Jeremiah 15

Thai NTV (พระคัมภีร์ ฉบับแปลใหม่ (NTV))

← Chapter 14 Jump to: Chapter 16 →

1แล้ว พระผู้เป็นเจ้า กล่าวกับข้าพเจ้าดังนี้ว่า “แม้ว่าโมเสสและซามูเอลจะมายืนต่อหน้าเรา ใจของเราก็จะยังไม่หันเข้าหาชนชาตินี้ ให้พวกเขาไปให้พ้นหน้าเรา และปล่อยให้พวกเขาไป

2และเมื่อพวกเขาถามเจ้าว่า ‘จะให้พวกเราไปไหน’ เจ้าจงตอบพวกเขาว่า ‘ พระผู้เป็นเจ้า กล่าวว่า ผู้ที่ถูกกำหนดให้ตายก็จะต้องตาย ผู้ที่ถูกกำหนดให้สู้รบก็จะออกไปสู้รบ ผู้ที่ถูกกำหนดให้อดอยากก็จะอดอยาก และผู้ที่ถูกกำหนดให้เป็นเชลยก็จะเป็นเชลย’”

3พระผู้เป็นเจ้า กล่าวดังนี้ว่า “เราจะกำหนด 4 สิ่งให้ทำลายพวกเขาคือ ให้ถูกฆ่าในการสู้รบ ให้สุนัขลากตัวไป ให้นกในอากาศและสัตว์ป่าบนแผ่นดินโลกกินและทำให้พินาศ

4และเราจะทำให้อาณาจักรทั้งปวงบนแผ่นดินโลกเห็นพวกเขาตกอยู่ในสภาพที่หวาดหวั่น เหตุเพราะสิ่งที่มนัสเสห์บุตรของเฮเซคียาห์กษัตริย์แห่งยูดาห์กระทำในเยรูซาเล็ม

5โอ เยรูซาเล็มเอ๋ย ใครจะสงสารเจ้า หรือใครจะคร่ำครวญถึงเจ้า ใครจะแวะถามข่าวคราวของเจ้า

6พระผู้เป็นเจ้า ประกาศว่า เจ้าไม่ยอมรับเราแล้ว เจ้าหันหลังให้เราซ้ำแล้วซ้ำเล่า ดังนั้นเราได้ยื่นมือของเราออกเพื่อลงโทษและทำให้เจ้าพินาศ เราจะเปลี่ยนใจไม่ได้อีกแล้ว

7เราได้ฝัดร่อนพวกเขาด้วยพลั่ว สำหรับแยกแกลบที่ประตูเมือง เราได้สูญเสียพวกเขา เราได้ทำให้ชนชาติของเราพินาศ พวกเขาไม่เลิกไปจากวิถีทางของเขา

8เราได้ทำให้พวกเขามีจำนวนหญิงม่าย มากยิ่งกว่าเม็ดทรายในทะเล เรากระทำต่อมารดาของบรรดาชายหนุ่ม ด้วยการส่งผู้ทำลายในยามที่พวกเขาไม่ได้คาดคะเน เราได้ทำให้พวกเขาเจ็บปวดรวดร้าว และหวาดหวั่นในทันใด

9ผู้หญิงที่มีลูก 7 คนก็อ่อนแรง นางเป็นลมไปแล้ว แสงตะวันล่วงลับไปขณะที่ยังวันอยู่ นางได้รับความอับอายและอัปยศ และเราจะให้ผู้ที่ยังมีชีวิตอยู่ เผชิญกับการสู้รบกับพวกศัตรู” พระผู้เป็นเจ้า ประกาศดังนั้น

10มารดาของข้าพเจ้าเอ๋ย ข้าพเจ้าวิบัติที่ท่านให้กำเนิดข้าพเจ้า ข้าพเจ้าเป็นคนที่ก่อให้เกิดการวิวาทและมีปัญหากับคนทั้งแผ่นดิน ข้าพเจ้าไม่ได้ให้ยืมหรือขอยืมผู้ใด แต่ทุกคนก็ยังสาปแช่งข้าพเจ้า

11พระผู้เป็นเจ้า กล่าวดังนี้ว่า “เราประสงค์ดีเมื่อช่วยเจ้าให้รอดพ้น เราจะทำให้ศัตรูของเจ้าวิงวอนกับเจ้าเมื่อประสบกับความวิบัติและเป็นทุกข์

12ใครจะหักเหล็กได้ โดยเฉพาะเหล็กจากทิศเหนือ และทองสัมฤทธิ์

13เราจะมอบความมั่งมีและทรัพย์สมบัติของเจ้าให้ศัตรูริบไปเปล่าๆ เพราะบาปทั้งสิ้นของเจ้าที่กระทำกันทั่วอาณาเขตของเจ้า

14เราจะทำให้เจ้าไปรับใช้พวกศัตรูของเจ้าในแผ่นดินที่เจ้าไม่รู้จัก ความโกรธของเราทำให้ไฟถูกจุดขึ้น ซึ่งจะไหม้ตัวเจ้า”

15โอ พระผู้เป็นเจ้า พระองค์ทราบดี พระองค์ระลึกถึงข้าพเจ้าและช่วยเหลือข้าพเจ้า และแก้แค้นพวกที่บีบบังคับแทนข้าพเจ้า พระองค์มีความอดกลั้นต่อพวกเขา อย่าปล่อยให้ข้าพเจ้าตายเลย ดูเถิดว่าข้าพเจ้าทนต่อการติเตียนก็เพื่อพระองค์

16เมื่อข้าพเจ้าพบคำกล่าวของพระองค์ ข้าพเจ้าก็กินเข้าไป และคำกล่าวของพระองค์ทำให้ข้าพเจ้ามีใจยินดีและชื่นชอบ เพราะข้าพเจ้าได้รับเรียกว่าเป็นคนของพระองค์ โอ พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้าจอมโยธา

17ข้าพเจ้าไม่ได้สังสรรค์กับบรรดาผู้หาความสำราญ ไม่เคยสนุกสนานร่วมกับพวกเขา ข้าพเจ้าอยู่ตามลำพัง เพราะมือของพระองค์สถิตกับข้าพเจ้า และข้าพเจ้าท่วมท้นด้วยความเดือดดาล

18เหตุใดข้าพเจ้าจึงเจ็บปวดเรื่อยไป บาดแผลของข้าพเจ้าก็รักษาไม่หาย และไม่ยอมหายขาด พระองค์จะเป็นเหมือนกับธารน้ำที่แห้งเหือด เหมือนกับแหล่งน้ำที่หยุดไหลหรือ

19ฉะนั้น พระผู้เป็นเจ้า กล่าวดังนี้ว่า “ถ้าเจ้ากลับมาหาเรา เราจะรับเจ้าไว้ และเจ้าจะยืนอยู่ต่อหน้าเราได้ ถ้าเจ้าพูดในสิ่งที่มีคุณค่าแทนสิ่งที่ไร้ค่า เจ้าก็จะเป็นผู้แทนกล่าวคำของเรา พวกเขาจะกลับมาหาเจ้า และเจ้าจะไม่ต้องไปหาพวกเขา

20และเราจะทำให้เจ้าเป็นดั่ง กำแพงเมืองทองสัมฤทธิ์ที่แข็งกล้า พวกเขาจะต่อสู้กับเจ้า แต่พวกเขาจะไม่ชนะเจ้า เพราะเราอยู่กับเจ้า เพื่อช่วยเจ้าให้รอดปลอดภัย พระผู้เป็นเจ้า ประกาศดังนั้น

21เราจะช่วยเจ้าให้รอดจากมือของคนชั่ว และช่วยเจ้าให้พ้นจากอำนาจของคนโหดเหี้ยม”

← Chapter 14 Jump to: Chapter 16 →