2 Kings 1

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

Jump to: Chapter 2 →

1ภายหลังอาฮาบสวรรคตแล้วชาวโมอาบได้กบฏต่อประเทศยิศราเอล.

2อาฮัดยาตกลงจากช่องตาตรางห้องชั้นบนของท่านที่กรุงซะมาเรีย, และประชวรอยู่: และท่านก็ใช้คนไป, ตรัสสั่งเขาว่า, จงไปถามบาละซีบูบพระแห่งชาวเอ็คโรนว่า, เราจะหายจากการเจ็บนี้หรือไม่.

3แต่ทูตแห่งพระยะโฮวาตรัสแก่เอลียา, ชาวทิศบีว่า, “จงลุกขึ้นไปให้พบคนใช้แห่งกษัตริย์ซะมาเรียถามเขาว่า, เป็นเพราะเหตุไม่มีพระเจ้าในประเทศยิศราเอลแล้วหรือ, เจ้าจึงไปถามบาละซีบูบพระแห่งชาวเอ็คโรน?

4เหตุฉะนี้พระยะโฮวาตรัสดังนี้ว่า, เจ้าจะไม่ได้ลงมาจากที่นอนซึ่งได้ขึ้นไปแล้ว, แต่จะตายเป็นแน่.” แล้วเอลียาก็ได้ลาไป

5เมื่อคนใช้ได้กลับมาถึงท่านแล้ว, ท่านจึงถามว่า, เจ้ากลับมาทำไม?

6เขาจึงทูลท่านว่า, มีคนหนึ่งมาพบพวกข้าพเจ้า, และกล่าวว่า, จงกลับไปยังกษัตริย์ผู้ใช้เจ้ามา, ทูลแก่ท่านว่า, พระยะโฮวาได้ตรัสดังนี้ว่า, เป็นเพราะเหตุไม่มีพระเจ้าในประเทศยิศราเอลแล้วหรือ, เจ้าจึงใช้คนไปถามบาละซีบูบพระแห่งชาวเอ็คโรน? เหตุดังนั้นท่านจะไม่ได้ลงมาจากที่นอนซึ่งได้ขึ้นไปแล้ว, แต่จะตายเป็นแน่.

7และกษัตริย์ถามเขาว่า, คนที่ได้มาพบและกล่าวคำเหล่านี้แก่เจ้าเป็นคนอย่างไร?

8เขาจึงทูลตอบว่า, เป็นคนมีขนมาก, และมีหนังคาดเอว. กษัตริย์จึงตรัสว่า, คงเป็นเอลียา, ชาวทิศบี.

9แล้วกษัตริย์จึงใช้นายห้าสิบกับทหารห้าสิบคน. ให้ไปตามหาเอลียา. ท่านนั่งอยู่บนยอดเขา. นายห้าสิบจึงกล่าวแก่ท่านว่า, นี่แน่ะ, ท่านคนแห่งพระเจ้า, กษัตริย์ตรัสสั่งให้ท่านลงมา.

10เอลียาจึงตอบนายห้าสิบนั้นว่า, ถ้าข้าเป็นคนแห่งพระเจ้าแล้ว, จงให้ไฟลงมาจากสวรรค์, ไหม้เจ้ากับทหารห้าสิบคนของเจ้า. แล้วไฟก็ตกลงมาจากสวรรค์, และไหม้เขากับทหารทั้งห้าสิบคนของเขา.

11และกษัตริย์นั้นก็ใช้นายห้าสิบอีกหนหนึ่งกับทหารห้าสิบคน. และเขาก็กล่าวแก่เอลียาว่า, นี่แน่ะ คนแห่งพระเจ้า, กษัตริย์ได้ตรัสดังนี้ว่า, ท่านจงลงมาเร็วๆ เถิด.

12เอลียาจึงตอบเขาว่า, ถ้าข้าเป็นคนแห่งพระเจ้า, ก็ให้ไฟตกลงมาจากสวรรค์, ไหม้เจ้ากับทหารทั้งห้าสิบคนของเจ้า. แล้วไฟแห่งพระเจ้าก็ตกลงมาจากสวรรค์, ไหม้เขากับทหารห้าสิบคน

13และกษัตริย์ก็ใช้นายห้าสิบกับทหารห้าสิบคน. หมวดที่สามนั้นได้ขึ้นไปคุกเข่าลงต่อหน้าเอลียา, อ้อนวอนท่านว่า, โอ้คนแห่งพระเจ้า, ขอจงเห็นแก่ชีวิตของข้าพเจ้า, และชีวิตแห่งคนห้าสิบผู้ทาสของท่านเหล่านี้, ขอให้เป็นที่ชอบนัยน์ตาของท่านเถิด.

14จงดูเถอะ, ไฟได้ตกลงมาจากสวรรค์, ไหม้นายห้าสิบทั้งสอง, กับทั้งทหารนายละห้าสิบคน, ซึ่งมาคราวก่อนนั้น: เหตุฉะนี้ขอให้ชีวิตของข้าพเจ้าเป็นที่ชอบนัยน์ตาของท่าน.

15ทูตแห่งพระยะโฮวาเจ้าจึงตรัสแก่เอลียาว่า, จงลงไปกับเขาเถิด. อย่ากลัวเลย. แล้วท่านก็ลุกขึ้นลงไปกับเขา, เข้าไปเฝ้ากษัตริย์นั้น.

16และท่านก็ทูลกษัตริย์ว่า, พระยะโฮวาได้ตรัสว่า, “เพราะท่านได้ใช้ทูตไปถามบาละซีบูบพระแห่งชาวเอ็คโรน, เป็นเพราะเหตุไม่มีพระเจ้าในประเทศยิศราเอลที่จะทูลถามพระองค์หรือ? เพราะเหตุนี้, เจ้าจะไม่ได้ลงมาจากที่นอนซึ่งเจ้าได้ขึ้นไปแล้ว, แต่จะตายเป็นแน่

17ท่านก็สวรรคตตามคำของพระยะโฮวาซึ่งเอลียาได้กล่าวแล้ว. และยะโฮรามก็ขึ้นเสวยราชย์แทนในปีที่สองแห่งยะโฮรามโอรสแห่งยะโฮซาฟาดกษัตริย์ยูดา; ด้วยว่าอาฮัดยานั้นไม่มีโอรส.

18กิจการนอกนั้นแห่งอาฮัดยา, ก็ได้จดไว้ในหนังสือพงศาวดารกษัตริย์แห่งชาติยิศราเอลมิใช่หรือ?

Jump to: Chapter 2 →