Proverbs 23

Thai Bible (ERV) 2001 (พระคริสตธรรมคัมภีร์: ฉบับอ่านเข้าใจง่าย)

← Chapter 22 Jump to: Chapter 24 →

1เมื่อเจ้านั่งกินอยู่กับผู้มีอำนาจคนหนึ่งของบ้านเมือง ให้จำไว้ว่าเจ้ากำลังนั่งกินอยู่กับใคร

2ถ้าเจ้าเป็นคนกินจุ ก็ให้ยับยั้งใจไว้บ้าง

3อย่าได้ตะกละตะกรามนักต่ออาหารที่เลิศหรูนั้น เพราะมันอาจจะดูดีแค่เปลือกนอก

4อย่าได้ทำงานหนักจนหมดแรง เพราะหวังจะร่ำรวย ให้ฉลาดและอย่าทำอย่างนั้น

5ในพริบตาเดียว เงินก็จะหายไป ราวกับมีปีกโผล่ออกมา แล้วบินหนีไปในท้องฟ้าเหมือนนกอินทรี

6อย่าได้กินอาหารของคนขี้เหนียว อย่าได้ตะกละตะกรามนักต่ออาหารที่เลิศหรูนั้น

7เพราะเขาเป็นเหมือนเส้นผมในลำคอ เขาบอกเจ้าว่า “กินและดื่มสิ” แต่ใจของเขาไม่ได้เป็นอย่างนั้น

8เจ้าจะอาเจียนอาหารอันน้อยนิดที่เจ้ากินเข้าไปออกมา และเสียดายคำพูดที่เจ้าชมเชยเขาไป

9อย่าได้แนะนำอะไรให้เข้าหูของคนโง่เลย เพราะเขาจะดูหมิ่นถ้อยคำอันชาญฉลาดของเจ้านั้น

10อย่าได้โยกย้ายหลักเขตที่มีมาช้านานแล้ว และอย่าได้บุกรุกไร่นาของเด็กกำพร้า

11เพราะพระเจ้าผู้ที่ช่วยพวกเขานั้นมีกำลังมหาศาล พระองค์จะสู้คดีของพวกเขากับเจ้า

12ให้เปิดใจของเจ้ารับคำแนะนำสั่งสอน ให้เปิดหูของเจ้าฟังถ้อยคำแห่งความรู้

13อย่าได้ยั้งมือจากการตีสอนเด็กหนุ่ม ถ้าเจ้าตีเขาด้วยไม้เรียว เขาจะไม่ตายหรอก

14อันที่จริงถ้าเจ้าตีเขาด้วยไม้เรียว เจ้าก็จะช่วยชีวิตของเขาให้พ้นจากแดนคนตาย

15ลูกเอ๋ย ถ้าใจของเจ้าฉลาดขึ้นมา จิตใจของเราก็จะมีความสุข

16เมื่อริมฝีปากของเจ้าพูดสิ่งที่ถูกต้อง จิตใจของเราก็จะชื่นบาน

17อย่าให้ใจของเจ้าอิจฉาพวกคนบาป แต่ให้ยำเกรงพระยาห์เวห์เสมอ

18เมื่อนั้นแหละเจ้าจะมีอนาคตที่ดี และเจ้าจะไม่ผิดหวัง

19ลูกเอ๋ย ฟังให้ดี และให้ฉลาดไว้ ให้นำจิตใจของเจ้าไปในทางที่ถูก

20อย่าได้ไปคลุกคลีกับพวกที่ดื่มเหล้าองุ่นจัด หรือพวกนั้นที่กินเนื้ออย่างตะกละตะกลาม

21เพราะคนขี้เมาและคนกินเติบจะยากจน สะลึมสะลือตลอดเวลาจนเหลือแต่ผ้าขี้ริ้วห่อตัว

22ให้ฟังพ่อของเจ้า ผู้ที่ให้เจ้าเกิดมา และอย่าได้ดูหมิ่นแม่ของเจ้าเมื่อนางแก่ตัวลง

23ให้ซื้อความจริงและอย่ายอมขายมันไป ให้ซื้อความฉลาด การสั่งสอน และความเข้าใจ

24ลูกดี ทำให้พ่อชื่นใจ ลูกฉลาด ทำให้พ่อภูมิใจ

25ทำให้พ่อแม่ของเจ้ามีความสุข ทำให้แม่ที่ให้กำเนิดเจ้ามานั้นดีใจเถอะ

26ลูกเอ๋ย มอบจิตใจของเจ้าให้กับเรา ให้ดวงตาของเจ้าเฝ้าสังเกตทางต่างๆของเรา

27เพราะหญิงโสเภณีนั้นคือหลุมลึก และหญิงที่เล่นชู้คือบ่อที่คับแคบ

28เธอหมอบซุ่มอยู่เหมือนโจร และทำให้จำนวนคนไม่ซื่อสัตย์เพิ่มขึ้น

29ใครล่ะที่ร้องครวญคราง ใครล่ะที่คร่ำครวญ ใครล่ะที่ทะเลาะวิวาท ใครล่ะที่กลุ้มใจ ใครล่ะที่มีบาดแผลฟกช้ำโดยไม่จำเป็น ใครล่ะที่มีดวงตาแดงก่ำ

30ก็คนเหล่านั้นไงที่ดื่มเหล้าองุ่นจนดึกดื่น คนเหล่านั้นไงที่ไปทดลองดื่มเหล้าผสม

31อย่าไปหลงใหลเหล้าองุ่น ตอนมันสีแดงสดเหมือนเลือด ตอนที่มันเป็นประกายระยิบระยับในถ้วยเหล้า มันไหลลื่นลงคอ

32แต่ท้ายที่สุดมันก็ฉกเหมือนงู และมันก็พ่นพิษออกมาดุจงูพิษร้าย

33สายตาของเจ้าจะเห็นภาพหลอน แล้วเจ้าจะพูดสับสนเพราะความคิดเลอะเลือน

34เจ้าจะเป็นเหมือนคนนอนอยู่บนเรือกลางทะเล เหมือนนอนบนแท่นตรงยอดเสากระโดงเรือ

35เจ้าจะพูดว่า “พวกเขาตีข้า แต่ข้าไม่รู้สึกเจ็บ พวกเขาทุบข้า แต่ข้าไม่รู้สึกอะไร เมื่อไหร่ข้าจะตื่นซักที เพื่อข้าจะได้ไปดื่มต่อ”

← Chapter 22 Jump to: Chapter 24 →