1 Kings 21

Thai Tok

← Chapter 20 Jump to: Chapter 22 →

1อา หับ โลภ สวน องุ่น ของ นา โบ ท และ อยู่ มา ภายหลัง เหตุการณ์ เหล่า นี้ นา โบ ท ชาว ยิสเรเอลมีสวน องุ่น อยู่ ในยิสเรเอล ข้าง พระราช วัง ของ อา หับ กษัตริย์ แห่ง สะ มาเรีย

2อา หับ ตรัส กับ นา โบ ทว่า " จง ให้ สวน องุ่น ของ เจ้า แก่ เรา เถิด เพื่อ เรา จะ ได้ ทำ สวน ผัก เพราะ อยู่ ใกล้ วัง ของ เรา เรา จะ ให้ สวน องุ่น ที่ ดี กว่า เพื่อ แลก สวน นี้ หรือ ถ้า เจ้า เห็น ชอบ เรา จะ ให้ เงิน สม กับ ราคา สวน นั้น "

3แต่ นา โบ ท ทูล อา หับ ว่า " ขอ พระ เยโฮ วาห์ทรง ห้าม ข้าพระ องค์ ใน การ ที่ จะ ยก มรดก ของ บรรพบุรุษ ให้ แก่ พระองค์ "

4อา หับ ก็ เสด็จ เข้า ใน วัง ด้วย อารมณ์ ขุ่นมัว และ ไม่ พอ พระทัย ยิ่ง นัก ด้วย เรื่อง ที่ นา โบ ท ชาว ยิสเรเอลทูลตอบ พระองค์ เพราะ เขา ได้ กล่าว ว่า " ข้าพระ องค์ จะ ไม่ ให้ มรดก แห่ง บรรพบุรุษ ของ ข้าพระ องค์ แก่ พระองค์ " และ พระองค์ ก็ เอน พระ กาย ลง บน พระ แท่น ทรง เบือน พระ พักตร์ ไม่ เสวย พระ กระยาหาร

5แต่ เยเซ เบลมเห สี ของ พระองค์ เข้า มา เฝ้า พระองค์ ทูล ถาม พระองค์ ว่า " ไฉน พระ จิต ของ พระองค์ จึง เสีย พระทัย ไม่ เสวย พระ กระยาหาร "

6และ พระองค์ ตรัส ตอบ พระนาง ว่า " เพราะ เรา ได้ พูด กับ นา โบ ท ชาวยิสเรเอลว่า ` จง ขาย สวน องุ่น ของ เจ้า ให้ แก่ เรา หรือ มิ ฉะนั้น ถ้า เจ้า พอใจ เรา จะ ให้ สวน องุ่น อีก แห่ง หนึ่ง แก่ เจ้า เพื่อ แลก กัน ' และ เขา ตอบ ว่า ` ข้าพระ องค์ จะ ไม่ ให้ สวน องุ่น ของ ข้าพระ องค์ แก่ พระองค์ ' "

7และ เยเซ เบลมเห สี ของ พระองค์ ทูล พระองค์ ว่า " พระองค์ เป็น ผู้ ครอบครอง ราช อาณาจักร อิส รา เอ ลอยู่หรือ เพคะ เชิญ เสด็จ ลุก ขึ้น เสวย พระ กระยาหาร เถิด และ ให้ พระทัย ของ พระองค์ ร่าเริง หม่อมฉัน จะ มอบ สวน องุ่น ของ นา โบ ท ชาว ยิสเรเอลให้แก่พระ องค์ เอง "

8พระนาง จึง ทรง พระ อักษร ใน พระ นาม ของ อา หับ ประทับตรา ของ พระองค์ ส่ง ไป ยัง พวก ผู้ใหญ่ และ ขุนนาง ผู้ อยู่ ใน เมือง กับ นา โบ ท

9พระนาง ทรง พระ อักษร ว่า " จง ประกาศ ให้ ถือ อด อาหาร และ ตั้ง นา โบ ท ไว้ ใน ที่ สูง ท่ามกลาง ประชาชน

10และ ตั้ง คน อันธพาล สอง คน ให้ นั่ง ตรง ข้าม กับ เขา ให้ ฟ้อง เขา ว่า ` เจ้า ได้ แช่ง พระเจ้า และ กษัตริย์ ' แล้ว พา เขา ออก ไป และ เอา หิน ขว้าง เสีย ให้ ตาย "

11และ พวก ผู้ชาย ของ เมือง นั้น คือ พวก ผู้ใหญ่ และ ขุนนาง ผู้ อาศัย อยู่ ใน เมือง นั้น ได้ กระทำ ตาม ที่ เยเซ เบลมีไป ถึง พวก เขา ตาม ที่ ปรากฏ ใน ลายพระหัตถ์ ซึ่ง พระนาง ทรง มี ไป ถึง เขา นั้น

12เขา ได้ ประกาศ ให้ ถือ อด อาหาร และ ได้ ตั้ง นา โบ ท ไว้ ใน ที่ สูง ท่ามกลาง ประชาชน

13และ คน อันธพาล สอง คน นั้น ก็ เข้า มา นั่ง อยู่ ตรง ข้าม กับ เขา และ คน อันธพาล นั้น ได้ ฟ้อง นา โบ ท ต่อหน้า ประชาชน กล่าว ว่า " นา โบ ท ได้ แช่ง พระเจ้า และ กษัตริย์ " เขา ทั้งหลาย จึง พา นา โบ ทอ อก ไป นอก เมือง และ ขว้าง เขา ถึง ตาย ด้วย ก้อน หิน

14แล้ว เขา ก็ ส่งข่าว ไป ทูล เยเซเบลว่า " นา โบ ท ถูก ขว้าง ด้วย หิน เขา ตาย แล้ว "

15อยู่ มา พอ เยเซ เบลทรง ได้ยิน ว่า นา โบ ท ถูก ขว้าง ด้วย หิน ตาย แล้ว เยเซ เบลจึง ทูล อา หับ ว่า " ขอ เชิญ เสด็จ ลุก ขึ้น ไป ยึด สวน องุ่น ของ นา โบ ท ชาวยิสเรเอล ซึ่ง เขา ได้ ปฏิเสธ ไม่ ขาย ให้ แก่ พระองค์ เพราะว่า นา โบ ท ไม่ อยู่ เขา ตาย เสีย แล้ว "

16และ อยู่ มา พอ อา หับ ทรง ได้ยิน ว่า นา โบ ท ตาย แล้ว อา หับ ก็ ทรง ลุก ขึ้น ไป ยัง สวน องุ่น ของ นา โบ ท ชาวยิสเรเอล เพื่อ ยึดถือ เป็น กรรมสิทธิ์

17เอ ลี ยาห์พยากรณ์ ถึง ความ ตาย ของ อา หับ แล้ว พระ วจนะ ของ พระ เยโฮ วาห์มา ถึง เอ ลี ยาห์ชาว ทิช บี ว่า

18" จง ลุก ขึ้น แล้ว ลง ไป พบ อา หับ กษัตริย์ แห่ง อิส ราเอล ผู้ อยู่ ใน สะ มาเรีย ดูเถิด เขา อยู่ ใน สวน องุ่น ของ นา โบ ท ที่ เขา ไป ยึด เอา เป็น กรรมสิทธิ์

19เจ้า จง พูด กับ เขา ว่า ` พระ เยโฮ วาห์ตรัส ดังนี้ ว่า ท่าน ได้ ฆ่า และ ได้ ยึดถือ เอา เป็น กรรมสิทธิ์ ด้วย หรือ ' และ เจ้า จง พูด กับ เขา ว่า ` พระ เยโฮ วาห์ตรัส ดั่ง นี้ ว่า ใน ที่ ซึ่ง สุนัข เลีย โลหิต ของ นา โบ ท สุนัข จะ เลีย โลหิต ของ เจ้า ด้วย ' "

20อา หับ ตรัส กับ เอ ลี ยาห์ว่า " โอ ศัตรู ของ ข้า เอ๋ย เจ้า พบ ข้า แล้ว หรือ " ท่าน ทูล ตอบ ว่า " ข้าพระ องค์ พบ พระองค์ แล้ว เพราะว่า พระองค์ ยอม ขาย พระองค์ เพื่อ กระทำ สิ่ง ชั่ว ใน สาย พระ เนตร ของ พระ เยโฮวาห์

21ดูเถิด เรา จะ นำ เหตุ ร้าย มา เหนือ เจ้า เรา จะ เอา คน ชั่ว อายุ ต่อ จาก เจ้า ออก ไป เสีย และ จะ ขจัด คน ที่ ปัสสาวะ รด กำแพง ได้เสีย จาก อา หับ ทั้งคน ที่ ยัง อยู่ และ เหลือ อยู่ ใน อิส ราเอล

22และ เรา จะ กระทำ ให้ ราชวงศ์ ของ เจ้า เหมือน ราชวงศ์ ของ เยโร โบ อัม บุตร เนบัท และ เหมือน ราชวงศ์ ของ บา อาชา บุตร อาหิยาห์ เพราะ เจ้า ได้ กระทำ ให้ เรา โกรธ และ เพราะ เจ้า ได้ กระทำ ให้ อิส รา เอลทำบาป ด้วย

23และ ส่วน เยเซเบล พระ เยโฮ วาห์ตรัส ว่า ` สุนัข จะ กิน เยเซ เบลข้าง กำแพงยิสเรเอล '

24ผู้ ใด ใน ราชวงศ์ อา หับ ที่ ตาย ใน เมือง สุนัข จะ กิน และ ผู้ อยู่ ใน ราชวงศ์ เขา ที่ ตาย ใน ทุ่ง นา นก ใน อากาศ จะ กิน "

25ไม่ มี ผู้ ใด ได้ ขาย ตน เอง เพื่อ กระทำ ความ ชั่ว ใน สาย พระ เนตร ของ พระ เยโฮ วาห์อย่าง อา หับ ผู้ ที่ เยเซ เบลมเห สี ได้ ยุแหย่

26พระองค์ ทรง ประพฤติ อย่าง น่า สะอิดสะเอียน เป็น อย่าง ยิ่ง ใน การ ดำเนิน ตาม รูป เคารพ ดัง สิ่ง ทั้งปวง ที่ คน อา โม ไร ต์ได้ กระทำ ซึ่ง เป็น ผู้ ที่ พระ เยโฮ วาห์ทรง ขับ ไล่ออก ไป ให้ พ้น หน้า ประชาชน อิส ราเอล

27อา หับ กลับ ใจเสีย ใหม่ พระเจ้า จึง ไม่ ลงโทษ อา หับ ทันที และ อยู่ มา เมื่อ อา หับ ทรง ได้ยิน พระ วจนะ เหล่า นั้น พระองค์ ก็ ฉีก ฉลองพระองค์ และ ทรง สวม ผ้า กระสอบ และ ถือ อด อาหาร ประทับ ใน ผ้า กระสอบ และ ทรง ดำเนิน ไป มา อย่าง ค่อยๆ

28และ พระ วจนะ ของ พระ เยโฮ วาห์มายัง เอ ลี ยาห์ชาว ทิช บี ว่า

29" เจ้า ได้ เห็น อา หับ ถ่อมตัว ลง ต่อหน้า เรา แล้ว หรือ เพราะ เขา ได้ ถ่อมตัว ลง ต่อหน้า เรา เรา จะ ไม่ นำ เหตุ ร้าย มา ใน สมัย ของ เขา แต่ มา ใน สมัย บุตร ชาย ของ เขา เรา จะ นำ เหตุ ร้าย มา เหนือ ราชวงศ์ ของ เขา "

← Chapter 20 Jump to: Chapter 22 →