Proverbs 14

Thai Bible (ERV) 2001 (พระคริสตธรรมคัมภีร์: ฉบับอ่านเข้าใจง่าย)

← Chapter 13 Jump to: Chapter 15 →

1หญิงฉลาดสร้างบ้านเรือนของเธอขึ้นมา แต่หญิงโง่พังทลายบ้านเรือนของเธอด้วยมือของเธอเอง

2คนที่ดำเนินชีวิตในทางสัตย์ซื่อนั้นย่อมยำเกรงพระยาห์เวห์ แต่คนที่เดินอยู่ในทางคดโกงดูหมิ่นพระองค์

3คำพูดของคนโง่นำไม้เรียวมาสู่หลัง แต่ปากของคนฉลาดจะปกป้องตัวเขาเอง

4คอกวัวที่ไม่มีวัวดูสะอาดสะอ้าน แต่พืชผลอันอุดมสมบูรณ์เกิดจากแรงวัว

5พยานที่เชื่อถือได้จะไม่พูดโกหก แต่พยานเท็จนั้นจะหายใจออกมาเป็นคำโกหก

6คนหยิ่งยโสเสาะหาปัญญาแต่หาไม่พบ แต่ความรู้นั้นก็ง่ายต่อคนที่หัวไว

7ให้หลีกหนีให้ห่างจากคนโง่ เพราะเจ้าจะไม่เจอคำพูดที่ฉลาดจากเขา

8คนฉลาดรู้ว่าตัวเองจะไปไหน แต่คนโง่คิดว่าตัวเองรู้

9คนโง่คิดว่าการชดใช้ความผิดเป็นเรื่องที่น่าหัวเราะเยาะ แต่คนซื่อตรงหาทางคืนดีกัน

10ไม่ว่าใจของคุณจะขมขื่นหรือชื่นบาน ไม่มีใครเข้าถึงความรู้สึกนั้นกับคุณได้หรอก

11บ้านของคนชั่วจะถูกทำลายไป แต่เรือนของคนซื่อสัตย์จะเจริญรุ่งเรือง

12มีทางหนึ่งซึ่งดูเหมือนถูกต้อง แต่สุดท้ายกลับนำไปสู่ความตาย

13ถึงจะหัวเราะ จิตใจก็อาจจะปวดร้าว เมื่อความสนุกสนานจบลง ความโศกเศร้าก็ยังคงอยู่

14คนกบฏจะได้รับกรรมชั่วที่เขาทำอย่างสาสม ส่วนคนดีจะได้รับกรรมดีที่เขาทำเหมือนกัน

15คนที่อ่อนต่อโลกจะเชื่อในทุกอย่างที่เขาได้ยินมา แต่คนฉลาดหลักแหลมจะไตร่ตรองแต่ละย่างก้าวของเขา

16คนฉลาดจะระมัดระวังตัวและหลีกเลี่ยงปัญหา แต่คนโง่จะประมาทและมีความเชื่อมั่นในตัวเองสูง

17คนขี้โมโหทำสิ่งโง่ๆ คนวางแผนชั่วเป็นที่เกลียดชัง

18คนที่อ่อนต่อโลกได้รับความโง่เป็นมรดก แต่คนฉลาดได้รับมงกุฎแห่งความรู้

19พวกคนชั่วกราบลงต่อหน้าพวกคนดี พวกคนเลวกราบลงที่ประตูบ้านของคนที่ทำตามใจพระเจ้า

20คนยากจนนั้น แม้แต่เพื่อนบ้านก็ยังรังเกียจ แต่คนมั่งมีกลับมีคนรักมากมาย

21คนที่เหยียดหยามเพื่อนบ้านก็เป็นคนบาป แต่คนที่เอื้อเฟื้อคนยากจนก็มีเกียรติจริงๆ

22คนที่คิดทำชั่วย่อมหลงผิดไป แต่คนที่คิดทำดีจะมีเพื่อนแท้

23งานหนักทุกอย่างล้วนให้ผลกำไร แต่คนที่ดีแต่พูดจะยากจน

24ความมั่งคั่งของคนฉลาดคือมงกุฎของเขา คนโง่จะได้แต่ความเขลามากขึ้น

25พยานที่พูดความจริงจะช่วยชีวิต แต่พยานที่พูดโกหกคือคนหลอกลวง

26คนที่ยำเกรงพระยาห์เวห์จะปลอดภัย ความยำเกรงนั้นจะเป็นที่ลี้ภัยสำหรับลูกหลานของเขา

27ความยำเกรงพระยาห์เวห์คือแหล่งน้ำแห่งชีวิต เพื่อคนจะได้หลีกเลี่ยงจากกับดักแห่งความตาย

28ศักดิ์ศรีของกษัตริย์อยู่ที่จำนวนของประชาชน หากไม่มีประชาชน เขาก็ไม่ได้เป็นกษัตริย์

29คนที่โกรธช้านั้นมีความเข้าใจอย่างลึกซึ้ง แต่คนขี้โมโหนั้นอวดโง่

30ใจที่สงบ ส่งผลดีต่อสุขภาพ แต่ความอิจฉาริษยานั้นคือมะเร็งในกระดูก

31คนที่กดขี่ข่มเหงคนยากจนกำลังดูหมิ่นพระผู้สร้างคนจนนั้น แต่คนที่เอื้อเฟื้อต่อคนยากไร้กำลังให้เกียรติกับพระองค์

32คนชั่วถูกทำลายไปเพราะความชั่วของเขา แต่ความซื่อสัตย์ของคนที่ทำตามใจพระเจ้าเป็นที่ลี้ภัยของเขา

33สติปัญญาอาศัยอยู่ในใจของคนฉลาด แต่เป็นคนแปลกหน้าสำหรับคนโง่

34การทำตามใจพระเจ้าทำให้ชนชาติเจริญรุ่งเรือง แต่ความบาปนำความอัปยศอดสูมาสู่ประชาชน

35กษัตริย์ชอบใจข้าราชการที่รู้จักคิด แต่ความโกรธของพระองค์จะตกอยู่กับข้าราชการที่ทำตัวน่าอับอาย

← Chapter 13 Jump to: Chapter 15 →