bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Thai
/
Thai NTV (พระคัมภีร์ ฉบับแปลใหม่ (NTV))
/
Jeremiah 22
Jeremiah 22
Thai NTV (พระคัมภีร์ ฉบับแปลใหม่ (NTV))
← Chapter 21
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 51
Chapter 52
Chapter 23 →
1
พระผู้เป็นเจ้า กล่าวดังนี้ “จงลงไปที่วังของกษัตริย์แห่งยูดาห์ และพูดตามนี้
2
จงบอกดังนี้ว่า ‘จงฟังคำกล่าวของ พระผู้เป็นเจ้า โอ กษัตริย์แห่งยูดาห์ผู้นั่งบนบัลลังก์ของดาวิด ทั้งตัวเจ้า บรรดาผู้รับใช้ของเจ้า และประชาชนของเจ้าที่เข้ามาทางประตูเมือง
3
พระผู้เป็นเจ้า กล่าวว่า จงให้ความเป็นธรรมและความชอบธรรม ช่วยปกป้องผู้ที่ถูกปล้นสิทธิให้พ้นจากมือของผู้กดขี่ข่มเหง และอย่ากระทำผิดหรือความรุนแรงต่อผู้ลี้ภัย ผู้กำพร้าพ่อ หรือแม่ม่าย หรือฆ่าคนไร้ความผิดในที่แห่งนี้
4
เพราะถ้าพวกเจ้าเชื่อฟังและทำตามนี้ บรรดากษัตริย์ผู้นั่งบนบัลลังก์ของดาวิดจะเข้ามาทางประตูวังแห่งนี้ พวกเขาจะนั่งบนรถศึกและม้า รวมทั้งกษัตริย์ บรรดาผู้รับใช้ และประชาชนของเขา
5
พระผู้เป็นเจ้า ประกาศว่า แต่ถ้าเจ้าไม่เชื่อฟังและทำตาม เรารับประกันว่า วังแห่งนี้จะกลายเป็นที่รกร้าง’”
6
พระผู้เป็นเจ้า กล่าวถึงวังของกษัตริย์แห่งยูดาห์ดังนี้ว่า “เราเห็นว่า เจ้าเป็นเช่นเมืองกิเลอาด เหมือนยอดสูงของเทือกเขาเลบานอน แต่เราจะทำให้เป็นถิ่นทุรกันดาร ไม่มีผู้ใดอาศัยอยู่
7
เราจะส่งบรรดาผู้ทำลายที่จะมาโจมตีเจ้า ให้แต่ละคนมีอาวุธพร้อม และพวกเขาจะล้มต้นซีดาร์ต้นงาม และโยนมันลงในกองไฟ
8
ประชาชาติจำนวนมากจะผ่านมาทางเมืองนี้ ทุกๆ คนจะพูดกับเพื่อนบ้านของเขาว่า ‘ทำไม พระผู้เป็นเจ้า จึงได้กระทำเช่นนี้ต่อเมืองอันยิ่งใหญ่นี้’
9
และพวกเขาจะตอบว่า ‘เพราะพวกเขาได้ละเลยต่อพันธสัญญาของ พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้าของพวกเขา และนมัสการปวงเทพเจ้า และบูชาสิ่งเหล่านั้น’”
10
อย่าร้องไห้ให้คนที่ตายแล้ว และอย่าแสดงความเศร้าใจให้เขา แต่จงร้องไห้อย่างขมขื่นให้กับผู้ที่จากไป เพราะเขาจะไม่กลับมาเห็นแผ่นดิน ที่เป็นบ้านเกิดของเขาอีก
11
พระผู้เป็นเจ้า กล่าวถึงเรื่องชัลลูม บุตรของโยสิยาห์ ผู้ครองราชย์เป็นกษัตริย์แห่งยูดาห์ต่อจากบิดาของท่าน และท่านได้จากที่นี่ไป “เจ้าจะไม่กลับมาที่นี่อีก
12
แต่จะอยู่ในสถานที่พวกเขาได้จับตัวเจ้าไปเป็นเชลย เจ้าจะเสียชีวิตอยู่ที่นั่น และเจ้าจะไม่มีวันเห็นแผ่นดินนี้อีก
13
วิบัติจงเกิดแก่ผู้ที่สร้างบ้านของตนขึ้นด้วยความไม่ชอบธรรม และสร้างห้องชั้นบนด้วยความไม่เป็นธรรม ผู้ที่ทำให้ผู้อื่นทำงานรับใช้เขาเปล่าๆ และไม่จ่ายค่าจ้างให้แก่เขา
14
ผู้ที่พูดว่า ‘เราจะสร้างบ้านหรูหราให้ตัวเราเอง ทำห้องชั้นบนให้กว้างใหญ่’ เป็นบ้านมีหน้าต่างขนาดใหญ่ กรุกำแพงด้วยไม้ซีดาร์ และทาสีแดง
15
เจ้าคิดหรือว่าเจ้าเป็นกษัตริย์ได้ เพราะเจ้ามีไม้ซีดาร์มาก ที่บิดาของเจ้ามีกินมีดื่ม เพราะเขามีความเป็นธรรมและความชอบธรรมมิใช่หรือ แล้วทุกอย่างก็เป็นไปด้วยดีกับเขา
16
เขาปกป้องผู้ขัดสนและยากไร้ แล้วทุกอย่างก็เป็นไปด้วยดี นั่นก็หมายถึงการรู้จักเรามิใช่หรือ” พระผู้เป็นเจ้า ประกาศดังนั้น
17
“แต่ทั้งตาและใจของเจ้า มุ่งหาแต่สินบน เพื่อฆ่าคนไร้ความผิด และเพื่อกดขี่ข่มเหงและใช้ความรุนแรง”
18
ฉะนั้น พระผู้เป็นเจ้า กล่าวถึงเยโฮยาคิมบุตรของโยสิยาห์กษัตริย์แห่งยูดาห์ดังนี้ “พวกเขาจะไม่ร้องรำพันถึงเขาด้วยการพูดว่า ‘โธ่เอ๋ย พี่ชายของฉัน’ หรือ ‘โธ่เอ๋ย พี่สาวของฉัน’ พวกเขาจะไม่ร้องรำพันถึงเขาด้วยการพูดว่า ‘โธ่เอ๋ย เจ้านาย’ หรือ ‘โธ่เอ๋ย ผู้ยิ่งใหญ่’
19
เขาจะถูกฝังเหมือนกับการฝังศพลาตัวหนึ่ง ที่ถูกลากและโยนทิ้งให้พ้นประตูเมืองเยรูซาเล็ม
20
จงขึ้นไปยังเลบานอน และส่งเสียงร้อง และเจ้า ร้องเสียงดังในบาชาน ส่งเสียงร้องจากอาบาริม เพราะพวกมิตรสหายของเจ้าถูกทำลาย
21
เราพูดกับเจ้าเมื่อเวลาที่เจ้าอยู่อย่างสุขสบาย แต่เจ้ากลับพูดว่า ‘ข้าพเจ้าไม่ฟัง’ นั่นก็เป็นวิถีทางของเจ้าตั้งแต่ครั้งยังเยาว์ ที่เจ้าไม่ได้เชื่อฟังเรา
22
บรรดาผู้เลี้ยงดูฝูงแกะของเจ้าจะถูกลมพัดไป และพวกมิตรสหายของเจ้าจะถูกจับไปเป็นเชลย และเจ้าจะอับอายและสับสน เพราะความชั่วร้ายของเจ้า
23
โอ ผู้อยู่อาศัยของเลบานอน และซุกตัวอยู่ท่ามกลางไม้ซีดาร์เอ๋ย เจ้าจะโอดครวญเพียงไรเมื่อเจ้าเจ็บปวด ความเจ็บปวดอย่างผู้หญิงเจ็บครรภ์”
24
พระผู้เป็นเจ้า ประกาศดังนี้ “ตราบที่เรามีชีวิตอยู่ฉันใด ถึงแม้ว่าโคนิยาห์ บุตรของเยโฮยาคิมกษัตริย์แห่งยูดาห์จะเป็นแหวนประทับตราที่มือขวาของเรา เราก็ยังจะถอดเจ้าออก
25
และมอบเจ้าไว้ในมือของบรรดาผู้ที่ต้องการจะฆ่าเจ้า ในมือของพวกที่เจ้ากลัว แม้แต่จะมอบไว้ในมือของเนบูคัดเนสซาร์กษัตริย์แห่งบาบิโลน และในมือของชาวเคลเดีย
26
เราจะเหวี่ยงเจ้าและแม่ที่ให้กำเนิดเจ้า ให้เข้าไปในดินแดนอื่นซึ่งไม่ใช่ที่กำเนิดของพวกเจ้า และพวกเจ้าจะตายที่นั่น
27
พวกเขาอยากกลับไปยังแผ่นดินนั้น แต่ก็ไม่มีวันที่จะกลับไปที่นั่นได้”
28
โคนิยาห์ผู้นี้เป็นเหมือนโถแตกที่ถูกดูหมิ่น ภาชนะที่ไม่มีใครต้องการหรือ เหตุใดเขาและลูกๆ ของเขาจึงถูกเหวี่ยงและโยนทิ้ง ไปในแผ่นดินที่พวกเขาไม่รู้จัก
29
โอ แผ่นดิน แผ่นดิน แผ่นดินเอ๋ย จงฟังคำกล่าวของ พระผู้เป็นเจ้า
30
พระผู้เป็นเจ้า กล่าวเช่นนี้ว่า “จงบันทึกเรื่องของชายผู้นี้ว่าเขาเป็นผู้ที่ไม่มีลูกหลาน เป็นชายที่จะไม่ประสบความสำเร็จในชีวิต เพราะไม่มีผู้ใดในบรรดาผู้สืบทายาทของเขา ที่จะนั่งบนบัลลังก์ของดาวิด และขึ้นปกครองในยูดาห์อีก”
← Chapter 21
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 51
Chapter 52
Chapter 23 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52