2 Kings 20

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 19 Jump to: Chapter 21 →

1ในเวลานั้นฮีศคียาก็ประชวรเกือบสิ้นพระชนม์. ยะซายาผู้พยากรณ์บุตรอาโมศเข้ามาเฝ้าทูลท่านว่า, พระยะโฮวาได้ตรัสดังนี้ว่า, “จงจัดการในวงศ์ของเจ้าให้เรียบร้อย; เพราะเจ้าจะต้องตาย, ไม่รอดแน่.”

2ท่านก็หนีหน้าเข้าฝาผนัง, อธิษฐานพระยะโฮวาว่า,

3โอ้พระยะโฮวา, บัดนี้ขอพระองค์ทรงระลึกถึงการที่ข้าพเจ้าได้ประพฤติต่อพระองค์ด้วยใจสัตย์ซื่อสุจริต, และได้ประพฤติในการที่ชอบในคลองพระเนตรแห่งพระองค์. แล้วฮีศคียาก็ทรงกรรแสงมาก.

4ก่อนยะซายาออกไปกลางพระนคร, คำของพระยะโฮวามายังท่านว่า,

5“จงกลับไปทูลฮีศคียาหัวหน้าพลไพร่ของเราว่า, พระยะโฮวาพระเจ้าแห่งดาวิดต้นวงศ์ของเจ้าได้ตรัสดังนี้ว่า, เราได้สดับฟังคำอธิษฐานของเจ้า, เราได้เห็นน้ำตาของเจ้า: นี่แน่ เราจะรักษาเจ้าให้หาย: และวันที่สามเจ้าจะไปยังโบสถ์แห่งพระยะโฮวาได้.

6เราจะเพิ่มเติมวันคืนของเจ้าอีกสิบห้าปี: และเราจะบันดาลให้เจ้าและกรุงนี้รอดจากกษัตริย์อะซูริยะ; และจะป้องกันเมืองนี้ไว้, เพราะเห็นแก่เราเองและดาวิดผู้ทาสของเรา.”

7แล้วยะซายาสั่งว่า, จงหยิบลูกมะเดื่อเทศก้อนหนึ่งปิดที่ฝีนั้น, แล้วฮีศคียาก็หายเป็นปกติดี

8ฮีศคียาได้ตรัสถามยะซายาว่า, จะมีสำคัญอะไรซึ่งพระยะโฮวาจะทรงรักษาให้หาย, และซึ่งข้าพเจ้าจะขึ้นไปทีโบสถ์แห่งพระยะโฮวา ณ วันที่สามได้?

9ยะซายาจึงตอบว่า, สำคัญที่ท่านจะได้รับจากพระยะโฮวาซึ่งพระองค์จะทรงกระทำการนั้นที่พระองค์ได้ตรัสแล้ว: คือท่านจะให้เงาดวงอาทิตย์เลยไปข้างหน้าสิบองศา, หรือจะให้ถอยหลังสิบองศา?

10ฮีศคียาจึงตอบว่า, ซึ่งจะให้เงาอาทิตย์นั้นเลยไปข้างหน้าสิบองศานั้นดูเป็นการง่าย: เพราะฉะนั้นขอให้เงานั้นถอยหลังสิบองศา.

11ยะซายาผู้พยากรณ์อธิษฐานขอพระยะโฮวา: และพระองค์จึงได้บันดาลให้เงาอาทิตย์นั้นถอยหน้าสิบองศาซึ่งได้เลยไปแล้วที่นาฬิกาแดดของอาฮาศนั้น

12คราวนั้นบะโรคัตบัลอะดาน, โอรสบัลอาดาลกษัตริย์บาบูโลน, ได้สั่งราชสาส์นและของบรรณาการมาถวายฮีศคียา: ด้วยท่านได้ยินว่าประชวรไป.

13ฮีศคียาก็ต้อนรับเขา, และได้สำแดงของวิเศษทั้งสิ้นแก่เขา, คือ เงิน, ทอง, และเครื่องหอม, น้ำมันหอมอันวิเศษ, และห้องสำหรับเพชร์พลอยภาชนะใช้สรอย: และสรรพสิ่งซึ่งอยู่ในท้องพระคลังไม่มีสิ่งหนึ่งสิ่งใดในราชวังของท่านและทั่วแผ่นดินซึ่งฮีศคียาไม่ได้สำแดงแก่เขา

14ยะซายาผู้พยากรณ์ได้มาทูลถามกษัตริย์ฮีศคียาว่า, คนเหล่านั้นที่มาหาท่านมาแต่ไหน? และเขาว่า ว่าอะไรบ้าง? ฮีศคียาจึงตอบว่า, เขามาแต่ไกล; คือจากกรุงบาบูโลน.

15ยะซายาจึงถามว่า, เขาได้เห็นอะไรๆ ในห้องของท่านบ้าง? ฮีศคียาจึงตอบว่า, สรรพสิ่งซึ่งอยู่ในวังของข้าพเจ้าเขาได้เห็นแล้ว: ไม่มีสิ่งหนึ่งสิ่งใดที่เป็นของวิเศษของข้าพเจ้าซึ่งข้าพเจ้ามิได้สำแดงแก่เขา.

16ยะซายาจึงทูลฮีศคียาว่า, ท่านจงฟังถ้อยคำแห่งพระยะโฮวา,

17พระยะโฮวาตรัสว่า. “ภายหน้าสรรพสิ่งซึ่งอยู่ในวังของท่านซึ่งปู่ย่าตายายของท่านได้พระสมไว้จนถึงทุกวันนี้, จะต้องถูกกวาดไปยังกรุงบาบิโลน: ไม่เหลือสักสิ่งเลย.

18โอรสทั้งหลายของท่านจะถูกกวาดเอาไป, และเขาจะเป็นพวกขันทีในวังของกษัตริย์บาบูโลน.”

19ฮีศคียาจึงตอบยะซายาว่า, คำแห่งพระยะโฮวาซึ่งท่านได้กล่าวแล้วก็ดีอยู่. และท่านกล่าวต่อไปว่า, ถ้าความสงบสุขและความภักดีจะมีตลอดชีวิตของข้าพเจ้า, จะเป็นการดีมิใช่หรือ?

20ประวัตินอกนั้นแห่งกษัตริย์ฮีศคียาอำนาจของท่าน, และการซึ่งท่านได้สร้างสระน้ำทำท่อให้น้ำไหลเข้าไปในกรุงนั้น, ก็จดไว้ในพงศาวดารกษัตริย์ยูดามิใช่หรือ?

21ฮีศคียาก็ล่วงลับไปตามปู่ย่าตายายของท่าน: และมะนาเซโอรสก็ขึ้นเสวยราชย์แทน

← Chapter 19 Jump to: Chapter 21 →