Proverbs 24

Thai Bible (ERV) 2001 (พระคริสตธรรมคัมภีร์: ฉบับอ่านเข้าใจง่าย)

← Chapter 23 Jump to: Chapter 25 →

1อย่าอิจฉาคนชั่ว อย่าคิดจะไปร่วมกับพวกเขา

2เพราะใจของพวกเขาคบคิดกันวางแผนร้าย และริมฝีปากพวกเขาก็มีแต่ก่อความเดือดร้อน

3บ้านเรือนต้องใช้สติปัญญาสร้าง ความเข้าใจจะทำให้มันมั่นคง

4ความรู้จะทำให้ห้องต่างๆเต็มไปด้วย ทรัพย์สินที่มีค่าและสวยงาม

5คนฉลาดนั้นมีพลังยิ่งกว่าคนแข็งแรง คนที่มีความรู้นั้นมีพลังยิ่งกว่าคนมีกำลังมาก

6เจ้าต้องมีกลยุทธ์ที่ดีในการทำสงคราม ถ้ามีที่ปรึกษามากๆก็จะชนะ

7สำหรับคนโง่ สติปัญญานั้นก็สูงเกินเอื้อม ในที่ประชุมตรงประตูเมือง คนโง่ก็ปิดปากเงียบไม่มีอะไรจะพูด

8บางคนก็วางแผนที่จะทำชั่วอยู่เสมอ คนอย่างนี้ได้ชื่อว่า “คนเจ้าเล่ห์”

9สิ่งที่คนโง่วางแผนจะทำนั้นคือความบาป คนที่ชอบเยาะเย้ยเป็นที่น่าขยะแขยง

10ถ้าเจ้าอ่อนแอในยามคับขัน เจ้าก็เป็นคนอ่อนแอจริงๆ

11ให้ช่วยเหลือคนเหล่านั้นที่กำลังถูกนำไปฆ่า และอย่าได้ยั้งมือที่จะช่วยเหลือคนที่กำลังโซซัดโซเซไปให้เขาฆ่า

12เพราะถ้าเจ้าพูดว่า “ดูสิ พวกเราไม่รู้เรื่องนี้เลย” พระเจ้าผู้ทดสอบใจจะไม่รู้เรื่องเชียวหรือ พระองค์ผู้เฝ้าสังเกตเจ้าจะไม่รู้หรือ พระองค์จะไม่ตอบแทนแต่ละคนตามการกระทำของเขาหรือ

13ลูกจ๋า กินน้ำผึ้งนะ เพราะว่ามันดี และรวงผึ้งนั้นมีรสชาติหวานต่อลิ้นของเจ้า

14และให้รู้ไว้ด้วยว่าสติปัญญานั้นก็หวานต่อจิตวิญญาณของเจ้า ถ้าเจ้าหามันพบ เจ้าก็จะมีอนาคตที่ดี และเจ้าจะสมหวัง

15อย่าทำเหมือนคนร้ายที่หมอบซุ่มอยู่คอยปล้นบ้านคนดี อย่าจู่โจมบ้านของคนดีนั้น

16เพราะคนดีถึงจะล้มลงเจ็ดครั้ง ก็จะลุกขึ้นมาได้ทั้งเจ็ดครั้ง แต่คนชั่วเมื่อถูกความหายนะเล่นงานแค่ครั้งเดียว ก็จบกัน

17เมื่อศัตรูของเจ้าล้มลง ก็อย่าได้สะใจ เมื่อเขาถูกโค่นลงก็อย่าได้ดีใจ

18ไม่อย่างนั้นเมื่อพระยาห์เวห์เห็น พระองค์จะไม่พอใจ และหันความโกรธไปจากศัตรูของเจ้า

19อย่าโกรธเป็นฟืนเป็นไฟต่อคนทำชั่ว แล้วอย่าไปอิจฉาคนเลวเลย

20เพราะคนชั่วนั้นไม่มีอนาคต ตะเกียงของคนเลวจะถูกดับวูบไป

21ลูกเอ๋ย ให้ยำเกรงพระยาห์เวห์และกษัตริย์ และอย่าได้กบฏต่อทั้งสองพระองค์นั้น

22เพราะทั้งสองพระองค์สามารถส่งความหายนะมาสู่เจ้า อย่างไม่ทันตั้งตัว แล้วใครจะรู้ว่าความล่มจมที่ทั้งสองจะนำมานั้นจะขนาดไหน

23นี่ก็เป็นคำพูดของคนฉลาดด้วยคือ การตัดสินที่ลำเอียงเป็นสิ่งที่ไม่ดี

24ชนชาติต่างๆจะสาปแช่งและประณาม พวกผู้พิพากษาที่ตัดสินคนชั่วว่า “เป็นผู้บริสุทธิ์”

25ผู้คนจะอวยพรพวกผู้พิพากษาที่ตัดสินลงโทษคนผิด พวกผู้พิพากษาเหล่านั้นจะได้ดี

26คำตอบที่ซื่อตรง ให้ความสุขเหมือนกับการจูบที่ริมฝีปาก

27ก่อนอื่น เตรียมทุ่งนาให้พร้อม แล้วหว่านพืชให้เสร็จ แล้วค่อยปลูกบ้านของเจ้า

28อย่าได้เป็นพยานปรักปรำเพื่อนบ้านในเมื่อเขาไม่ได้ทำอะไรผิด และอย่าพูดหลอกลวง

29อย่าพูดว่า “ข้าจะทำกับมัน อย่างที่มันทำกับข้า ข้าจะแก้แค้นมันให้สาสมกับที่มันทำกับข้า”

30เราผ่านไร่นาของคนขี้เกียจ และผ่านไร่องุ่นของคนโง่

31มีแต่หนามขึ้นเต็มไปหมด หญ้าก็รกปิดหน้าดิน ส่วนกำแพงหินก็พังทลายลง

32เรามองดู และครุ่นคิดในใจ เราสังเกต และได้บทเรียนนี้ว่า

33นอนสักนิด งีบสักหน่อย กอดอกพักสักครู่

34แล้วความจนก็จะจู่โจมเข้ามาหาเจ้าอย่างโจร ความอดอยากจะจู่โจมเข้ามาอย่างคนที่ติดอาวุธ

← Chapter 23 Jump to: Chapter 25 →