bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Dutch
/
Dutch Frisian
/
Mark 12
Mark 12
Dutch Frisian
← Chapter 11
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 13 →
1
En hee funk aun, too ahn enn Jlitjnise too räde. Een Maun plaunt een Wiengoade en bud een Tün omm am en groof eene Wienpras en bud eenen Torm; en vepacht däm aun Wiengoadna en reisd ütem Laund.
2
En hee schetjt too bestemmde Tiet eenen Tjnajcht no de Wiengoadna, doamet hee vonne Wiengoadna von de Frucht vom ütem Wiengoade too emfange.
3
Oba see jreepe am, schluage am en schetjte am ladijch wajch.
4
En hee schetjt wada eenen aundren Tjnajcht no am, en däm schluage see aum Kopp en schellde äwa beleidje am.
5
En hee schetjt noch emol eenem aundren, en däm muake see doot; en väle aundre; eenje schluage see, en aundre muake see doot.
6
Doa haud hee noch eenen leefsten Sän, hee schetjt uck däm, däm latsten, no ahn, enn däm hee säd: See woare sich fe mienem Sän ängste respatjt ha.
7
Oba jane Wiengoadna säde toenaunda: Dit es de Oaw; kohmt, wie welle am dootmoake, en daut Oawgoot woat onst senne.
8
En see nauhme am en muake am doot en schmeete am ütem Wiengoade rüt.
9
Waut woat de Harr vom Wiengoade nu doone? Hee woat kohme en de Wiengoadna ommbrinje en dän Wiengoade aundre jäwe.
10
Ha jie nijch uck dise Schreft jeläse: „De Steen, dän de Bülied auntsied jeschmäte ha, disa es tom Atjsteen jeworde;
11
vom däm Harr häa es hee dit jeworde, en hee es wundaboa enn onse Uage“? {Ps.118,22.23}
12
En see sochte am too jriepe faustnehme, en see änjste sich fe daut Voltj; dan see wisste, daut hee dit Jlitjniss opp ahn jesajcht jedied haud. En see veleete am en jinje wajch.
13
En see schetjte eenje vonne Farisäa en de Heroodeauna no am, omm daut see am enn siene Räd jriepe sulle.
14
Oba see kohme en saje too am: Meista, wie weete, daut dü woahrhauft best en die omm tjeinem tjemmascht, dan dü tjitjst nijch oppe Mensche Persoon, oba leahscht däm Wajch Gottes enn Woahrheit; esset erlaubt däm Tjeisa Tacks too jäwe oda nijch? Sell wie dee jäwe, oda sell wie dee nijch jäwe?
15
Oba hee tjannd äa Heijchle, säd hee too ahn: Wuaromm veseatje jie mie? Brinjt mie een Dinoa, omm daut etj am seene kaun.
16
Oba see brochte eenen. En hee säd too ahn: Wäms Bilt en Äwaschreft es dit? En see säde too am: Däm Tjeisa sient.
17
En Jesus auntwuad en säd too ahn: Jäft däm Tjeisa, waut däm Tjeisa sient es, en Gott, waut Gott sient es. En see vewundade sich äwa am.
18
En doa kohme Sadutsäa no am, dee doa säde, dautet tjeen Oppstohne jäft; en see fruage am en säde:
19
Meista, Mooses haud ons jeschräwe: Wann irjent eenem sien Brooda stoawt en eene Frü tridjlat en hinjalat tjeine Tjinja, daut sien Brooda siene Frü nehmt en sienem Brooda Nohkohme erwatjt.
20
Doa weare säwen Breeda. En de easchta nauhm eene Frü; en aus hee storf, hinjalat hee tjein Nohkohme;
21
en de tweeda nauhm ahr äa en storf, en uck hee hinjaleet tjein Nohkohme; en de dredda kratjt soo.
22
En dee säwen [nauhme äa en] hinjaleete tjein Nohkohme. Too latst von aule storf uck de Frü.
23
Aun däm Oppstohndach, wann dee oppstohne woare, wäms Frü von ahn woat see senne? Dan dee säwen haude äa too Frü jehaut.
24
En Jesus auntwuad en säd too ahn: Doo jie nijch doaäwa erre, wiel jie de Schreft nijch tjanne, uck nijch de Krauft Gottes?
25
Dan wann see vonne Doodes oppstohne, befriee see sich nijch, woare sich uck nijch befriee, oba see send aus Enjel em enn dee Himmel.
26
Oba waut de Doodes betrafft, daut dee oppstohne, ha jie nijch emm Buak Mooses jeläse, „emm Dornbosch“ woo Gott too am räd en säd: „Etj sie de Gott Obraums en de Gott Iesaks en de Gott Joakopps“? {2Mose 3,6}
27
Hee es nijch de Doodje äa Gott, oba de Läwendje. Jie erre sea.
28
En eena vonne Schreftjeleade, dee jeheat haud, woo see sich unjahilde, kaum doatoo, en aus hee jeseehne haud, daut hee Jesus ahn goot jeauntwuat haud, fruach hee am: Woont es daut easchte Jeboot von aule?
29
Oba Jesus auntwuad am: Daut easchte Jeboot von aule es: „Horjch, Iesrael: De Harr, ons Gott, es een eensja Harr;
30
en dü saust däm Harr, leef ha von gaunsem Hoate en met diene gaunse Seel en met dienem gaunsem Vestaund, en met diene gaunse Krauft“. {5Mose 6,4-5}
31
En daut tweede, es dit: „Dü saust dien Näajchsten leef ha aus die selfst“. {3Mose 19,18} Jrata aus dit Jeboot send tjeene aundre.
32
En de Schreftjeleada säd too am: Goot, Meista, dü hast enn Woahrheit jesajcht; dan hee es dee eenstja [Gott], en doa es tjeen aundra buta am;
33
en am leef ha von gaunsem Hoate en met däm gaunsen Vestendniss en met diene gaunse Seel en met aule Krauft, en däm Näajchsten leef ha aus sich selfst, es mea aus aule Brauntopfa en Schlachtopfa.
34
En aus Jesus sach, daut hee vestendijch jeauntwuat haud, säd hee too am: Dü best nijch wiet vom Ritj Gottes. En tjeena woagd sich am too froage.
35
En Jesus fong aun en säd, aus hee em Tempel leahd: Woo saje de Schreftjeleade, daut Tjristus Doft sien Sän es?
36
Doft selfst haft emm Heiljen Jeist jesajcht: „Dee Harr säd too mienem Harrn: Sat die too miene Rajchte, bott etj diene Fiend unja diene Feet jelajcht ha“. {Ps.110,1}
37
[Aulsoo] Doft selfst nant am Harr, en woohea es hee sien Sän? - En väl Mensche heade am jearen.
38
En hee säd too ahn enn siene Leah: Heed jünt fe de Schreftjeleade, dee enn lange Tjleeda romm gohne welle en dee welle bejreesst senne oppe Moatjtplautze
39
en de easchte Sette enne Sienagooge en de easchte Platza bie de Mohltiet ennnähme;
40
de Wätfrües äare Hiesa fräte en toom Schien lange Jebäde hole moake. Dise woare een hoadret Jerejcht tjrieje.
41
En hee Jesus sad sich däm Schatskauste Opfakauste jäjenäwa en tjitjt too, woo daut Voltj Jeld enn däm Schatskauste läde; en väle Ritje läde väl enenn.
42
En eene oame Wätfrü kaum en läd twee Koppasch enenn, daut es een Tsent.
43
En hee roopt siene Jinja nosich en säd too ahn: Woahrhauft, saj etj jünt: Dise oame Wätfrü haft mea enenn jelajcht aus aule, de emm Schatskauste enenn jelajcht ha.
44
Dan aule ha von äarem Äwafluss enenn jelajcht, oba dise haft üt äare Oamheit aules waut see haud, enenn jelajcht, äarem gaunsem Läwesunjahault.
← Chapter 11
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 13 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16