2 Kings 18

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 17 Jump to: Chapter 19 →

1ในปีที่สามแห่งรัชชกาลโฮเซอากษัตริย์ยิศราเอลบุตรเอลา, ฮีศคียาโอรสอาฮาศกษัตริย์ยูดาได้ขึ้นเสวยราชย์.

2ท่านมีพระชนม์ได้ยี่สิบห้าพรรษาเมื่อขึ้นเสวยราชย์นั้น; ท่านได้เสวยราชย์ยี่สิบเก้าปีในกรุงยะรูซาเลม. พระมารดาท่านคือนางอะบีบุตรีของซะคาเรีย.

3ท่านได้ประพฤติถูกต้องในคลองพระเนตรแห่งพระยะโฮวา, ตามกิจการต่างๆ ซึ่งดาวิดต้นวงศ์ของท่านได้ประพฤตินั้น

4ที่นมัสการบนเนินสูงทั้งหลายท่านก็ทำลายเสีย, และเสารูปพระสำหรับนมัสการท่านก็ทำลายเสีย, และรูปเคารพสลักด้วยไม้ท่านก็ตัดเสีย, รูปงูทองเหลืองซึ่งโมเซได้กระทำท่านก็ได้หักทำลายเสีย: ด้วยว่าจนถึงเวลานั้นพวกยิศราเอลได้เผาเครื่องหอมบูชารูปงูนั้น: ท่านก็เรียกรูปงูนั้นว่านะฮุศธาน.

5ท่านได้ไว้ใจในพระยะโฮวาพระเจ้าของยิศราเอล; ดังนั้นกษัตริย์ทั้งหลายแห่งประเทศยูดา; ที่อยู่ก่อนหรือหน้าท่าน ไม่มีองค์ใดเสมอเหมือนท่าน.

6ด้วยว่าท่านได้เข้าสนิทกับพระยะโฮวา, และติดตามพระองค์ไปไม่ได้หลงผิด, แต่ได้รักษาพระบัญญัติทั้งหลายของพระยะโฮวา, ซึ่งพระองค์ได้มีรับสั่งแก่โมเซ.

7พระยะโฮวาได้สถิตอยู่กับท่าน; ท่านไป ณ ที่ใดๆ ท่านก็ได้ความจำเริญ: ท่านได้กบฏต่อกษัตริย์อะซูริยะ, หาได้ขึ้นแก่ท่านต่อไปไม่.

8ท่านก็ตีชาวฟะเลเซ็ธจนถึงเมืองฆาซาตลอดเขตต์แดนเมืองนั้น, ทั้งเมืองที่มีหอคอยและเมืองที่มีกำแพง

9อยู่มาในปีที่สี่แห่งรัชชกาลกษัตริย์ฮีศคียา, ซึ่งเป็นปีที่เจ็ดแห่งรัชชกาลโฮเซอากษัตริย์ยิศราเอลบุตรเอลา, ซัลมัลเอเซ็รกษัตริย์อะซูริยะก็ยกทัพมาตีกรุงซะมาเรียตั้งค่ายล้อมรอบกรุง.

10เมื่อสิ้นสามปีแล้วก็ตีเอากรุงได้; คือเป็นปีที่หกแห่งรัชชกาลฮีศคียา, และเป็นปีที่เก้าแห่งรัชชกาลโฮเซอากษัตริย์ยิศราเอล, กรุงซะมาเรียก็แตก.

11กษัตริย์อะซูริยะก็กวาดเอาพวกยิศราเอลไปยังประเทศอะซูเรีย, ให้เขาอยู่ ณ ตำบลฮาลา, ตำบลฮาโบร, ริมแม่น้ำโฆซัน, ทั้งในเมืองทั้งหลายแห่งชาวมาดาย:

12เพราะเขาทั้งหลายมิได้เชื่อฟังพระสุรเสียงคำตรัสแห่งพระยะโฮวาพระเจ้าของเขา, แต่ได้ผิดคำสัญญาไมตรีของพระองค์, และกิจการต่างๆ ซึ่งโมเซผู้ทาสแห่งพระยะโฮวาได้มีบัญชา, เขามิได้เชื่อฟัง, และประพฤติตาม

13ในปีที่สิบสี่แห่งรัชชกาลกษัตริย์ฮีศคียา, ซันแฮริบกษัตริย์อะซูริยะก็ยกทัพมาตีเอาบรรดาหัวเมืองที่มีกำแพงแห่งประเทศยูดา.

14ฮีศคียากษัตริย์ยูดา, ใช้ทูตไปเฝ้ากษัตริย์อะซูริยะทเมืองลาคีศ, ทูลว่าข้าพเจ้าผิดแล้ว: ขอจงกลับไปจากข้าพเจ้า: ท่านจะปรับไหมเท่าไรข้าพเจ้าจะยอมรับทั้งสิ้น. กษัตริย์อะซูริยะปรับเอาเงินสามร้อยตะลันต์, และทองคำสามสิบตะลันต์จากฮีศคียากษัตริย์ยูดา.

15ฮีศคียาก็เอาเงินซึ่งหาได้ในโบสถ์แห่งพระยะโฮวา, และในท้องพระคลังทั้งหมดถวายแก่ท่าน.

16ครั้งนั้นฮีศคียาได้ตัดทองคำทั้งหลายแห่งโบสถ์พระยะโฮวา, และจากเสาเหล่านั้น, ซึ่งฮีศคียากษัตริย์ยูดาได้หุ้มไว้ด้วยทองคำ, ถวายแก่กษัตริย์อะซูริยะ

17กษัตริย์จึงใช้ธาระธานและรับซาริและรับซาเคจากเมืองลาคีศไปยังกษัตริย์ฮีศคียาเป็นกองทัพใหญ่จะตีกรุงซะมาเรีย. เมื่อยกมาถึงแล้วเขาก็ตั้งอยู่ริมท่อที่น้ำไหลมาจากสระข้างบนซึ่งอยู่ที่ถนนไปลานช่างฟอกผ้า.

18เมื่อเขาตะโกนเรียกออกนามกษัตริย์แล้ว, เอลียาคิมบุตรฮีศคียากรมวัง, เซ็บนาอาลักษณ์, และโยอาบุตรอาซาฟพระอาลักษณ์ออกมาหาเขา.

19รับซาเคกล่าวแก่เขาว่า, จงไปทูลฮีศคียาว่า, มหากษัตริย์คือกษัตริย์อะซูริยะได้ตรัสดังนี้ว่า, เจ้าไว้ใจในผู้ใดเล่า?

20เจ้าพูดว่าเจ้ามีกลศึกและมีกำลังสำหรับทำสงคราม, ก็เป็นแต่ปากเท่านั้น, เจ้าหวังพึ่งใครเจ้าจึงได้คิดกบฏต่อเรา?

21นี่แน่ะ, บัดนี้เจ้าได้ไว้ใจในไม้เท้าซึ่งเป็นเหมือนไม้อ้อช้ำ, คือประเทศอายฆุบโตนั้น, ซึ่งถ้าผู้ใดจะพิงไม้เท้านั้นไม้เท้าจะแทงมือทะลุ: ฟาโรกษัตริย์อายฆุบโตก็จะเป็นดังนั้นแก่คนทั้งปวงที่ไวใจท่าน.

22แต่ถ้าเจ้าจะว่าแก่ข้าว่า, เราก็ไวใจในพระยะโฮวาพระเจ้าของเรา, คือพระองค์นั้นแหละซึ่งที่นมัสการบนเนินสูงของพระองค์: และแท่นบูชาของพระองค์นั้น, ฮีศคียาได้ทำลายเสียแล้วมิใช่หรือ? และได้สั่งแก่ชาวกรุงยะรูซาเลมว่า, เจ้าทั้งหลายจงนมัสการที่แท่นบูชาในกรุงยะรูซาเลม?

23เหตุฉะนี้, ถ้าเจ้าสัญญาแก่กษัตริย์อะซูริยะนายของข้าว่า, เจ้าจะหาทหารม้าได้สองพันคน, ข้าจะให้ม้าสองพันตัวแก่เจ้า.

24เจ้าสู้แม่ทัพน้อยผู้หนึ่งของนายข้าไม่ไหว, แล้วเจ้าไว้ใจในประเทศอายฆุบโตเพื่อจะได้รถรบและพลม้าหรือ?

25ข้าได้ขึ้นมาทำลายที่นี้เสียนอกจากพระยะโฮวาหรือ? พระยะโฮวาตรัสสั่งข้าว่า,จงยกไปตีประเทศนี้และทำลายเสีย.

26เอ็ลยาคิมบุตรฮีศคียา, เซ็บนา, และโยอา, ได้กล่าวแก่รับซาเคว่า, ขอท่านได้กล่าวแก่ผู้ทาสของท่านเป็นภาษาซุเรีย: ด้วยว่าข้าพเจ้าก็เขาใจภาษานั้น: และอย่ากล่าวแก่ข้าพเจ้าเป็นภาษายูดาให้คนทั้งปวงซึ่งอยู่บนกำแพงฟัง.

27แต่รับซาเคกล่าวแก่เขาว่า, นายของข้าได้ใช้ข้าให้พูดคำเหล่านี้แก่นายของเจ้า, และแก่เจ้าหรือ? ท่านได้ใช้ข้าให้กล่าวแก่คนเหล่านั้นซึ่งนั่งอยู่บนกำแพง, เพื่อเขาทั้งหลายจะกินอุจจาระและดื่มปัสสาวะของตัวเองด้วยกันกับเจ้ามิใช่หรือ?

28รับซาเคก็ยืนร้องเสียงดังเป็นภาษายูดาว่า, จงฟังถ้อยคำของมหากษัตริย์นั้น, คือกษัตริย์อะซูริยะ:

29กษัตริย์นั้นตรัสดังนี้ว่า, อย่าให้ฮีศคียาล่อลวงเจ้า: เพราะเขาไม่อาจจะช่วยเจ้าให้รอดจากกษัตริย์ของเรา.

30หรืออย่าให้ฮีศคียาชักชวนเจ้าให้ไว้ใจในพระยะโฮวา, ว่าพระยะโฮวาจะให้พวกเรารอดเป็นแน่, และกรุงนี้จะไม่ต้องมอบไว้ในหัตถ์กษัตริย์อะซูริยะ.

31อย่าเชื่อฟังฮีศคียาเลย: ด้วยว่ากษัตริย์อาซูริยะตรัสดังนี้ว่า, จงเอาเครื่องบรรณาการมาถวายและมาหาเราแล้ว, เจ้าทั้งหลายทุกคนจะได้กินผลจากเถาองุ่น, จะกินผลจากมะเดื่อเทศ, และจะดื่มจากบ่อน้ำของตนเอง:

32จนกว่าเราจะมาพาเจ้าไปยังแผ่นดินอื่น, ซึ่งเหมือนอย่างแผ่นดินของตนเอง, คือแผ่นดินซึ่งมีข้าว, น้ำองุ่น, อาหาร, สวนองุ่น, น้ำมันมะกอกเทศ, และน้ำผึ้ง, เพื่อเจ้าจะมีชีวิตอยู่, และไม่ตาย: อย่าฟังฮีศคียาเลย, เมื่อเขาจะล่อลวงเจ้าว่า, พระยะโฮวาจะให้เรารอด.

33พระองค์หนึ่งองค์ใดแห่งประเทศทั้งหลายได้ให้แผ่นดินของเขานั้นรอดจากหัตถ์ของกษัตริย์อะซูริยะหรือ?

34พระทั้งหลายของเมืองฮามัธ, เมืองอาระฟาด, เมืองซะฟันวายิม, เมืองฮีนาและเมืองฮีวาอยู่ที่ไหน? พระเหล่านั้นได้ช่วยกรุงซะมาเรียรอดจากหัตถ์ของเราหรือ?

35ท่ามกลางพระทั้งปวงของประเทศทั้งหลาย, มีพระองค์ใดที่ได้ให้เมืองของตนรอดจากหัตถ์ของเรา, พระยะโฮวาหรือจะช่วยให้กรุงยะรูซาเลมรอดจากหัตถ์ของเราได้?

36คนทั้งหลายก็นิ่งอยู่, มิได้ตอบสักคำเดียว: ด้วยกษัตริย์มีรับสั่งแล้วว่า, อย่าตอบเขาเลย.

37เอ็ลยาคิมบุตรอีลคียากรมวัง, เซ็บนาอาลักษณ์, และโยอาบุตรอาซาฟพระอาลักษณ์, สวมเสื้อผ้าฉีกขาดมาเฝ้ากษัตริย์ฮีศคียา, ทูลท่านตามถ้อยคำของรับซาเค

← Chapter 17 Jump to: Chapter 19 →