Jeremiah 23 — Thai NTV (พระคัมภีร์ ฉบับแปลใหม่ (NTV))

1พระผู้เป็นเจ้า ประกาศดังนี้ “วิบัติจงเกิดแก่บรรดาผู้เลี้ยงดูฝูงแกะที่ทำลายและทำให้แกะที่อยู่ในทุ่งหญ้าของเรากระจัดกระจายไป”

2ฉะนั้น พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้าของอิสราเอลกล่าวถึงเรื่องบรรดาผู้เลี้ยงดูฝูงแกะที่ดูแลชนชาติของเราดังนี้ “พวกเจ้าได้ทำให้ฝูงแกะของเรากระจัดกระจายไป และได้ขับไล่ให้พวกเขาออกไป และพวกเจ้าไม่ได้เอาใจใส่ต่อเขาเหล่านั้น ดูเถิด เราจะเอาใจใส่ต่อพวกเจ้ากับการกระทำชั่วของเจ้า พระผู้เป็นเจ้า ประกาศดังนั้น

3แล้วเราจะรวบรวมแกะของเราที่เหลืออยู่ในฝูง ให้ออกจากทุกประเทศที่เราได้ขับไล่ให้พวกเขาออกไป และเราจะนำพวกเขากลับมาสู่ทุ่งหญ้าเดิม พวกเขาจะเกิดผลและทวีจำนวนขึ้น

4เราจะแต่งตั้งผู้เลี้ยงดูฝูงแกะที่จะเอาใจใส่ต่อพวกเขา และพวกเขาจะไม่กลัวอีกต่อไป จะไม่ตกใจ และจะไม่มีใครขาดหายไปไหน” พระผู้เป็นเจ้า ประกาศดังนั้น

5พระผู้เป็นเจ้า ประกาศดังนี้ว่า “ดูเถิด จะถึงวันที่เราจะกำหนด อังกูร ผู้หนึ่งซึ่งกอปรด้วยความชอบธรรมให้แก่ดาวิด และท่านจะครองราชย์อย่างกษัตริย์และดำเนินการด้วยการไตร่ตรองจากสติปัญญา และจะปฏิบัติด้วยความเป็นธรรมและความชอบธรรมในแผ่นดิน

6เมื่อท่านมา ยูดาห์จะปลอดภัย และอิสราเอลจะอยู่อย่างมั่นคง ผู้คนจะเรียกชื่อท่านว่า ‘ พระผู้เป็นเจ้า เป็นความชอบธรรมของพวกเรา’”

7พระผู้เป็นเจ้า ประกาศดังนี้ว่า “ดูเถิด จะถึงเวลาที่จะไม่มีใครพูดว่า ‘ตราบที่ พระผู้เป็นเจ้า ผู้นำชาวอิสราเอลออกจากแผ่นดินอียิปต์มีชีวิตอยู่ฉันใด’

8แต่จะเป็นที่พูดกันว่า ‘ตราบที่ พระผู้เป็นเจ้า ผู้นำเชื้อสายของพงศ์พันธุ์อิสราเอลออกจากดินแดนทางเหนือ และจากดินแดนทั้งปวงที่พระองค์เคยขับไล่ออกไป มีชีวิตอยู่ฉันใด’ พวกเขาจึงจะกลับมาอยู่ในแผ่นดินของพวกเขาเอง”

9เรื่องเกี่ยวกับบรรดาผู้เผยคำกล่าว ใจข้าพเจ้าแตกสลาย กระดูกของข้าพเจ้าทุกชิ้นสั่นสะท้าน ข้าพเจ้าเป็นเหมือนคนเมา เหมือนคนถูกควบคุมด้วยเหล้าองุ่น เป็นเพราะ พระผู้เป็นเจ้า และเพราะคำกล่าวอันบริสุทธิ์ของพระองค์

10“แผ่นดินเต็มไปด้วยคนผิดประเวณี แผ่นดินร้องคร่ำครวญเพราะคำสาปแช่ง และทุ่งหญ้าในถิ่นทุรกันดารแห้งเหือด ทางดำเนินชีวิตของพวกเขาชั่วร้าย และใช้อำนาจอย่างไม่ยุติธรรม

11ทั้งผู้เผยคำกล่าวและปุโรหิตไร้คุณธรรม เราเห็นสิ่งชั่วร้ายที่พวกเขาทำแม้แต่ในตำหนักของเรา” พระผู้เป็นเจ้า ประกาศดังนั้น

12“ฉะนั้น วิถีทางของพวกเขาจะเป็น ทางเดินที่ลื่นในความมืด ซึ่งพวกเขาจะถูกขับไล่ลงไปและล้มลง เพราะเราจะทำให้พวกเขาประสบกับความวิบัติ ในปีแห่งการลงโทษ” พระผู้เป็นเจ้า ประกาศดังนั้น

13“เราเห็นสิ่งที่บรรดาผู้เผยคำกล่าว ที่อยู่ในสะมาเรียกระทำผิด พวกเขาเผยความด้วยเทพเจ้าบาอัล และนำอิสราเอลชนชาติของเราให้หลงผิด

14เราได้เห็นสิ่งที่บรรดาผู้เผยคำกล่าว ที่อยู่ในเยรูซาเล็มกระทำสิ่งเลวร้ายมาก พวกเขาประพฤติผิดประเวณีและพูดเท็จ พวกเขาสนับสนุนคนทำความชั่ว ซึ่งทำให้ไม่มีผู้ใดหันไปจากความชั่ว ในสายตาของเรา พวกเขาทุกคนกลายเป็นเหมือนโสโดม และบรรดาผู้อยู่อาศัยเป็นเหมือนโกโมราห์”

15ฉะนั้น พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา กล่าวถึงบรรดาผู้เผยคำกล่าวดังนี้ “ดูเถิด เราจะให้อาหารขมพวกเขากิน และให้น้ำมีพิษแก่พวกเขาดื่ม เพราะการกระทำที่ไร้คุณธรรมได้แพร่ไปทั่วแผ่นดิน เป็นเพราะบรรดาผู้เผยคำกล่าวที่อยู่ในเยรูซาเล็ม”

16พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา กล่าวดังนี้ “อย่าฟังคำของบรรดาผู้เผยคำกล่าวที่เผยความแก่พวกเจ้า ทำให้พวกเจ้าฟังแต่เรื่องความหวังลมๆ แล้งๆ พวกเขาพูดถึงภาพนิมิตอันเกิดจากความคิดของเขาเอง ไม่ใช่จากปากของ พระผู้เป็นเจ้า

17พวกเขาพูดอยู่เสมอกับพวกที่ดูหมิ่นคำกล่าวของ พระผู้เป็นเจ้า ว่า ‘ทุกอย่างจะเป็นไปด้วยดีกับพวกท่าน’ และพูดกับทุกคนที่ดื้อรั้นตามใจตนเองว่า ‘ท่านจะไม่ประสบกับความพินาศ’”

18มีใครในหมู่พวกเขาที่เข้าพบ พระผู้เป็นเจ้า เพื่อจะทราบและได้ยินคำกล่าวของพระองค์ หรือใครบ้างที่ตั้งใจฟังคำกล่าวของพระองค์ และได้ยินพระองค์

19ดูเถิด ความกริ้วดั่งพายุของ พระผู้เป็นเจ้า การลงโทษได้ก้าวออกไปแล้ว พายุอันแรงกล้า จะกระหน่ำลงบนหัวของคนชั่ว

20ความกริ้วของ พระผู้เป็นเจ้า จะไม่หวนกลับ จนกว่าพระองค์จะได้กระทำตามความตั้งใจให้สำเร็จ ในวันข้างหน้า พวกท่านจะเข้าใจอย่างชัดเจน

21“เราไม่ได้ใช้บรรดาผู้เผยคำกล่าวไป แต่พวกเขาก็ยังรีบไป เราไม่ได้พูดกับพวกเขา แต่พวกเขาก็ยังเผยความ

22แต่ถ้าพวกเขาได้ฟังเรา พวกเขาก็จะประกาศคำกล่าวของเราให้แก่ชนชาติของเรา และพวกเขาก็จะทำให้ประชาชนหันไปจากวิถีทางแห่งความชั่ว และจากการกระทำความชั่วของพวกเขา”

23พระผู้เป็นเจ้า ประกาศดังนี้ “เราเป็นพระเจ้าที่อยู่ใกล้แค่เอื้อมเพียงเท่านั้นหรือ ไม่ใช่พระเจ้าที่อยู่ในทุกแห่งหนหรือ

24มีผู้ใดซ่อนตัวในที่ลี้ลับเพื่อไม่ให้เรามองเห็นได้หรือ” พระผู้เป็นเจ้า กล่าวดังนั้น “เราอยู่ทุกแห่งหนทั้งในฟ้าสวรรค์และโลก” พระผู้เป็นเจ้า กล่าวดังนั้น

25“เราเคยได้ยินคำเท็จของบรรดาผู้เผยคำกล่าว พวกเขาเผยความในนามของเราว่า ‘เราฝัน เราฝัน’

26อีกนานแค่ไหนที่จะมีความเท็จอยู่ในจิตใจของบรรดาผู้เผยคำกล่าว พวกเขาเผยความเท็จ และเผยความลวงหลอกที่อยู่ในจิตใจของพวกเขา

27พวกเขาคิดว่าความฝันที่บอกเล่าต่อกันและกันจะทำให้ชนชาติของเราลืมชื่อของเรา เหมือนอย่างที่บรรพบุรุษของพวกเขาลืมชื่อของเรา และหันเข้าหาเทพเจ้าบาอัล

28ให้ผู้เผยคำกล่าวพูดถึงความฝันที่เขาฝันเห็น แต่จงให้ผู้ที่มีคำกล่าวของเราพูดคำของเราด้วยความภักดี ฟางกับข้าวสาลีมีอะไรที่เทียบเท่ากันได้หรือ” พระผู้เป็นเจ้า กล่าวดังนั้น

29“คำของเราเป็นเหมือนไฟมิใช่หรือ” พระผู้เป็นเจ้า ประกาศดังนั้น “และเหมือนค้อนที่ทุบก้อนหินแตกเป็นเสี่ยงๆ”

30พระผู้เป็นเจ้า ประกาศดังนี้ว่า “ฉะนั้น ดูเถิด เรากล่าวโทษบรรดาผู้เผยคำกล่าว พวกเขาฉวยเอาว่า คำพูดของพวกเขาเป็นคำพูดของเรา”

31พระผู้เป็นเจ้า ประกาศดังนี้ว่า “ดูเถิด เรากล่าวโทษบรรดาผู้เผยคำกล่าว พวกเขาใช้ลิ้นอ้างว่า ‘ พระผู้เป็นเจ้า ประกาศว่า’”

32ดูเถิด พระผู้เป็นเจ้า ประกาศดังนี้ว่า “เรากล่าวโทษบรรดาผู้ที่เผยความเท็จที่มาจากความฝัน พวกเขาบอกเรื่องที่เขาฝัน และนำชนชาติของเราให้หลงผิดด้วยความเท็จและคำที่เกินความจริง ทั้งที่เราไม่ได้ใช้พวกเขาหรือสั่งให้ไป ฉะนั้นพวกเขาไม่ได้ทำสิ่งใดให้เกิดประโยชน์แก่ชนชาตินี้เลย” พระผู้เป็นเจ้า ประกาศดังนั้น

33“เวลาที่คนใดคนหนึ่งในชนชาตินี้ หรือผู้เผยคำกล่าว หรือปุโรหิต ถามเจ้าว่า ‘อะไรเป็นคำพยากรณ์ของ พระผู้เป็นเจ้า ’ เจ้าจงตอบพวกเขาว่า ‘คำพยากรณ์อะไรน่ะหรือ พระผู้เป็นเจ้า ประกาศดังนี้ว่า “เราจะทอดทิ้งพวกเจ้า”’

34และสำหรับผู้เผยคำกล่าว ปุโรหิต หรือหนึ่งในชนชาติที่พูดว่า ‘นี่คือคำพยากรณ์ของ พระผู้เป็นเจ้า ’ เราจะลงโทษผู้นั้นและครัวเรือนของเขา

35เจ้าควรจะพูดเช่นนี้ ให้ทุกคนพูดกับเพื่อนบ้านและพี่น้องของตนว่า ‘ พระผู้เป็นเจ้า ตอบอย่างไรบ้าง’ หรือ ‘ พระผู้เป็นเจ้า กล่าวอย่างไรบ้าง’

36แต่เจ้าจงอย่าพูดคำว่า ‘คำพยากรณ์ของ พระผู้เป็นเจ้า ’ อีกต่อไป เพราะคำพยากรณ์คือคำพูดของเขาแต่ละคน เจ้าได้บิดเบือนคำกล่าวของพระเจ้าผู้ดำรงชีวิตอยู่ พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา พระเจ้าของเรา

37เจ้าจงพูดกับผู้เผยคำกล่าวดังนี้ ‘ พระผู้เป็นเจ้า ตอบท่านอย่างไรบ้าง’ หรือ ‘ พระผู้เป็นเจ้า กล่าวอย่างไรบ้าง’

38แต่ถ้าเจ้าพูดว่า ‘คำพยากรณ์ของ พระผู้เป็นเจ้า ’ เป็นเพราะเจ้าพูดคำนั้น ทั้งๆ ที่เราให้คนไปบอกเจ้าว่าอย่าพูดว่า ‘คำพยากรณ์ของ พระผู้เป็นเจ้า ’

39ฉะนั้น ดูเถิด เราจะยกตัวเจ้าขึ้นมาอย่างแน่นอน และเหวี่ยงเจ้าไปให้ไกลจากเรา ทั้งตัวเจ้าและเมืองที่เรามอบให้แก่เจ้า และบรรพบุรุษของพวกเจ้า

40และเราจะทำให้พวกเจ้าถูกดูหมิ่นและรับความอับอายไปตลอดกาล ซึ่งจะไม่มีวันลืมได้”