Acts 28

Thai TCV 2025 (คัมภีร์ ฉบับไทยสามัญ)

← Chapter 27 Jump to:

1เมื่อขึ้นฝั่งอย่างปลอดภัยแล้ว เราก็รู้ว่าเกาะนี้มีชื่อว่ามอลตา

2ชาวเกาะกรุณาเราเป็นพิเศษ พวกเขาก่อไฟต้อนรับเราทุกคน เพราะฝนตกและอากาศหนาว

3เปาโลเก็บกิ่งไม้กองหนึ่งมาสุมไฟ มีงูพิษตัวหนึ่งถูกความร้อนจึงพุ่งออกมากัดรัดมือเขาไว้

4เมื่อชาวเกาะเห็นงูห้อยคาอยู่ที่มือของเปาโล ก็พูดกันว่า “คนนี้ต้องเป็นฆาตกรแน่ๆ แม้จะรอดตายจากทะเลแล้ว แต่เจ้าแม่แห่งความยุติธรรมก็ยังไม่ปล่อยให้เขามีชีวิตรอด”

5แต่เปาโลสะบัดงูทิ้งลงไปในไฟและไม่เป็นอะไรเลย

6พวกเขาคาดว่าเปาโลจะบวมหรือไม่ก็ล้มตายทันที แต่หลังจากรออยู่นานและเห็นว่าเขาไม่เป็นอะไร พวกเขาก็เปลี่ยนใจและพูดว่าเปาโลเป็นเทพเจ้า

7หัวหน้าเกาะชื่อปูบลิอัสมีที่ดินใกล้ๆ ที่นั่น เขาเปิดบ้านต้อนรับดูแลเราอย่างดีตลอดสามวัน

8พ่อของปูบลิอัสเป็นไข้และโรคบิดนอนซมอยู่ เปาโลจึงเข้าไปเยี่ยมและหลังจากอธิษฐานวางมือให้ พ่อของปูบลิอัสก็หายดี

9เมื่อเกิดเหตุการณ์นี้ขึ้น คนป่วยที่เหลือบนเกาะก็มากันและได้รับการรักษาให้หาย

10พวกเขาให้เกียรติเรามาก และเมื่อเราพร้อมจะออกเรือ ก็เตรียมเสบียงต่างๆ ที่จำเป็นมาให้

11สามเดือนต่อมา เราลงเรือที่มาจอดพักช่วงฤดูหนาวที่เกาะนี้ เรือนี้มาจากเมืองอเล็กซานเดรีย มีรูปปั้นเทพเจ้าแฝด คือ คาสเตอร์และพอลลักซ์ที่หัวเรือ

12เราจอดแวะที่เมืองไซราคิวส์สามวัน

13จากที่นั่นเราแล่นเรือมาที่เมืองเรยีอูม วันรุ่งขึ้นมีลมใต้พัดมาและในวันต่อมาเราก็ถึงเมืองโปทีโอลี

14เราได้พบพี่น้องที่เชิญให้พักอยู่ด้วยหนึ่งสัปดาห์ แล้วเราก็มาถึงโรม

15พวกพี่น้องที่นั่นได้ข่าวว่าเราจะมา ก็ออกมาพบไกลถึงย่านอัปปีอัสและบ้านสามโรงแรม เมื่อเปาโลเห็นก็ขอบคุณพระเจ้าและมีกำลังใจขึ้น

16เมื่อเรามาถึงโรม เปาโลได้รับอนุญาตให้อยู่ตามลำพัง โดยมีทหารหนึ่งนายคุมไว้

17สามวันต่อมา เปาโลเชิญผู้นำชาวยิวในท้องถิ่นมาประชุม เมื่อมาพร้อมหน้ากันแล้วเปาโลจึงกล่าวว่า “พี่น้องทั้งหลาย ข้าพเจ้าถูกจับในเยรูซาเล็มแล้วถูกส่งให้กับพวกโรมัน ทั้งๆ ที่ไม่ได้ทำอะไรต่อต้านพี่น้อง หรือธรรมเนียมของบรรพบุรุษของเราเลย

18พวกเขาไต่สวนแล้วก็จะปล่อยตัว เพราะข้าพเจ้าไม่มีความผิดอะไรที่สมควรต้องตาย

19พวกยิวคัดค้าน ข้าพเจ้าจึงต้องยื่นฎีกาต่อซีซาร์ ไม่มีเจตนาที่จะตั้งข้อหาพี่น้องร่วมชาติของตัวเองเลย

20ด้วยเหตุนี้ ข้าพเจ้าจึงขอพบและพูดคุยกับพวกท่าน ที่ข้าพเจ้าถูกล่ามโซ่นี้ก็เพราะเห็นแก่ความหวังของอิสราเอล”

21พวกเขาตอบว่า “เราไม่ได้รับจดหมายจากแคว้นยูเดียที่พาดพิงถึงตัวท่านเลย และไม่มีพี่น้องคนไหนจากที่นั่นมารายงานหรือให้ร้ายท่าน

22แต่เราอยากฟังความคิดเห็นของท่าน เพราะเรารู้ว่าผู้คนทุกที่กำลังพูดต่อต้านนิกายนี้”

23พวกเขานัดวันที่จะพบกับเปาโล และมีคนจำนวนมากขึ้นไปตรงที่เขาพักอยู่ เปาโลเป็นพยานตั้งแต่เช้าจดเย็น พยายามชวนให้คนเชื่อพระเยซู อธิบายเรื่องอาณาจักรของพระเจ้า โดยอ้างจากหนังสือกฎบัญญัติของโมเสส และหนังสือผู้เผยพระวจนะ

24บางคนเชื่อแต่บางคนก็ไม่เชื่อที่เขาพูด

25พวกเขาขัดแย้งกันเอง และเริ่มกลับออกไปหลังจากที่เปาโลทิ้งท้ายว่า “พระวิญญาณบริสุทธิ์พูดความจริงกับบรรพบุรุษของท่านผ่านทางผู้เผยพระวจนะอิสยาห์ว่า

26‘จงไปหาชนชาตินี้และพูดว่า เจ้าจะได้ยินแต่จะไม่เข้าใจ เจ้าจะดูแต่จะไม่เห็น

27เพราะจิตใจของชนชาตินี้แข็งกระด้าง เขาปิดหู ไม่ฟัง และปิดตาของตนเอง ไม่เช่นนั้น พวกเขาจะเห็นด้วยตา ได้ยินด้วยหู เข้าใจด้วยหัวใจ แล้วหันกลับมา และเราจะรักษาพวกเขาให้หาย’

28ดังนั้น ข้าพเจ้าอยากให้ท่านรู้ว่าความรอดของพระเจ้าส่งไปถึงคนที่ไม่ใช่ยิวแล้ว และพวกเขาก็จะฟัง”

30ตลอดสองปี เปาโลอาศัยอยู่บ้านที่เขาเช่าไว้ และต้อนรับทุกคนที่มาหา

31เขาประกาศอาณาจักรของพระเจ้า และสอนเรื่องพระเยซูคริสต์องค์พระผู้เป็นเจ้า ด้วยความกล้าหาญและปราศจากอุปสรรค!

← Chapter 27 Jump to: