Hebrews 2

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →

1เหตุฉะนั้นควรเราจะเอาใจใส่ในข้อความเหล่านั้นซึ่งเราได้ยินมากขึ้น, เกรงว่าเราจะบังเอิญลอยผ่านข้อความเหล่านั้นไป.

2ด้วยว่า ถ้าถ้อยคำซึ่งทูตสวรรค์ได้กล่าวไว้นั้นมีหลักฐานจริง, และการล่วงเกินกับการไม่เชื่อฟังทุกอย่างย่อมรับผลกรรมตามความยุตติธรรม.

3แล้วเมื่อเราไม่เอาใจใส่ต่อความรอดอันใหญ่หลวงนั้น, เราก็จะหนีพ้นอย่างไรได้? เพราะความรอดนั้นเมื่อเดิมทรงประกาศไว้โดยองค์พระผู้เป็นเจ้า, ทั้งคนเหล่านั้นที่ได้ยิน ก็ได้สนับสนุนให้เราแน่ใจขึ้น

4พระเจ้าก็ยังทรงเป็นพะยานกับเขาด้วย, โดยนิมิตต์และโดยการอัศจรรย์, และโดยอิทธิฤทธิ์ต่างๆ, และโดยของประทานแห่งพระวิญญาณบริสุทธิ์ตามน้ำพระทัยของพระองค์เอง

5เพราะว่าพระองค์ไม่ได้ทรงตั้งโลกหน้าที่เรากล่าวถึงนั้น ให้อยู่ใต้บังคับพวกทูตสวรรค์.

6แต่มีอยู่แห่งหนึ่งที่คนเป็นพะยานว่า, มนุษย์นั้นเป็นใครหนอที่พระองค์จะมาทรงใฝ่พระทัย? หรือลูกหลานของมนุษย์นั้นเป็นใครหนอที่พระองค์ได้ทรงเยี่ยมเยียนเขา?

7พระองค์ได้ทรงสร้างมนุษย์นั้นให้ต่ำกว่าพวกทูตสวรรค์อยู่ชั่วคราวหนึ่ง. พระองค์ได้ทรงเอาสง่าราศีและยศศักดิ์มาสวมเป็นมงกุฏให้เขา, และได้ทรงตั้งเขาไว้ให้อยู่เหนือหัตถกิจทั้งปวงของพระองค์

8พระองค์ได้ทรงมอบสารพัตรทั้งสิ้นให้อยู่ใต้เท้าของเขา ด้วยว่าในการซึ่งพระองค์ทรงมอบสารพัตรให้อยู่ใต้อำนาจเขานั้น, ไม่ได้ให้เหลือสักสิ่งหนึ่งเลยที่ไม่ได้อยู่ใต้อำนาจของเขา. แต่เดี๋ยวนี้เรายังไม่เห็นทุกสิ่งว่าอยู่ใต้อำนาจของเขา.

9แต่ว่าเราเห็นผู้หนึ่งซึ่งบังเกิดต่ำกว่าทูตสวรรค์อยู่ชั่วคราวหนึ่ง, คือพระเยซู, และเพราะพระองค์ได้ทรงรับทุกข์ทรมานจนถึงความตาย, ก็ได้ทรงรับสง่าราศีและยศศักดิ์เป็นมงกุฎ, เพื่อโดยพระคุณของพระเจ้า พระองค์จะได้ทรงชิมความตายเผื่อมนุษย์ทุกคน

10ด้วยว่าในการที่พระเจ้าจะทรงพาบุตรเป็นอันมากถึงสง่าราศีนั้น, ก็สมอยู่แล้วที่พระองค์ผู้เป็นเจ้าของสิ่งสารพัตร และผู้ทรงบันดาลให้สิ่งสารพัตรบังเกิดขึ้น จะให้ผู้ที่เป็นนายแห่งความรอดของเขานั้น ได้ถึงที่สำเร็จโดยการทนทุกข์ทรมาน

11เพราะว่าทั้งพระองค์ผู้ทรงทำให้เขาเป็นคนบริสุทธิ์ และคนเหล่านั้นที่พระองค์ทรงกระทำให้เป็นคนบริสุทธิ์ ก็มาจากพระเจ้าองค์เดียว. เพราะเหตุนั้นพระองค์จึงไม่ทรงละอายในการที่จะเรียกเขาเหล่านั้นว่าเป็นพี่น้องกัน,

12และตรัสว่า เราจะประกาศพระนามของพระองค์แก่พวกพี่น้องของเรา, เราจะร้องเพลงสรรเสริญพระองค์ท่ามกลางจำพวกสัปปุรุษ.

13แล้วตรัสอีกว่า, เราจะไว้วางใจในพระองค์ และตรัสอีกว่า, นี่แน่ะ ตัวเรากับบุตรทั้งหลายที่พระเจ้าได้ทรงประทานแก่เราแล้วนั้น

14เหตุฉะนั้นครั้นบุตรทั้งหลายมีส่วนในเนื้อและเลือดอยู่แล้ว, พระองค์ก็ได้ทรงรับเนื้อและเลือดเหมือนกัน, เพื่อโดยความตายพระองค์จะได้ทรงทำลายผู้นั้นที่มีอำนาจแห่งความตายคือมาร

15และจะได้ทรงช่วยเขาเหล่านั้นให้พ้นจากที่เคยเป็นทาสมาตลอดอายุของเขา เพราะเหตุกลัวความตาย.

16ด้วยว่าแท้จริงพระองค์มิได้ทรงช่วยทูตสวรรค์, แต่ได้ทรงช่วยพงศ์พันธุ์ของอับราฮาม.

17เหตุฉะนั้นก็สมควรอยู่แล้วที่พระองค์จะทรงถูกตกแต่งให้เหมือนอย่างพวกพี่น้องในทุกสิ่ง, เพื่อพระองค์จะได้ทรงเป็นมหาปุโรหิตประกอบด้วยความเมตตาและความสัตย์ซื่อ ในการทุกอย่างซึ่งเกี่ยวกับพระเจ้า, เพื่อจะได้ถวายสักการบูชาเพราะความผิดแห่งพลเมือง.

18ด้วยว่าเพราะพระองค์ได้ทรงทนทุกข์ทรมานโดยถูกทดลองนั้น, พระองค์จึงสามารถสงเคราะห์ช่วยคนทั้งหลายที่ถูกทดลองนั้นได้

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →