bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Thai
/
Thai Tok
/
2 Samuel 1
2 Samuel 1
Thai Tok
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 2 →
1
อยู่ มา หลังจาก ที่ ซา อู ลสิ้นพ ระ ชนม์ แล้ว เมื่อ ดา วิด กลับ จาก การ ฆ่า ฟัน คน อา มา เลข ดา วิด พัก อยู่ ที่ ศิกลาก ได้ สอง วัน
2
พอ ถึง วัน ที่ สาม ดูเถิด มี ชาย คน หนึ่ง มา จาก ค่าย ของ ซา อูล สวม เสื้อ ผ้า ขาด และ มี ผงคลี ดิน อยู่ บน ศีรษะ เมื่อ เขา มา ถึง ดา วิด ก็ ซบ หน้า ลง ถึง ดิน กระทำ ความ เคารพ
3
ดา วิด ถาม เขา ว่า " เจ้า มา จาก ไหน " เขา ตอบ ท่าน ว่า " ข้าพเจ้า รอด มา จาก ค่าย อิส ราเอล "
4
ดา วิด ถาม เขา ว่า " ขอบ อก ฉัน หน่อย ว่า เหตุการณ์ เป็น ไป อย่างไร บ้าง " และ เขา ตอบ ว่า " ประชาชน หนี จาก การ รบ ไป แล้ว มีค น ล้ม และ ถึง ความ ตาย มากมาย ซา อู ลและ โย นา ธานราช โอรส ก็ สิ้นพระชนม์ ด้วย "
5
ดา วิด จึง ถาม ชาย หนุ่ม ที่ บอก นั้น ว่า " เจ้า ทราบ ได้ อย่างไร ว่า ซา อู ลและ โย นา ธานราช โอรส ของ ท่าน สิ้นพระชนม์ "
6
ชาย หนุ่ม ผู้ ที่ บอก ท่าน นั้น จึง ตอบ ว่า " บังเอิญ ข้าพเจ้า มา ที่ ภูเขา กิลโบ อา ดูเถิด ซา อู ลทรง ยืน พิง หอก ของ พระองค์ อยู่ และ ดูเถิด รถ รบ และ ทหาร ม้า ก็ ใกล้ พระองค์ เข้า มา
7
เมื่อ พระองค์ ทรง เหลียว มา แล เห็น ข้าพเจ้า พระองค์ ตรัส เรียก ข้าพเจ้า และ ข้าพเจ้า ทูล ตอบ ว่า ` ข้าพระ องค์ อยู่ ที่ นี่ พ่ะย่ะค่ะ '
8
พระองค์ ตรัส ถาม ข้าพเจ้า ว่า ` เจ้า คือ ใคร ' ข้าพเจ้า ทูล ตอบ พระองค์ ว่า ` ข้าพระ องค์ เป็น คน อา มา เลข '
9
พระองค์ ตรัส สั่ง ข้าพเจ้า ว่า ` จง มา ยืน ข้าง เรา และ ฆ่า เรา เสีย เรา ทน ทุกข์ ทรมาน มาก เพราะ ชีวิต ของ เรา ยัง อยู่ '
10
ข้าพเจ้า จึง เข้าไป ยืน ข้าง พระองค์ และ ประหาร พระองค์ เสีย เพราะ ข้าพเจ้า แน่ใจ ว่า เมื่อ พระองค์ ทรง ล้ม แล้ว ก็ จะ ไม่ ดำรง พระ ชนม์ ได้ อีก และ ข้าพเจ้า ก็ ถอด มงกุฎ ซึ่ง อยู่ บน พระ เศียร และ กำไล ซึ่ง อยู่ ที่ พระ กร และ ข้าพเจ้า ก็ นำ มา ที่ นี่ เพื่อ มอบ แด่ เจ้านาย ของ ข้าพเจ้า "
11
แล้ว ดา วิด ฉีก เสื้อ ของ ท่าน และ ทุก คน ที่ อยู่ กับ ท่าน ก็ กระทำ เช่น เดียวกัน
12
และ เขา ทั้งหลาย ไว้ทุกข์ และ ร้องไห้ และ อด อาหาร อยู่ จน เวลา เย็น ให้ ซา อูล และ โย นา ธานราช โอรส และ ประชาชน ของ พระ เยโฮวาห์ และ วงศ์วาน อิส ราเอล เพราะ เขา ทั้งหลาย ต้อง ล้ม ตาย ด้วย ดาบ
13
และ ดา วิด ถาม คน หนุ่ม ที่ บอก ท่าน ว่า " เจ้า มา จาก ไหน " เขา ตอบ ว่า " ข้าพเจ้า เป็น บุตร ของ คน ต่างด้าว ผู้ เป็น คน อา มา เลข "
14
ดา วิด ถาม เขา ว่า " ทำไม เจ้า มิได้ เกรง กลัว ใน การ ที่ ยื่นมือ ออก ทำลาย ผู้ ที่ พระ เยโฮ วาห์ทรง เจิม ไว้ "
15
แล้ว ดา วิด ก็ เรียก คน หนึ่ง ใน หมู่ ชาย หนุ่ม เข้า มาบ อก ว่า " ไป ซิ ฆ่า เขา เสีย " และ เขา ก็ ฆ่า ชาย คน นั้น ตาย
16
ดา วิด กล่าว แก่ ชาย นั้น ว่า " ให้ โลหิต ของ เจ้า ตก บน ศีรษะ ของ เจ้า เอง เพราะ ปากขอ ง เจ้า เป็น พยาน ปรักปรำ ตัว เจ้า เอง ว่า ` ข้าพเจ้า ได้ ฆ่า ผู้ ที่ พระ เยโฮ วาห์ทรง เจิม ไว้ ' "
17
ดา วิด ไว้ทุกข์ เพื่อ ซา อู ลและ โย นา ธานดาวิด ก็ ครวญ คร่ำ ตาม คำ คร่ำครวญ ต่อ ไป นี้ เพื่อ ซา อู ลและ โย นา ธานราช โอรส
18
( และ ท่าน กล่าว ว่า ควร จะ สอน คน ยู ดาห์ให้ รู้จัก ใช้ คัน ธนู ดูเถิด คำ คร่ำครวญ นั้น บันทึก ไว้ ใน หนังสือ ยาชาร์ ) ว่า
19
" ศักดิ์ศรี ของ อิส รา เอลถูก ประหาร เสีย แล้ว บน ที่ สูง ของ ท่าน วีรบุรุษ ก็ ล้ม ตาย เสีย แล้ว หนอ
20
อย่า บอก เรื่อง นี้ ใน เมืองกัท อย่า ประกาศ เรื่อง นี้ ใน ถนน เมือง เอ ช เคโลน เกรง ว่า บุตร สาว คน ฟีลิส เตียจะร่าเริง เกรง ว่า บุตร สาว ของ ผู้ ที่ มิได้ เข้าสุหนัต จะ ลิงโลด
21
เทือกเขา กิลโบ อา เอ๋ย ขอ อย่า มี น้ำค้าง หรือ ฝน บน เจ้า หรือ ทุ่ง นา ที่ ให้ ของ ถวาย เพราะว่า ที่ นั่น โล่ ของ วีรบุรุษ ถูก ทอดทิ้ง แล้ว โล่ ของ ซา อู ลเหมือน กับ ว่า พระองค์ มิได้ เจิม ไว้ ด้วย น้ำมัน
22
คัน ธนู ของ โย นา ธานมิได้ หัน กลับ มา จาก โลหิต ของ ผู้ ที่ ถูก ฆ่า จาก ไขมัน ของ ผู้ ที่ มี กำลัง และ ดาบ ของ ซา อู ลก็มิได้ กลับ มา เปล่า
23
ซา อู ลและ โย นา ธานเป็น ที่รัก และ น่า รัก เมื่อ ทรง พระ ชนม์ อยู่ และ เมื่อ มรณาแล้วทั้ง สอง ไม่ แยก จาก กัน ทั้ง สอง ก็ เร็ว กว่าน ก อินทรี ทั้ง สอง แข็งแรง กว่า สิงโต
24
บุตร สาว ของ อิส ราเอลเอ๋ย จง ร้องไห้ เพื่อ ซา อูล ผู้ทรง ประดับ เจ้า อย่าง โอ่อ่า ด้วย ผ้า สี แดง เข้ม และ ผู้ทรง ประดับ อาภรณ์ ทองคำ เหนือ เครื่อง แต่ง กาย ของ เจ้า
25
วีรบุรุษ ก็ ล้ม ลง เสีย แล้ว หนอ ท่ามกลาง ศึก สงคราม โอ โย นาธาน ท่าน ถูก สังหาร อยู่ บน ที่ สูง ของ ท่าน
26
พี่ โย นาธานเอ๋ย ข้าพเจ้า เป็น ทุกข์ เพื่อ ท่าน ท่าน เป็น ที่ ชื่น ใจ ของ ข้าพเจ้า มาก ความ รัก ของ ท่าน ที่ มี ต่อ ข้าพเจ้า นั้น ประหลาด เหลือ ยิ่ง กว่า ความ รัก ของ สตรี
27
วีรบุรุษ ก็ ล้ม ลง เสีย แล้ว หนอ และ เครื่อง ยุทโธปกรณ์ ก็ พินาศ ไป "
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 2 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24