Proverbs 6

Thai Bible (ERV) 2001 (พระคริสตธรรมคัมภีร์: ฉบับอ่านเข้าใจง่าย)

← Chapter 5 Jump to: Chapter 7 →

1ลูกเอ๋ย หากเจ้าไปค้ำประกันหนี้ให้กับเพื่อนบ้านของเจ้า คือไปจับมือรับปากประกันหนี้ให้กับคนอื่น

2เจ้าได้ตกหลุมพรางแล้วที่ไปรับปากเขาอย่างนั้น คำพูดของเจ้าทำให้เจ้าติดกับดักแล้ว

3ลูกเอ๋ย ให้เจ้าทำอย่างนี้ เพื่อเจ้าจะได้รอดตัวไปจากเรื่องนี้ ให้ไปหาเพื่อนบ้านคนนั้นอย่างถ่อมสุภาพ และขอร้องเพื่อนบ้านคนนั้นของเจ้า เพราะเจ้าตกอยู่ในกำมือของเขาแล้ว

4อย่าได้นอนตาหลับ หรือปล่อยให้หนังตาปรือ

5เอาตัวรอดไว้ก่อน เหมือนกับกวางที่หนีจากนายพราน หรือเหมือนกับนกที่หนีจากเงื้อมมือของนายพรานล่านก

6เจ้าคนขี้เกียจ ไปดูมดไป ไปดูชีวิตของมันซะ จะได้ฉลาดขึ้น

7มดไม่มีผู้สั่งการ ไม่มีเจ้าหน้าที่ หรือผู้ปกครอง

8แต่มันหาอาหารในช่วงฤดูร้อน และเก็บสะสมในช่วงฤดูเก็บเกี่ยว

9เจ้าคนขี้เกียจ เจ้าจะนอนอยู่ตรงนั้นอีกนานแค่ไหน เมื่อไหร่เจ้าถึงจะลุกขึ้นจากที่นอน

10คนเกียจคร้านพูดว่า “ขอนอนอีกสักงีบ ขอพักอีกสักหน่อย ขอนอนกอดอกอีกสักนิด”

11แล้วเมื่อนั้น ความยากจนก็จะจู่โจมเข้าใส่เจ้าเหมือนกับโจรบุกปล้น และความอดอยากก็จะจู่โจมเข้ามาเหมือนนักรบ

12คนชอบก่อเรื่อง คือคนชั่วร้ายที่ชอบพูดโกหกไปทั่ว

13พร้อมทั้งขยิบหูหยิบตา ส่งสัญญาณด้วยมือและเท้า

14เขาก่อการทะเลาะวิวาทอยู่เสมอ ด้วยจิตใจคดโกงที่วางแผนการชั่วร้าย

15ดังนั้น ความหายนะจะเกิดขึ้นกับเขาทันทีทันใด และเขาจะถูกทำลายอย่างย่อยยับภายในพริบตา เกินกว่าที่จะเยียวยารักษาได้

16มีหกสิ่งที่พระยาห์เวห์เกลียดชัง อันที่จริงมีเจ็ดสิ่งที่พระองค์สะอิดสะเอียน

17คือดวงตาที่หยิ่งยโส ลิ้นที่พูดโกหก มือที่ฆ่าคนบริสุทธิ์

18จิตใจที่คิดแผนการชั่วร้าย เท้าที่รีบวิ่งไปทำความชั่ว

19อีกทั้งพยานเท็จที่พูดโกหก และคนที่ก่อให้เกิดการทะเลาะวิวาทกันในหมู่พี่น้อง

20ลูกเอ๋ย ให้รักษาคำสั่งของพ่อเจ้าไว้ และอย่าละทิ้งคำสั่งสอนของแม่เจ้า

21ให้เอามันคล้องคอของเจ้าไว้ ให้มันห้อยอยู่ใกล้ใจของเจ้าตลอดเวลา

22ไม่ว่าเจ้าจะเดินไปที่ไหน คำสั่งสอนนั้นจะนำทางเจ้า จะคอยดูแลเจ้าเมื่อเจ้านอนลง และจะคอยพูดคุยกับเจ้าเมื่อเจ้าตื่นขึ้น

23เพราะคำสั่งนั้นเป็นตะเกียง คำสั่งสอนนั้นเป็นแสงสว่าง และการตักเตือนตีสอนนั้นเป็นทางที่นำไปสู่ชีวิต

24คำสอนของพ่อแม่จะช่วยรักษาเจ้าให้รอดพ้นจากหญิงชั่ว และรอดพ้นจากคำพูดยั่วยวนของหญิงที่เล่นชู้

25อย่าปล่อยให้ใจของเจ้ากระสันในความงามของเธอ และอย่าปล่อยให้เธอสะกดเจ้าด้วยหางตาของเธอ

26เพราะไปเที่ยวโสเภณี จ่ายค่าตัวเท่าขนมปังแค่ก้อนเดียว แต่ถ้าไปยุ่งกับเมียคนอื่น เจ้าจะต้องเสียทั้งชีวิตไป

27ใครบ้างที่ใส่ไฟเข้าไปในกระเป๋าหน้าอกเสื้อ แล้วเสื้อไม่ไหม้

28ใครบ้างที่เดินบนถ่านไฟ แล้วเท้าไม่พอง

29คนที่ไปร่วมหลับนอนกับเมียของเพื่อนบ้านก็เหมือนกัน ไม่มีใครที่ไปแตะต้องตัวเธอ แล้วพ้นโทษไปได้

30คนจะไม่เหยียดหยามหัวขโมยหรอก ถ้าเขาขโมยไปเพื่อดับความหิวโหย

31แต่ถ้าหากเขาถูกจับได้ เขาจะต้องจ่ายคืนถึงเจ็ดเท่า เขาอาจจะต้องชดใช้ด้วยทุกสิ่งที่เขามีอยู่

32ส่วนคนที่เป็นชู้กับเมียคนอื่น เป็นคนไม่มีสมองคิด คนที่ทำอย่างนี้ทำลายตัวเอง

33เขาจะถูกโบยตี และเสื่อมเสียเกียรติ ความอับอายของเขาไม่อาจถูกลบล้างไปได้

34เพราะความหึงหวงจะกระตุ้นให้สามีของหญิงนั้นโกรธแค้น และในวันที่เขาแก้แค้นนั้น เขาจะไม่ปรานีเลย

35เขาจะไม่ยอมรับเงินชดใช้ใดๆ และไม่ยอมรับค่าทำขวัญด้วย ไม่ว่าเจ้าจะพยายามให้เขามากแค่ไหนก็ตาม

← Chapter 5 Jump to: Chapter 7 →