Mark 2

Dutch Frisian

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →

1En no atelje Doag jintj hee wada no Kapernaum enenn, en daut word bekaunt, daut hee em Hüs wea es.

2En sooboolt vesaumlde sich väle, soo daut nijch mol aune Däa mea Plautz wea; en hee räd too prädijd ahn daut Wuat.

3En see kohme no am en brinje eenen Jelämden, veea druage am.

4En doa see wäajen daut väle Voltj nijch kunne no am kohme, datjte see daut Dack op, wua hee wea; en aus see daut opjedatjt haude, leete see daut Bad rauf, opp däm de Jelämda lach.

5Oba aus Jesus äaren Gloowe sach, sajcht hee tom Jelämden: Tjint, diene Sinde send vejäwt.

6Eenje oba vonne Schreftjeleade dee doa saute en äwalajde enn äare Hoate:

7Waut räd disa soo? Hee lestat. Wäa kaun Sinde vejäwe, bloos Gott auleen?

8En Jesus ertjand boold enn sienem Jeist, daut see soo bie sich äwaläde, en säd too ahn: Wuaromm äwalaj jie dit enn jüne Hoate?

9Waut es leijchta, too dän Jelämden too saje: Diene Sinde send die vejäwt, oda too saje: Stoh opp, nehm dien Bad en goh?

10Oba omm daut jie weete, daut de Menschesän de Vollmacht haft, oppe Ead Sinde too vejäwe, säd hee tom Jelämden:

11Etj saj die, stoh opp, nehm dien Bad en goh no dienem Hüs.

12En hee stund opp, nauhm daut Bad en jintj rüt ver aule, soo daut see aula erstaunt weare en veharlijchte Gott en säde: Niemols ha wie soowaut jeseehne.

13En hee jintj wada rüt nom See, en daut gaunse Voltj tjeem no am, en hee leahd ahn.

14En biem vebie gohne, sach hee Leefie, dän Alfäus sien Sän, aum Zollhüs sette, en hee säd too am: Folj mie kohm met mie; en hee stund opp en jintj met am met.

15En daut passead, aus hee enn sienem Hüs aum Desch lach saute, daut väl Zollmanna en Sinda met Jesus en siene Jinja aum Desch lage; dan doa weare väl, en dee foljde am no.

16En aus de Schreftjeleade en de Farisäa am met Sinda en Zollmanna äte sache, säde see too siene Jinja: Wuaromm at en drintjt hee met de Zollmanna en Sinda?

17En aus Jesus daut head, säd hee too ahn: De Stoatje brucke nijch eenen Dokta, oba de Kranke. Etj sie nijch jekohme, Jerajchte too roope, oba de Sinda.

18En Jehaun siene Jinja en de Farisäa fauste; en see kohme en saje too am: Wuaromm fauste Jehaun en de Farisäa äare Jinja, oba diene Jinje fauste nijch?

19En Jesus sajcht too ahn: Tjäne de Tjastinsjast fauste, soo lang de Briegaum bie ahn es? Soo lang see däm Briegaum bie sich ha, tjenne see nijch fauste.

20Oba doa woare Doag kohme, doa de Briegaum von ahn woat wajch jenohme woare, en dan, aun jane Doag, woare see fauste.

21Tjeena neit een niejet Fletj opp een oolet Tjleet; dan rit daut noppjeneide vom Tjleet auf, daut niee vom oolen, en daut Loch woat jrata oaja.

22En tjeena jit nieen Wien enn oole Wienladasch; sest verit de Wien de Wienladasch, en de Wien jit üt, en de Wienladasch gohne twei; oba nieja Wien mott enn niee Wienladasch jegohte.

23En daut passead, daut hee aum Saubat derjch Jeträajdefletja jintj; en siene Jinja funge aun, biem gohne Oare too pletje.

24En de Farisäa säde too am: Tjitj, waut doone see diene Jinja aum Saubat, daut nijch erlaubt es?

25En hee säd too ahn: Ha jie niemools jeläse, waut Doft deed, aus hee Mangel haud en aus am en dee bie am weare, hungad?

26Woo hee emm Gotteshus jintj, aus Abiatar Huagapriesta wea, en de ütjelajde Broote aut dee tjeina äte sull, buta de Priesta, en jeef uck dän dee met am weare?

27En hee säd too ahn: De Saubat word omm de Mensche haulwe jemoakt, nijch de Mensch omm dän Saubat haulwe;

28aulsoo es de Menschesän uck Harr äwa dän Saubat.

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →