Hebrews 5

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 4 Jump to: Chapter 6 →

1ฝ่ายมหาปุโรหิตทุกคนที่เลือกได้จากมนุษย์ก็แต่งตั้งไว้สำหรับมนุษย์ในบรรดาการซึ่งเกี่ยวกับพระเจ้า, เพื่อท่านจะได้นำทั้งเครื่องบรรณาการและเครื่องบูชามาถวายเพราะความบาป.

2ท่านนั้นมีใจเมตตากรุณาคนโง่และคนหลงผิดได้, เพราะท่านเองก็มีความอ่อนกำลังอยู่รอบตัวด้วย

3เหตุฉะนั้นท่านต้องถวายเครื่องบูชาเพราะความบาปเพื่อคนทั้งปวงฉันใด, ท่านจึงต้องถวายเพื่อตัวเองด้วยฉันนั้น.

4และตำแหน่งเป็นปุโรหิตนั้นไม่มีผู้ใดรับเอาเอง, เว้นแต่พระเจ้าทรงเรียกเหมือนได้ทรงเรียกอาโรน

5ฉันใดก็ดีพระคริสต์ก็ไม่ได้ทรงยกย่องพระองค์เองขึ้นเป็นมหาปุโรหิต, แต่เป็นโดยพระเจ้า ผู้ได้ตรัสแก่พระองค์ว่า, ท่านเป็นบุตรของเรา, วันนี้เราเป็นบิดาของท่านแล้ว

6เหมือนพระองค์ตรัสในที่อื่นว่า, ท่านเป็นปุโรหิตเป็นนิตย์ตามอย่างเมลคีเซเด็ค

7ฝ่ายพระคริสต์นั้น, ขณะเมื่อพระองค์ดำรงอยู่ในเนื้อหนัง, พระองค์ได้ถวายคำอธิษฐานและคำวิงวอนด้วยทรงพระกันแสงมากมายและน้ำพระเนตรไหล, คือถวายแก่พระเจ้าผู้ทรงฤทธิ์อาจที่จะช่วยพระองค์นั้นให้พ้นจากความตายได้, และพระเจ้าได้ทรงฟังเพราะพระองค์นั้นได้ยำเกรง.

8ถึงแม้ว่าพระองค์ทรงเป็นพระบุตรแล้ว, พระองค์ยังได้ทรงเรียนรู้จักที่จะนอบน้อมยอมฟังนั้นโดยความยากลำบากที่พระองค์ได้ทนเอา.

9และเมื่อถึงที่สำเร็จแล้ว, พระองค์ก็เลยทรงเป็นผู้เริ่มจัดความรอดนิรันดร์ ให้แก่คนทั้งปวงที่เชื่อฟังพระองค์

10พระเจ้าก็ได้ทรงตั้งพระองค์ไว้เป็นมหาปุโรหิตตามอย่างมัลคีเซเด็ค.

11เรื่องมัลคีเซเด็คนั้นเรามีที่จะกล่าวหลายข้อ, ซึ่งจะอธิบายให้เข้าใจก็ยาก, เพราะว่าท่านทั้งหลายกลายเป็นคนหูตึงแล้ว.

12ด้วยว่าครั้นท่านทั้งหลายควรจะเป็นครูได้แล้ว, แต่ท่านก็ยังต้องการให้คนอื่นสอนท่านอีก ให้รู้ถึงประถมโอวาทตอนต้นๆ ของพระเจ้า, และท่านทั้งหลายกลายเป็นคนที่ยังต้องการกินนํ้านมไม่ใช่อาหารแข็ง.

13เพราะว่าทุกคนที่ยังกินนํ้านมอยู่ไม่เป็นคนชำนาญในถ้อยคำแห่งความชอบธรรม, ด้วยว่าเขายังเป็นทารกอยู่.

14แต่อาหารแข็งนั้นเป็นอาหารสำหรับผู้ใหญ่, คือผู้ที่เคยฝึกหัดความคิดของเขาจนสังเกตได้ว่าไหนดีไหนชั่ว

← Chapter 4 Jump to: Chapter 6 →