Acts 16 — Thai TCV 2025 (คัมภีร์ ฉบับไทยสามัญ)

1เปาโลมาถึงเมืองเดอร์บี จากนั้นก็ไปเมืองลิสตรา ที่นั่นมีสาวกคนหนึ่งชื่อทิโมธี แม่ของเขาเป็นผู้เชื่อชาวยิว แต่พ่อเป็นชาวกรีก

2ทิโมธีมีชื่อเสียงดีในหมู่พี่น้องที่ลิสตราและอิโคนียูม

3เปาโลต้องการพาทิโมธีไปด้วยจึงให้เขาเข้าสุหนัต เพราะเห็นแก่ชาวยิวที่อยู่แถบนั้น เพราะทุกคนรู้ว่าพ่อของเขาเป็นคนกรีก

4ขณะเดินทางไปตามเมืองต่างๆ พวกเขาก็ถ่ายทอดมติของพวกอัครทูต และผู้ปกครองในเยรูซาเล็ม เพื่อให้คนทั้งหลายปฏิบัติตาม

5คริสตจักรต่างๆ จึงเข้มแข็งขึ้นในความเชื่อ และสมาชิกก็เพิ่มขึ้นทุกวัน

6เปาโลกับคณะเดินทางไปทั่วเขตแคว้นฟรีเจียและกาลาเทีย เพราะพระวิญญาณบริสุทธิ์ไม่ให้ประกาศพระวจนะในเอเชีย

7เมื่อถึงชายแดนแคว้นมิเซีย พวกเขาก็พยายามจะเข้าไปแคว้นบิธีเนีย แต่พระวิญญาณของพระเยซูก็ห้ามไว้ด้วย

8พวกเขาจึงเดินทางผ่านมิเซียลงไปโตรอัส

9ตอนกลางคืนเปาโลได้รับนิมิต เห็นชายชาวมาซิโดเนียคนหนึ่งยืนอ้อนวอนเขาว่า “โปรดมาช่วยพวกเราที่มาซิโดเนียด้วย”

10หลังจากเปาโลเห็นนิมิตนั้น พวกเราก็เตรียมพร้อมเพื่อไปมาซิโดเนียทันที เพราะสรุปว่าพระเจ้าเรียกให้ไปประกาศข่าวประเสริฐกับคนที่นั่น

11จากโตรอัสพวกเราลงเรือตรงไปยังเกาะสาโมธรัส และรุ่งขึ้นก็ถึงเนอาโปลิส

12จากที่นั่นเราเดินทางไปยังฟีลิปปี ซึ่งเป็นอาณานิคมของโรม และเมืองเอกในเขตนั้นของแคว้นมาซิโดเนีย เราพักอยู่ที่นั่นหลายวัน

13ในวันสะบาโต พวกเราออกประตูเมืองไปที่แม่น้ำ คิดว่าจะมีที่สำหรับอธิษฐาน เรานั่งลงพูดคุยกับพวกผู้หญิงที่ชุมนุมกัน

14มีผู้หญิงคนหนึ่งที่ฟังอยู่ชื่อลิเดีย เป็นแม่ค้าขายผ้าสีม่วงมาจากเมืองธิยาทิรา เธอนมัสการพระเจ้า องค์พระผู้เป็นเจ้าจึงเปิดใจให้ตอบรับถ้อยคำของเปาโล

15เมื่อเธอกับทุกคนในบ้านได้รับบัพติศมาจึงเชิญเราว่า “ถ้าท่านเห็นว่าดิฉันเป็นคนที่เชื่อในองค์พระผู้เป็นเจ้า ก็เชิญพักที่บ้านของดิฉันเถิด” เธอพูดชักชวนจนเราตกลง

16ครั้งหนึ่งเรากำลังจะไปที่สำหรับอธิษฐาน ทาสหญิงคนหนึ่งที่มีผีหมอดูสิงอยู่มาพบเรา เธอทำเงินให้นายทาสมากมายจากการทำนายโชคชะตา

17เธอตามเปาโลกับพวกเรา และร้องว่า “คนเหล่านี้เป็นผู้รับใช้ของพระเจ้าสูงสุด มาบอกทางรอดกับพวกท่าน”

18เธอทำอย่างนี้อยู่หลายวันจนเปาโลทนไม่ไหว จึงหันไปสั่งผีนั้นว่า “ในนามของพระเยซูคริสต์ เราสั่งให้เจ้าออกจากตัวเธอ!” ผีตนนั้นก็ออกไปทันที

19เมื่อพวกนายทาสเห็นว่า หมดหวังหาเงินแล้ว ก็จับเปาโลกับสิลาสลากตัวมาที่ว่าการเมืองเพื่อพบเจ้าหน้าที่

20เมื่อนำคนทั้งสองมาต่อหน้าคณะผู้ปกครองเมือง ก็พูดว่า “สองคนนี้เป็นยิวที่ก่อความวุ่นวายอยู่ในเมือง

21มาสั่งสอนธรรมเนียมที่ผิดกฎหมายของเราชาวโรมัน”

22ฝูงชนรุมเล่นงานเปาโลกับสิลาส คณะผู้ปกครองเมืองสั่งให้กระชากเสื้อพวกเขาออกและเฆี่ยนตีด้วยไม้

23หลังจากเฆี่ยนตีอย่างหนักแล้วก็โยนพวกเขาเข้าห้องขัง และสั่งพัศดีให้เฝ้าอย่างเข้มงวด

24เมื่อพัศดีได้รับคำสั่งนี้ ก็ขังทั้งสองคนไว้ห้องขังชั้นในและใส่ขื่อที่เท้า

25ราวเที่ยงคืนเปาโลกับสิลาสกำลังอธิษฐานและร้องเพลงสรรเสริญพระเจ้า และนักโทษคนอื่นๆ กำลังฟังอยู่

26ทันใดนั้นเกิดแผ่นดินไหวรุนแรงจนรากฐานคุกสั่นสะเทือน ประตูคุกทุกบานเปิดออกทันที และโซ่ตรวนหลุดจากทุกคน

27พัศดีตื่นขึ้นมาเห็นประตูคุกเปิดก็ชักดาบออกมาจะฆ่าตัวตาย เพราะคิดว่านักโทษหนีไปหมดแล้ว

28แต่เปาโลตะโกนว่า “อย่าทำร้ายตัวเองเลย! เราทุกคนยังอยู่ที่นี่!”

29พัศดีร้องให้จุดไฟแล้ววิ่งเข้ามาหมอบตัวสั่นต่อหน้าเปาโลกับสิลาส

30จากนั้นก็พาพวกเขาออกมาแล้วถามว่า “ท่านขอรับ ข้าพเจ้าต้องทำอย่างไรถึงจะได้รับความรอด”

31พวกเขาตอบว่า “จงเชื่อในพระเยซูองค์พระผู้เป็นเจ้า แล้วท่านกับทุกคนในบ้านจะได้รับความรอด”

32แล้วพวกเขาประกาศพระวจนะขององค์พระผู้เป็นเจ้าให้พัศดีและทุกคนที่อยู่ในบ้านของเขา

33กลางดึกชั่วโมงเดียวกันนั้นเอง พัศดีก็พาพวกเขาไปล้างแผล แล้วพัศดีกับคนทั้งบ้านก็รับบัพติศมาทันที

34พัศดีพาคนทั้งสองเข้าไปในบ้านและจัดอาหารเลี้ยง เขาเปี่ยมด้วยความยินดีที่เขาและทุกคนในบ้านมาเชื่อพระเจ้า

35พอรุ่งเช้า คณะผู้ปกครองเมืองส่งเจ้าหน้าที่มาสั่งพัศดีว่า “ปล่อยตัวสองคนนั้นไป”

36เขาบอกเปาโลว่า “คณะผู้ปกครองเมืองสั่งปล่อยตัวท่านกับสิลาส ขอให้ท่านออกไปด้วยสันติสุขเถิด”

37แต่เปาโลพูดกับพวกเจ้าหน้าที่ว่า “พวกเขาเฆี่ยนเราในที่สาธารณะโดยไม่ไต่สวน ทั้งที่เราเป็นพลเมืองโรมัน และโยนเราเข้าคุก แล้วตอนนี้เขาจะให้เราออกไปเงียบๆ อย่างนั้นหรือ ไม่ได้! ให้พวกเขานั่นแหละมาพาเราออกไป”

38พวกเจ้าหน้าที่ไปรายงานเรื่องนี้กับคณะผู้ปกครองเมือง เมื่อพวกเขาได้ยินว่าเปาโลกับสิลาสเป็นพลเมืองโรมันก็ตกใจ

39พวกเขามาเอาใจเปาโลกับสิลาสและพาออกจากคุก แล้วขอร้องให้ออกจากเมืองไป

40พอเปาโลและสิลาสออกจากคุกแล้วก็ไปที่บ้านของลิเดีย เขาทั้งสองได้พบพี่น้องและให้กำลังใจพวกเขา แล้วลาจากไป