Proverbs 22

Thai Bible (ERV) 2001 (พระคริสตธรรมคัมภีร์: ฉบับอ่านเข้าใจง่าย)

← Chapter 21 Jump to: Chapter 23 →

1ชื่อเสียงดี ย่อมดีกว่าความร่ำรวย เป็นที่นับถือย่อมดีกว่าเงินทอง

2คนรวยและคนจนเหมือนกันตรงนี้ คือพระยาห์เวห์เป็นผู้สร้างพวกเขาทุกคน

3คนที่ฉลาดหลักแหลมเห็นอันตราย ก็หลบเข้าที่กำบัง แต่คนที่อ่อนต่อโลก ก็เดินเข้าไปและได้รับอันตราย

4ความถ่อมสุภาพอันได้แก่ การยำเกรงพระยาห์เวห์ จะนำมาซึ่ง ความมั่งคั่ง เกียรติยศ และชีวิตยืนยาว

5ทางของคนคดโกงมีขวากหนามและบ่วงแร้ว แต่คนที่ระมัดระวังการใช้ชีวิตก็จะอยู่ห่างไกลจากสิ่งเหล่านั้น

6ช่วยเด็กหนุ่มให้เริ่มต้นในทางที่ถูกต้อง แม้เมื่อเขาแก่ตัวลง เขาจะไม่ละทิ้งทางนั้นไป

7คนรวยปกครองอยู่เหนือคนจน และลูกหนี้ก็เป็นทาสของเจ้าหนี้

8คนที่หว่านความชั่วช้าก็จะเก็บเกี่ยวความหายนะ แล้วอำนาจในการทำชั่วของเขาก็จะสิ้นสุดลง

9คนที่ใจดีจะได้รับพระพร เพราะเขาแบ่งปันอาหารให้กับคนจน

10ขับไล่พวกที่ชอบดูถูกคนอื่นออกไป แล้วเรื่องขัดแย้งก็จะออกไปด้วย การฟ้องร้องและการพูดเหยียดหยามก็จะหยุดลง

11คนที่จริงใจและพูดสุภาพอ่อนน้อม ก็จะมีกษัตริย์เป็นเพื่อน

12ดวงตาของพระยาห์เวห์เฝ้าดูแลความจริง แต่พระองค์ทำลายคำพูดต่างๆของคนชั่ว

13คนขี้เกียจร้องว่า “มีสิงโตอยู่ข้างนอก ฉันอาจถูกฆ่าตายอยู่ที่กลางถนนนั้น”

14คำพูดล่อลวงของหญิงเล่นชู้เป็นหลุมลึก คนที่พระยาห์เวห์สาปแช่งจะตกลงในหลุมนั้น

15ความโง่เขลาก็ผูกติดกับจิตใจของเด็กหนุ่ม แต่ไม้เรียวที่ตีสอนก็จะขจัดมันให้ไกลจากเด็กหนุ่มนั้น

16คนที่กดขี่คนจนเพื่อจะได้รวยขึ้น และคนที่ให้ของขวัญกับคนรวย ทั้งคู่ก็จะจน

17คำพูดของคนฉลาด เงี่ยหูของเจ้ามาฟังคำพูดของคนฉลาด แล้วใส่ใจในสิ่งที่เราสอน

18ถ้ามันอยู่ที่ใจ และอยู่ที่ริมฝีปาก เจ้าก็จะมีความสุข

19เราสอนเรื่องเหล่านี้กับเจ้าในวันนี้ เพื่อเจ้าจะได้วางใจในพระยาห์เวห์

20ก่อนหน้านี้ เราก็ได้เขียนคำแนะนำ และสติปัญญาให้กับเจ้าแล้วไม่ใช่หรือ

21เพื่อสอนเจ้าให้รู้ถึงความจริงและคำสอนที่เชื่อถือได้ เพื่อเจ้าจะได้กลับไปรายงานคำสอนที่เชื่อถือได้นี้กับคนเหล่านั้นที่ส่งเจ้ามา

22อย่าได้ขโมยจากคนจนเพราะมันง่าย และอย่าได้เอาเปรียบคนเดือดร้อนที่ศาลตรงลานเมือง

23เพราะพระยาห์เวห์ จะว่าความแทนพวกเขา และปล้นชีวิตของคนที่ปล้นพวกเขา

24อย่าได้เป็นเพื่อนกับคนที่ขี้โมโห หรือคบค้ากับคนฉุนเฉียว

25เพื่อว่าเจ้าจะได้ไม่เลียนแบบนิสัยของเขา และสุดท้ายก็ติดเข้าไปในกับดัก

26อย่าไปจับมือทำสัญญา ว่าจะค้ำประกันหนี้ให้กับคนอื่น

27ทำไมจะต้องเสี่ยงให้คนอื่นมายึดเตียงที่เจ้านอน เมื่อเจ้าไม่มีปัญญาจ่ายหนี้นั้น

28อย่าย้ายหลักเขตที่มีมาช้านาน ที่บรรพบุรุษของเจ้าปักไว้

29เจ้าเห็นคนที่ชำนาญงานนั้นไหม เขาจะได้ยืนรับใช้พวกกษัตริย์ ไม่ใช่ชาวบ้านธรรมดา

← Chapter 21 Jump to: Chapter 23 →