2 Samuel 17

Thai Tok

← Chapter 16 Jump to: Chapter 18 →

1อา หิโธ เฟลกับ หุชัยให้คำปรึกษา ที่ แตก ต่าง กัน และ อา หิโธ เฟลกราบ ทูล อับ ซา โลม ว่า " ขอ โปรด อนุญาต ให้ ข้าพระ องค์ เลือก ทหาร หนึ่ง หมื่น สอง พัน คน ข้าพระ องค์ จะ ยก ออก ไป ติดตาม ดา วิด คืน วัน นี้

2ข้าพระ องค์ จะ ไป ทัน ท่าน เมื่อ ท่าน ยัง เหนื่อย อ่อน อยู่ และ อ่อน กำลัง กระทำ ให้ท่า น กลัว ตัว สั่น พล ทั้งปวง ที่ อยู่ กับ ท่าน ก็ จะ หนี ไป ข้าพระ องค์ จะ ฆ่า ฟัน แต่ กษัตริย์

3แล้ว จะ นำ ประชาชน ทั้งสิ้น กลับ มา เข้า ฝ่าย พระองค์ เมื่อ ได้ คน ที่ พระองค์ มุ่ง หา คน เดียว ก็ เหมือน ได้ ประชาชน กลับ มา ทั้งหมด แล้ว ประชาชน ทั้งปวง ก็ จะ อยู่ เป็น ผาสุก "

4คำ ทูล นี้ เป็น ที่ พอ พระทัย อับ ซา โลม และ บรรดา ผู้ใหญ่ แห่ง อิส รา เอ ลก็พอใจ ด้วย

5อับ ซา โลม ตรัส ว่า " จง เรียก หุชัยคน อา ร คีเข้า มา ด้วย เพื่อ เรา จะ ฟัง เขา จะ ว่า อย่างไร เช่น กัน "

6เมื่อ หุชัยเข้า มา เฝ้า อับ ซา โลม แล้ว อับ ซา โลม จึง ตรัส ถาม เขา ว่า " อา หิโธ เฟลว่าอย่าง นี้ แล้ว เรา ควร จะ ทำ ตาม คำ แนะนำ ของ เขา หรือ ไม่ ถ้า ไม่ ท่าน จง พูด มา "

7หุชัยจึงก ราบ ทูล อับ ซา โลม ว่า " คำ ปรึกษา ซึ่ง อา หิโธ เฟลให้ในค รั้ง นี้ ไม่ ดี "

8หุชัยก ราบ ทูล ต่อ ไป ว่า " พระองค์ ทรง ทราบ แล้ว ว่า เสด็จ พ่อ และ คน ที่ อยู่ ด้วย เป็น ทหาร แข็งกล้า และ เขา ทั้งหลาย กำลัง โกรธ เหมือน หมี ที่ ลูก ถูก ลัก เอา ไป ใน ป่า นอกจาก นั้น เสด็จ พ่อ ของ พระองค์ ทรง ชำนาญ ศึก ท่าน คง ไม่ พัก อยู่ กับ พวก พล

9ดูเถิด ถึง ขณะ นี้ ท่าน ก็ ซ่อน อยู่ ใน บ่อ แห่ง หนึ่ง หรือ ใน ที่ หนึ่ง ที่ ใด แล้ว ต่อ มา เมื่อ มีค น ล้ม ตาย ใน การ สู้ รบ ครั้ง แรก ใคร ที่ ได้ยิน เรื่อง ก็ จะ กล่าว ว่า ` ทหาร ที่ ติดตาม อับ ซา โลม ถูก ฆ่า ฟัน '

10แม้ คน ที่ กล้า หาญ ที่ จิตใจ เหมือน อย่าง สิงโต ก็ จะ ละลาย ไป อย่าง เต็มที่ เพราะ อิส รา เอลทั้ง สิ้น ทราบ ว่า เสด็จ พ่อ ของ พระองค์ เป็น วีรบุรุษ และ คน ที่ อยู่ ก็ เป็น ทหาร ที่ แข็งกล้า

11แต่ คำ ปรึกษา ของ ข้าพระ องค์ มี ว่า ขอ พระองค์ รวบรวม อิส รา เอลทั้ง สิ้น ตั้งแต่ ดาน ถึงเบเออร์เชบา ให้ มากมาย ดั่ง เม็ด ทราย ที่ ทะเล แล้ว พระองค์ ก็ เสด็จ คุม ทัพ ไป เอง

12เรา ทั้งหลาย จะ เข้า รบ กับ ท่าน ณ ที่ หนึ่ง ที่ ใด ที่ พบ กัน และ เรา จะ เข้า โจมตี เหมือน น้ำค้าง ตก ใส่ พื้น ดิน ตัว ท่าน และ บรรดา คน ที่ อยู่ กับ ท่าน ก็ จะ ไม่ มี เหลือ สัก คน หนึ่ง

13ยิ่ง กว่า นั้น ถ้า ท่าน จะ ถอย ร่น เข้าไป ใน เมือง คน อิส รา เอลทั้ง สิ้น ก็ จะ เอา เชือก มาลา ก เมือง นั้น ลง ไป ที่ ลุ่ม แม่น้ำ จนกระทั่ง ก้อน กรวด สัก ก้อน หนึ่ง ก็ ไม่ มี ให้ เห็น ที่ นั่น "

14อับ ซา โลม และ คน อิส รา เอลทั้ง ปวง ว่า " คำ ปรึกษา ของ หุชัยคน อา ร คีดีกว่า คำ ปรึกษา ของ อา หิโธเฟล " เพราะ พระ เยโฮ วาห์ทรง สถาปนา ที่ จะ ให้ คำ ปรึกษา อัน ดี ของ อา หิโธเฟลพ่ายแพ้ เพื่อ พระ เยโฮ วาห์จะ ทรง นำ เหตุ ร้าย มายัง อับ ซา โลม

15แล้ว หุชัยจึงบ อก ศาโดก และ อา บี ยา ธาร์ปุโรหิต ว่า " อา หิโธ เฟลได้ให้คำปรึกษา อย่าง นั้น อย่าง นี้ แก่ อับ ซา โลม และ พวก ผู้ใหญ่ ของ อิส ราเอล และ ข้าพเจ้า ได้ ให้ คำ ปรึกษา อย่าง นั้น อย่าง นี้

16ฉะนั้น บัดนี้ จง รีบ ส่ง คน ไป กราบ ทูล ดา วิด ว่า ` คืน วัน นี้ อย่า พัก อยู่ ที่ ที่ราบ ใน ถิ่น ทุรกันดาร อย่างไร ก็ จง ให้ เสด็จ ข้าม ไป เสีย เกรง ว่า กษัตริย์ และ ประชาชน ทั้งสิ้น ที่ อยู่ กับ พระองค์ จะ ถูก กลืน ไป หมด ' "

17ฝ่าย โย นา ธานและ อา หิมาอัส กำลัง คอย อยู่ ที่ เอน โรเกลแล้ว มี สาว ใช้ คน หนึ่ง เคย ไป บอก เรื่อง แก่ เขา แล้ว เขา ก็ ไป กราบ ทูล กษัตริย์ ดา วิด เพราะ เขา ไม่ กล้า เข้า กรุง ให้ ใคร เห็น

18แต่ มี เด็ก หนุ่ม คน หนึ่ง เห็น เขา ทั้ง สอง จึง ไป ทูล อับ ซา โลม เขา ทั้ง สอง ก็ รีบ ไป โดย เร็ว จนถึง บ้าน ชาย คน หนึ่ง ที่ บาฮูริม เขา มี บ่อ น้ำ อยู่ ที่ ลาน บ้าน เขา ทั้ง สอง จึง ลง ไป อยู่ ใน บ่อ นั้น

19หญิง แม่บ้าน ก็ เอา ผ้า มา ปู ปิดปาก บ่อ แล้ว ก็ เกลี่ย ปลายข้าว ตก อยู่ บน นั้น ไม่ มี ใคร ทราบ เรื่อง เลย

20เมื่อ ข้าราชการ ของ อับ ซา โลม มา ถึงที่ บ้าน หญิง คน นี้ เขา ก็ ถาม ว่า " อา หิมาอัส กับ โย นา ธานอยู่ ที่ไหน " หญิง นั้น ก็ ตอบ เขา ว่า " เขา ข้าม ลำธาร น้ำ ไป แล้ว " เมื่อ เขา เที่ยว หาไม่ พบ แล้ว ก็ กลับ ไป ยัง กรุง เยรูซา เล็ม

21อยู่ มา เมื่อ คน เหล่า นั้น ไป แล้ว ชาย ทั้ง สอง ก็ ขึ้น มา จาก บ่อ ไป กราบ ทูล กษัตริย์ ดา วิด เขา ทูล ดา วิด ว่า " ขอ ทรง ลุก ขึ้น และ รีบ ข้าม แม่น้ำ ไป เพราะ อา หิโธ เฟลได้ให้คำปรึกษา ต่อสู้ อย่าง นั้น อย่าง นี้ "

22ดา วิด ก็ ทรง ลุก ขึ้น พร้อม กับ พวก พล ทั้งสิ้น ที่ อยู่ กับ พระองค์ และ ข้าม แม่น้ำ จอ ร์แดน พอ รุ่งเช้า ก็ ไม่ มี เหลือ สัก คน หนึ่ง ที่ ยัง ไม่ ได้ ข้าม แม่น้ำ จอ ร์แดน

23เมื่อ อา หิโธ เฟลเห็น ว่า เขา ไม่ กระทำ ตาม คำ ปรึกษา ของ ท่าน ก็ ผูก อาน ลา ขึ้น ขี่ กลับ ไป เรือน ของ ตน ที่ อยู่ ใน เมือง ของ ตน เมื่อ สั่ง ครอบครัว เสีย เสร็จ แล้ว ก็ ผูก คอ ตาย เขา จึง เอา ศพ ฝัง ไว้ ที่ อุโมงค์ บิดา ของ ท่าน

24ฝ่าย ดา วิด ก็ เสด็จ มายัง เมือง มา หะ นาอิม และ อับ ซา โลม ก็ ข้าม แม่น้ำ จอ ร์แดน พร้อม กับ คน อิส รา เอลทั้ง ปวง

25อับ ซา โลม ทรง ตั้ง อา มา สา เป็น แม่ทัพ แทน โย อาบ อา มา สา เป็น บุตร ของ ชาย คน หนึ่ง ชื่อ อิธรา คน อิส ราเอล ได้ แต่งงาน กับ อา บี กายิลบุตร สาว ของ นา หา ช น้อง สาว ของ นาง เศรุยาห์มารดา ของ โย อาบ

26ฝ่าย คน อิส รา เอลและ อับ ซา โลม ตั้ง ค่าย อยู่ ใน แผ่นดิน กิเลอาด

27อยู่ มา เมื่อ ดา วิด เสด็จ มา ถึง มา หะ นาอิม โชบีบุตร ชาย นา หา ช ชาว เมือง รับ บาห์แห่ง คน อัม โมน และ มา คีร์บุตร ชาย อัม มี เอลชาว โลเดบาร์ และ บา ร ซิ ลลัยชาว กิเลอาด จาก เมือง โร เกลิม

28ได้ ขน ที่นอน อ่าง น้ำ และ เครื่อง ภาชนะ ดิน ข้าว สาลี ข้าว บาร์เลย์ และ แป้ง ข้าว คั่ว ถั่ว ถั่ว ยาง และ ถั่ว แดง

29น้ำผึ้ง เนย แกะ และ เนย แข็ง ที่ ได้ มา จาก ฝูง สัตว์ ถวาย แด่ ดา วิด และ ให้ พวก พล ที่ อยู่ กับ พระองค์ รับประทาน เพราะ เขา ทั้งหลาย กล่าว ว่า " พวก พล หิว และ อ่อนเพลีย และ กระหาย อยู่ ที่ ใน ถิ่น ทุรกันดาร "

← Chapter 16 Jump to: Chapter 18 →