Hebrews 7

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 6 Jump to: Chapter 8 →

1ด้วยว่ามัลคีเซเด็คนั้น, คือกษัตริย์เมืองซาเลม, ปุโรหิตของพระเจ้าผู้สูงสุด. ผู้ได้พบอับราฮามกำลังกลับมาจากการฆ่าฟันกษัตริย์ทั้งหลายนั้น และได้อวยพรแก่อับราฮาม,

2และอัมราฮามได้ชักหนึ่งในสิบแห่งของทั้งหลายถวายแก่มัลคีเซเด็ค (มัลคีเซเด็คนั้นแปลตามตัวอักษรว่ากษัตริย์แห่งความชอบธรรม, แล้วภายหลังก็มาแปลเป็นกษัตริย์เมืองซาเลมด้วย, คือกษัตริย์แห่งสันติสุข)

3บิดามารดาและตระกูลท่านไม่มี, วันเกิดวันตายก็ไม่มี, แต่เป็นเหมือนพระบุตรของพระเจ้า มัลคีเซเด็คนั้นแหละดำรงอยู่เป็นปุโรหิตชั่วกัปป์ชั่วกัลป์

4จงคิดดูเถิด, ท่านผู้นี้ใหญ่โตสักเท่าใด, ที่อับราฮามผู้เป็นต้นตระกูลของเรานั้นยังได้ชักหนึ่งในสิบแห่งของริบที่สำคัญๆ นั้นมาถวายแก่ท่าน.

5ฝ่ายคนเหล่านั้นที่เป็นลูกหลานของเลวีซึ่งได้รับตำแหน่งปุโรหิต, ถึงแม้ว่าท่านเหล่านั้นได้บังเกิดจากเอวของอับราฮาม, ก็ยังมีคำตรัสสั่งให้รับทศางค์จากบรรดาประชาชนตามพระบัญญัติ, คือจากพวกพี่น้องของตน

6แต่มัลคีเซเด็คที่ไม่ได้นับเข้าในตระกูลนั้น ก็ยังได้รับทศางค์จากอับราฮาม และได้อวยพรให้แก่อับราฮามผู้ที่ได้รับคำทรงสัญญานั้น.

7แท้จริงเถียงไม่ได้, คือผู้น้อยต้องรับพรจากผู้ใหญ่.

8ฝ่ายข้างนี้ มนุษย์ที่ต้องตายยังได้รับทศางค์ แต่ฝ่ายข้างโน้นท่านผู้เดียวได้รับ. และมีพะยานกล่าวถึงท่านว่าท่านยังมีชีวิตอยู่.

9ถ้าจะพูดไปอีกอย่างหนึ่งก็ว่า, เลวีนั้นที่รับทศางค์ก็ยังได้ถวายทศางค์ทางอับราฮาม,

10เพราะว่ายังอยู่ในเอวของบิดาคือ อับราฮาม ขณะมัลดีเซเด็คได้พบอับราฮามนั้น

11เหตุฉะนั้น ถ้าเมื่อจะถึงความสำเร็จได้ในทางตำแหน่งปุโรหิตที่สืบมาจากตระกูลเลวี (ด้วยว่าประชาชนได้รับพระบัญญัติโดยทางตำแหน่งนี้), ที่ไหนจะต้องการให้มีปุโรหิตอีกตามอย่างมัลคีเซเด็คเล่า, ซึ่งมิได้เรียกตามอย่างอาโรน?

12เพราะว่าเมื่อตำแหน่งปุโรหิตถูกเปลี่ยนแปลงไปแล้ว, พระบัญญัติก็จำเป็นต้องถูกเปลยนแปลงไปด้วย.

13ด้วยว่าท่านที่เราพูดถึงนั้นก็มาจากตระกูลอื่น, คือตระกูลที่ยังไม่มีผู้ใดได้มีหน้าที่ปรนนิบัติที่แท่นบูชาเลย.

14เพราะว่าปรากฏประจักษ์แล้วว่า, องค์พระผู้เป็นเจ้าของเราได้ทรงสืบมาจากตระกูลยะฮูดา โมเซไม่ได้ว่าจะมีปุโรหิตมาจากตระกูลนั้นเลย

15แล้วข้อนี้ก็ยังปรากฏประจักษ์แจ้งยิ่งขึ้น, ถ้าจะเกิดมีปุโรหิตอีกท่านหนึ่งขึ้นตามอย่างมัลคีเซเด็ค,

16ซึ่งไม่ได้ทรงตั้งขึ้นตามบัญญัติแห่งเนื้อหนัง, แต่ตามฤทธิ์เดชแห่งชีวิตอันไม่รู้สิ้นสุดเลย.

17เพราะว่ามีพะยานกล่าวถึงท่านว่า, ท่านเป็นปุโรหิตเป็นนิตย์ตามอย่างมัลคีเซเด็ค.

18ด้วยว่าพระบัญญัติที่ทรงตั้งไว้เมื่อก่อนนั้นก็ทรงยกเลิกเสียแล้ว, เพราะว่าขาดฤทธิ์และไร้ประโยชน์

19(เพราะว่าพระราชบัญญัตินั้นไม่ได้ทำอะไรให้ถึงความสำเร็จ), แล้วได้นำความหวังอันดีกว่าเข้ามา, และโดยความหวังนั้น เราทั้งหลายจึงเข้ามาใกล้พระเจ้า.

20และที่มิได้ทรงตั้งท่านนั้นไว้เป็นปุโรหิตปราศจากคำปฏิญาณ เป็นการดีกว่าเพียงไร

21(แท้ที่จริงเมื่อได้ทรงตั้งปุโรหิตเหล่านั้นขึ้น ก็ตั้งโดยปราศจากคำปฏิญาณ, แต่ทรงตั้งท่านนี้ขึ้นโดยคำปฏิญาณของพระองค์ ผู้ได้ตรัสแก่ท่านว่า, องค์พระผู้เป็นเจ้าได้ทรงปฏิญาณแล้ว, และพระองค์เองก็จะไม่ทรงกลับคำว่า ท่านเป็นปุโรหิตเป็นนิตย์ ),

22พระเยซูก็ได้ทรงเป็นผู้รับประกันแห่งคำสัญญาอันดีกว่าเพียงนั้น

23ส่วนปุโรหิตเหล่านั้นก็ได้ทรงตั้งขึ้นไว้หลายคน, เพราะว่าความตายได้ขัดขวางไม่ให้ดำรงอยู่ในตำแหน่งเรื่อยไป

24แต่ฝ่ายพระองค์นี้, โดยเหตุที่พระองค์ดำรงอยู่เป็นนิตย์, ตำแหน่งปุโรหิตของพระองค์จึงไม่แปรปรวน.

25เหตุฉะนั้น พระองค์จึงทรงสามารถช่วยคนทั้งปวงที่มาหาพระเจ้าทางพระองค์นั้นให้ได้รับความรอดโดยไม่มีอะไรขีดคั่น เพราะว่าพระองค์ทรงพระชนม์อยู่เป็นนิตย์ เพื่อจะได้ช่วยเสนอความให้คนเหล่านั้น

26ด้วยว่ามหาปุโรหิตอย่างนั้นเหมาะแก่เรา, คือเป็นผู้บริสุทธิ์. ปราศจากอุบาย, ไม่มีมลทิน, ต่างจากคนบาปทั้งปวง, และถูกตั้งไว้ให้สูงกว่าฟ้าสวรรค์

27พระองค์นั้นไม่ต้องนำเครื่องบูชามาทุกวันๆ เหมือนอย่างมหาปุโรหิตเหล่านั้น, ถวายสำหรับความผิดของตัวเองเสียก่อน, แล้วจึงถวายสำหรับความผิดของคนทั้งปวง ด้วยว่าการนั้นพระองค์ได้ทรงกระทำแต่หนเดียว, คราวเมื่อพระองค์ได้ถวายตัวของพระองค์เอง.

28ด้วยว่าพระบัญญัตินั้นได้แต่งตั้งมนุษย์ที่อ่อนกำลังขึ้นเป็นมหาปุโรหิต แต่คำทรงปฏิญาณนั้น, ซึ่งมาภายหลังพระบัญญัติ, ได้ทรงแต่งตั้งพระบุตรขึ้นผู้ถึงความสำเร็จเป็นนิตย์

← Chapter 6 Jump to: Chapter 8 →