2 Samuel 14

Thai Tok

← Chapter 13 Jump to: Chapter 15 →

1โย อาบ นำ อับ ซา โลม ให้ กลับ มา คืนดี กัน กับ ดา วิด ฝ่าย โย อาบ บุตร ชาย ของ นาง เศรุยาห์ทราบ ว่า กษัตริย์ อาลัย ถึง อับ ซา โลม

2โย อาบ จึง ใช้ คน ไป ยัง เมือง เท โค อา พา หญิง ที่ ฉลาด มา จาก ที่ นั่น คน หนึ่ง บอก นาง ว่า " ขอ จง แสร้ง ทำเป็น คน ไว้ทุกข์ สวม เสื้อ ของ คน ไว้ทุกข์ อย่า ชโลม น้ำมัน แต่ แสร้ง ทำ เหมือน ผู้หญิง ที่ ไว้ทุกข์ ให้ ผู้ ตาย มา หลาย วัน แล้ว

3จง เข้าไป เฝ้า กษัตริย์ กราบ ทูล ข้อความ นี้ แก่ พระองค์ " แล้ว โย อาบ ก็ สอน คำ กราบ ทูล ให้ หญิง นั้น

4เมื่อ หญิง ชาว เท โค อา มา เฝ้า กษัตริย์ นาง ก็ ซบ หน้า ลง ถึง ดิน ถวาย บังคม แล้ว กราบ ทูล ว่า " โอ ข้า แต่ กษัตริย์ ขอ พระ กรุณา คุณ เป็น ที่พึ่ง "

5กษัตริย์ ตรัส ถาม หญิง นั้น ว่า " เจ้า มี เรื่อง อะไร " นาง กราบ ทูล ว่า " หม่อมฉัน เป็น หญิง ม่าย อย่าง แท้จริง สามี ตาย เสีย แล้ว

6สาว ใช้ ของ พระองค์ มี บุตร ชาย สอง คน วิวาท กัน ที่ ใน ทุ่ง นา ไม่ มี ใคร ช่วย ห้ามปราม บุตร ชาย คน หนึ่ง จึง ตี อีก คน หนึ่ง ตาย

7ดูเถิด หมู่ ญาติ ทั้งสิ้น รุม กัน มา หา สาว ใช้ ของ พระองค์ บอก ว่า ` จง มอบ ผู้ ที่ ฆ่า พี่ ชาย ของ ตัว มา ให้ เรา เพื่อ เรา จะ ฆ่า เขา เสีย เพื่อ แก้แค้น แทน พี่ ชาย ที่ เขา ได้ ฆ่า เสีย นั้น จะ ได้ ฆ่า ผู้ ที่ รับ มรดก เสีย ด้วย ' ดัง ว่า จะ ดับ ถ่าน ไฟ ของ หม่อมฉัน ที่ ยัง เหลือ อยู่ นั้น เสีย ไม่ ให้ สามี ของ หม่อมฉัน มีชื่อ หรือ มี เชื้อ เหลือ อยู่ บน พื้น โลก เลย "

8กษัตริย์ จึง รับสั่ง แก่ หญิง คน นั้น ว่า " ไป บ้าน ของ เจ้า เถิด เรา จะ สั่ง การ เรื่อง เจ้า "

9หญิง ชาว เท โค อา ได้ กราบ ทูล กษัตริย์ ว่า " โอ ข้า แต่ กษัตริย์ เจ้านาย ของ หม่อมฉัน ขอ ให้ ความ ชั่วช้า ตก อยู่ กับ หม่อมฉัน และ กับ วงศ์วาน บิดา ของ หม่อมฉัน แต่ กษัตริย์ และ ราช บัลลังก์ ของ พระองค์ อย่า ให้ มี โทษ เลย "

10กษัตริย์ ตรัส ว่า " ถ้า มี ผู้ ใด กล่าว อะไร แก่ เจ้า จง พา เขา มา หา เรา คน นั้น จะ ไม่ แตะต้อง เจ้า อีก เลย "

11นาง ก็ กราบ ทูล ว่า " ข้า แต่ พระองค์ ขอ กษัตริย์ ทรง ระลึก ถึง พระ เยโฮ วาห์พระเจ้า ของ พระองค์ เพื่อ ผู้ อาฆาต โลหิต จะ ไม่ กระทำ การ ฆ่า อีก ต่อ ไป เกรง ว่า พวก เขา จะ ได้ ทำลาย บุตร ชาย ของ หม่อมฉัน " พระองค์ ตรัส ว่า " พระ เยโฮ วาห์ทรง พระ ชนม์ อยู่ แน่ ฉันใด เส้น ผม ของ บุตร ชาย ของ เจ้า สัก เส้น เดียว จะ ไม่ ตกลง ถึง ดิน "

12แล้ว หญิง นั้น กราบ ทูล ว่า " ข้า แต่ พระองค์ ขอ สาว ใช้ ของ พระองค์ กราบ ทูล อีก สัก คำ หนึ่ง แก่ กษัตริย์ เจ้านาย ของ หม่อมฉัน " พระองค์ ตรัส ว่า " พูด ไป "

13หญิง นั้น จึง กราบ ทูล ว่า " เหตุ ใด พระองค์ ทรง ดำริ จะ กระทำ อย่าง นี้ แก่ ประชาชน ของ พระเจ้า ใน การ ที่ ตรัส เช่น นี้ กษัตริย์ ทรง กล่าวโทษ พระองค์ เอง ใน ประการ ที่ กษัตริย์ มิได้ ทรง นำ ผู้ ถูก เนรเทศ กลับ สู่ พระราช สำนัก

14คน เรา จะ ต้อง ตาย หมด ด้วย กัน ทุก คน เป็น เหมือน น้ำ ที่ หก บน แผ่นดิน จะ เก็บ รวม กลับคืน มา อีก ไม่ ได้ พระเจ้า ไม่ ทรง เลือก หน้า ผู้ ใด แต่ ทรง ดำริ หา หนทาง ไม่ ให้ ผู้ ที่ ถูก เนรเทศ ต้อง ถูก ทอดทิ้ง

15ฉะนั้น บัดนี้ ที่ หม่อมฉัน มาก ราบ ทูล เรื่อง นี้ ต่อ กษัตริย์ เจ้านาย ของ หม่อมฉัน เพราะ ประชาชน ขู่ หม่อมฉัน ให้ กลัว และ สาว ใช้ ของ พระองค์ คิด ว่า ` หม่อมฉัน จะ กราบ ทูล กษัตริย์ หวัง ว่า กษัตริย์ จะ โปรด ตาม คำขอ ของ หญิง ผู้ รับ ใช้ ของ พระองค์

16ด้วย กษัตริย์ จะ ทรง สดับ ฟัง และ ทรง ช่วย หญิง ผู้ รับ ใช้ ของ พระองค์ ให้ พ้น จาก มือ ของ ผู้ ที่ ตั้งใจ ทำลาย หม่อมฉัน และ บุตร ชาย ของ หม่อมฉัน เสีย จาก มรดก ของ พระเจ้า '

17และ สาว ใช้ ของ พระองค์ คิด ว่า ` ขอ ให้ พระ ดำรัส ของ กษัตริย์ เจ้านาย ของ หม่อมฉัน เป็น ที่ ให้ พำนัก ' เพราะ กษัตริย์ เจ้านาย ของ หม่อมฉัน เปรียบ ประดุจ ทูต สวรรค์ องค์ หนึ่ง ของ พระเจ้า ใน การ ที่ จะ ประจักษ์ ความ ดี และ ความ ชั่ว ขอ พระ เยโฮ วาห์พระเจ้า ของ พระองค์ ทรง สถิต กับ พระองค์ เถิด "

18แล้ว กษัตริย์ ทรง ตอบ หญิง นั้น ว่า " สิ่ง ใด ที่ เรา จะ ถาม เจ้า เจ้า อย่า ปิดบัง นะ " ผู้หญิง นั้น กราบ ทูล ว่า " ขอ กษัตริย์ เจ้านาย ของ หม่อมฉัน จง ตรัส เถิด "

19กษัตริย์ จึง ตรัส ถาม ว่า " ใน เรื่อง ทั้งสิ้น นี้ มือ ของ โย อาบ เกี่ยวข้อง กับ เจ้า ด้วย หรือ เปล่า " หญิง นั้น ทูล ตอบ ว่า " ข้า แต่ กษัตริย์ เจ้านาย ของ หม่อมฉัน พระองค์ ทรง พระ ชนม์ อยู่ แน่ ฉันใด ไม่ มี ใคร หลบ หลีก พระ ดำรัส ของ กษัตริย์ เจ้านาย ของ หม่อมฉัน ไป ทาง ขวา หรือ ทาง ซ้าย ได้ โย อาบ ผู้ รับ ใช้ ของ พระองค์ นั่นแหละ ให้ หม่อมฉัน กราบ ทูล เขา เป็น ผู้ สอน คำ กราบ ทูล แก่ หม่อมฉัน สาว ใช้ ของ พระองค์

20โย อาบ ผู้ รับ ใช้ ของ พระองค์ ได้ กระทำ เช่น นี้ ก็ เพื่อ จะ เปลี่ยน โฉมหน้า ของ เหตุการณ์ แต่ เจ้านาย ของ หม่อมฉัน ทรง มี พระ สติปัญญา ดัง สติปัญญา แห่ง ทูต สวรรค์ องค์ หนึ่ง ของ พระเจ้า ทรง ทราบ ทุกสิ่งทุกอย่าง ที่ อยู่ บน พิภพ "

21อับ ซา โลม ได้ รับ การ ยก โทษ กษัตริย์ ตรัส สั่ง โย อาบ ว่า " ดูเถิด เรา อนุมัติ ตาม คำขอ นี้ แล้ว จง ไป พา อับ ซา โลม ชาย หนุ่ม คน นั้น กลับ มา "

22โย อาบ ก็ ซบ หน้า ลง ถึง ดิน และ น้อม ตัว ลง แล้ว โมทนา พระ คุณ กษัตริย์ โย อาบ กราบ ทูล ว่า " โอ ข้า แต่ กษัตริย์ เจ้านาย ของ ข้าพระ องค์ วัน นี้ ผู้ รับ ใช้ ของ พระองค์ ทราบ ว่า ข้าพระ องค์ ได้ รับ พระ กรุณา ใน สาย พระ เนตร ของ พระองค์ ใน ประการ ที่ กษัตริย์ ทรง ทำให้ บรรลุ ตาม คำ ทูล ขอ ของ ผู้ รับ ใช้ ของ พระองค์ "

23โย อาบ จึง ลุก ขึ้น ไป ยัง เมือง เก ชูร์และ พา อับ ซา โลม มายัง กรุง เยรูซา เล็ม

24และ กษัตริย์ รับสั่ง ว่า " ให้ เขา ไป อยู่ วัง ของ เขา เถิด อย่า ให้ เข้าเฝ้า เรา " อับ ซา โลม ก็ ไป อยู่ วัง ของ ท่าน มิได้ เข้าเฝ้า เฉพาะพระพักตร์ กษัตริย์

25อับ ซา โลม เข้าเฝ้า ดา วิด ใน บรรดา อิส รา เอ ลหามี ผู้ ใด รูป งาม น่า ชม อย่าง อับ ซา โลม ไม่ ใน ตัว ท่าน ตั้งแต่ ฝ่า เท้า จนถึง กระหม่อม ไม่ มี ตำหนิ เลย

26เมื่อ ท่าน ตัด ผม ( ท่าน เคย ตัด ผม สิ้น ปี ทุก ปี เพราะ ผม หนัก แล้ว ท่าน ก็ ตัด เสีย ) ท่าน ก็ ชั่ง ผม ของ ท่าน ได้ หนัก สอง ร้อย เชเขลตามพิกัด หลวง

27มี บุตร ชาย สาม คน เกิด แก่ อับ ซา โลม และ บุตร สาว คน หนึ่ง ชื่อ ทามาร์ เธอ เป็น หญิง ที่ หน้าตา งดงาม

28อับ ซา โลม ประทับ ใน กรุง เยรูซา เล็ม ได้ สอง ปี เต็ม โดย มิได้ เข้าเฝ้า เฉพาะพระพักตร์ กษัตริย์

29แล้ว อับ ซา โลม ก็ ให้ ไป ตาม โย อาบ จะ ใช้ ให้ เข้าไป เฝ้า กษัตริย์ แต่ โย อาบ ไม่ ยอม มา หา ท่าน ท่าน ก็ ใช้ คน ไป ครั้ง ที่ สอง แต่ โย อาบ ก็ ไม่ มา เหมือน กัน

30ท่าน จึง สั่ง มหาดเล็ก ของ ท่าน ว่า " ดูซิ นา ของ โย อาบ อยู่ ถัด นา ของ เรา เขา มี ข้าว บาร์เลย์ ที่ นั่น จง เอา ไฟ เผา เสีย " มหาดเล็ก ของ อับ ซา โลม ก็ ไป เอา ไฟ เผา นา

31โย อาบ ก็ ลุก ขึ้น ไป หา อับ ซา โลม ที่ วัง ของ ท่าน ถาม ท่าน ว่า " ทำไม มหาดเล็ก ของ ท่าน จึง เอา ไฟ เผา นา ของ หม่อมฉัน "

32อับ ซา โลม ตอบ โย อาบ ว่า " ดูเถิด เรา ส่ง คน ไป บอก ท่าน ว่า ` มา นี่ เถิด เรา จะ ส่ง ท่าน ไป หา กษัตริย์ ทูล ว่า " ให้ ข้าพระ องค์ มา จาก เก ชูร์ทำไม ข้าพระ องค์ ยัง อยู่ ที่ นั่น ก็ดี กว่า ฉะนั้น บัดนี้ ขอ ให้ เรา ได้ เข้าเฝ้า เฉพาะพระพักตร์ กษัตริย์ " ' ถ้า เรา มีค วาม ชั่วช้า ประการ ใด ก็ ขอ พระองค์ ทรง ประหาร เรา เสีย "

33โย อาบ จึง เข้าไป เฝ้า กษัตริย์ กราบ ทูล พระองค์ พระองค์ ก็ ทรง เรียก อับ ซา โลม ท่าน จึง เข้าไป เฝ้า กษัตริย์ โน้ม กาย ลง ซบ หน้า ลง ถึง ดิน ต่อ พระ พักตร์ กษัตริย์ กษัตริย์ ก็ ทรง จุบ อับ ซา โลม

← Chapter 13 Jump to: Chapter 15 →

หนังสือแนะนำ

อรรถาธิบาย อรรถาธิบาย 2 Samuel → เฝ้าเดี่ยว คู่มือเฝ้าเดี่ยว 2 Samuel → รับพระคัมภีร์นี้ พระคัมภีร์ศึกษา Tok →