Hebrews 4

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →

1เหตุฉะนั้นเมื่อมีคำสัญญาทรงประทานไว้แล้วว่า จะให้เข้าในที่สงบสุขของพระองค์, ให้เราทั้งหลายมีความยำเกรงว่า, พะเอิญในพวกท่านจะมีผู้หนึ่งผู้ใดดูเหมือนไปไม่ถึง.

2เพราะว่าแท้ที่จริงเราได้มีผู้ประกาศกิตติคุณให้แก่เราแล้ว, เหมือนแก่เขาเหล่านั้นด้วย แต่ว่าถ้อยคำซึ่งเขาได้ยินนั้นไม่ได้เป็นประโยชน์แก่เขา, เพราะว่าเขาไม่มีความเชื่อพ้องกับผู้ที่ได้ยิน.

3เพราะว่าเราทั้งหลายที่เชื่อแล้วก็เข้าในที่สงบสุขนั้น เหมือนพระองค์ได้ตรัสไว้แล้วว่า, ตามที่เราได้กริ้วปฏิญาณว่า, “คนเหล่านั้นจะเข้าในที่สงบสุขของเราหามิได้,” แม้ว่าการสร้างนั้นสำเร็จแล้วตั้งแต่วางรากสร้างโลก.

4และมีแห่งหนึ่งที่พระองค์ได้ตรัสถึงวันที่เจ็ดนั้นดังนี้ว่า, และในวันที่เจ็ดพระเจ้าได้หยุดจากการงานทั้งปวงของพระองค์

5และแห่งเดียวกันนั้นได้ตรัสอีกว่า, เขาเหล่านั้นจะเข้าในที่สงบสุขของเราไม่ได้.

6ครั้นเห็นแล้วว่ายังมีช่องให้บางคนเข้าในที่สงบสุขนั้น, และคนเหล่านั้นที่ได้ยินกิตติคุณคราวก่อนไม่ได้เข้า เพราะเขาไม่เชื่อฟัง

7พระองค์จึงได้ทรงกำหนดวันหนึ่งไว้อีก, คือกล่าวในคัมภีร์ของดาวิด ครั้นล่วงไปช้านานแล้วว่า, วันนี้, เหมือนตรัสเมื่อคราวก่อนแล้วว่า, วันนี้ถ้าท่านทั้งหลายจะยินพระสุรเสียงของพระองค์, อย่ากระทำให้ใจของท่านแข็งกะด้างไป.

8เพราะว่าถ้ายะโฮซูอะได้พาเขาเข้ามาในที่สงบสุขแล้ว, ภายหลังนั้นพระองค์ก็คงมิได้ตรัสถึงวันอื่นอีก.

9เพราะฉะนั้นก็ยังมีซะบาโตที่สงบสุขไว้สำหรับพลไพร่ของพระเจ้า.

10ด้วยว่าคนใดที่ได้เข้าไปในที่สงบสุขของตนแล้ว, ก็ได้หยุดการงานของตน เหมือนพระเจ้าได้ทรงหยุดจากกิจการของพระองค์

11เหตุฉะนั้นให้เราทั้งหลายอุสส่าห์เข้าในที่สงบสุขนั้น, เพื่อมิให้ผู้หนึ่งผู้ใดตกหลงไปในการไม่เชื่อฟังเช่นเขาเหล่านั้นซึ่งเป็นตัวอย่าง.

12เพราะว่าพระคำของพระเจ้าประกอบด้วยชีวิต, และด้วยฤทธิ์เดช, และคมกว่าดาพสองคม, และแทงทะลุกะทั่งจิตต์และวิญญาณ, ทั้งข้อกะดูกและไขในกะดูก, และอาจวินิจฉัยความคิดและความมุ่งหมายในใจ.

13สิ่งใดที่ไม่ได้ปรากฏแก่พระองค์ไม่มี แต่สรรพสิ่งปรากฏแจ้งต่อพระเนตรของพระองค์ผู้ซึ่งเราต้องให้การนั้น

14เหตุฉะนั้นเมื่อเรามีมหาปุโรหิตผู้เป็นใหญ่ที่ผ่านท้องฟ้าไปแล้ว, คือพระเยซูพระบุตรของพระเจ้า, ก็ให้เราทั้งหลายยึดความที่เราได้รับเชื่อนั้นไว้ให้มั่นคง.

15เพราะว่าเรามิได้มีมหาปุโรหิตที่จะร่วมสุขร่วมทุกข์กับเราไม่ได้ แต่พระองค์ได้ทรงถูกทดลองเหมือนอย่าเราทุกประการ ถึงกระนั้นก็ยังปราศจากความบาป

16เหตุฉะนั้นเราทั้งหลายจงมีใจกล้าเข้ามาถึงพระที่นั่งแห่งพระคุณ, เพื่อเราจะได้รับพระเมตตา, และจะได้พบพระคุณที่จะช่วยเราในวาระที่ต้องการ

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →