bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Dutch
/
Dutch Frisian
/
Mark 14
Mark 14
Dutch Frisian
← Chapter 13
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 15 →
1
Oba omm twee Doag wea daut Passafast en daut Seetbroot Fast. En de Huagapriesta en de Schreftjeleade sochte, woo see am met Lest faustnehme en doottomoake kunne;
2
dan see säde: Nijch oppem Fast, doamet et nijch meteemol een Opprua emm Voltj jeft.
3
En aus hee enn Betanean wea, enn Siemoon sien Hüs, däm Ütsautsjen, tjeem, aus hee aum Desch lag, eene Frü, dee eene Aulebausta Buddel met Saulweelj - üt ajchte sea diare Warteleelj haud; en see bruak de Buddel twei en goot daut opp sien Haupt.
4
Oba doa weare eenje oajalijch enn sich selfst en säde: Too waut es dise Saulweelj vekwost veschwentat worde?
5
Dan dise Saulweelj haud fe mea aus dree hundat Dinoa vekofft en kunn de Oame jejäft woare. En see oajade sich äwa äa.
6
Oba Jesus säd: Loht äa; waut moak jie äa Mäj veläje? See haft een goodet Woatj aun mie jedohne;
7
dan de Oame ha jie jiedatiet bie jünt, en wann jie welle, tje jie ahn goodet doone; oba mie ha jie nijch jiedatiet.
8
See haft jedohne, waut see kunn; see haft emm verüt mienen Lief tom begrowe jesaulwt.
9
En Woahrheit, saj etj jünt: Wuämma dit Evanjeelium jeprädijcht woat enne gaunse Welt, woat uck von däm jeräd woare, waut diese jedohne haft, too äarem Jedajchtniss.
10
En Judas Iescharijot, eena von de Twalw, jintj han no de Huagapriesta, omm am aun ahn üttoleewre verode.
11
Oba see freide sich, aus see daut heade, en vespruake am Jeld too jäwe; en hee socht, woo hee am too rajchte Jeläajenheit ütleewre verode kunn.
12
En aun däm easchten Dach vom Seetbroot Fast, doa maun daut Passalaum schlacht, säde siene Jinja too am: Wua west dü, daut wie hangohne en reed moake, omm daut dü daut Passamohl äte kaunst?
13
En hee schetjt twee von siene Jinja en säd too ahn: Goht enne Staut, en doa woat jünt een Maun bejäajne, dee eene Kruck Wota drajcht; goht däm hinjaraun.
14
En wua hee enenn jeit, sajcht tom Hüsharr: De Leahra sajcht: Wua es miene Gauststow, wua etj met miene Jinja daut Passamohl äte kaun?
15
En dee woat jünt eene groote Bowastow wiese, met Datje ütjelajt en foadijch es; en doa moakt reed fe ons.
16
En siene Jinja jinje en tjeeme enne Staut en funge daut, soo aus hee ahn jesajcht haud; en see muake daut Passamohl reed.
17
En ausset Owent jeworde wea, tjeemt hee met de Twalw.
18
En aus see aum Desch lage en aute, säd Jesus: Woahrhauft, saj etj jünt: Eena von jünt woat mie verode, dee, dee met mie at.
19
Oba see fonge aun, trüarijch too woare en eena nom aundren too am too saje: Doch nijch etj?
20
Oba hee auntwuad en säd too ahn: Eena von de Twalw, dee met mie enne Schiew ennduckt.
21
De Menschesän jeit zwoa doahan, soo ausset äwa am jeschräwe steit, oba wee däm Mensch, derjch däm de Menschesän verode woat! Daut wea fe janem Mensch bäta, wann hee nijch jebuare wea.
22
En aus see aute, nehmt Jesus Broot, säajend en bruak en jeef daut ahn en säd: Nämt, dit es mien Lief.
23
En hee nauhm [dän] Bejcha, dankt en jeef ahn däm; en see drunke aula doarut.
24
En hee säd too ahn: Dit es mien Bloot, daut [nie] Bunt, daut fe väle vegohte woat.
25
Woahrhauft, saj etj jünt, daut etj nijch mea vonne Frucht vom Wienstok drintje woa bott aun janem Dach, doa etj daut niee drintje woa emm Ritj Gottes.
26
En aus see een Dankleet jesunge haude, jinje see rüt nom Eeljboajch.
27
En Jesus säd too ahn: Jie woare jünt aula aun mie steete, dan daut steit jeschräwe: „Etj woa dän Hoad schlohne, en de Schop woare vestreit woare“. {Sach.13,7}
28
Oba no däm etj oppjewatjt senne woa, woa etj ver jünt no Galiläa gohne.
29
Oba Peeta säd too am: Wann see sich uck aula steete woare, oba etj nijch.
30
En Jesus säd too am: Woahrhauft, saj etj die, daut dü vondoag, enn dise Nacht, eea de Hohn tweemol tjreit, mie dreemol veläaje woascht.
31
Oba hee räd noch mea: Wann etj met die stoawe must, woa etj die nijch veläje. Oba uck kratjt soo säde aule aundre.
32
En see tjeeme no eenem Plautz, de Jetseemane heet, en hee säd too siene Jinja: Sat jünt hia, bett etj jebät ha.
33
En hee nehmt Peeta en Jakobus en Jehaun met sich en fung aun, sea änjstlijch too woare senne.
34
En hee säd too ahn: Miene Seel es sea betriebt, bottem Doot; blieft hia en woakt.
35
En hee jintj een bät wieda en voll oppe Ead; en hee bäd, daut, wannet mäajlijch wea, de Stund aun am vebie jintj.
36
En hee säd: Abba, Voda, aules es die mäajlijch; nehm disen Bäjcha Liedens Bäjcha, bettret Jedrentj wajch von mie; doch nijch waut etj well, oba waut dü west.
37
En hee tjeemt en finjt ahn emm Schlop, en hee säd too Peeta: Siemoon, schlapst dü? Kunnst dü nijch eene Stund woake?
38
Woakt en bäd, omm daut jie nijch enn Veseatjung kohme; de Jeist es zwoa wellijch, oba daut Fleesch es schwak.
39
Hee jintj wada han, bäd en säd de selwje Wead.
40
En aus hee tridj tjeem, fung hee ahn wada emm Schlop, dan äare Uage weare schwoa jeworde; en see wisste nijch, waut see am auntwuade sulle.
41
En hee tjeem tom dredden Mol en säd too ahn: Soo schlopt wieda en rüht jünt üt. Daut es jenuach; de Stund es jekohme, tjitjt, de Menschesän woat enn de Sinda äare Henj ütjeleewat.
42
Stoht opp, loht ons gohne; tjitjt, dee mie ütleewat, es dijchtbie jekohme.
43
En sooboolt, aus hee noch räd, tjeem Judas, eena von de Twalw, [doahan], en met am eene Schoa met Schweata en Tjneppels, von de Huagapriesta en de Schreftjeleade en de Ellteste.
44
Oba de Veroda haud ahn een Teatjen jejäft en jesajcht: Wäm etj kusse woa, dee esset; däm nehmt en leit am sejcha wajch.
45
En aus hee kaum, tjeem hee fuats no am en säd: Rabi! En kusst am [sea].
46
Oba see läde äare Henj aun am en jreepe am nehme am faust.
47
Oba eena von dee doabie stunde trock daut Schweat rüt, en schluach däm Huagapriesta sien Tjnajcht daut Uah auf.
48
En Jesus fong aun en säd too ahn: Send jie ütjegohne aus jäajen eenen Reiba, met Schweata en Tjneppels, omm mie faust too näme?
49
Etj wea jieda Dach bie jünt, em Tempel en leahd, en jie ha mie nijch faust jenohme; oba omm daut de Schreft erfellt word.
50
En daut veleete am aula en rande wajch.
51
En een jewessa junga Maun jintj am hinjaraun, dee een Lienloake omm sien noaktjet Lief druag; en see jreepe am.
52
Oba hee leet daut Lienloake looss en rand noaktijch wajch.
53
En see leide Jesus wajch nom Huagapriesta; en aule Huagapriesta en Ellteste en Schreftjeleade vesaumlde sich omm am.
54
En Peeta jintj am von wiet auf hinjaraun bott enn däm Huagapriesta sien Hoff; en hee saut met de Deena en woamd sich aum Fia.
55
Oba de Huagapriesta en de gaunse Huaga Rot sochte Zeijnis jäajen Jesus, omm am Doot too moake; en see funge tjeent.
56
Dan väle jeewe faulschet Zeijniss jäajen am, en de Zeijnise stemmde nijch äwaeen.
57
En eenje stunde opp en jeewe faulschet Zeijniss jäajen am en säde:
58
Wie heade am saje: Etj woa disem Tempel, dee met Henj jemoakt es, ommbrätje, en enn dree Doag woa etj eenen aundren oppbuhe, dee nijch met Henj jemoakt es.
59
En uck soo stemmde äare Zeijnise nijch äwaeen.
60
En de Huagapriesta stund opp, stald sich enne Medd en fruach Jesus en säd: Auntwuadst dü nijch? Waut zeije diese jäajen die?
61
Oba hee bleef stell en auntwuad nuscht. Wada fruach am de Huagapriesta en sajcht too am: Best dü de Tjristus, däm Hüachjelowda Jesäajenda sien Sän?
62
Oba Jesus säd: Etj sie'et! En jie woare dän Menschesän sette seene too Rajchten von de Krauft Macht en kohme seene met de Himmelswoltje.
63
Oba de Huagapriesta vereet siene Tjleeda en säd: Waut bruck wie noch Zeije?
64
Jie ha daut Lestre jeheat; waut dentj jie jünt? Oba see veuadeelde am, daut hee tom Doot schuldijch es.
65
En eenje funge aun, am auntoospiee, en sien Jesejcht too bedatje en am met Füste too schlohne en too am too säje: Openboa Profezei! En de Deena schluage am em Jesejcht.
66
En aus Peeta unje em Hoff wea, tjeemt eene vom Huagapriesta siene Deenstmäatjes,
67
en aus see däm Peeta sich woame sach, tjitjt see am aun en säd: Uck dü weascht met däm Natsareena - Jesus.
68
Oba hee veluag daut en säd: Etj weet nijch, vestoh uck nijch, waut dü sajchst. En hee jintj rüt enn dän Väahoff, en de Hohn tjreid.
69
En aus daut Deenstmäatje am sach, funk see wada aun, too dän dee doa stunde too saje: Disa es eena von ahn.
70
Oba hee luach wada. En kort no däm säde wada dee doa stunde too Peeta: Woahrhauftijch, dü best eena von ahn, dan dü best uck een Galiläa.
71
Oba hee fong aun, sich too vefletje en too schweare: Etj tjann disen Mensch nijch, von däm jie räde.
72
En tom tweede Mol tjreid de Hon. En Peeta docht aun daut Wuat, daut Jesus too am jesajcht haud: Eea de Hohn tweemol tjreit, woascht dü mie dreemol veläje. En aus hee doa aun docht, hield hee.
← Chapter 13
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 15 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16