Jeremiah 10

Thai NTV (พระคัมภีร์ ฉบับแปลใหม่ (NTV))

← Chapter 9 Jump to: Chapter 11 →

1โอ พงศ์พันธุ์อิสราเอลเอ๋ย จงฟังคำที่ พระผู้เป็นเจ้า กล่าวแก่พวกท่าน

2พระผู้เป็นเจ้า กล่าวดังนี้ว่า “อย่าเลียนแบบวิถีทางของบรรดาประชาชาติ หรือตกใจกับหมายสำคัญในฟ้าสวรรค์ เพราะบรรดาประชาชาติตกใจกับสิ่งเหล่านั้น

3เพราะพิธีกรรมของบรรดาชนชาติไร้ค่า ต้นไม้ถูกโค่นในป่า ถูกขวานแกะสลักด้วยมือของช่างผู้ชำนาญ

4พวกเขาใช้เงินและทองคำประดับรูปเคารพ และใช้ค้อนและตะปูประกอบเข้าด้วยกัน เพื่อไม่ให้ขยับเขยื้อนได้

5รูปเคารพของพวกเขาเป็นเหมือนหุ่นไล่กาในสวนแตงกวา พูดไม่ได้ และต้องให้คนแบก เพราะเดินไม่ได้ อย่ากลัวสิ่งเหล่านั้น เพราะรูปเคารพพวกนั้นกระทำอันตรายไม่ได้ และจะกระทำสิ่งดีๆ ก็ไม่ได้เช่นกัน”

6โอ พระผู้เป็นเจ้า ไม่มีผู้ใดที่เป็นเหมือนพระองค์ พระองค์ยิ่งใหญ่ และพระนามของพระองค์มีอานุภาพอันยิ่งใหญ่

7โอ กษัตริย์ของบรรดาประชาชาติ มีผู้ใดบ้างที่ไม่เกรงกลัวพระองค์ สมควรที่พระองค์จะได้รับการยกย่อง เพราะในบรรดาผู้เรืองปัญญาทุกคนของบรรดาประชาชาติ และในอาณาจักรทั้งปวงของพวกเขา ไม่มีผู้ใดที่เป็นเหมือนพระองค์

8พวกเขาทุกคนทั้งเบาปัญญา และโง่เขลา ได้รับการสั่งสอนจากรูปเคารพไม้ที่ไร้ค่า

9เงินที่ชุบก็มาจากทาร์ชิช และทองคำมาจากอุฟาส เป็นผลงานของช่างผู้ชำนาญและจากมือของช่างตีเหล็ก ใช้ผ้าสีน้ำเงินและสีม่วงตกแต่งเป็นเสื้อผ้า ล้วนแต่เป็นผลงานของช่างผู้ชำนาญ

10แต่ พระผู้เป็นเจ้า เป็นพระเจ้าที่แท้จริง พระองค์เป็นพระเจ้าผู้มีชีวิตอยู่และกษัตริย์ผู้คงอยู่ชั่วนิรันดร์ เมื่อพระองค์กริ้ว แผ่นดินโลกก็สั่นสะท้าน และบรรดาประชาชาติไม่สามารถทนต่อความโกรธของพระองค์ได้

11“ฉะนั้น เจ้าจงพูดกับพวกเขาว่า บรรดาเทพเจ้าที่ไม่ได้สร้างฟ้าสวรรค์และแผ่นดินโลก จะตายไปจากแผ่นดินโลกและจากใต้ฟ้าสวรรค์”

12พระองค์เป็นผู้สร้างแผ่นดินโลกด้วยอานุภาพของพระองค์ ผู้สร้างโลกด้วยสติปัญญาของพระองค์ และแผ่ฟ้าสวรรค์ออกด้วยความเข้าใจของพระองค์

13เมื่อพระองค์ส่งเสียง ก็มีเสียงคำรามในฟ้าสวรรค์ และพระองค์สร้างเมฆให้ลอยขึ้นจากสุดมุมโลก พระองค์สร้างให้มีสายฟ้าแลบเมื่อมีฝน และให้มีลมโบกจากแหล่งเก็บลม

14มนุษย์ทุกคนเบาปัญญาและไร้ความรู้ ช่างตีเหล็กทุกคนจะอับอายก็เพราะรูปเคารพของเขา เพราะรูปที่เขาหล่อขึ้นนั้นจอมปลอม และไม่มีลมหายใจ

15รูปเหล่านั้นไร้ค่าและเป็นที่ดูแคลน และจะถูกทำลายเมื่อถึงเวลาพิพากษาโทษ

16องค์ผู้ที่ยาโคบนมัสการไม่เป็นเหมือนสิ่งเหล่านี้ เพราะพระองค์เป็นผู้สร้างสรรพสิ่ง และอิสราเอลเป็นเผ่าพันธุ์ของผู้สืบมรดกของพระองค์ พระองค์มีพระนามว่า พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา

17ผู้ที่อาศัยอยู่ในเมืองที่ถูกล้อมเอ๋ย จงเก็บข้าวของของพวกท่านเถิด

18พระผู้เป็นเจ้า กล่าวดังนี้ “ดูเถิด เรากำลังจะโยนบรรดาผู้อยู่อาศัย ในแผ่นดินออกไปในเวลานี้ และเราจะทำให้พวกเขาเป็นทุกข์ เพื่อพวกเขาจะได้รู้สึก”

19วิบัติเกิดแก่ข้าพเจ้าเพราะข้าพเจ้าเจ็บปวด บาดแผลของข้าพเจ้ารักษาไม่หาย ข้าพเจ้ายังจะพูดกับตัวเองว่า นี่เป็นความทุกข์ทรมานของข้าพเจ้า และข้าพเจ้าต้องทน

20กระโจมของข้าพเจ้าพังยับเยิน เชือกผูกกระโจมก็ขาด ลูกๆ ของข้าพเจ้าต่างก็ไปจากข้าพเจ้าแล้ว ไม่มีใครตั้งกระโจม และที่กำบังให้ข้าพเจ้าอีก

21เพราะบรรดาผู้เลี้ยงดูฝูงแกะเบาปัญญา และไม่ขอความเห็นจาก พระผู้เป็นเจ้า ฉะนั้นพวกเขาจึงไม่ได้เจริญรุ่งเรือง และฝูงแกะของพวกเขากระจัดกระจายไป

22ดูเถิด จงฟังเสียงอึกทึก ที่มาจากดินแดนทางทิศเหนือ เขาจะทำให้เมืองของยูดาห์กลายเป็นที่รกร้าง เป็นที่อยู่ของหมาใน

23โอ พระผู้เป็นเจ้า ข้าพเจ้าทราบว่าชีวิตของมนุษย์ไม่ได้เป็นของเขาเอง เขาไม่สามารถจัดการชีวิตในทุกขั้นตอนได้

24โอ พระผู้เป็นเจ้า โปรดแก้ไขข้าพเจ้าด้วย แต่ไม่ใช่จากความโกรธของพระองค์ ขอโปรดให้ความเป็นธรรม มิฉะนั้น พระองค์จะทำให้ชีวิตข้าพเจ้าสูญสิ้นไป

25ขอพระองค์กระหน่ำการลงโทษลงบนบรรดาประชาชาติ ที่ไม่รู้จักพระองค์ บนตระกูลทั้งหลายที่ไม่ร้องเรียกพระนามของพระองค์ เพราะพวกเขาได้กลืนกินพงศ์พันธุ์ยาโคบ ทำให้พวกเขาพินาศ และทำให้บ้านเมืองเป็นที่รกร้าง

← Chapter 9 Jump to: Chapter 11 →

หนังสือแนะนำ

อรรถาธิบาย อรรถาธิบาย Jeremiah → เฝ้าเดี่ยว คู่มือเฝ้าเดี่ยว Jeremiah → รับพระคัมภีร์นี้ พระคัมภีร์ศึกษา NTV →