2 Kings 13

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 12 Jump to: Chapter 14 →

1ในปีที่ยี่สิบสามแห่งกษัตริย์โยอาศโอรสอาอัศยายะโฮอาฮัดโอรสเยฮูขึ้นเสวยราชย์ ณ ประเทศยิศราเอลในกรุงซะมาเรียได้สิบเจ็ดปี.

2ท่านได้ประพฤติชั่วร้ายในคลองพระเนตรแห่งพระยะโฮวา, ตามการผิดของยาราบะอามบุตรนะบาต, ซึ่งได้กระทำให้พวกยิศราเอลหลงผิด; ท่านมิได้หันกลับจากการผิดนั้นเลย

3ความพิโรธแห่งพระยะโฮวาก็พลุ่งขึ้นต่อชาติยิศราเอล, และพระองค์ได้ทรงมอบเขาไว้ในหัตถ์ของฮะซาเอลกษัตริย์เมืองซุเรีย, และในหัตถ์ของเป็นฮะดัดโอรสของฮะซาเอล, ตลอดวันคืนทั้งหลายของท่าน.

4ยะโฮอาฮัดก็ได้อธิษฐานทูลขอพระยะโฮวา, และพระองค์ก็ได้ทรงสดับฟัง: เพราะว่าพระองค์ได้ทรงเห็นการเบียดเบียฬพวกยิศราเอล, ซึ่งกษัตริย์ประเทศซุเรียได้ข่มเหงเขา.

5พระยะโฮวาทรงโปรดให้มีผู้หนึ่งช่วยพวกยิศราเอล, แล้วเขาก็หลุดจากอำนาจชาวซุเรีย: และพวกยิศราเอลได้อาศัยในกะโจมของเขาดุจเดิม.

6แต่เขาทั้งหลายมิได้ละทิ้งความผิดต่างๆ แห่งเชื้อวงศ์ของยาราบะอาม, ซึ่งท่านทำให้พวกยิศราเอลผิด, และเขาได้ประพฤติตามการผิดนั้น: รูปเคารพสลักด้วยไม้นั้นยังมีอยู่ในกรุงซะมาเรียด้วย.

7ด้วยว่ากษัตริย์ซุเรียมิได้มอบอำนาจการทหารแก่ยะโฮอาฮัด, ให้มีทหารม้าเพียงห้าสิบคน, รถรบสิบคัน, และทหารราบหมื่นหนึ่ง: ด้วยว่ากษัตริย์ซุเรียได้ทำลายประเทศเสีย, ดุจดังละอองที่ลานนวดข้าว

8ประวัตินอกนั้นของยะโฮอาฮัด, และกิจการทั้งปวงซึ่งท่านได้กระทำ, และอำนาจของท่าน, ก็จดไว้ในหนังสือพงศาวดารกษัตริย์ยิศราเอลมิใช่หรือ?

9ยะโฮอาฮัดก็ล่วงลับไปกับปู่ย่าตายายของท่าน; เขาฝังท่านไว้ในกรุงซะมาเรีย: และยะโฮอาศโอรสก็ขึ้นเสวยราชย์แทน.

10ในปีที่สามสิบเจ็ดแห่งรัชชกาลโยอาศกษัตริย์ยูดา, ยะโฮอาศโอรสยะโฮอาฮัดก็ขึ้นเสวยราชย์ประเทศยิศราเอลในกรุงซะมาเรียและได้ครอบครองสิบหกปี.

11ท่านได้ประพฤติชั่วร้ายในคลองพระเนตรแห่งพระยะโฮวา; หาได้หันกลับจากการผิดต่างๆ แห่งยาราบะอามบุตรนะบาตผู้ได้นำให้พวกยิศราเอลหลงผิดนั้นไม่: แต่ได้ประพฤติตามการผิดนั้น.

12และประวัตินอกนั้นแห่งยะโฮอาศ, และสรรพกิจการทั้งปวงซึ่งท่านได้กระทำ, และอำนาจของท่านซึ่งท่านได้สู้รบกับอะมาซียากษัตริย์ยูดา, ก็ได้เขียนจดไว้แล้วในพงศาวดารกษัตริย์ยิศราเอลมิใช่หรือ?

13และยะโฮอาศก็ล่วงลับไปตามปู่ย่าตายายของท่าน; และยาราบะอามก็ขึ้นเสวยราชย์แทน: และเขาฝังยะโฮอาศไว้ในกรุงซะมาเรียกับกษัตริย์ทั้งหลายของชาติยิศราเอล

14อยู่มาอะลีซาก็ป่วยลง, ความป่วยนั้นทำให้ถึงแก่ความตาย. และยะโฮอาศกษัตริย์ยิศราเอลได้ลงไปเยี่ยมเยียนท่าน, และกรรแสงอาลัยท่าน, ร้องว่า, บิดาของข้าพเจ้า, บิดาของข้าพเจ้า, ท่านคือราชรถและพลม้าของชาติยิศราเอล.

15อะลีซาจึงกล่าวแก่ท่านว่า, จงหยิบธนูกับลูกธนู. แล้วท่านก็หยิบธนูกับลูกธนูนั้น.

16อะลีซาจึงทูลกษัตริย์ยิศราเอลว่า, จงจับธนูไว้. แล้วท่านก็จับ: อะลีซาเอามือของตนจับหัตถ์กษัตริย์นั้น.

17แล้วว่า, จงเปิดหน้าต่างข้างตะวันออก, ท่านก็เปิดอะลีซาจึงว่าจึงยิงออกไปเถิด, ท่านก็ยิง. อะลีซาจึงว่า, นั่นแหละเป็นลูกธนูแห่งความมีชัยของพระยะโฮวาต่อประเทศซุเรีย: ด้วยว่าท่านจะตีชาวซุเรียในเมืองอาเฟค, ให้สาบศูนย์ไป.

18อะลีซาจึงว่า, จงหยิบลูกธนูนั้น. ท่านก็หยิบไว้. อะลีซาจึงทูลกษัตริย์ยิศราเอลว่า, จงตีลงที่พื้นดิน. แล้วท่านก็ตีลงสามครั้งแล้วหยุดเสีย.

19คนของพระเจ้าก็โกรธและว่า, ท่านควรจะตีสักห้าหรือหกครั้ง; แล้วท่านจะได้ตีชาวซุเรียให้สาปศูนย์ไป: แต่บัดนี้ท่านจะได้ตีชาวซุเรียให้แตกไปแค่สามครั้งเท่านั้น

20อะลีซาก็ถึงแก่ความตาย, และเขาฝังท่านไว้. พวกทหารชาวโมอาบได้ยกเข้ามายังแผ่นดินนั้นในเวลาขึ้นปีใหม่.

21เมื่อเขากำลังฝังศพคนหนึ่งอยู่, เขาแลเห็นหมู่คนเดินมา; เขาก็ทิ้งศพคนนั้นลงไปในอุโมงค์ของอะลีซา: เมื่อศพนั้นถูกกะดูกของอะลีซา, ศพนั้นก็ฟื้นลุกขึ้นยืน

22แต่ฮะซาเอลกษัตริย์ซุเรียได้เบียดเบียฬพวกยิศราเอลตลอดรัชชกาลของยะโฮอาฮัด.

23พระยะโฮวาได้ทรงเมตตากรุณาแก่เขา, เพราะเห็นแก่คำสัญญาไมตรีของพระองค์กับอับราฮาม, ยิศฮาค, และยาโคบ, พระองค์จึงยังมิได้ทำลายเขา, หรือมิได้กำจัดเขาจากคลองพระเนตรของพระองค์.

24ฮะซาเอลกษัตริย์ซุเรียก็สิ้นพระชนม์: และเบ็นฮะดัดโอรสก็ขึ้นเสวยราชย์แทน.

25ยะโฮอาศโอรสของยะโฮอาฮัดก็ตีเมืองเหล่านั้น, ซึ่งฮะซาเอลได้ตีเอาไปจากยะโฮอาฮัดราชบิดาของท่าน. ยะโฮอาศก็ได้ตีเอาเมืองทั้งหลายแห่งประเทศยิศราเอลเหล่านั้นกลับคืนมาจากเป็นฮะดัดโอรสของอะซาเอลถึงสามครั้ง

← Chapter 12 Jump to: Chapter 14 →