2 Samuel 12

Thai Tok

← Chapter 11 Jump to: Chapter 13 →

1ดา วิด กลับ ใจเสีย ใหม่ พระ เยโฮ วาห์ทรง ใช้ ให้ นา ธันไป หา ดา วิด นา ธันก็ไป เข้าเฝ้า และ กราบ ทูล พระองค์ ว่า " ใน เมือง หนึ่ง มี ชาย สอง คน คน หนึ่ง มั่งมี อีก คน หนึ่ง ยากจน

2คน มั่งมี นั้น มี แพะ แกะ และ วัว เป็นอันมาก

3แต่ คน จน นั้น ไม่ มี อะไร เลย เว้นแต่ แกะ ตัวเมีย ตัว เดียว ที่ ซื้อ เขา มา ซึ่ง เขา เลี้ยง ไว้ และ อยู่ กับ เขา มัน ได้ เติบโต ขึ้น พร้อม กับ บุตร ของ เขา กิน อาหาร ร่วม และ ดื่ม น้ำ ถ้วย เดียว กับ เขา นอน ใน อก ของ เขา และ เป็น เหมือน บุตร สาว ของ เขา

4ฝ่าย คน มั่งมี คน นั้น มี แขก คน หนึ่ง มา เยี่ยม เขา เสียดาย ที่ จะ เอา แพะ แกะ หรือ วัว ของ ตน มา ทำ อาหาร เลี้ยง คน ที่ เดินทาง มา เยี่ยม นั้น จึง เอา แกะ ตัวเมีย ของ ชาย คน จน นั้น เตรียม เป็น อาหาร ให้ แก่ ชาย ที่มา เยี่ยม ตน "

5ดา วิด กริ้ว ชาย คน นั้น มาก และ รับสั่ง แก่ นาธันว่า " พระ เยโฮ วาห์ทรง พระ ชนม์ อยู่ แน่ ฉันใด ผู้ชาย ที่ กระทำ เช่น นั้น จะ ต้อง ตาย แน่

6และ จะ ต้อง คืน แกะ ให้ สี่ เท่า เพราะ เขา ได้ กระทำ อย่าง นี้ และ เพราะว่า เขา ไม่ มี เมตตา จิต "

7นา ธันจึง ทูล ดา วิด ว่า " พระองค์ นั่นแหละ คือ ชาย คน นั้น พระ เยโฮ วาห์พระเจ้า แห่ง อิส รา เอลตรัสดัง นี้ ว่า ` เรา ได้ เจิม ตั้ง เจ้า ไว้ ให้ เป็น กษัตริย์ เหนือ อิส ราเอล และ เรา ช่วย เจ้า ให้ พ้น จาก มือ ของ ซาอูล

8และ เรา ได้ มอบ วงศ์วาน เจ้านาย ของ เจ้า ให้ แก่ เจ้า และ ได้ มอบ ภรรยา เจ้านาย ของ เจ้า ไว้ ใน อก ของ เจ้า และ มอบ วงศ์วาน อิส รา เอลและ วงศ์วาน ยู ดาห์ให้ แก่ เจ้า ถ้า เท่า นี้ ยัง น้อย ไป เรา จะ เพิ่ม ให้ อีก เท่า นี้

9ทำไม เจ้า ดูหมิ่น พระ บัญญัติ ของ พระ เยโฮ วาห์กระทำ ชั่ว ใน สาย พระ เนตร ของ พระองค์ เจ้า ได้ ฆ่า อุ รี อาห์คน ฮิตไท ต์เสีย ด้วย ดาบ เอา ภรรยา ของ เขา มา เป็น ภรรยา ของ ตน และ ได้ สังหาร เขา เสีย ด้วย ดาบ ของ คน อัม โมน

10เพราะฉะนั้น บัดนี้ ดาบ นั้น จะ ไม่ คลาด ไป จาก ราชวงศ์ ของ เจ้า เพราะ เจ้า ได้ ดูหมิ่น เรา เอา ภรรยา ของ อุ รี อาห์คน ฮิตไท ต์มา เป็น ภรรยา ของ เจ้า '

11พระ เยโฮ วาห์ตรัส ดังนี้ ว่า ` ดูเถิด เรา จะ ให้ เหตุ ร้าย บังเกิด ขึ้น กับ เจ้า จาก ครัวเรือน ของ เจ้า เอง และ เรา จะ เอา ภรรยา ของ เจ้า ไป ต่อหน้า ต่อตา เจ้า ยก ไป ให้ แก่ เพื่อนบ้าน ของ เจ้า ผู้ นั้น จะ นอน ร่วม กับ ภรรยา ของ เจ้า อย่าง เปิดเผย

12เพราะ เจ้า ทำ การ นั้น อย่าง ลับๆ แต่ เรา จะ กระทำ การ นี้ ต่อหน้า อิส รา เอลทั้ง สิ้น และ อย่าง เปิดเผย ' "

13ดา วิด จึง รับสั่ง กับ นาธันว่า " เรา กระทำ บาป ต่อ พระ เยโฮ วาห์แล้ว " และ นา ธันกราบ ทูล ดา วิด ว่า " พระ เยโฮ วาห์ทรง ให้อภัย บาป ของ พระองค์ แล้ว พระองค์ จะ ไม่ถึงแก่มรณา

14อย่างไรก็ตาม เพราะ ด้วย การก ระ ทำ นี้ พระองค์ ได้ ให้ พวก ศัตรู ของ พระ เยโฮ วาห์มี โอกาส เหยียดหยาม ได้ ราชบุตร ที่ จะ ประสูติ มา นั้น จะ ต้อง สิ้นชีวิต "

15แล้ว นา ธันก็กลับ ไป ยัง บ้าน ของ ตน แล้ว พระ เยโฮ วาห์ทรง กระทำ แก่ บุตร ซึ่ง ภรรยา ของ อุ รี อาห์บัง เกิด กับ ดา วิด และ พระ กุมาร นั้น ก็ ประชวร หนัก

16ดา วิด ก็ ทรง อ้อนวอน ต่อ พระเจ้า เพื่อ พระ กุมาร นั้น และ ดา วิด ทรง อด พระ กระยาหาร และ เข้าไป บรรทม บน พื้น ดิน คืนยังรุ่ง

17บรรดา พวก ผู้ใหญ่ ใน ราช สำนัก ของ พระองค์ ก็ ลุก ขึ้น มา ยืน เข้าเฝ้า อยู่ หมาย จะ ทูล เชิญ ให้ พระองค์ ทรง ลุก จาก พื้น ดิน แต่ พระองค์ หา ทรง ยอม ไม่ หรือ หา ทรง รับประทาน กับ เขา ทั้งหลาย ไม่

18อยู่ มา พอ วัน ที่ เจ็ด พระ กุมาร นั้น ก็ สิ้นพระชนม์ ส่วน ข้าราชการ ของ ดา วิด ก็ กลัว ไม่ กล้า กราบ ทูล ดา วิด ว่า พระ กุมาร นั้น สิ้นชีวิต แล้ว เขา พูด กัน ว่า " ดูเถิด เมื่อ พระ กุมาร นั้น ทรง พระ ชนม์ อยู่ เรา ทูล พระองค์ พระองค์ หา ทรง ฟัง เสียง ของ เรา ไม่ แล้ว เรา ทั้งหลาย อาจ จะ กราบ ทูล ได้ อย่างไร ว่า พระ กุมาร นั้น สิ้นพระชนม์ แล้ว พระองค์ ก็ จะ กระทำ อันตราย ต่อ พระองค์ เอง "

19แต่ เมื่อ ดา วิด ทอดพระเนตร เห็น ข้าราชการ กระซิบกระซาบ กัน อยู่ ดา วิด เข้า พระทัย ว่า พระ กุมาร นั้น สิ้นพระชนม์ แล้ว ดา วิด จึง รับสั่ง ถาม ข้าราชการ ของ พระองค์ ว่า " เด็ก นั้น สิ้นชีวิต แล้ว หรือ " เขา ทูล ตอบ ว่า " สิ้นชีวิต แล้ว พ่ะย่ะค่ะ "

20แล้ว ดา วิด ทรง ลุก ขึ้น จาก พื้น ดิน ชำระ พระ กาย ชโลม พระองค์ และ ทรง เปลี่ยน ฉลองพระองค์ ทรง ดำเนิน เข้าไป ใน พระ นิเวศ ของ พระ เยโฮ วาห์และ ทรง นมัสการ แล้ว เสด็จ ไป สู่ พระราช วัง ของ พระองค์ รับสั่ง ให้ นำ พระ กระยาหาร มา เขา ก็ จัด พระ กระยาหาร ให้ พระองค์ เสวย

21ข้าราชการ จึง ทูล ถาม พระองค์ ว่า " เป็น ไฉน พระองค์ ทรง กระทำ เช่น นี้ พระองค์ ทรง อด พระ กระยาหาร และ กันแสง เพื่อ พระ กุมาร นั้น เมื่อ ทรง พระ ชนม์ อยู่ แต่ เมื่อ พระ กุมาร นั้น สิ้นพระชนม์ แล้ว พระองค์ ก็ ทรง ลุก ขึ้น เสวย พระ กระยาหาร "

22พระองค์ รับสั่ง ว่า " เมื่อ เด็ก นั้น มี ชีวิต อยู่ เรา อด อาหาร และ ร้องไห้ เพราะ เรา ว่า ` ใคร จะ ทราบ ได้ ว่า พระเจ้า จะ ทรง พระ เมตตา เรา โปรด ให้ เด็ก นั้น มี ชีวิต อยู่ หรือ ไม่ '

23แต่ เมื่อ เขา สิ้นชีวิต แล้ว เรา จะ อด อาหาร ทำไม เรา จะ ทำ เด็ก ให้ ฟื้น ขึ้น มา อีก ได้ หรือ มี แต่ เรา จะ ตาม ทาง เด็ก นั้น ไป เขา จะ กลับ มา หา เรา หามิได้ "

24การ กำเนิด ของ ซา โลม อ น ฝ่าย ดา วิด ทรง เล้าโลม ใจ บัทเชบา มเหสี ของ พระองค์ และ ทรง เข้าไป สมสู่ กับ พระนาง พระนาง ก็ ประสูติ บุตร ชาย คน หนึ่ง เรียก ชื่อว่า ซา โลม อ น และ พระ เยโฮ วาห์ทรง รัก ซา โลม อ น

25และ ทรง ใช้ นา ธันผู้พยากรณ์ ไป ท่าน จึง ตั้ง ชื่อ ราช โอรส นั้น ว่า เยดีดิยาห์ เพราะ เห็นแก่ พระ เยโฮวาห์

26ดา วิด กับ โย อาบ ชนะ เมือง รับบาห์ ( 1 พศ ด 20 : 1 - 3 ) ฝ่าย โย อาบ สู้ รบ กับ เมือง รับ บาห์ของ คน อัม โมน และ ยึด ราชธานี ไว้ ได้

27และ โย อาบ ได้ ส่ง ผู้ สื่อสาร ไป เฝ้า ดา วิด ทูล ว่า " ข้าพระ องค์ ได้ สู้ รบ กับ กรุง รับบาห์ และ ข้าพระ องค์ ตี ได้ เมือง ที่ มี แม่น้ำ มาก หลาย นั้น แล้ว

28ฉะนั้น บัดนี้ ขอ พระองค์ ทรง รวบรวม พล ที่ เหลือ เข้า ตั้ง ค่าย ตี เมือง นั้น ให้ ได้ เกลือก ว่า ถ้า ข้าพระ องค์ ตี ได้ ก็ จะ ต้อง เรียก ชื่อ เมือง นั้น ตาม ชื่อ ของ ข้าพระ องค์ "

29ดา วิด จึง ทรง รวบรวม พล ทั้งหลาย เข้า ด้วย กัน ยก ไป ยัง เมือง รับบาห์ และ ต่อสู้ จน ยึด เมือง นั้น ได้

30ทรง ริบ มงกุฎ จาก เศียร กษัตริย์ ของ เมือง นั้น มงกุฎ นั้น เป็น ทองคำ หนัก หนึ่ง ตะ ลัน ต์ประดับ ด้วย เพชร พลอย ต่างๆ และ เขา ก็ สวม บน พระ เศียร ของ ดา วิด และ พระองค์ ทรง เก็บ รวบรวม ทรัพย์สมบัติ ของ เมือง นั้น ได้ เป็นอันมาก

31ทรง ควบคุม ประชาชน ที่ อยู่ ใน เมือง นั้น ให้ ทำ งาน ด้วย เลื่อย คราด เหล็ก และ ขวาน เหล็ก และ บังคับ ให้ ทำ งาน ที่ เตา เผาอิฐ ได้ ทรง กระทำ เช่น นี้ แก่ บรรดา หัวเมือง ของ คน อัม โมน ทั่วไป แล้ว ดา วิด ก็ เสด็จ กลับ ไป กรุง เยรูซา เล็ม พร้อม กับ พล ทั้งสิ้น

← Chapter 11 Jump to: Chapter 13 →