bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Dutch
/
Dutch Frisian
/
John 4
John 4
Dutch Frisian
← Chapter 3
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 5 →
1
Aus nu de Harr daut ertjand, daut de Farisäa jeheat haude, daut Jesus mea Jinja muuk en deept aus Jehaun
2
(wiel Jesus selfst nijch deept, oba siene Jinja),
3
veleet hee Judäa en jintj wada no Galiläa.
4
Hee must oba derjch Samaria reise.
5
Hee tjeem enn eene Staut Samarias, jenant Siekar, dijchtbie biem Laund, daut Joakopp sienem Sän Joosaf jeef.
6
Doa wea oba eene Tjwal Borm Joakopps. Jesus wea meed von de Reis, sad sich aum Borm dohl. Daut wea omm Klok sass.
7
Doa tjeem eene Frü von Samaria, Wota too schape. Jesus säd too äa: Jeef mie too drintje.
8
(Dan siene Jinja weare enne Staut jegohne, omm Äte too tjeepe).
9
De samarietische Frü säd donn too am: Woosoo beddst dü, dee dü een Jud best, von mie too drintje, doa etj eene samarietische Frü sie? (Dan de Jude ha nuscht too doone met de Samarieta).
10
Jesus auntwuad en säd too äa: Wann dü de Gottesgow tjanne kunnst, en wäa daut es, dee too die sajcht: Jeef mie too drintje, soo wuscht dü am jebedd habe, en hee haud die läwendjet Wota jejäft.
11
De Frü säd too am: Harr, dü hast tjein Jefäss tom schape, en de Borm es deep; von wua hast dü dan daut läwendje Wota?
12
Dü best doch nijch jrata aus ons Voda Joakopp, de ons däm Borm jeef, en hee selfst drunk doarut en siene Säns en sien Fee?
13
Jesus auntwuad en säd too äa: Jiedren, dee von disem Wota drintjt, woat wada darschte;
14
oba wäaemma von disem Wota drintje waut, daut etj am jäwe woa, däm woat nijch darschte enn Eewijchtjeit; oba daut Wota, daut etj am jäwe woa, woat en am eene Wota Tjwal woare, daut emm eewije Läwe tjwalt.
15
De Frü sajcht too am: Harr, jeef mie dit Wota, doamet mie nijch darschtat en etj nijch hiahäa kohme mott, omm too schape.
16
Jesus säd too äa: Goh han, roop dien Maun en kohm hiahäa.
17
De Frü auntwuad en säd: Etj ha tjeen Maun. Jesus säd too äa: Dü hast Rajcht jesajcht: Etj ha tjeen Maun;
18
dan fief Manna hast dü jehaut, en dee, dän dü nu hast, es nijch dien Maun; enn däm hast dü de Woahrheit jesajcht.
19
De Frü säd too am: Harr, etj seeh, daut dü een Profeet best.
20
Onse Vodasch habe opp disem Boajch aunjebät, en jie saje, daut enn Jerusalem de Plautz es, wua maun aunbäde mott.
21
Jesus säd too äa: Frü, jleew mie, daut tjeemt de Stund, doa jie noch opp disem Boajch, noch enn Jerusalem däm Voda woare aunbäde.
22
Jie bäde aun en weete tjanne nijch, waut; wie bäde aun en weete tjanne, waut, dan daut Heil es vonne Jude.
23
Oba doa tjeemt de Stund en es nu, wann dee woahrhauftje Aunbäda däm Voda emm Jeist en Woahrheit woare aunbäde; dan uck de Voda seatjt soone aus siene Aunbäda.
24
Gott es een Jeist, en dee am aunbäde, motte emm Jeist en Woahrheit aunbäde.
25
De Frü sajcht too am: Etj weet, daut de Mesias tjeemt, dee doa Tjristus jenant woat; wann dee tjeemt, woat hee ons aules dietlijch moake.
26
Jesus säd too äa: Etj sie dee, dee met die räd.
27
En doaräwa tjeeme siene Jinja en vewundade sich, daut hee met eene Frü räd. Doch säd tjeena: Waut seatjst dü? Oda: Waut rädst dü met äa?
28
De Frü leet äare Wotakruck stohne en jintj wajch enne Staut en säd too de Lied Mensche:
29
Kohmt, seeht eenen Maun Mensch, dee mie aules jesajcht haft, waut etj jemools jedohne ha; es disa fleijcht de Tjristus?
30
See jinje üte Staut erüt en tjeeme no am.
31
Enntweschen oba bedde am siene Jinja enn säde: Rabi, at.
32
Oba hee säd too ahn: Etj ha eene Mohltiet too äte, dee jie nijch tjanne.
33
Donn säde de Jinja too eenaunda: Haft am irjentwäa too äte jebrocht?
34
Jesus säd too ahn: Miene Mohltiet es, daut etj däm sien Welle doo, dee mie jeschetjt haft, en sien Woatj vollbrinje tooenj brinj.
35
Saj jie nijch: Doa send noch veea Moonat, en de Eifst tjeemt? Tjitj, etj saj jünt: Häwt jüne Uage opp en tjitjt de Koagel aun, dan dee send aul witt Riep too Arnte.
36
Dee doa arnte deit, tjrijcht Loon, en saumelt Frucht toom eewijen Läwe, omm daut beid, dee doa seit en dee doa arntet, toojlitj sich freie.
37
Dan hia es de Spruch woa: Een aundra es daut, de doa seit, en een aundra, de doa arntet.
38
Etj ha jünt jeschetjt, too arnte, wuaraun jie nijch jeoabeit ha; aundre ha jeoabeit, en jie send enn äare Oabeit ennjestäaje.
39
Oba üt jane Staut jleewde väl von de Samarieta aun am omm de Frü äare Wead, dee doa zeijd: Hee haft mie aules jesajcht, waut etj jedohne ha.
40
Aus donn de Samarieta no am tjeeme, bedde see am, bie ahn too bliewe; en hee bleef doa twee Doag.
41
En noch väl mea jleewde aun am wäajen siene Wead;
42
en see säde too de Frü: Wie jleewe nijch mea wäajen diene räd, dan wie selfst habe jeheat en weete, daut disa woahrhauft de Heilaunt de Welt es.
43
Oba omm twee Doag jintj hee von doa wajch no Galiläa;
44
Dan Jesus selfst bezeijd, daut een Profeet emm eajnen Vodalaund Vodastaut tjeene Ea haft.
45
Aus hee donn no Galiläa tjeim, nauhme de Galiläa am opp, doa see aules jeseehne haude, waut hee enn Jerusalem oppem Fast jedohne haud; uck see tjeime toom Fast.
46
Hee tjeem donn wada no Kana enn Galiläa, wua hee daut Wota too Wien jemoakt haud. En doa wea een tjeenijs Beaumta, däm sien Sän wea Krank, enn Kapernaum.
47
Aus disa jeheat haud, daut Jesus von Judäa no Galiläa jekohme wea, jintj hee no am han en bedd am, daut hee doch rauftjeim, omm sienen Sän too heele; dan dee lach aum Stoawe.
48
Donn säd Jesus too am: Wann jie nijch Teatjens en Wunda seene, soo woa jie nijch jleewe.
49
De tjeenijs Beaumta säd too am: Harr, kohm rauf, eea mien Tjint stoawt!
50
Jesus sajcht too am: Goh han, dien Sän läft. De Maun Mensch jleewd aun daut Wuat, daut Jesus too am säd, en jintj han tridj.
51
Oba aus hee tridj jintj oppem Tridjwajch wea, tjeeme siene Tjnajchts en säde, daut sien Sän läft.
52
Donn fruach hee ahn omm woone Stund, wanea daut met am wea bäta jeworde; en see säde too am: Jistre omm Klok säwen veleet am daut Feeba.
53
Donn ertjand de Voda, dautet enn de Stund wea, aus Jesus too am säd: Dien Sän läft. En hee jleewd, hee en sien gaunset Hüs Famielje.
54
Dit deed Jesus wada aus daut tweede Teatjen, aus hee üt Judäa no Galiläa jekohme wea.
← Chapter 3
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 5 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21