bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Dutch
/
Dutch Frisian
/
John 13
John 13
Dutch Frisian
← Chapter 12
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 14 →
1
Verdäm Passafast oba, aus Jesus wisst, daut siene Stund jekohme wea, daut hee üt dise Welt nom Voda hangohne sull, doa hee de Sienje, dee enne Welt wäare, jeleeft haud, soo haud hee ahn leef bott aum Enj.
2
En biem Owentkost äte, aus de Diewel aul däm Judas, Siemoon sien Sän, däm Iescharijot, daut emm Hoat jelajcht haud, daut hee am verode sull,
3
steit [Jesus], weetend, daut de Voda am aules enne Henj jejäft haud, en daut hee von Gott ütjegohne wea en no Gott hanjeit,
4
hee steit vom Owentkost opp en läd siene Bowatjleeda auf; en hee nauhm een Liendüak en bunk sich daut omm.
5
Donn goot hee Wota enne Wauschkomm en funk aun, de Jinja äare Feet too wausche en met däm Liendüak auftodreaje, met daut hee ommjebunge wea.
6
Hee tjeem no Siemoon Peeta; en dee säd too am: Harr, dü wauschst miene Feet?
7
Jesus auntwuad en säd too am: Waut etj doo, weetst dü nu nijch, dü woascht daut oba nohäa vestohne.
8
Peeta sajcht too am: Niemols mea saust dü mie de Feet wausche! Jesus auntwuad am: Wann etj die nijch wausch, hast dü tjeen Deel met mie.
9
Siemoon Peeta säd too am: Harr, nijch blooss miene Feet, oba uck de Henj en daut Haupt Kopp.
10
Jesus säd too am: Wäa jebode es, bruckt sich nijch wausche, buta de Feet, sonda es gauns rein; en jie send rein, oba nijch aula.
11
Hee tjannd däm, dee am verode wudd; doaromm säd hee: Jie send nijch aula rein.
12
Aus hee äare Feet jewosche haud en siene Bowatjleeda jenohme haud, läd saut hee sich wada aum Desch en säd too ahn: Weet jie, waut etj jünt jedohne ha?
13
Jie nane mie Meista en Leahre, en jie saje rajcht, dan daut sie etj.
14
Wann etj nu, de Harr en de Meista, jüne Feet jewosche ha, soo send uck jie schuldijch, eenaunda de Feet too wausche.
15
Dan etj ha jünt een Biespell jejäft, omm daut, soo aus etj jünt jedohne ha, uck jie doone.
16
Woahrhauft, woahrhauft, saj etj jünt: Een Tjnajcht es nijch jrata aus sien Harr, uck een Jeschetjta nijch jrata, aus dee am jeschetjt haft.
17
Wann jie dit weete, seelijch se jie, wann jie daut doone.
18
Etj räd nijch von jünt aula, etj weet wäm etj ütjewält ha; oba omm daut de Schreft erfellt woat: „Dee met mie daut Broot at, haft siene Feet jäajen mie oppjehowe“. {Ps.41.10}
19
Von nu aun saj etj daut jünt, eea daut passeat, omm daut jie, wann daut passeat, jleewe, daut etj et sie.
20
Woahrhauft, woahrhauft, saj etj jünt: Wea oppnehmt, wämemma etj schetje woa, nehmt mie opp; wäa oba mie oppnehmt, nehmt däm opp, dee mie jeschetjt haft.
21
Aus Jesus dit jesajcht haud, wea hee emm Jeist oppjeräajcht en zeijd en säd: Woahrhauft, woahrhauft, saj etj jünt: Eena von jünt woat mie verode.
22
Donn tjitjte de Jinja eena däm aundre aun, rotlooss, von wäm hee räd.
23
Oba eena von siene Jinja, däm Jesus leef haud, lach aum Desch aun Jesus siene Brost.
24
Disem jeef Siemoon Peeta een Teatjen, doamet hee froage sull, wäa daut es, von wäm hee räd.
25
Jana oba, länd sich aun Jesus siene Brost, säd too am: Harr, wea es daut?
26
Jesus auntwuad: Jana esset, däm etj een Biet, wann etj daut ennjedukt ha, jäwe woa. En aus hee daut Biet ennjedukt haud, jeef hee daut däm Judas, Siemoon sienen Sän, däm Iescharijot.
27
En no disem Biet fuu de Soton en am. Donn sajcht Jesus too am: Waut dü deist, doo schwind.
28
Oba tjeena von dee aum Desch lage vestunde, wuaromm hee am daut säd.
29
Eenje dochte, wiel Judas de Jeldkauss haud, daut Jesus too am säd: Tjeep, waut wie fe daut Fast brucke, oda daut hee de Oame waut jäwe sull.
30
Aus jana daut Biet jenohme haud, jintj hee fuats rüt. Daut wea oba Nacht.
31
Aus hee rüt jegohne wea, säd Jesus: Nu es de Menschesän veharlijcht, en Gott es en am veharlijcht.
32
Wann Gott veharlijcht es en am, soo woat uck Gott am veharlijche enn sich selfst, en sooboolt woat hee am veharlijche.
33
Tjinja, noch ne korte Tiet sie etj bie jünt; jie woare mie seatje, en soo aus etj too de Jude säd: Wua etj hangoh, tje jie nijch hankohme, soo saj etj nu uck too jünt.
34
Een niejet Jeboot jäw etj jünt, daut jie jünt unjaenaunda leewe, omm daut, soo aus etj jünt leef ha, uck jie enaunda Leef habe.
35
Doaraun woare aule ertjane, daut jie miene Jinja send, wann jie jünt unjaenaunda Leef ha.
36
Siemoon Peeta sajcht too am: Harr, woa jeist dü han? Jesus auntwuad am: Wua etj hangoh, kaunst dü mie nu nijch folje; dü woascht mie oba nohäa folje.
37
Peeta sajcht too am: Harr, wuaromm kaun etj die nü nijch folje? Mien Läwe well etj fe die lohte hanjäwe.
38
Jesus auntwuad: Dien Läwe west dü fe mie lohte? Woahrhauft, woahrhauft, saj etj die, de Hohn woat nijch tjreie, bott dü die dreemol von mie aufjesajcht hast.
← Chapter 12
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 14 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21