare Uage blint en äa Hoat hoat jemoakt, omm daut see nijch seene met de Uage en vestohne met däm Hoat en sich betjeare, en etj ahn heel jesunt moak “. {Jes.6.10}

41Dit säd Jesaja, wiel hee siene Harlijchtjeit sach en von am räd.

42Oba dan noch jleewde väle von de Bowaschte aun am; oba wäajen de Farisäa betjannde see am nijch, omm daut see nijch wudde üte Sienagoge ütjeschlohte;

43dan see leewde de Ea bie Mensche mea aus de Ea bie Gott.

44Oba Jesus roopt en säd: Wäa aun mie jleeft, jleeft nijch aun mie, oba aun däm, dee mie jeschetjt haft;

45en wea mie sitt, sitt däm, dee mie jeschetjt haft.

46Etj sie aus Lijcht enne Welt jekohme, omm daut jieda, dee aun mie jleeft, nijch emm Diestren blift;

47en wäaemma miene Wead heat en nijch bewoat doano deit, soo rejcht etj am nijch, dan etj sie nijch jekohme, omm daut etj de Welt rejcht, oba doamet etj de Welt rad.

48Wäa mie vestat veschmit en miene Wead nijch aunnämt, haft däm, de am rejchte woat; daut Wuat, daut etj jerät ha, daut woat am rejchte aum latsen Dach.

49Dan etj ha nijch üt mie selfst jerät, oba de Voda, dee mie jeschetjt haft, dee haft mie een Jeboot jejäft, waut etj saje en räde sull;

50en etj weet, daut sien Jeboot eewijet Läwe es. Waut etj uck räd, räd etj soo, aus mie de Voda jesajcht haft.

← Chapter 11 Jump to: Chapter 13 →