1 Kings 3

Thai Tok

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →

1ซา โลม อ นท รง แต่งงาน กับ ราช ธิดา ของ ฟาโรห์ซา โลม อ น ได้ ทรง กระทำ ให้ เป็น ทอง แผ่น เดียวกัน กับ ฟาโรห์กษัตริย์ แห่ง อียิปต์ โดย ได้ ทรง รับ ราช ธิดา ของฟาโรห์ และ ทรง นำ พระนาง มา ไว้ ใน นคร ของ ดา วิด จน พระองค์ ทรง สร้าง พระราช วัง ของ พระองค์ และ ทรง สร้าง พระ นิเวศ ของ พระ เยโฮวาห์ และ กำแพง รอบ กรุง เยรูซา เล็ม สำเร็จ

2อย่างไรก็ตาม ประชาชน ได้ ถวาย สัต ว บูชา ณ ปูชนียสถาน สูง เพราะ ใน เวลา นั้น ยัง ไม่ ได้ สร้าง พระ นิเวศ เพื่อ พระ นาม ของ พระ เยโฮวาห์

3ซา โลม อ นท รง รัก พระ เยโฮวาห์ ทรง ดำเนิน ตาม กฎเกณฑ์ ของ ดา วิด ราช บิดา ของ พระองค์ เว้นแต่ พระองค์ ทรง ถวาย สัต ว บูชา และ เผา เครื่อง หอม ณ ปูชนียสถาน สูง

4กษัตริย์ ถวาย เครื่อง สัต ว บูชา ที่ เมือง กิเบโอน ( 2 พศ ด 1 : 2 - 6 ) และ กษัตริย์ เสด็จ ไป ที่ เมือง กิเบโอน เพื่อ ถวาย เครื่อง สัต ว บูชา ที่ นั่น เพราะ ที่ นั่น เป็น มหา ปูชนียสถาน สูง ซา โลม อ นท รง ถวาย เครื่อง เผา บูชา พัน ตัว บน แท่น บูชา นั้น

5ซา โลม อ น ทูล ขอ สติปัญญา ( 2 พศ ด 1 : 7 - 13 ) พระ เยโฮ วาห์ทรง ปรากฏ แก่ ซา โลม อ น ที่ เมือง กิเบโอน เป็น พระ สุบิน ใน กลางคืน และ พระเจ้า ตรัส ว่า " เจ้า อยาก ให้ เรา ให้ อะไร เจ้า ก็ จง ขอ เถิด "

6และ ซา โลม อ น ตรัส ว่า " พระองค์ ได้ ทรง สำแดง ความ เมตตา ยิ่ง ใหญ่ แก่ ดา วิด พระราช บิดา ผู้ รับ ใช้ ของ พระองค์ เพราะว่า เสด็จ พ่อ ดำเนิน ต่อ พระ พักตร์ พระองค์ ด้วย ความ จริง และ ความชอบ ธรรม ด้วย จิตใจ เที่ยงตรง ต่อ พระองค์ และ พระองค์ ทรง รักษา ความ เมตตา ยิ่ง ใหญ่ นี้ ไว้ เพื่อ เสด็จ พ่อ และ ได้ ทรง ประทาน บุตร ชาย คน หนึ่ง แก่ เสด็จ พ่อ ให้ นั่ง บน ราช บัลลังก์ ของ ท่าน ใน วัน นี้

7โอ ข้า แต่ พระ เยโฮ วาห์พระเจ้า ของ ข้าพระ องค์ ถึง แม้ ว่า ข้าพระ องค์ เป็น แต่ เด็ก บัดนี้ พระองค์ ทรง กระทำ ให้ ผู้ รับ ใช้ ของ พระองค์ เป็น กษัตริย์ แทน ดา วิด เสด็จ พ่อ ของ ข้าพระ องค์ ข้าพระ องค์ ไม่ ทราบ ว่า จะ เข้านอกออกใน อย่างไร ถูก

8และ ผู้ รับ ใช้ ของ พระองค์ ก็ อยู่ ท่ามกลาง ประชาชน ของ พระองค์ ผู้ ซึ่ง พระองค์ ทรง เลือก ไว้ เป็น ชน ชาติ ใหญ่ ซึ่ง จะ นับ หรือ คำนวณ ประชาชน ก็ ไม่ ได้

9เพราะฉะนั้น ขอ พระองค์ ทรง ประทาน ความ คิด ความ เข้าใจ แก่ ผู้ รับ ใช้ ของ พระองค์ เพื่อ จะ วินิจฉัย ประชาชน ของ พระองค์ เพื่อ ข้าพระ องค์ จะ ประจักษ์ ใน ความ ผิดแผก ระหว่าง ดี และ ชั่ว เพราะว่า ผู้ ใด เล่า จะ สามารถ วินิจฉัย ประชาชน ใหญ่ ของ พระองค์ นี้ ได้ "

10ที่ ซา โลม อ น ทูล ขอ เช่น นี้ ก็ เป็น ที่ พอ พระทัย องค์ พระผู้เป็นเจ้า

11พระเจ้า จึง ตรัส กับ ซา โลม อ น ว่า " เพราะ เจ้า ได้ ขอ สิ่ง นี้ และ มิได้ ขอ ชีวิต ยืน ยาว หรือ ความ มั่งคั่ง หรือ ชีวิต ของ บรรดา ศัตรู ของ เจ้า เพื่อ ตัว เจ้า เอง แต่ เจ้า ขอ ความ เข้าใจ เพื่อ ตัว เจ้า เอง เพื่อให้ ประจักษ์ ใน การ วินิจฉัย

12ดูเถิด เรา จะ กระทำ ตาม คำขอ ง เจ้า ดูเถิด เรา ให้ จิตใจ อัน ประกอบด้วย ปัญญา และ ความ เข้าใจ เพื่อ ว่า จะ ไม่ มี ใคร ที่ เป็น อยู่ ก่อน เจ้า เหมือน เจ้า และ จะ ไม่ มี ใคร ที่ ขึ้น มา ภายหลัง เจ้า เหมือน เจ้า

13เรา จะ ให้ สิ่ง ที่ เจ้า ไม่ ได้ ขอ แก่ เจ้า ด้วย ทั้ง ความ มั่งคั่ง และ เกียรติยศ เพื่อ ว่า ตลอด วัน เวลา ทั้งสิ้น ของ เจ้า จะ ไม่ มี กษัตริย์ องค์ อื่น เปรียบเทียบ กับ เจ้า ได้

14และ ถ้า เจ้า จะ ดำเนิน ตาม ทาง ของ เรา รักษา กฎเกณฑ์ ของ เรา และ บัญญัติ ของ เรา ดัง ดา วิด บิดา ของ เจ้า ได้ ดำเนิน นั้น เรา ก็ จะ ให้ วัน เวลา ของ เจ้า ยืน ยาว "

15และ ซา โลม อ น ก็ ตื่น บรรทม และ ดูเถิด เป็น พระ สุบิน แล้ว พระองค์ ก็ เสด็จ มา ที่ กรุง เยรูซา เล็ม และ ประทับ ยืน อยู่ หน้า หีบ พัน ธ สัญญา ของ พระ เยโฮวาห์ และ ถวาย เครื่อง เผา บูชา และ เครื่อง สันติ บูชา และ พระราช ทาน เลี้ยง แก่ บรรดา ข้าราชการ ของ พระองค์

16การ พิสูจน์ สติปัญญา ของ ซา โลม อ น แล้ว หญิง แพศยา สอง คน มา เฝ้า กษัตริย์ และ ยืน อยู่ ต่อ พระ พักตร์ พระองค์

17หญิง คน หนึ่ง ทูล ว่า " โอ ข้า แต่ เจ้านาย ของ ข้าพระ องค์ ข้าพระ องค์ และ ผู้หญิง คน นี้ อาศัย อยู่ ใน เรือน เดียวกัน และ ข้าพระ องค์ ก็ คลอด บุตร คน หนึ่ง ขณะ ที่ นาง นั้น อยู่ ใน เรือน

18ต่อ มา เมื่อ ข้าพระ องค์ คลอด บุตร ได้ สาม วัน แล้ว นาง คน นี้ ก็ คลอด บุตร ด้วย และ ข้าพระ องค์ ทั้ง สอง อยู่ ด้วย กัน ไม่ มี ผู้ ใด อยู่ กับ ข้าพระ องค์ ทั้ง สอง ใน เรือน นั้น ข้าพระ องค์ ทั้ง สอง นั้น อยู่ ใน เรือน นั้น

19แล้ว บุตร ของ หญิง คน นี้ ก็ ตาย เสีย ใน กลางคืน ด้วย เขา นอน ทับ

20พอ เที่ยง คืน นาง ก็ ลุก ขึ้น และ เอา บุตร ชาย ของ ข้าพระ องค์ ไป เสีย จาก ข้าง ข้าพระ องค์ ขณะ ที่ สาว ใช้ ของ พระองค์ หลับ อยู่ และ วาง เขา ไว้ ใน อก ของ เธอ และ เธอ เอา บุตร ของ เธอ ที่ ตาย แล้ว นั้น ไว้ ใน อก ของ ข้าพระ องค์

21เมื่อ ข้าพระ องค์ ตื่น ขึ้น ใน ตอน เช้า เพื่อให้ บุตร ของ ข้าพระ องค์ กิน นม ดูเถิด เขา ตาย เสีย แล้ว แต่ เมื่อ ข้าพระ องค์ พินิจ ดู ใน ตอน เช้า ดูเถิด เด็ก นั้น ไม่ ใช่ บุตร ชาย ที่ ข้าพระ องค์ คลอด มา "

22แต่ หญิง อีก คน หนึ่ง พูด ว่า " ไม่ ใช่ เด็ก ที่ เป็น เป็น บุตร ชาย ของ ฉัน เด็ก ที่ ตาย เป็น บุตร ชาย ของ เจ้า " หญิง คน ที่ หนึ่ง พูด ว่า " ไม่ ใช่ เด็ก ที่ ตาย เป็น บุตร ชาย ของ เจ้า และ เด็ก ที่ เป็น เป็น บุตร ชาย ของ ฉัน " เขา ทั้ง สอง พูด กัน ดังนี้ ต่อ พระ พักตร์ กษัตริย์

23แล้ว กษัตริย์ ตรัส ว่า " คน หนึ่ง พูด ว่า ` คน นี้ เป็น บุตร ชาย ของ ฉัน คือ เด็ก ที่ เป็น อยู่ และ บุตร ชาย ของ เจ้า ตาย เสีย แล้ว ' และ อีก คน หนึ่ง พูด ว่า ` ไม่ ใช่ แต่ บุตร ชาย ของ เจ้า ตาย เสีย แล้ว และ บุตร ชาย ของ ฉัน เป็น คน ที่ มี ชีวิต ' "

24และ กษัตริย์ ตรัส ว่า " เอา ดาบ มา ให้ เรา เล่ม หนึ่ง " เขา จึง เอา พระ แสง ดาบ มา ไว้ ต่อ พระ พักตร์ กษัตริย์

25และ กษัตริย์ ตรัส ว่า " จง แบ่ง เด็ก ที่ มี ชีวิต นั้น ออก เป็น สอง ท่อน และ ให้ คน หนึ่ง ครึ่ง หนึ่ง และ อีก คน หนึ่ง ครึ่ง หนึ่ง "

26แล้ว หญิง คน ที่ บุตร ของ ตน ยัง มี ชีวิต อยู่ นั้น ทูล กษัตริย์ เพราะว่า จิตใจ ของ เธอ อาลัย ใน บุตร ชาย ของ เธอ เธอ ว่า " โอ ข้า แต่ เจ้านาย ของ ข้าพระ องค์ ขอ ทรง มอบ เด็ก ที่ มี ชีวิต นั้น ให้ เขา ไป และ ถึง อย่างไรก็ดี อย่า ทรง ฆ่า เสีย " แต่ หญิง อีก คน หนึ่ง ว่า " อย่า ให้ ฉัน เป็น เจ้าของ หรือ ของ ฉัน ขอ ทรง แบ่ง เถิด เพคะ "

27แล้ว กษัตริย์ ตรัส ตอบ เขา ว่า " จง ให้ เด็ก ที่ มี ชีวิต นั้น แก่ คน นั้น อย่า ฆ่า เสีย เลย นาง เป็น มารดา ของ เด็ก นั้น "

28อิส รา เอลทั้ง ปวง ได้ยิน เรื่อง การ พิพากษา ซึ่ง กษัตริย์ ประทาน การ พิพากษา นั้น และ เขา ทั้งหลาย ก็ เกรง กลัว กษัตริย์ เพราะ เขา ทั้งหลาย ประจักษ์ ว่า พระ สติปัญญา ของ พระเจ้า อยู่ ใน พระองค์ ที่ จะ ทรง วินิจฉัย

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →