2 Kings 10

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 9 Jump to: Chapter 11 →

1อาฮาบมีโอรสเจ็ดสิบองค์ในกรุงซะมาเรีย. และเยฮูได้เขียนหมายประกาศ, ไปยังกรุงซะมาเรีย, ถึงข้าราชการผู้รักษาเมืองยิศเรล, คือถึงผู้เฒ่าแก่ทั้งหลาย, และถึงผู้เลี้ยงโอรสทั้งหลายของอาฮาบว่า,

2เมื่อได้รับประกาศนี้แล้ว, เจ้าเห็นว่าโอรสทั้งหลายแห่งเจ้านายของเจ้า, กับทั้งรถรบและม้ามีเมืองเข้มแข็งกับเครื่องอาวุธ;

3จงเลือกผู้หนึ่งในพวกโอรสทั้งหลายของเจ้านายของเจ้า, ที่สามารถอย่างยิ่งให้นั่งบนพระที่นั่งแห่งราชบิดาของตน, แล้วพวกเจ้าต้องสู้รบเข้าฝ่ายเชื้อวงศ์เจ้านายของเจ้า.

4แต่เขาทั้งหลายมีความกลัวนัก, กล่าวว่า, กษัตริย์สององค์ยังต่อสู้ท่านไม่ได้: เราจะสู้ท่านอย่างไรได้?

5ผู้รักษาวัง, ผู้รักษาเมือง, และข้าราชการผู้เลี้ยงโอรสเหล่านั้น, ก็ใช้คนไปบอกเยฮูว่า, ข้าพเจ้าทั้งหลายเป็นทาสของท่านและจะกระทำตามท่านสั่งทุกประการ; ข้าพเจ้าจะไม่ตั้งกษัตริย์องค์หนึ่งองค์ใดไว้เลย: ท่านจงกระทำตามความเห็นชอบของท่านเถิด.

6แล้วเยฮูจึงเขียนหมายประกาศครั้งที่สองฝากไปถึงเขาว่า, ถ้าท่านอยู่ฝ่ายเรา, และจะเชื่อฟังคำของเรา, จงเอาศีรษะแห่งโอรสเจ้านายของเจ้า, มาหาเราที่เมืองยิศเรลพรุ่งนี้ประมาณเวลานี้. โอรสทั้งหลายของกษัตริย์, รวมเจ็ดสิบองค์อยู่กับผู้ใหญ่ซึ่งเป็นผู้รักษาเมือง.

7เมื่อเขาทั้งหลายรับหมายประกาศนั้นแล้ว, เขาก็ฆ่าโอรสของกษัตริย์ทั้งเจ็ดสิบองค์, เอาศีรษะใส่ชะลอมส่งไปยังเมืองยิศเรล

8ม้าใช้ผู้หนึ่งมาบอกเยฮูว่า, เขาได้นำศีรษะโอรสนั้นมาแล้ว. ท่านจึงตอบว่า, จงกองไว้เป็นสองกอง, ที่ริมประตูเมืองจนถึงพรุ่งนี้เช้า,

9ครั้นรุ่งขึ้นเช้า, ท่านก็ออกไปยืนกล่าวแก่คนทั้งปวงว่า, ท่านทั้งหลายเป็นคนสัตย์ซื่อ: นี่แน่ะ, ข้าได้คิดกบฏฆ่าเจ้านายของข้าเสีย; แต่ใครได้ฆ่าคนทั้งหลายเหล่านี้?

10ท่านทั้งหลายจงรู้ว่า, คำของพระยะโฮวาซึ่งได้ตรัสถึงเชื้อวงศ์แห่งอาฮาบ: จะไม่ขาดสักคำหนึ่ง, เพราะว่าพระยะโฮวาได้ทรงกระทำให้คำซึ่งพระองค์ได้ตรัสไว้โดยเอลียาผู้ทาสของพระองค์สำเร็จ.

11แล้วเยฮูได้ฆ่าเชื้อวงศ์ของอาฮาบซึ่งเหลือทั้งหมดในเมืองยิศเรล, ทั้งผู้ใหญ่ทั้งปวง, และญาติพี่น้อง, และปุโรหิต, จนมิได้เหลือเลยสักคนเดียว

12เยฮูก็ออกจากที่นั่นไปยังกรุงซะมาเรีย. เมื่อท่านยังพักอยู่ที่เรือนคนตัดขนแกะที่กลางทาง,

13เยฮูก็พบพระญาติพระวงศ์ของอาฮัศยา กษัตริย์ยูดาถามว่า, พวกท่านคือผู้ใด? เขาทั้งหลายจึงตอบว่า, ข้าพเจ้าเป็นญาติพี่น้องของอาฮัศยา; เราจะลงไปเยี่ยมเยียนโอรสนัดดาของกษัตริย์และและมเหษี.

14เยฮูจึงสั่งให้จับเขาไปประหารที่บ่อใกล้เรือนตัดขนแกะนั้น, รวมสี่สิบสองคน; มิได้เหลือสักคนหนึ่ง

15เมื่อเยฮูไปจากที่นั้นก็พบยะโฮนาดาบ, บุตรเรคาบมาหาท่าน: เยฮูคำนับท่านถามว่า, ใจของท่านตรงกับใจของข้า, และเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันหรือ? ยะโฮนาดาบตอบว่า, เป็นดังนั้น. ท่านจึงว่า, ถ้าเป็นดังนั้น จงจับมือกันเถิด. แล้วท่านก็จับมือกัน; และรับท่านขึ้นบนรถ.

16เยฮูจึงว่า, มาด้วยข้าเถิด, ไปดูความร้อนรนของข้าที่จะกระทำฝ่ายพระยะโฮวา. แล้วเยฮูก็ให้ท่านขึ้นรถขี่ไปด้วยกัน.

17เมื่อท่านมาถึงกรุงซะมาเรียแล้ว, ท่านก็ประหารคนทั้งปวงซึ่งเป็นวงศ์ของอาฮาบที่เหลืออยู่ในกรุงซะมาเรีย, จนพินาศไปสิ้น, ตามคำแห่งพระยะโฮวา, ซึ่งพระองค์ได้ตรัสแก่เอลียา

18เยฮูก็ให้คนทั้งปวงประชุมกันกล่าวแก่เขาว่า, อาฮาบได้ปรนนิบัติพระบาละแต่เล็กน้อย; แต่เยฮูจะปรนนิบัติให้มาก.

19เหตุฉะนี้จงเรียกผู้ทำนายแห่งพระบาละทั้งหมดมาหาเรา, และผู้นมัสการ, กับปุโรหิตทั้งหมด; อย่าให้ขาดสักคนหนึ่งเลย: ด้วยว่าเราจะถวายบูชาแก่พระบาละเป็นการใหญ่; ผู้ใดที่ไม่มา, จะต้องถูกประหารชีวิต แต่การนี้เยฮูได้กระทำเป็นอุบาย, หวังจะประหารผู้ไหว้นมัสการพระบาละนั้นทั้งหมด.

20แล้วเยฮูก็สั่งว่า, จงออกหมายประกาศให้มีการฉลองพระบาละ. แล้วเขาก็ออกหมายประกาศ.

21เยฮูก็ได้ใช้คนไปทั่วพวกยิศราเอลทั้งปวง: และผู้ที่ไหว้นมัสการบาละทั้งปวงก็มา, มิได้เหลือสักคนหนึ่งเลย. เขาทั้งหลายก็พากันเข้าไปในโบสถ์แห่งบาละ; โบสถ์นั้นก็เต็มแน่นตั้งแต่ข้างนี้จนถึงข้างโน้น.

22และท่านก็สั่งคนที่รักษาเสื้อของปุโรหิตว่า, จงเอาเสื้อออกมาสำหรับคนทั้งปวงที่จะไหว้พระบาละ. แล้วเขาก็เอาเสื้อนั้นออกมา.

23เยฮูและยะโฮนาดาบบุตรเรคาบ, ก็เข้าไปในโบสถ์บาละด้วยกัน, และกล่าวแก่คนที่ไหว้บาละนั้นว่า, จงค้นหาดู, อย่าให้ผู้ใดที่ไหว้พระยะโฮวาอยู่ด้วยกัน, เว้นแต่ผู้ไหว้พระบาละพวกเดียว.

24เมื่อเขาทั้งหลายได้เข้าไปถวายบูชายัญ, และบูชาเพลิง, เยฮูได้จัดคนแปดสิบคนไว้ข้างนอก, และสั่งแก่เขาว่า, ถ้าผู้ใดในคนทั้งปวงนั้นซึ่งเราได้มอบไว้ในมือของเจ้าหนีพ้นไปได้, ผู้ที่ปล่อยให้หนีนั้นจะต้องตายแทนเขา.

25เมื่อปุโรหิตแห่งบาละกระทำการถวายบูชาเพลิงจบแล้ว, เยฮูจึงสั่งนายทหาร, และทหารที่เตรียมตัวไว้แล้วว่า, จงไปฆ่าคนเหล่านั้น; อย่าให้ผู้ใดหนีออกมาได้เลย. แล้วเขาก็เข้าไปฆ่าคนเหล่านั้นทั้งหมดด้วยดาบ; และทิ้งเขาออกมาข้างนอก, แล้วเขาทั้งหลายก็ออกไปในบริเวณวัดแห่งบาละ.

26เขาเอารูปเคารพทั้งหลายออกจากโบสถ์บาละเผาเสีย.

27เขาทำลายรูปเคารพและโบสถ์ของบาละ, กระทำให้เป็นที่ถ่ายอุจจาระจนถึงทุกวันนี้.

28ดังนั้นแหละเยฮูได้ทำลายบาละออกจากประเทศยิศราเอล

29แต่เยฮูหาได้หันกลับจากการประพฤติตามความผิดของยาราบะอามบุตรชองนะบาต, ผู้ได้กระทำให้พวกยิศราเอลหลงผิดไม่, คือนมัสการรูปโคทองคำซึ่งอยู่ในเมืองเบ็ธเอล, และเมืองดาน.

30พระยะโฮวาได้ตรัสแก่เยฮูว่า. “เพราะเจ้าได้กระทำการดี, ให้สำเร็จถูกต้องในคลองพระเนตรของเรา, และได้กระทำแก่เชื้อวงศ์ของอาฮาบทุกอย่างตามน้ำใจของเรา, ลูกหลานของเจ้าจะได้นั่งบนพระที่นั่งแห่งประเทศยิศราเอลจนถึงสี่ชั่วอายุ.

31แต่เยฮูหาได้ระวังประพฤติตามข้อกฎหมายแห่งพระยะโฮวาพระเจ้าแห่งยิศราเอลด้วยสุดใจไม่: ด้วยว่าท่านหาได้หันกลับจากการผิดของยาราบะอาม, ซึ่งได้นำให้พวกยิศราเอลผิดนั้นไม่

32ในเวลานั้นพระยะโฮวาทรงกระทำให้เขตต์แดนของประเทศยิศราเอลคับแคบไป: ฮะซาเอลได้ยกทัพมาตีเอาเขตต์แดนทั้งปวงแห่งประเทศยิศราเอล;

33ตั้งแต่แม่น้ำยาระเดนไปทางทิศตะวันออก, คือแผ่นดินฆีละอาดทั้งหมดของตระกูลฆาด, ตระกูลรูเบ็ล, และตระกูลมะนาเซ, ตั้งแต่เมืองอะโรเอร, ซึ่งอยู่ที่แม่น้ำอะระโนน, จนถึงฆีละอาดและบาซาน.

34และประวัตินอกนั้นของกษัตริย์เยฮู, และกิจการทั้งปวงซึ่งท่านได้กระทำทั้งอำนาจที่ท่านมี, ก็ได้จดไว้ในหนังสือพงศาวดารแห่งกษัตริย์ยิศราเอลมิใช่หรือ?

35กษัตริย์เยฮูก็ได้ล่วงลับไปตามปู่ย่าตายาย: และเขาฝังท่านไว้ในกรุงซะมาเรีย. ยะโฮอาฮัศโอรสก็ได้เสวยราชย์แทน.

36กษัตริย์เยฮูได้เสวยราชย์ครอบครองประเทศยิศราเอลในกรุงซะมาเรียยี่สิบแปดปี

← Chapter 9 Jump to: Chapter 11 →