2 Kings 8

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 7 Jump to: Chapter 9 →

1ขณะนั้นอะลีซาได้กล่าวแก่หญิงซึ่งท่านได้กระทำให้บุตรของนางเป็นขึ้นมาจากตายว่า, จงลุกขึ้นเถิด, นางกับครอบครัวของนาง, จงยกไปอาศัยที่อื่นซึ่งพอจะอาศัยได้: ด้วยว่าพระยะโฮวาได้ทรงบันดาลให้มีการกันดารอาหาร; และการกันดารนั้นจะมีอยู่ที่แผ่นดินจนครบเจ็ดปี.

2และหญิงนั้นก็ยกไปกับครอบครัวของนางตามคำของคนแห่งพระเจ้านั้น. ไปอาศัยในแผ่นดินฟะลิศตีมครบเจ็ดปี.

3เมื่อครบเจ็ดปีแล้ว, หญิงนั้นก็กลับออกมาจากแผ่นดินฟะลิศตีม: และจะไปร้องทุกข์แก่กษัตริย์เพื่อจะได้เรือนไร่นาของนางคืน.

4กษัตริย์กำลังพูดอยู่กับเฆฮะซีทาสของคนแห่งพระเจ้าว่า, จงบอกข้าให้รู้ถึงการใหญ่ทั้งปวงซึ่งอะลีซาได้กระทำ.

5เมื่อเฆซีกำลังทูลกษัตริย์ถึงเรื่องทีอะลีซาได้ให้คนเป็นขึ้นมาจากตายอย่างไร, นี่แหละ, หญิงนั้นผู้ซึ่งท่านให้บุตรของเขาเป็นขึ้นมาจากตาย, ก็มาร้องทุกข์แก่กษัตริย์นั้น, เพื่อจะได้เรือนไร่นาของนางคืน. เฆฮะซีก็ทูลว่า, โอ้กษัตริย์เจ้าข้า, คนนี้แหละคือหญิงคนนั้น, และนี่แหละคือบุตรของนาง, ซึ่งอะลีซาได้ให้เป็นขึ้นมาจากตาย.

6เมื่อกษัตริย์ตรัสถามหญิงนั้นเขาก็ทูลตอบท่าน. แล้วกษัตริย์ก็สั่งข้าราชการผู้หนึ่งว่า, จงคืนสิ่งทั้งปวงซึ่งเป็นของนางแต่เดิมทั้งพืชผลทั้งหมดซึ่งเกิดแต่ไร่นา, คือตั้งแต่วันที่นางได้ออกไปจากแผ่นดินนั้นจนถึงวันนี้ให้แก่นาง

7อะลีซาก็มายังเมืองดาเมเซ็ก; เป็นฮะดัดกษัตริย์เมืองซุเรียประชวรอยู่; มีผู้ไปทูลท่านว่า, คนแห่งพระเจ้ามาที่นี่แล้ว.

8กษัตริย์ตรัสสั่งฮะซีาเอลว่า, จงนำของกำนัลออกไปให้พบคนแห่งพระเจ้า, และถามแต่พระยะโฮวาโดยท่านว่า, ข้าจะหายจากโรคนี้หรือไม่?

9ฮะซาเอลก็นำของกำนัลไปด้วย, คือของดีวิเศษทุกอย่างซึ่งมีในดาเมเซ็ก, พออูฐสี่สิบตัวบรรทุกได้, มาพบท่านและมายืนต่อหน้าท่านว่า, บุตรของท่านคือเป็นฮะดัดกษัตริย์เมืองซุเรียใช้ข้าพเจ้ามาหาท่าน, ถามว่า, จะหายจากโรคนี้หรือไม่?

10อะลีซาจึงบอกเขาให้ไปทูลกษัตริย์ว่า, ท่านอาจจะหายจากโรคได้: แต่พระยะโฮวาได้ทรงสำแดงแก่ข้าว่า, ท่านจะตายเป็นแน่.

11และท่านเพ่งดูหน้าของเขาจนเขาละอาย: แล้วคนแห่งพระเจ้าก็ร้องไห้.

12ฮะซาเอลจึงถามว่า, ท่านร้องไห้ทำไมเจ้าข้า? ท่านจึงตอบว่า, เพราะข้ารู้การร้ายซึ่งเจ้าจะกระทำแก่ชาติยิศราเอล: คือที่เข้มแข็งนั้นเจ้าจะเผาด้วยเพลิง, ชายหนุ่มของเขาเจ้าจะฆ่าด้วยดาบ, ลูกอ่อนของเขาเจ้าจะประหารให้ตาย, และหญิงมีครรภ์เจ้าจะผ่าออกเสีย.

13ฮะซีาเอลจึงตอบว่า, ผู้ทาสของท่านเปรียบดุจสุนัขจะกระทำการใหญ่นี้ได้หรือ? อะลีซาจึงตอบว่า, พระยะโฮวาทรงสำแดงให้ข้าเห็นแล้วว่า, เจ้าจะได้เป็นกษัตริย์แห่งประเทศซุเรีย.

14แล้วเขาก็ไปจากอะลีซา, มายังเจ้านายของเขา; กษัตริย์จึงถามว่า, อะลีซาได้กล่าวอะไรแก่เจ้าบ้าง? เขาทูลตอบว่า, ท่านบอกว่าพระองค์จะหายโรคเป็นแน่.

15ครั้นรุ่งขึ้นฮะซาเอลก็เอาผ้าปูที่นอนชุบน้ำปิดพระพักตรให้สิ้นพระชนม์: ฮะซาเอลก็ขึ้นเสวยราชย์แทน

16ในปีที่ห้าแห่งรัชชกาลโยรามโอรสอาฮาบกษัตริย์แห่งยิศราเอล, ยะโฮซาฟาดได้เสวยราชย์ ณ ประเทศยูดา, ในปีนั้นโยรามโอรสยะโฮซาฟาดกษัตริย์ยูดาก็ขึ้นเสวยราชย์.

17เมื่อขึ้นเสวยราชย์ท่านมีพระชนม์ได้สามสิบสองพรรษา; และได้เสวยราชย์แปดปีในกรุงยะรูซาเลม.

18และท่านได้ประพฤติตามทางทั้งหลายแห่งกษัตริย์ยิศราเอล, และตามอย่างเชื้อวงศ์ของอาฮาบ: ด้วยว่าท่านได้รับธิดาของอาฮาบเป็นมเหษี: ท่านได้ประพฤติชั่วร้ายในคลองพระเนตรแห่งพระยะโฮวา.

19แต่พระยะโฮวายังไม่ได้ทรงทำลายประเทศยูดาเพราะเห็นแก่ดาวิดผู้ทาสของพระองค์, ตามที่พระองค์ทรงสัญญาไว้แก่ท่านว่า, จะให้มีสว่างแก่ท่านและเชื้อวงศ์ของท่านสืบๆ ไป

20ในเวลานั้นเมืองอะโดมกบฏปลีกตัวออกจากอำนาจของประเทศยูดา, และตั้งกษัตริย์ครอบครองตนเอง.

21โยรามยกทัพไปยังท่านซารีอะ, เอารถรบทั้งหมดไปด้วย: และท่านก็ยกออกโจมตีชาวอะโดมและนายรถรบทั้งหลาย: ซึ่งล้อมรอบนั้นในเวลากลางคืน, และไพร่พลเหล่านั้นก็แตกหนีเข้าค่ายของเขา.

22ชาวอะโดมยังกบฏปลีกตัวออกจากอำนาจประเทศยูดาจนถึงทุกวันนี้. เมืองลิบนาก็ได้กบฏคราวเดียวกัน.

23ประวัตินอกนั้นของโยราม, และการทั้งปวงที่ท่านได้กระทำก็จดไว้ในหนังสือพงศาวดารกษัตริย์ประเทศยูดาแล้วมิใช่หรือ?

24โยรามก็สวรรคตตามปู่ย่าตายายของท่าน, เขาบรรจุท่านไว้กับปู่ย่าตายาย ณ เมืองดาวิด: และอาฮัศยาโอรสของท่านได้ขึ้นเสวยราชย์แทน

25ในปีที่สิบสองแห่งรัชชกาลโยรามโอรสอาฮาบกษัตริย์แห่งยิศราเอลอาฮัศยาโอรสยะโฮรามกษัตริย์ยูดาก็ขึ้นเสวยราชย์.

26อาฮัศยานั้นมีพระชนม์ได้ยี่สิบสองพรรษาเมื่อขึ้นเสวยราชย์; และได้เสวยราชย์ปีหนึ่งในกรุงยะรูซาเลม; ชนนีของท่านชื่ออะธัลลา, ธิดาของอัมรีกษัตริย์ยิศราเอล.

27ท่านได้ประพฤติตามทางแห่งเชื้อวงศ์ของอาฮาบ, และได้กระทำการชั่วร้ายในคลองพระเนตรแห่งพระยะโฮวา, เหมือนอย่างเชื้อวงศ์ชองอาฮาบ: ด้วยว่าท่านเป็นราชบุตรเขยในวงศ์ของอาฮาบ

28ท่านก็ยกทัพไปกับโยรามโอรสอาฮาบไปยังเมืองราโมธฆีละอาดจะรบกับฮะซาเอลกษัตริย์ซุเรีย; และชาวซุเรียนั้นได้ยิงโยรามให้มีบาดแผล.

29กษัตริย์โยรามก็กลับไปยังเมืองยิศราเอลเพื่อจะรักษาบาดแผลซึ่งชาวซุเรียได้ยิงท่านที่เมืองราโมธ, เมื่อท่านกำลังรบกับฮะซาเอลกษัตริย์ซุเรีย. และอาฮัศยาโอรสยะโฮรามกษัตริย์ยูดาก็เสด็จลงไปเยี่ยมโยรามโอรสอาฮาบในเมืองยิศราเอล, เพราะท่านประชวรอยู่

← Chapter 7 Jump to: Chapter 9 →