bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Dutch
/
Dutch Frisian
/
Mark 9
Mark 9
Dutch Frisian
← Chapter 8
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 10 →
1
En hee säd too ahn: Woahrhauft, saj etj jünt: Doa send eenje von dee, dee hia stohne, dee dän Doot nijch schmatje woare, bott see daut Ritj Gottes, enn Krauft ha kohme seene.
2
En no sass Doag nehmt Jesus dän Peeta en däm Jakobus en Jehaun met en leid dän opp eenen huagen Boajch besonda fe sich auleen. En hee word ver ahn vewaundelt;
3
en siene Tjleeda worde jlenzend, sea witt [aus Schnee], soo aus tjeen Wauscha oppe Ead witt moake kaun.
4
En doa tjeem no ahn Elia met Mooses, en see unjahilde sich met Jesus.
5
En Peeta fong aun en säd too Jesus: Rabi, dit es goot, daut wie hia send; en loht ons dree Zelte moake, die eene en Mooses eene en Elia eene.
6
Dan hee wisst nijch, waut hee saje sull, dan see haude [weare voll] Angst.
7
En doa tjeem eene Woltj, dee ahn bedatjt {aus Mat.17,5} aus een Schaute; en eene Stemm tjeem üte Woltj: Disa es mien leefsta Sän, am horjcht.
8
En platzlijch, aus see sich ommsache, sache see tjeenem mea, bloos Jesus auleen bie ahn sich.
9
Oba aus see vom Boajch rauf tjeeme, befool hee ahn, daut see tjeenem vetale sulle, waut see jeseehne haude, bott de Menschesän von de Doodes oppjestohne es.
10
En see behilde daut Wuat, enn däm see sich unjaenaunda fruage: Waut es daut: Ütem Doot oppstohne?
11
En see fruage am en säde: Wuaromm saje de Schreftjeleade, daut Elia eascht kohme mott?
12
Oba hee auntwuad en säd too ahn: Eascht tjeemt zwoa Elia en stalt aule Dinje wada hea; en soo aus äwa däm Menschesän jeschräwe steit, daut hee väl liede en fe nuscht jeacht saul woare.
13
Oba etj saj jünt, daut uck Elia jekohme es, en see ha am jedohne, wautemma see wulle, soo ausset äwa am jeschräwe steit.
14
En aus hee no de Jinja tjeem, sach hee väl Voltj omm ahn, en Schreftjeleade, dee sich met ahn streede.
15
En sooboolt, aus daut Voltj am sach, vewundade see sich sea; en see rande no am en bejreesste am.
16
En hee fruach ahn: Äwa waut streed jie jünt met an?
17
En eena ütem Voltj auntwuad am: Leahra, etj ha mien Sän no die jebrocht, dee eenen stommen Jeist haft;
18
en wuaemma hee am toohoole tjrijcht, schmit hee am han, en hee schümt en tjnirscht met siene Täne, en woat stiew. En etj säd too diene Jinja, daut see ahm üt driewe sulle, en see kunne daut nijch.
19
Oba hee auntwuad ahn en säd: O onnjleewjet Jeschlajcht! Bott wann saul etj bie jünt senne? Bott wann saul etj jünt vedroage? Brinjt am no mie.
20
En see brochte am no am [Jesus]. En aus hee am sach, schmeet de Jeist am han; en hee voll oppe Ead en tjrelld sich en schümt ütem Mül.
21
En hee fruach sien Voda: Woo lange Tiet esset, dautet met am soo es? Oba hee säd: Von Tjint aun;
22
en foaken haft hee am emm Fia jeschmäte en emm Wota, omm am ommtobrinje; oba wann dü irjentwaut doone kaunst, soo erboarm die äwa ons en halp ons!
23
Oba Jesus säd too am: Daut „wan dü kaunst“ es, wann dü jleewe kaunst; däm Jleewjen es aules mäajlijch.
24
En platzlijch schreajch däm Tjint sien Voda en säd [unja Trohne]: Etj jleew; halp mienen Onngloowe!
25
Oba aus Jesus sach, dautet Voltj toop rand, bedwung hee dän onnreinen Jeist, enn däm hee am säd: Dü stomma en doofa Jeist, etj befäl die; foah von am üt en foah niemols mea enn am.
26
En hee schreajch en reet am sea han enn häa en fuah rüt; en hee daut Tjint wea aus Doot, soo daut de meiste säde: Hee es jestorwe.
27
Oba Jesus nauhm am aune Haunt en rejcht am opp; en hee stund opp.
28
En aus hee enn een Hüs jegohne wea, fruage am siene Jinja oppoat: Wuaromm kunn wie am nijch rüt driewe?
29
En hee säd too ahn: Dise Oat kaun derjch nuscht ütfoahre, aus blooss derjch Jebäd en Fauste.
30
En see jinje von doa wajch en jinje derjch Galiläa; en hee wull nijch, dautet irjent wäa weete sull.
31
Dan hee leahd siene Jinja en säd too ahn: De Menschesän woat enn Mensche Henj ütjeleewat woare, en see woare am doot moake; en no däm hee ommjebrocht worde es, woat hee no drei Doag oppstohne.
32
Oba see vestunde de Räd nijch en enjste sich, am too froage.
33
En hee tjeem no Kapernaum, en aus hee em Hüs wea, fruach hee ahn: Waut ha jie oppem Wajch behaundelt?
34
Oba see weare stell, dan see haude sich hinjawäajes unjaenaunda beräd, wäa de Jratsta es.
35
En no däm hee sich dohl jesat haud, roopt hee de Twalw; en hee säd too ahn: Wann wäa de Easchta senne well, soo saul hee de Latsta von aule senne en aula äa Deena senne.
36
En hee nauhm een Tjint en stald daut enn äare Medd; en aus hee daut enn siene Oarms jenohme haud, säd hee too ahn:
37
Wäaemma eent von soone Tjinja oppnehme woat enn mienem Nome, nehmt mie opp; en wäaemma mie oppnehme woat, nehmt nijch mie opp, oba däm, dee mie jeschetjt haft.
38
Oba Jehaun auntwuad am en säd: Leahra, wie sache eenem, dee nijch met ons jeit, enn dienem Nome Demone ütdriewe; en wie vebode am, wiel hee nijch met ons jeit.
39
Oba Jesus säd: Hindat vebeed am nijch, dan doa es tjeena, dee een Wundawoatj enn mienem Nome deit en boold doaropp von mie beeset räde woat;
40
dan wäa nijch jäajen ons es, es fe ons.
41
Dan wäaemma jünt een Kuffel Wota too drintje jeft enn mienem Nome, wiel jie Tjristus siene send, woahrhauft, etj saj jünt: Hee woat sien Loon nijch veleare.
42
En wäaemma eenem disa Tjliene Jerinje, dee aun mie jleewe, oajre {see Mat.18,6-} woat, fe däm wearet bäta, wann een Mälsteen aun sien Hauls jelajcht jehonge wort, en hee emm Mäa jeschmäte wort.
43
En wann diene Haunt die oajat veüasoakt too sindje, dan schnied de auf. Daut es bäta, aus Tjräpel emm Läwe enenn too gohne, aus met twee Henj enne Hal rauf too foahre, enn daut eewije Fia,
44
[wua de Worm nijch stoawt en daut Fia niemols üt jeit].
45
En wann dien Foot die oajat, dan schnied am auf. Daut es bäta, lom emm Läwe enenn too gohne, aus met twee Feet enne Hal jeschmäte woare, [enn daut eewije Fia,
46
wua äa Worm nijch stoawt en daut Fia nijch ütjeit].
47
En wann dien Uag die oajat, dan rietet üt. Daut es fe die bäta, met eenem Uag enn Gott sien Ritj enenn too gohne, aus met twee Uage emm Halenfia jeschmäte too woare,
48
wua de Worm nijch stoawt en daut Fia niemols ütjeit.
49
Dan jieda eena woat met Fia jesollte woare, en jieda Schlachtopfa woat met Solt jesollte woare.
50
Daut Solt es goot; oba wann daut Solt sien Jeschmack veloare haft nijch soltijch jeworde es, met waut well jie daut solte Jeschmack biebrinje? Hat Solt enn jünt selfst en siet enn Fräd unjaenaunda.
← Chapter 8
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 10 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16