Acts 13 — Thai TCV 2025 (คัมภีร์ ฉบับไทยสามัญ)

1ตอนนี้คริสตจักรในเมืองอันทิโอกมีผู้เผยพระวจนะและอาจารย์ได้แก่ บารนาบัส สิเมโอนหรือที่มีอีกชื่อว่านิเกอร์ ลูสิอัสชาวไซรีน มานาเอน (ผู้ที่เติบโตขึ้นมาพร้อมกับเฮโรดเจ้าเมือง) และเซาโล

10“เจ้าเป็นลูกของมาร ที่เต็มไปด้วยการหลอกลวงและเล่ห์เหลี่ยม เป็นศัตรูของทุกสิ่งที่ถูกต้อง เจ้าจะไม่หยุดบิดเบือนวิถีอันถูกต้องขององค์พระผู้เป็นเจ้าเลยหรือ

11ตอนนี้มือขององค์พระผู้เป็นเจ้าจะลงโทษเจ้า เจ้าจะตาบอด มองไม่เห็นแสงตะวันช่วงหนึ่ง” ทันใดนั้นหมอกและความมืดเข้ามาปกคลุมเอลีมาส และเขาเริ่มคลำหาคนจูงมือ

12เมื่อผู้ว่าเห็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ก็เกิดความเชื่อเพราะอัศจรรย์ใจในคำสอนเรื่ององค์พระผู้เป็นเจ้า

13เปาโลกับพวกนั่งเรือจากเมืองปาโฟสไปที่เมืองเปอร์กาในแคว้นปัมฟีเลีย ที่นั่นยอห์นแยกจากพวกเขาและกลับไปยังเยรูซาเล็ม

14จากเปอร์กาพวกเขาเดินทางต่อไปยังอันทิโอกในปิสิเดีย ในวันสะบาโตก็เข้าไปนั่งในธรรมศาลาของพวกยิว

15หลังจากอ่านหนังสือกฎบัญญัติและหนังสือผู้เผยพระวจนะแล้ว พวกหัวหน้าธรรมศาลาก็ให้คนมาบอกว่า “พี่น้อง ถ้าท่านมีคำพูดให้กำลังใจคนที่มาประชุมก็เชิญพูดเถิด”

16เปาโลยืนขึ้นโบกมือแล้วกล่าวว่า “ชนอิสราเอลและท่านที่ไม่ใช่ยิวผู้นมัสการพระเจ้า โปรดฟังข้าพเจ้า

17พระเจ้าของชนชาติอิสราเอลเลือกบรรพบุรุษของเรา ให้เจริญรุ่งเรืองขณะที่ยังอยู่ในอียิปต์ พระองค์นำเขาออกจากประเทศนั้นด้วยฤทธิ์เดชอันยิ่งใหญ่

18พระองค์อดทนกับความประพฤติ ของพวกเขาตลอดสี่สิบปีในถิ่นทุรกันดาร

19พระองค์ทำลายเจ็ดชนชาติในคานาอัน และมอบดินแดนของพวกเขาให้กับอิสราเอลเป็นมรดก

20เหตุการณ์ทั้งหมดนี้เกิดในช่วง 450 ปี หลังจากนั้นพระเจ้าได้ให้พวกผู้วินิจฉัยมาปกครองพวกเขา จนถึงสมัยของผู้เผยพระวจนะซามูเอล

21จากนั้นประชาชนขอร้องให้มีกษัตริย์ พระองค์จึงมอบซาอูลลูกชายของคีชจากเผ่าเบนยามิน ให้ปกครองอยู่สี่สิบปี

22หลังจากปลดซาอูล พระเจ้าตั้งดาวิดขึ้นเป็นกษัตริย์ และพระองค์ยืนยันเกี่ยวกับดาวิดว่า ‘เราได้พบว่าดาวิดลูกชายของเจสซีเป็นคนที่เราพอใจยิ่งนัก เขาจะทำทุกสิ่งที่เราต้องการ’

23จากเชื้อสายของดาวิดนี้เอง พระเจ้านำพระเยซูพระผู้ช่วยให้รอดมาให้ชนอิสราเอลตามสัญญา

24ก่อนที่พระเยซูมา ยอห์นประกาศเรื่องการกลับใจ และการรับบัพติศมาให้คนอิสราเอลทั้งหมด

25เมื่อยอห์นทำงานใกล้สำเร็จแล้วก็พูดว่า ‘ท่านคิดว่าข้าพเจ้าเป็นใคร ข้าพเจ้าไม่ใช่ผู้ที่ท่านหา แต่ผู้หนึ่งจะมาหลังจากข้าพเจ้า ซึ่งข้าพเจ้าไม่คู่ควรแม้แต่จะแก้เชือกรองเท้าของพระองค์’

26พี่น้องลูกหลานของอับราฮัม และท่านที่ไม่ใช่ยิวผู้ยำเกรงพระเจ้า เรื่องราวแห่งความรอดนี้ก็ส่งมาเพื่อพวกเรา

27ชาวเยรูซาเล็มและผู้มีอำนาจปกครอง เขาไม่รู้ว่าพระเยซูเป็นผู้ใด แต่ที่พวกเขาประณามพระองค์ ก็เป็นไปตามคำของผู้เผยพระวจนะ ที่อ่านกันทุกวันสะบาโต

28ทั้งๆ ที่หาเหตุให้รับโทษประหารไม่ได้เลย เขาก็ยังขอให้ปีลาตฆ่าพระองค์

29เมื่อพวกเขาทำทุกอย่างตามที่มีเขียนไว้เกี่ยวกับพระองค์แล้ว เขาก็นำร่างลงจากไม้กางเขน และวางไว้ในอุโมงค์

30แต่พระเจ้าให้พระองค์ฟื้นจากความตาย

31และพวกที่เคยเดินทางกับพระองค์จากกาลิลีมาเยรูซาเล็ม ได้เห็นพระองค์เป็นเวลาหลายวัน ตอนนี้พวกเขาเป็นพยานเรื่องของพระองค์กับประชาชนของเรา

32เราขอแจ้งข่าวประเสริฐกับท่าน คือ สิ่งที่พระเจ้าได้สัญญากับบรรพบุรุษของเราไว้

33พระองค์ได้ทำให้เกิดขึ้น เพื่อพวกเราที่เป็นลูกหลาน ด้วยการให้พระเยซูฟื้นขึ้นตามที่เขียนในสดุดีบทที่สองว่า ‘เจ้าเป็นลูกของเรา วันนี้เราได้เป็นพ่อของเจ้า’

34พระเจ้าให้พระองค์ฟื้นจากความตายเพื่อจะไม่เน่าเปื่อยเลย ดังที่พระเจ้าได้กล่าวว่า ‘เราจะให้พรบริสุทธิ์และมั่นคง ที่เราสัญญาไว้กับดาวิดแก่พวกเจ้า’

35และอีกตอนหนึ่งว่า ‘พระองค์จะไม่ปล่อยให้องค์บริสุทธิ์ของพระองค์เน่าเปื่อย’

36เมื่อดาวิดรับใช้ตามประสงค์ของพระเจ้าในชั่วอายุของเขาแล้ว เขาก็ล่วงหลับไป ถูกฝังไว้กับบรรพบุรุษ และร่างกายของเขาก็เน่าสลายไป

37แต่ผู้ที่พระเจ้าให้ฟื้นขึ้นนั้นไม่เน่าเปื่อย

38ฉะนั้น เพื่อนทั้งหลาย ข้าพเจ้าอยากให้ท่านรู้ว่า โดยทางพระเยซูนี้เอง บาปจึงได้รับการอภัย นี่คือข้อความที่พระเจ้าให้ประกาศกับท่าน

39ทุกคนที่เชื่อในพระองค์ถูกนับว่าเป็นผู้ชอบธรรม พ้นจากโทษบาปทุกอย่าง ซึ่งกฎบัญญัติของโมเสสทำไม่ได้

40ระวังให้ดี อย่าให้สิ่งที่ผู้เผยพระวจนะได้กล่าวไว้เกิดขึ้นกับท่าน คือ

41‘ดูเถิด เจ้าคนช่างเยาะเย้ย จงสงสัยและพินาศไป เพราะเราจะทำบางสิ่งในยุคของเจ้า ซึ่งเจ้าจะไม่มีวันเชื่อ ถึงแม้ว่ามีใครบอกเจ้า’ ”

42ขณะที่เปาโลกับบารนาบัสกำลังออกจากธรรมศาลา คนที่นั่นเชิญให้เขาสอนเรื่องนี้ในวันสะบาโตถัดไป

43พอประชุมเสร็จแล้ว คนยิวและไม่ใช่ยิวที่มานับถือศาสนายิวหลายคน เดินตามเปาโลกับบารนาบัสไป ทั้งสองพูดคุยกับพวกเขา และกำชับให้อยู่ในพระคุณของพระเจ้าต่อไป

44ในวันสะบาโตต่อมาคนเกือบทั้งเมืองพากันฟังพระวจนะขององค์พระผู้เป็นเจ้า

45พวกยิวพอเห็นฝูงชนก็อิจฉา เริ่มพูดให้ร้ายและต่อต้านสิ่งที่เปาโลพูด

46เปาโลกับบารนาบัสตอบอย่างกล้าหาญว่า “เราต้องประกาศพระวจนะของพระเจ้าให้พวกท่านก่อน แต่ในเมื่อท่านปฏิเสธและไม่เห็นว่าตัวเองคู่ควรกับชีวิตนิรันดร์ เราก็จะไปหาคนที่ไม่ใช่ยิว

47เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าบัญชาเราไว้ว่า ‘เราทำให้เจ้า เป็นแสงสว่างให้คนที่ไม่ใช่ยิว เพื่อเจ้า จะนำความรอดไปจนถึงสุดแผ่นดินโลก’ ”

48พวกคนที่ไม่ใช่ยิวพอได้ยินก็ดีใจ ยกย่องพระวจนะขององค์พระผู้เป็นเจ้า และทุกคนที่กำหนดไว้ให้มีชีวิตนิรันดร์ก็เชื่อ

49พระวจนะขององค์พระผู้เป็นเจ้าเผยแพร่ไปทั่วเขตแคว้น

50แต่พวกผู้นำยิวยุยงสตรีชนชั้นสูงผู้ยำเกรงพระเจ้า และบุรุษที่เป็นผู้นำในเมืองนั้น ให้ข่มเหงและไล่เปาโลกับบารนาบัสออกจากเขตแคว้นนั้น

51ทั้งสองจึงสะบัดฝุ่นออกจากเท้าเพื่อเป็นการเตือนพวกเขา แล้วไปที่อิโคนียูม

52พวกสาวกก็เต็มด้วยความยินดีและด้วยพระวิญญาณบริสุทธิ์