bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Thai
/
Thai Bible (ERV) 2001 (พระคริสตธรรมคัมภีร์: ฉบับอ่านเข้าใจง่าย)
/
Proverbs 7
Proverbs 7
Thai Bible (ERV) 2001 (พระคริสตธรรมคัมภีร์: ฉบับอ่านเข้าใจง่าย)
← Chapter 6
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 8 →
1
ลูกพ่อ จดจำคำพูดของเราไว้ให้ดี ให้เก็บสะสมคำสั่งของเราไว้กับตัวเจ้า
2
ให้รักษาคำสั่งต่างๆของเรา แล้วเจ้าจะมีชีวิตที่ยั่งยืน ให้รักษาคำสั่งสอนของเรา เหมือนกับแก้วตาของเจ้า
3
ให้ผูกคำสั่งต่างๆของเราไว้ที่นิ้วมือของเจ้า และให้เขียนพวกมันลงไปบนแผ่นใจของเจ้า
4
ให้พูดกับสติปัญญาว่า “เจ้าคือพี่สาวของข้า” ให้เรียกความรู้ความเข้าใจว่า “เจ้าเป็นเพื่อนซี้ของข้า”
5
แล้วพวกมันจะช่วยป้องกันเจ้าจากเมียของคนอื่น และช่วยให้เจ้ารอดพ้นจากหญิงเล่นชู้ ที่พูดยั่วยวนเจ้า
6
เรามองผ่านช่องไม้ระแนงลงมาด้านล่าง จากหน้าต่างบ้านชั้นบนของเรา
7
เรามองเห็นพวกคนหนุ่มบางคนที่อ่อนต่อโลก ในกลุ่มนี้เราสังเกตเห็นคนหนึ่ง ที่ไม่มีสมองคิด
8
เขากำลังเดินไปตามถนน และมาใกล้มุมถนนที่อยู่ใกล้กับบ้านของหญิงคนหนึ่ง เขาเลี้ยวไปตามถนนที่ผ่านบ้านของหญิงคนนั้น
9
ในช่วงเวลาพลบค่ำในยามค่ำคืน ความมืดมิดย่างกรายเข้ามา
10
ทันใดนั้น หญิงคนนั้นก็เดินเข้ามาหาเขา แต่งตัวอย่างกับโสเภณี ในใจเธอเต็มไปด้วยเล่ห์เพทุบาย
11
เธอจัดจ้าน ดื้อด้าน เท้าของเธออยู่ไม่ติดบ้าน
12
เดี๋ยวก็อยู่ตามถนน เดี๋ยวก็อยู่ตามลานเมือง เธอดักซุ่มอยู่ทุกซอกทุกมุม
13
เธอคว้าตัวเขาเข้ามาจูบ แล้วพูดกับเขาอย่างหน้าด้านๆว่า
14
“วันนี้ฉันได้ถวายเครื่องสังสรรค์บูชาเพื่อแก้บนไปแล้ว ฉันจึงมีเนื้ออย่างเหลือเฟืออยู่ที่บ้าน
15
ฉันก็เลยออกมามองหาท่าน และฉันก็พบท่านจนได้
16
นี่แน่ะ ฉันปูผ้าคลุมเตียงเอาไว้ ด้วยผ้าลินินย้อมสีของอียิปต์
17
ฉันมีกำยานหอม น้ำหอมจากตะวันออก และอบเชย ฉันได้พรมพวกมันลงบนที่นอน
18
มาเถิด ให้เรามาดื่มด่ำกับความรักของเราจนรุ่งเช้า ให้เราไปสนุกสนานกับความรักของเรากันเถิด
19
เพราะผัวของฉันไม่อยู่บ้าน เขาเดินทางไปไกลแสนไกล
20
เขาเอาถุงเงินติดตัวไปด้วย เขาจะไม่กลับบ้านจนกว่าจะถึงวันพระจันทร์เต็มดวง”
21
เธอยั่วยวนเขาและหว่านเสน่ห์ใส่เขา และเกลี้ยกล่อมเขาด้วยคำพูดที่รื่นหู
22
แล้วเขาก็ตามเธอไปทันที เหมือนกับวัวตัวผู้ที่เดินไปให้เขาฆ่า เหมือนกับกวางหนุ่มที่เดินไปติดกับดัก
23
แล้วลูกธนูแทงทะลุเข้าไปในตับของมัน เขาเปรียบเหมือนนกที่รี่เข้าสู่ตาข่าย เขาไม่รู้ตัวว่าเขาจะต้องชดใช้ความผิดนี้ด้วยชีวิต
24
ดังนั้น ลูกๆเอ๋ย ฟังเราให้ดี ให้ตั้งใจฟังคำพูดจากปากของเราให้ดี
25
อย่าปล่อยใจของเจ้าหันไปในทางของเธอ อย่าได้พลัดหลงเข้าไปในทางของเธอ
26
เพราะเธอได้ทำให้ผู้คนล้มตายมามากแล้ว มีคนอีกมากมายที่ตกเป็นเหยื่อของเธอ
27
บ้านของเธอนั้นเป็นหนทางไปสู่หลุมฝังศพ ห้องนอนของเธอนำไปสู่แดนคนตาย
← Chapter 6
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 8 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31