Jeremiah 25

Thai NTV (พระคัมภีร์ ฉบับแปลใหม่ (NTV))

← Chapter 24 Jump to: Chapter 26 →

1ในปีที่สี่ของเยโฮยาคิมบุตรของโยสิยาห์กษัตริย์แห่งยูดาห์ (คือปีแรกของเนบูคัดเนสซาร์กษัตริย์แห่งบาบิโลน) พระผู้เป็นเจ้า กล่าวกับเยเรมีย์ถึงเรื่องประชาชนทั้งปวงของยูดาห์

2ซึ่งเยเรมีย์ผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้า กล่าวแก่ประชาชนทั้งปวงของยูดาห์และผู้อยู่อาศัยทั้งปวงของเยรูซาเล็มว่า

3เป็นเวลา 23 ปี นับจากปีที่สิบสามของโยสิยาห์บุตรอาโมนกษัตริย์แห่งยูดาห์ จนถึงวันนี้ พระผู้เป็นเจ้า กล่าวกับข้าพเจ้า และข้าพเจ้าได้บอกพวกท่านเสมอมา แต่ท่านก็ไม่ฟัง

4ท่านไม่ได้ฟังและไม่แม้แต่จะเงี่ยหูฟัง และแม้ว่า พระผู้เป็นเจ้า ส่งบรรดาผู้รับใช้ผู้เป็นผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้ามายังพวกท่าน

5ด้วยการบอกท่านว่า “บัดนี้ พวกเจ้าทุกคนจงกลับใจจากวิถีทางอันชั่วร้าย จากการกระทำความชั่ว และอาศัยอยู่บนแผ่นดินที่ พระผู้เป็นเจ้า ได้มอบให้แก่พวกเจ้าและบรรพบุรุษของเจ้าตั้งแต่โบราณกาล ไปจนชั่วนิรันดร์

6อย่าไปติดตามปวงเทพเจ้าเพื่อบูชาหรือนมัสการ หรือยั่วโทสะเราด้วยสิ่งที่พวกเจ้าทำขึ้น แล้วเราจะไม่ทำอันตรายแก่พวกเจ้า”

7พระผู้เป็นเจ้า ประกาศดังนี้ “แต่พวกเจ้าก็ยังไม่ฟังเรา เจ้าก็ยังจะยั่วโทสะเราด้วยสิ่งที่พวกเจ้าทำขึ้นซึ่งเป็นอันตรายต่อพวกเจ้าเอง”

8ดังนั้น พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา กล่าวดังนี้ “เป็นเพราะพวกเจ้าไม่ฟังคำของเรา

9ดูเถิด เราจะเรียกทุกเผ่าจากทิศเหนือและเนบูคัดเนสซาร์กษัตริย์แห่งบาบิโลนผู้รับใช้ของเรามา” พระผู้เป็นเจ้า ประกาศดังนี้ “แล้วเราจะนำพวกเขามาโจมตีแผ่นดินนี้และบรรดาผู้อยู่อาศัย และโจมตีประชาชาติรอบข้างเหล่านี้ เราจะปล่อยให้พวกเขาถูกทำลาย และเราจะทำให้พวกเขาพินาศ และทำให้พวกเขาตกอยู่ในสภาพที่หวาดหวั่น เป็นที่ถูกเหน็บแนม และเป็นที่รกร้างไปตลอดกาล

10ยิ่งกว่านั้น เราจะทำให้เสียงยินดีและเบิกบานใจ เสียงของเจ้าบ่าวและเจ้าสาว การโม่แป้ง และแสงจากตะเกียงยุติลง

11ทั่วทั้งแผ่นดินนี้จะพังลงและกลายเป็นที่รกร้าง และประชาชาติเหล่านี้จะรับใช้กษัตริย์แห่งบาบิโลนเป็นเวลา 70 ปี

12หลังจากครบ 70 ปีแล้ว เราจะลงโทษกษัตริย์แห่งบาบิโลนและประชาชาตินั้น เพราะความชั่วของพวกเขา” พระผู้เป็นเจ้า ประกาศดังนี้ว่า “และเราจะทำให้แผ่นดินของชาวเคลเดียเป็นที่รกร้างไปตลอดกาล

13เราจะให้แผ่นดินนั้นเป็นไปตามทุกคำที่เราได้กล่าวคัดค้านไว้ และตามทุกสิ่งที่บันทึกไว้ในหนังสือฉบับนี้ ซึ่งเยเรมีย์เผยความกล่าวโทษประชาชาติทั้งปวง

14ด้วยว่า ประชาชาติจำนวนมากและบรรดากษัตริย์ที่ยิ่งใหญ่จะได้พวกเขาไปเป็นทาสรับใช้ และเราจะสนองตอบพวกเขาให้สาสมกับทุกสิ่งที่พวกเขากระทำไป”

15พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้าของอิสราเอลกล่าวกับข้าพเจ้าดังนี้ “จงเอาเหล้าองุ่นแห่งการลงโทษถ้วยนี้ไปจากมือของเรา และทำให้ประชาชาติทั้งปวงที่เราส่งให้เจ้าไปดื่มเสีย

16พวกเขาจะดื่ม โซซัดโซเซ และบ้าคลั่ง เพราะการฆ่าฟันที่เรากำลังทำให้เกิดขึ้นในหมู่พวกเขา”

17ดังนั้น ข้าพเจ้าจึงรับถ้วยนั้นจากมือของ พระผู้เป็นเจ้า และทำให้ประชาชาติทั้งปวงที่ พระผู้เป็นเจ้า ส่งให้ข้าพเจ้าไป ต้องดื่มจากถ้วยนั้น

18เยรูซาเล็มและเมืองต่างๆ แห่งยูดาห์ พร้อมทั้งบรรดากษัตริย์และผู้นำ ทำให้พวกเขาตกอยู่ในสภาพที่รกร้างและพินาศ ถูกเหน็บแนมและสาปแช่งอย่างที่เป็นอยู่ทุกวันนี้

19ฟาโรห์กษัตริย์แห่งอียิปต์ รวมทั้งผู้รับใช้ของท่าน บรรดาผู้นำ และชนชาติทั้งปวงของท่าน

20และชาวต่างชาติในหมู่พวกเขา กษัตริย์ทั้งปวงแห่งดินแดนอูส กษัตริย์ทั้งปวงของชาวฟีลิสเตีย (อัชเคโลน กาซา เอโครน และชาวอัชโดดที่ยังเหลืออยู่)

21เอโดม โมอับ และบรรดาบุตรของอัมโมน

22กษัตริย์ทั้งปวงของไทระ กษัตริย์ทั้งปวงของไซดอน และบรรดากษัตริย์ของฝั่งทะเลที่อยู่แดนไกล

23เดดาน เท-มา บูซ และทุกคนที่ตัดผมที่จอนหู

24กษัตริย์ทั้งปวงแห่งอาระเบีย และกษัตริย์ทั้งปวงของเผ่าต่างๆ ที่อาศัยอยู่ในถิ่นทุรกันดาร

25กษัตริย์ทั้งปวงของศิมรี กษัตริย์ทั้งปวงของเอลาม และกษัตริย์ทั้งปวงของมีเดีย

26กษัตริย์ทั้งปวงของทิศเหนือ ทั้งใกล้และไกลทีละคน และอาณาจักรทั้งปวงของโลก ที่อยู่บนพื้นแผ่นดิน และคนล่าสุดคือ กษัตริย์แห่งบาบิโลนจะเป็นผู้ดื่ม

27“แล้วเจ้าจะพูดกับพวกเขาว่า ‘ พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา พระเจ้าของอิสราเอลกล่าวดังนี้ จงดื่ม จงเมาและอาเจียน ล้มลงและลุกไม่ขึ้นอีก เพราะการฆ่าฟันที่เรากำลังทำให้เกิดขึ้นในหมู่พวกเขา’

28และถ้าพวกเขาไม่ยอมรับถ้วยจากมือของเจ้า และไม่ดื่ม เจ้าก็จงพูดกับพวกเขาว่า พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา กล่าวดังนี้ว่า ‘เจ้าต้องดื่ม

29ดูเถิด เรากำลังเริ่มทำให้เกิดความวิบัติในเมืองซึ่งได้รับเรียกว่าเป็นของเรา และเจ้าจะพ้นจากการลงโทษโดยสิ้นเชิงหรือ เจ้าจะไม่พ้นจากการลงโทษเลย เพราะเรากำลังก่อให้เกิดการฆ่าฟันในบรรดาผู้อยู่อาศัยบนแผ่นดินโลก’” พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา ประกาศดังนั้น

30“ฉะนั้น เจ้าจงเผยความกล่าวโทษเขาเหล่านั้นด้วยทุกถ้อยคำ ไปพูดกับพวกเขาว่า ‘ พระผู้เป็นเจ้า จะเปล่งเสียงดั่งสิงห์คำรามจากเบื้องสูง และส่งเสียงจากที่พำนักอันบริสุทธิ์ พระองค์จะเปล่งเสียงคำรามด้วยอานุภาพ กล่าวโทษชนชาติของพระองค์ และตะโกนอย่างบรรดาผู้ที่ย่ำองุ่น กล่าวโทษผู้อยู่อาศัยทั้งปวงของแผ่นดินโลก

31เสียงนั้นจะดังกึกก้องไปสุดมุมโลก เพราะ พระผู้เป็นเจ้า จะนำข้อกล่าวหาบรรดาประชาชาติ พระองค์กำลังเข้าสู่การตัดสินมนุษย์ทั้งปวง และพระองค์จะประหารคนชั่ว พระผู้เป็นเจ้า ประกาศดังนั้น’”

32พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา กล่าวดังนี้ว่า “ดูเถิด ความวิบัติกำลังเกิดขึ้น กับแต่ละประชาชาติต่อๆ กันไป และพายุอันแรงกล้ากำลังพัดไปจาก ที่ไกลสุดของแผ่นดินโลก”

33ในวันนั้น บรรดาผู้ที่ พระผู้เป็นเจ้า สังหารจะนอนแผ่ออกไปจากสุดแผ่นดินโลกด้านหนึ่งจนถึงอีกด้านหนึ่ง จะไม่มีใครร้องรำพันถึง หรือเก็บร่างเหล่านั้น หรือนำไปฝัง แต่จะเป็นอย่างมูลสัตว์บนผิวดิน

34พวกท่านที่เป็นผู้เลี้ยงดูฝูงแกะเอ๋ย ร้องรำพันและร้องเรียกเถิด และกลิ้งเกลือกในกองขี้เถ้า พวกท่านผู้เป็นนายของฝูงแกะ ด้วยว่า วันแห่งการประหารและการกระจัดกระจายได้มาถึงแล้ว และพวกท่านที่เป็นอย่างภาชนะอันมีค่าก็จะล้มลง

35บรรดาผู้เลี้ยงดูฝูงแกะจะไม่มีที่พึ่งพิง และบรรดาผู้เป็นนายของฝูงแกะจะไม่มีทางหนีรอดได้

36มีเสียงร้องของบรรดาผู้เลี้ยงดูฝูงแกะ และเสียงร้องรำพันของบรรดาผู้เป็นนายของฝูงแกะ ด้วยว่า พระผู้เป็นเจ้า กำลังทำทุ่งหญ้าของพวกเขาให้เป็นที่รกร้าง

37และทุ่งหญ้าอันสงบจะพังพินาศ เพราะความกริ้วอันร้อนแรงของ พระผู้เป็นเจ้า

38พระองค์ทอดทิ้งพวกเขาไปอย่างสิงห์ที่ไปจากถ้ำ เนื่องจากแผ่นดินของพวกเขาได้กลายเป็นที่รกร้าง เพราะถูกผู้กดขี่ข่มเหงฆ่าตาย และเป็นเพราะความกริ้วอันร้อนแรงของพระองค์

← Chapter 24 Jump to: Chapter 26 →