bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Dutch
/
Dutch Frisian
/
Mark 10
Mark 10
Dutch Frisian
← Chapter 9
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 11 →
1
En hee jintj von doa en tjeemt enn de Jäajend von Judäa en aun jansieds vom Jordan. En wada tjeemt väl Voltj toop, no am, en soo aus hee jewant wea, leahd hee ahn wada.
2
En donn tjeeme Farisäa en fruage am: Esset eenem Maun erlaubt, siene Frü too entlohtne? Enn däm see am vesochte.
3
Oba hee auntwuad en säd too ahn: Waut haft Mooses jünt befoole?
4
Oba see säde: Mooses haft et erlaubd, eenen Scheidebreef too schriewe en äa too entlohte.
5
En Jesus auntwuad en säd too ahn: Wäajen jüne hoade Hoats haft hee jünt dit Jeboot jeschräwe;
6
oba von Aunfank de Erschaufung muak Gott ahn Maun en Wief.
7
„Doaromm woat een Mensch sien Voda en siene Mutta velohte en sienem Wief aunhenje,
8
en daut woare de twee een Fleesch senne“; {1Mose2,24} aulsoo send see nijch mea twee, oba een Fleesch.
9
Waut Gott toop jefeaht haft, saul de Mensche nijch üteneen riete.
10
En emm Hüs fruage am de Jinja wada doaäwa;
11
en hee säd too ahn: Wäaemma sich von siene Frü scheede deit en eene aundre friee woat, bejeit een Eehebrätje jäajen äa.
12
En wann eene Frü sich von äarem Maun scheide deit en eenen aundren friee woat, soo bejeit see een Eehebrätje.
13
En see brochte Tjinja no am, omm daut hee ahn aunschiere sull. Oba de Jinja wäade dän, de dee brochte.
14
Oba aus Jesus daut sach, wea hee onntofräd en säd too ahn: Loht de Tjinja no mie kohme en wäat ahn nijch, dan fe soone es daut Ritj Gottes.
15
Woahrhauft, etj saj jünt: Wäaemma daut Ritj Gottes nijch soo aunnehme woat aus een Tjint, woat nijch doa enenn kohme.
16
En hee nehm dee enn siene Oarms, läd de Henj opp ahn en säajend ahn.
17
En aus hee oppem Wajch rüt jintj, rand eena no am, voll ver am oppe Tjnee en fruach am: Gooda Leahra, waut saul etj doone, omm daut etj eewijet Läwe oawe kaun?
18
Oba Jesus säd too am: Waut nanst dü mie goot? Tjeena es goot aus bloos Eena, Gott.
19
Dü weetst de Jeboote: „Dü saust nijch dootmoake; dü saust nijch Eehe bräatje; dü saust nijch stäle; dü saust nijch faulschet Zeijniss jäwe; dü saust nijch tüaleide beschummle, eare dienen Voda en diene Mutta“.
20
Oba hee auntwuad en säd too am: Leahra, daut ha etj aules jehole von miene Jügent aun.
21
Oba Jesus tjitjt am aun, leewd am en säd too am: Die fellt Eent; goh han, vetjeep, waut emma dü hast, en jeef de Oama daut, en dü woascht een Schats em Himmel ha, en kohm, [nehm daut Tjriez opp die] en folj mie no.
22
Oba hee jintj, bedretjt äwa de Wead, trüarijch wajch, dan hee haud väl Habgoot.
23
En Jesus Tjitjt sich romm en säd too siene Jinja: Woo schwoa woare dee, dee doa Ritjdom ha, enn daut Ritj Gottes enenn gohne.
24
Oba de Jinja weare erstaunt äwa siene Wead. Oba Jesus auntwuad wada en säd too ahn: Tjinja, woo schwoa esset, daut dee, dee doa opp Ritjdom vetrüe, enn daut Ritj Gottes enenn gohne.
25
Daut es leijchta, daut een Kameel derjch daut Noteluag jeit, aus daut een Ritja enn daut Gottesritj enenn jeit.
26
Oba see weare buta Moot erstaunt en säde too enaunda: En wäa kaun dan jerat woare?
27
Oba Jesus tjitjt ahn aun en säd: Bie Mensche esset ommäajlijch, oba nijch bie Gott, dan bie Gott send aule Dinje mäajlijch.
28
Peeta fong aun, too am too saje: Tjitj, wie ha aules velohte en send die nojefoljt.
29
Jesus auntwuad en säd: Woahrhauft, etj saj jünt: Doa es tjeina, de Hüs oda Breeda oda Sestre oda Mutta oda Voda [oda Wief] oda Tjinja oda Laund velohte haft omm mienet en omm daut Evanjeelium haulwe,
30
dee nijch hunndatmol soo väl tjriee woat, nu enn dise Tiet Hiesa en Breeda en Sestre en Muttasch en Vodasch en Tjinja en Laund met Vefoljung, en enne kohmende Tiet, daut eewijet Läwe.
31
Oba väle Easchte woare de Latste, en de Latste de Easchte senne.
32
Oba see weare oppem Wajch enopp no Jerusalem, en Jesus jintj ver ahn; en see erschratjte ängste sich, enn däm see am nofoljde, haude see Angst. En hee nehm wada de Twalw no sich en funk aun, ahn too saje, waut met am passeare sull:
33
Tjitjt, wie gohne enopp no Jerusalem, en de Menschesän woat de Huagapriesta en de Schreftjeleade ütjeleewat woare; en see woare am tom Doot veuadeele en woare am aune Heide ütleewre äwajäwe;
34
en see woare am vespotte en am aunspiee en am schlohne en am dootmoake; en no dree Doag woat hee oppstohne.
35
En donn tjeeme no am Jakobus en Jehaun, däm Tsebedäus siene Säns, en säde too am: Leahra, wie welle, daut dü fe ons deist, omm wautemma wie die bedde woare.
36
Oba hee säd too ahn: Waut well jie, daut etj fe jünt doone saul?
37
Oba see säde too am: Jeff ons, daut wie eena aun diene Rajchte en eena aun diene Lintje sette däawe enn diene Harlijchtjeit.
38
Oba Jesus säd too ahn: Jie weete nijch, no waut jie bedde. Tje jie dän Drunk Tjeljch drintje, dän etj drintj, oda met de Taufe jetauft woare, met de etj jetauft woa?
39
Oba see säde too am: Wie tjenne daut. Oba Jesus säd too ahn: Dän Drunk, dän etj drintj, woa jie drintje, en met de Taufe, met de etj jetauft woa, woa jie jetauft woare;
40
oba daut Sette aun miene Rajchte oda Lintje steit mie nijch too, too vejäwe, oba es fe dee, fe dän dee reed jemoakt send.
41
En aus de Tien daut heade, fonge see aun, onnwellijch doll too woare äwa Jakobus en Jehaun.
42
En aus Jesus ahn no sich jeroopt haud, säd hee too ahn: Jie weete, daut dee, dee aus Harscha äwa de Natsjoone jelle, äwa ahn harsche, en äare groote Jewault äwa ahn eewe.
43
Oba soo esset nijch unja jünt; oba wäaemma unja jünt groot woare well, saul woat jun Deena senne;
44
en wäaemma von jünt de Easchta senne well, saul woat fe aule een Tjnajcht senne.
45
Dan uck de Menschesän es nijch jekohme, omm bedeent too woare, oba omm too deene en sien Läwe too jäwe aus Leesejelt fe väle.
46
En see kohme no Jieriko. En aus hee üt Jieriko rüt jintj met siene Jinja en väl Voltj, saut däm Timäaus sien Sän, Bartimäus, de Blinja, en prachad aum Wajch.
47
En aus hee head, dautet Jesus, de Natsareena wea, fung hee aun too schriee en too saje: O Jesus, Doft sien Sän, erboarm die äwa mie!
48
En väle beschwijchte am, daut hee stell senne sull; oba hee schreajch noch dolla: Doft sien Sän, erboarm die äwa mie!
49
En Jesus bleef stohne en leet am roope: En see roopte dän Blinjen en säde too am: Sie mootijch; stoh opp, hee roopt die!
50
Hee oba schmeet sien Tjleet auntsied, sprung opp en tjeem no Jesus.
51
En Jesus fong aun en säd too am: Waut west dü, daut etj fe aun die doone saul? Oba de Blinja säd too am: Rabunie Meista, daut etj seenent woa.
52
Oba Jesus säd too am: Goh han, dien Gloowe haft die jeheelt jerat. En sooboolt kunn hee seene en foljd am oppem Wajch no.
← Chapter 9
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 11 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16