1 Kings 1

Thai Tok

Jump to: Chapter 2 →

1กษัตริย์ ดา วิด มี พระ ชนมายุ และ ทรง พระ ชรา มาก แล้ว แม้ เขา จะ ห่ม ผ้า ให้ พระองค์ มาก ก็ ยัง ไม่ อบอุ่น

2เพราะฉะนั้น บรรดา ข้าราชการ ของ พระองค์ จึง กราบ ทูล ว่า " ขอ เสาะ หา หญิง สาว พรหมจารี มา ถวาย กษัตริย์ เจ้านาย ของ ข้าพระ องค์ และ ขอ ให้ เธอ อยู่งาน เฉพาะพระพักตร์ พระองค์ และ ดูแล พระองค์ ให้ เธอ นอน ใน พระ ทรวง ของ พระองค์ เพื่อ กษัตริย์ เจ้านาย ของ ข้าพระ องค์ จะ ได้ ทรง อบอุ่น "

3เขา จึง ได้ แสวง หา นางสาว ที่ สวย งาม ตลอด ดิน แดน อิส ราเอล ได้ พบ นางสาว อา บี ชา ก หญิง ชาว ชูเนม จึง ได้ นำ เธอ มา เฝ้า กษัตริย์

4หญิง สาว คน นั้น งาม ยิ่ง นัก เธอ ได้ ดูแล กษัตริย์ และ อยู่ ปรนนิบัติ พระองค์ แต่ กษัตริย์ หา ทรง ร่วม กับ เธอ ไม่

5อา โด นียาห์วาง แผนการ ให้ ตน เอง เป็น กษัตริย์ ฝ่าย อา โดนียาห์ โอรส ของ พระนาง ฮัก กี ท ได้ ยก ตัว เอง ขึ้น กล่าว ว่า " เรา เอง จะ เป็น กษัตริย์ " และ ท่าน ได้ เตรียม รถ รบ และ พล ม้า กับ พล วิ่ง นำ หน้า ห้า สิบ คน ไว้ เพื่อ ตน เอง

6พระราช บิดา ของ ท่าน ก็ ไม่ เคย ขัดใจ ท่าน ด้วย ถาม ว่า " ทำไม เจ้า กระทำ เช่น นี้ เช่น นั้น " ท่าน เป็น ชาย งาม ด้วย ท่าน เกิด มา ถัด อับ ซา โลม

7ท่าน ได้ ปรึกษา กับ โย อาบ บุตร ชาย นาง เศรุยาห์และ กับ อา บี ยา ธาร์ปุโรหิต เขา ทั้ง สอง ก็ ติดตาม และ ช่วยเหลือ อา โดนียาห์

8แต่ ศาโดก ปุโรหิต และ เบไน ยาห์บุตร ชาย เยโฮ ยาดา และ นา ธันผู้พยากรณ์ กับ ชิ เม อี และเรอี และ พวก ทแกล้ว ทหาร ของ ดา วิด มิได้ อยู่ ฝ่าย อา โดนียาห์

9อา โด นียาห์ได้ ถวาย แกะ วัว และ สัตว์ อ้วน พี เป็น เครื่องบูชา ณ ศิลา แห่ง โศเฮ เลทซึ่ง อยู่ ข้างๆ เอน โรเกล และ ท่าน ได้ เชิญ พี่น้อง ทั้งสิ้น ของ ท่าน คือ ราช โอรส ของ กษัตริย์ และ ประชาชน ทั้งสิ้น แห่ง ยู ดาห์ที่ เป็น ข้าราชการ ของ กษัตริย์

10แต่ ท่าน มิได้ เชิญ นา ธันผู้พยากรณ์ หรือ เบไนยาห์ หรือ พวก ทแกล้ว ทหาร หรือ ซา โลม อ นอ นุ ชา ของ ท่าน

11นา ธันกับ พระนาง บัทเชบา วาง แผนการ แล้ว นา ธันก็ทูล พระนาง บัทเชบา พระ ชนนี ของ ซา โลม อ น ว่า " พระองค์ ไม่ ทรง ได้ยิน หรือ ว่า อา โดนียาห์ โอรส ของ พระนาง ฮัก กี ท ได้ ทรง ราชย์ แล้ว และ ดา วิด เจ้านาย ของ ข้าพระ องค์ ก็ มิได้ ทรง ทราบ เรื่อง

12เพราะฉะนั้น บัดนี้ ขอ ข้าพระ องค์ ถวาย คำ ปรึกษา เพื่อ พระองค์ จะ ได้ ทรง ช่วย ชีวิต ของ พระองค์ และ ชีวิต ของ ซา โลม อ น โอรส ของ พระองค์ ไว้

13ขอ เสด็จ เข้าเฝ้า กษัตริย์ ดา วิด และ กราบ ทูล พระองค์ ว่า ` โอ กษัตริย์ เจ้านาย ของ หม่อมฉัน พระองค์ ได้ ทรง ปฏิญาณ กับ สาว ใช้ ของ พระองค์ ไว้ มิ ใช่ หรือ ว่า " ซา โลม อ น บุตร ของ เจ้า จะ ครอง สมบัติ ต่อ จาก เรา แน่นอน และ จะ นั่ง บน บัลลังก์ ของ เรา " มิ ใช่ หรือ ไฉน อา โด นียาห์จึง ทรง ครอง เล่า เพคะ '

14ดูเถิด ขณะ ที่ พระองค์ กราบ ทูล กษัตริย์ อยู่ ข้าพระ องค์ จะ ตาม เข้าไป เฝ้า และ สนับสนุน พระ เสาวนีย์ ของ พระองค์ "

15แล้ว พระนาง บัทเชบา ก็ เข้าไป เฝ้า กษัตริย์ ที่ ห้อง บรรทม กษัตริย์ ทรง พระ ชรา มาก และ อา บี ชา ก ชาว ชู เนมก็กำลัง อยู่ ปรนนิบัติ กษัตริย์

16เมื่อ พระนาง บัทเชบา กราบ ถวาย บังคม กษัตริย์ แล้ว กษัตริย์ ก็ ตรัส ถาม ว่า " เจ้า ประสงค์ สิ่ง ใด "

17พระนาง ทูล พระองค์ ว่า " ข้า แต่ เจ้านาย ของ ข้าพระ องค์ พระองค์ ได้ ทรง ปฏิญาณ ใน พระ นาม ของ พระ เยโฮ วาห์พระเจ้า ของ พระองค์ ต่อ สาว ใช้ ของ พระองค์ ว่า ` ซา โลม อ น บุตร ของ เจ้า จะ ครอง สมบัติ ต่อ จาก เรา แน่นอน และ เขา จะ นั่ง บน บัลลังก์ ของ เรา '

18ดูเถิด บัดนี้ อา โด นียาห์ทรง ราชย์ แล้ว แม้ ว่า พระองค์ คือ กษัตริย์ เจ้านาย ของ หม่อมฉัน ก็ หา ทรง ทราบ ไม่

19เธอ ได้ ถวาย วัว สัตว์ อ้วน พี และ แกะ เป็นอันมาก และ ได้ เชิญ บรรดา โอรส ของ กษัตริย์ กับ อา บี ยา ธาร์ปุโรหิต กับ โย อาบ ผู้ บัญชาการ กองทัพ แต่ ซา โลม อ น ผู้ รับ ใช้ ของ พระองค์ เธอ หา ได้ เชิญ ไม่

20โอ ข้า แต่ กษัตริย์ เจ้านาย ของ หม่อมฉัน อิส รา เอลทั้ง สิ้น ก็ เพ่ง ดู พระองค์ เพื่อ พระองค์ จะ ตรัส แก่ เขา ว่า จะ ทรง ให้ ผู้ ใด นั่ง บน บัลลังก์ ของ กษัตริย์ เจ้านาย ของ หม่อมฉัน แทน พระองค์

21มิ ฉะนั้น จะ เป็น ดังนี้ คือ เมื่อ กษัตริย์ เจ้านาย ของ หม่อมฉัน ล่วงลับ ไป อยู่ กับ บรรพบุรุษ ของ พระองค์ แล้ว หม่อมฉัน และ ซา โลม อ น บุตร ของ หม่อมฉัน ก็ จะ ตกเป็น ฝ่าย ผิด "

22ดูเถิด ขณะ เมื่อ พระนาง กำลัง กราบ ทูล กษัตริย์ อยู่ นา ธันผู้พยากรณ์ ก็ เข้า มา

23เขา ทั้งหลาย จึง กราบ ทูล กษัตริย์ ว่า " ดูเถิด นา ธันผู้พยากรณ์ " เมื่อ นา ธันเข้า มา ต่อ พระ พักตร์ กษัตริย์ เขา ก็ ซบ หน้า ลง ถึง พื้น ถวาย คำนับ กษัตริย์

24และ นา ธันกราบ ทูล ว่า " โอ ข้า แต่ กษัตริย์ เจ้านาย ของ ข้าพระ องค์ พระองค์ รับสั่ง ไว้ หรือ ว่า ` อา โด นียาห์จะ ครอง ต่อ จาก เรา และ จะ นั่ง บน บัลลังก์ ของ เรา '

25เพราะ วัน นี้ เธอ ได้ ลง ไป ถวาย วัว สัตว์ อ้วน พี และ แกะ เป็นอันมาก และ ได้ เชื้อเชิญ บรรดา โอรส ของ กษัตริย์ ทั้ง ผู้ บัญชาการ กองทัพ และ อา บี ยา ธาร์ปุโรหิต และ ดูเถิด เขา ทั้งหลาย กำลังกิน ดื่ม ต่อหน้า เธอ และ กล่าว ว่า ` ขอ กษัตริย์ อา โด นียาห์ทรง พระ เจริญ '

26แต่ ส่วน ข้าพระ องค์ ผู้ รับ ใช้ ของ พระองค์ และ ศาโดก ปุโรหิต กับ เบไน ยาห์บุตร ชาย เยโฮ ยาดา และ ซา โลม อ น ผู้ รับ ใช้ ของ พระองค์ เธอ หา ได้ เชิญ ไม่

27เหตุการณ์ ทั้งนี้ บังเกิด ขึ้น โดย กษัตริย์ เจ้านาย ของ ข้าพระ องค์ หรือ และ พระองค์ มิได้ ตรัส บอก แก่ ผู้ รับ ใช้ ของ พระองค์ ว่า จะ ทรง ให้ ผู้ ใด นั่ง บน บัลลังก์ ของ กษัตริย์ เจ้านาย ของ ข้าพระ องค์ ต่อ จาก พระองค์ "

28แล้ว กษัตริย์ ดา วิด ตรัส ตอบ ว่า " จง เรียก บัทเชบา ให้ มา หา เรา " พระนาง ก็ เสด็จ เข้า มา เฝ้า ต่อ พระ พักตร์ กษัตริย์ และ ประทับ ยืน อยู่ ต่อ พระ พักตร์ กษัตริย์

29แล้ว กษัตริย์ ทรง ปฏิญาณ ว่า " พระ เยโฮ วาห์ทรง พระ ชนม์ อยู่ แน่ ฉันใด คือ พระองค์ ผู้ทรง ไถ่ ชีวิต ของ เรา จาก บรรดา ความ ทุกข์ ยาก

30เรา ได้ ปฏิญาณ ต่อ เจ้า ใน พระ นาม พระ เยโฮ วาห์พระเจ้า แห่ง อิส รา เอลว่า ` ซา โลม อ น บุตร ของ เจ้า จะ ครอง สมบัติ ต่อ จาก เรา แน่นอน และ เธอ จะ นั่ง บน บัลลังก์ ของ เรา แทน เรา ' เรา ก็ จะ กระทำ อย่าง นั้น วัน นี้ แหละ "

31แล้ว พระนาง บัทเชบา ก็ ซบ พระ พักตร์ ลง ถึง ดิน ถวาย บังคม กษัตริย์ และ กราบ ทูล ว่า " ขอ กษัตริย์ ดา วิด เจ้านาย ของ หม่อมฉัน จง ทรง พระ เจริญ เป็นนิตย์ "

32กษัตริย์ ดา วิด รับสั่ง ว่า " จง เรียก ศาโดก ปุโรหิต และ นา ธันผู้พยากรณ์ กับ เบไน ยาห์บุตร ชาย เยโฮ ยาดา มา หา เรา " เขา ทั้งหลาย จึง เข้า มา เฝ้า กษัตริย์

33และ กษัตริย์ ตรัส สั่ง เขา ทั้งหลาย ว่า " จง พา ข้าราชการ ของ เจ้านาย ของ เจ้า ไป จัด ให้ ซา โลม อ น โอรส ของ เรา ขึ้น ขี่ ล่อ ของ เรา และ นำ เขา ลง ไป ที่ กี โฮ น

34และ ให้ ศาโดก ปุโรหิต และ นา ธันผู้พยากรณ์ เจิม ตั้ง เขา ไว้ เป็น กษัตริย์ เหนือ อิส รา เอลที่นั่น แล้ว ท่าน ทั้งหลาย จง เป่าแตร และ ประกาศ ว่า ` ขอ กษัตริย์ ซา โลม อ นท รง พระ เจริญ '

35แล้ว ท่าน ทั้งหลาย จง ติดตาม เขา ขึ้น มา และ เขา จะ มา นั่ง บน บัลลังก์ ของ เรา เพราะว่า เขา จะ ได้ เป็น กษัตริย์ แทน เรา เรา ได้ กำหนด ตั้ง เขา ไว้ ให้ เป็น ผู้ ครอบครอง เหนือ อิส รา เอลและ เหนือ ยูดาห์ "

36และ เบไน ยาห์บุตร ชาย เยโฮ ยาดา ได้ กราบ ทูล ตอบ กษัตริย์ ว่า " เอ เมน ขอ พระ เยโฮ วาห์พระเจ้า แห่ง กษัตริย์ เจ้านาย ของ ข้าพระ องค์ ตรัส ดังนั้น เทอญ

37พระ เยโฮ วาห์ได้ ทรง สถิต กับ กษัตริย์ เจ้านาย ของ ข้าพระ องค์ มา แล้ว ฉันใด ก็ ขอ ทรง สถิต กับ ซา โลม อ น ฉันนั้น และ ขอ ทรง กระทำ ให้ พระ ที่นั่ง ของ พระองค์ ใหญ่ ยิ่ง กว่า พระ ที่นั่ง ของ กษัตริย์ ดา วิด เจ้านาย ของ ข้าพระ องค์ "

38ดังนั้น ศาโดก ปุโรหิต นา ธันผู้พยากรณ์ และ เบไน ยาห์บุตร ชาย เยโฮ ยาดา และ คน เคเรธีกับ คน เปเลทได้ ลง ไป จัด ให้ ซา โลม อ น ประทับ บน ล่อ พระ ที่นั่ง ของ กษัตริย์ ดา วิด และ ได้ นำ ท่าน มา ถึง กี โฮ น

39การ เจิม ตั้ง ซา โลม อ น ไว้ ที่ กี โฮ น แล้ว ศาโดก ปุโรหิต ได้ นำ เขา สัตว์ ที่ บรรจุ น้ำมัน มา จาก พลับพลา และ เจิม ตั้ง ซา โลม อ น ไว้ และ เขา ทั้งหลาย ก็ เป่าแตร และ ประชาชน ทั้งปวง กล่าว ว่า " ขอ กษัตริย์ ซา โลม อ นท รง พระ เจริญ "

40และ ประชาชน ทั้งปวง ก็ตาม เสด็จ ไป เป่าปี่ และ เปรม ปรีดิ์ ด้วย ความ ชื่นบาน ยิ่ง นัก แผ่นดิน ก็ แยก ด้วย เสียง ของ เขา ทั้งหลาย

41แผนการ ของ อา โด นียาห์พ่าย แพ้ อา โด นียาห์และ บรรดา แขก ที่ อยู่ กับ ท่าน เมื่อ รับประทาน เสร็จ แล้ว ก็ได้ ยิน เสียง นั้น และ เมื่อ โย อาบ ได้ยิน เสียง แตร ก็ พูด ว่า " เสียง อึกทึก ครึกโครม นี้ ที่ ใน กรุง หมายความ ว่า กระไร "

42ขณะ ที่ เขา กำลัง พูด อยู่ ดูเถิด โย นา ธานบุตร ชาย อา บี ยา ธาร์ปุโรหิต ก็ มา ถึง และ อา โด นียาห์ก็ กล่าว ว่า " เข้า มา เถิด เพราะ เจ้า เป็น คน มี กำลัง มาก จึง นำ ข่าว ดี มา "

43โย นา ธานกราบ เรียน อา โด นียาห์ว่า " หามิได้ เพราะ กษัตริย์ ดา วิด เจ้านาย ของ เรา ทั้งปวง ได้ ทรง กระทำ ให้ ซา โลม อ น เป็น กษัตริย์

44และ กษัตริย์ ได้ รับสั่ง ให้ ศาโดก ปุโรหิต นา ธันผู้พยากรณ์ และ เบไน ยาห์บุตร ชาย เยโฮ ยาดา กับ คน เคเรธีและ คน เปเลทตาม ซา โลม อ น ไป และ เขา ทั้งหลาย ก็ได้ จัด ให้ ซา โลม อ น ประทับ บน ล่อ พระ ที่นั่ง ของ กษัตริย์

45และ ศาโดก ปุโรหิต กับ นา ธันผู้พยากรณ์ ได้ เจิม ตั้งท่า น ไว้ ให้ เป็น กษัตริย์ ณ กี โฮ น และ เขา ทั้งหลาย ก็ ขึ้น มา จาก ที่ นั่น ด้วย ความ เปรม ปรีดิ์ เพราะฉะนั้น ใน กรุง จึง อึกทึก ครึกโครม นี่ เป็น เสียง ที่ ท่าน ทั้งหลาย ได้ยิน

46ซา โลม อ น ได้ ทรง ประทับ บน พระราช บัลลังก์ ด้วย

47ยิ่ง กว่า นั้น อีก บรรดา ข้าราชการ ของ กษัตริย์ ก็ เข้าไป ถวายพระพร แด่ กษัตริย์ ดา วิด เจ้านาย ของ เรา ว่า ` ขอ พระเจ้า ทรง กระทำ ให้ พระ นาม ของ ซา โลม อ น บันลือ ไป ยิ่ง กว่า พระ นาม ของ พระองค์ และ ขอ ทรง กระทำ ให้ บัลลังก์ ของ ซา โลม อ น ใหญ่ ยิ่ง กว่า บัลลังก์ ของ พระองค์ ' แล้ว กษัตริย์ ก็ ทรง โน้ม พระ กาย ลง บน แท่น ที่ บรรทม

48และ กษัตริย์ ก็ ตรัส ด้วยว่า ` สาธุการ แด่ พระ เยโฮ วาห์พระเจ้า ของ อิส ราเอล ผู้ ได้ ทรง ประทาน ให้ มีค น หนึ่ง นั่ง บน บัลลังก์ ของ เรา ใน วัน นี้ ด้วย ตาขอ ง เรา เอง ได้ เห็น แล้ว ' "

49แล้ว บรรดา แขก ทั้งปวง ของ อา โด นียาห์ก็ กลัว และ ลุก ขึ้น ต่าง คน ต่าง ไป ตาม ทาง ของ ตน

50ฝ่าย อา โด นียาห์ก็ กลัว ซา โลม อ น จึง ลุก ขึ้น ไป จับเชิง งอน ของ แท่น บูชา

51มีค น ไป กราบ ทูล ซา โลม อ น ว่า " ดูเถิด อา โด นียาห์กลัว กษัตริย์ ซา โลม อ น เพราะ ดูเถิด เธอ จับเชิง งอน ที่ แท่น บูชา อยู่ กล่าว ว่า ` ขอ กษัตริย์ ซา โลม อ น ได้ ปฏิญาณ แก่ ข้าพเจ้า ใน วัน นี้ ว่า พระองค์ จะ ไม่ ประหาร ผู้ รับ ใช้ ของ พระองค์ เสีย ด้วย ดาบ ' "

52และ ซา โลม อ น ตรัส ว่า " ถ้า แม้ เขา สำแดง ตัว ได้ ว่าเป็น คน ที่ สมควร ผม สัก เส้น เดียว ของ เขา จะ ไม่ ตกลง ยัง พื้น ดิน แต่ ถ้า พบ ความ ชั่ว อยู่ ใน ตัว เขา เขา จะ ต้อง ถึง แก่ ความ ตาย "

53กษัตริย์ ซา โลม อ น ตรัส สั่ง ให้ คน ไป นำ ท่าน ลง มา จาก แท่น บูชา และ ท่าน ก็ มาก ราบ ลง ต่อ กษัตริย์ ซา โลม อ น และ ซา โลม อ น ตรัส แก่ ท่าน ว่า " จง กลับ ไป วัง ของ ท่าน เถิด "

Jump to: Chapter 2 →