Hebrews 13

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 12 Jump to:

1จงให้ความรักพวกพี่น้องมีต่อกันอยู่เสมอไป.

2และอย่าลืมแสดงกิริยาต้อนรับแขกแปลกหน้า เพราะว่าโดยอาการที่กระทำเช่นนั้น บางคนก็ได้รับรองทูตสวรรค์โดยไม่ทันรู้ตัว.

3จงระลึกถึงคนเหล่านั้นที่ถูกจำจองอยู่. เหมือนหนึ่งท่านทั้งหลายถูกจำจองอยู่ด้วยกัน. จงระลึกถึงคนทั้งหลายที่ตกอยู่ในความยากลำบาก, เพราะว่าท่านทั้งหลายก็ยังมีกายอยู่ดุจเขาเหมือนกัน.

4จงให้การสมรสนั้นเป็นที่นับถือแก่คนทั้งปวง, และให้ที่นอนปราศจากมลทิน ด้วยว่าคนเหล่านั้นที่เล่นชู้กันและคนล่วงประเวณีพระเจ้าจะทรงพิพากษา.

5ท่านจงพ้นจากการรักเงิน ท่านทั้งหลายจงอิ่มใจด้วยสิ่งของที่มีอยู่ เพราะว่าพระองค์เองได้ตรัสแล้วว่า, เราจะไม่ละท่านไว้เลย, หรือเราจะไม่ทิ้งท่านเสียเลย.

6เหตุฉะนั้นเราทั้งหลายอาจกล่าวด้วยใจกล้าว่า, องค์พระผู้เป็นเจ้าเป็นผู้ทรงช่วยข้าพเจ้า ข้าพเจ้าจะไม่กลัว มนุษย์จะกระทำอะไรแก่ข้าพเจ้าได้เล่า?

7ท่านทั้งหลายจงระลึกถึงคนเหล่านั้นที่ได้เคยปกครองท่าน, คือคนที่ได้ประกาศพระคำของพระเจ้าแก่ท่าน. และจงพิจารณาดูผลแห่งปลายทางแห่งประวัติของเขา, แล้วจงเอาอย่างความเชื่อของเขา.

8พระเยซูคริสต์ทรงเป็นอยู่อย่างเดียวกันในเวลาวานนี้, และเวลาวันนี้, และสืบๆ ไปเป็นนิจกาล.

9อย่ากลับกลอกไปตามคำสอนต่างๆ ที่แปลกๆ เพราะว่าเป็นการดีอยู่แล้วที่จะให้ใจตั้งอยู่แน่วแน่ด้วยอาศัยพระคุณ, ไม่ใช่อาศัยอาหารการกิน ซึ่งไม่เป็นประโยชน์แก่คนเหล่านั้นที่ประพฤติตาม.

10เรามีแท่นบูชาแท่นหนึ่ง, และคนที่ปรนนิบัติในพลับพลานั้น ไม่มีสิทธิ์ที่จะกินของจากแท่นนั้น.

11ด้วยว่าร่างของสัตว์เหล่านั้นที่มหาปุโรหิตได้เอาเลือดเข้าไปในที่บริสุทธิ์เป็นเครื่องบูชาแก้บาป ก็ต้องเอาไปเผาเสียภายนอกค่ายที่พัก.

12เหตุฉะนั้นพระเยซูได้ทรงทนทุกข์ทรมานภายนอกประตูเมืองเช่นเดียวกัน, เพื่อพระองค์จะได้ทรงชำระพลไพร่ทั้งหลายโดยพระโลหิตของพระองค์เอง.

13เพราะฉะนั้น ให้เราทั้งหลายพึงออกไปหาพระองค์ภายนอกค่ายที่พักนั้น, สู้ทนความนินทาซึ่งพระองค์ได้ทรงทนมานั้น.

14เพราะว่าที่นี่เราไม่มีเมืองที่ถาวร, แต่ว่าเราแสวงหาเมืองที่จะมาเบื้องหน้านั้น.

15เหตุฉะนั้นให้เราถวายคำสรรเสริญพระเจ้าเป็นเครื่องบูชาเสมอ โดยพระองค์นั้น, คือผลแห่งริมฝีปากที่กล่าวสรรเสริญพระนามของพระองค์.

16แต่อย่าลืมที่จะกระทำการดี และมีใจปราณีซึ่งกันและกัน ด้วยว่าพระเจ้าทรงชอบพระทัยด้วยเครื่องบูชาอย่างนั้น

17ท่านทั้งหลายจงเชื่อฟังและยอมอยู่ในโอวาทของคนเหล่านั้นที่ปกครองท่าน ด้วยว่าท่านเหล่านั้นคอยระวังดูจิตต์วิญญาณของท่าน, เหมือนกับผู้ที่จะต้องรายงาน เพื่อเขาจะได้ทำการนี้ด้วยความชื่นใจ, ไม่ใช่ด้วยความเศร้าใจ เพราะว่าที่ทำดังนั้นก็จะไม่เป็นประโยชน์อะไรแก่ท่านทั้งหลาย

18จงอธิษฐานเพื่อเราด้วยว่า เราถูกสะกิดใจจนรู้เป็นแน่ว่า เรามีใจวินิจฉัยผิดและชอบดีอยู่แล้ว, และปรารถนาที่จะมีประวัติการณ์อย่างน่านับถือทุกอย่าง.

19และข้าพเจ้าวิงวอนท่านมากยิ่งให้กระทำเช่นนั้น, เพื่อข้าพเจ้าจะได้กลับคืนไปอยู่กับท่านโดยเร็ว

20ขอพระเจ้าแห่งสันติสุข, ผู้ได้ทรงบันดาลให้พระเยซูเจ้าของเราเป็นขึ้นมาจากตาย, คือพระองค์ผู้ทรงเป็นผู้เลี้ยงแกะอันเลิศ, โดยโลหิตแห่งคำสัญญาไมตรีนิรันดร์,

21ทรงกระทำให้ท่านทั้งหลายเป็นคนสำเร็จถ้วนถี่ในการดีทุกอย่าง, เพื่อจะได้ประพฤติตามพระทัยของพระองค์, และทรงตกแต่งทั้งหลายให้เป็นที่ชอบพระทัยต่อคลองพระเนตรของพระองค์ โดยพระเยซูคริสต์. จงถวายสง่าราศีแก่พระองค์นั้นสืบๆ ไปเป็นนิตย์ อาเมน

22ดูก่อนพี่น้องทั้งหลาย, ข้าพเจ้าวิงวอนท่านให้เพียรฟังคำเตือนสตินี้, เพราะข้าพเจ้าได้เขียนฝากมาถึงท่านทั้งหลายสองสามคำเท่านั้น.

23ท่านทั้งหลายจงรู้ว่า ติโมเธียวน้องของเราถูกปล่อยออกไปแล้ว, ถ้าเขามาเร็วหน่อย, ข้าพเจ้าจะมาเยี่ยมท่านทั้งหลายด้วยกันกับเขา.

24ขอฝากคำคำนับมายังท่านเหล่านั้นที่ปกครองท่าน, และสิทธิชนทั้งปวง พวกพี่น้องที่เป็นชาวอิตาเลียก็ฝากคำคำนับมายังท่านทั้งหลาย.

25ขอให้พระคุณดำรงอยู่กับท่านทั้งปวงเถิด. อาเมน.

← Chapter 12 Jump to: