2 Samuel 3

Thai Tok

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →

1มี สงคราม ระหว่าง วงศ์วาน ของ ซา อู ลกับ วงศ์วาน ของ ดา วิด อยู่ นาน และ ดา วิด ก็ เข้มแข็ง ยิ่ง ขึ้น ฝ่าย วงศ์วาน ของ ซา อู ลก็เสื่อม กำลัง ลง ทุกที

2ดา วิด ทรง มี ราช โอรส เกิด หก องค์ ที่ เมือง เฮ โบ รน ดา วิด ทรง มี ราช โอรส เกิด หลาย องค์ ที่ เมือง เฮ โบ รน ราช โอรส หัวปี ชื่อ อัม โนน บุตร นาง อา หิโน อัม ชาวยิสเรเอล

3คน ที่ สอง ชื่อ คิเลอาบ บุตร นาง อา บี กายิลภรรยา ของ นา บาล ชาว คา รเมล และ คน ที่ สาม ชื่อ อับ ซา โลม บุตร ชาย นาง มา อา คา ห์ราช ธิดา ของ ทัลมัย กษัตริย์ เมือง เกชูร์

4คน ที่ สี่ ชื่อ อา โดนียาห์ บุตร ชาย นาง ฮัก กี ท คน ที่ ห้า ชื่อ เชฟาทิยาห์ บุตร ชาย นาง อา บีตัล

5และ คน ที่ หก ชื่อ อิทเร อัม บุตร นางเอก ลา ห์ภรรยา ของ ดา วิด ราช โอรส เหล่า นี้ เกิด แก่ ดา วิด ที่ เมือง เฮ โบ รน

6อยู่ มา เมื่อ มี การ ต่อสู้ ระหว่าง วงศ์วาน ของ ซา อู ลกับ วงศ์วาน ของ ดา วิด นั้น อับ เนอ ร์ได้ กระทำ ตัว ให้ เข้มแข็ง ยิ่ง ขึ้น ใน วงศ์วาน ของ ซาอูล

7อับ เนอ ร์ละทิ้ง อิชโบ เชทไป ติดตาม ดา วิด ฝ่าย ซา อู ลนั้น มี นาง สนม คน หนึ่ง ชื่อ ริ ส ปาห์บุตร สาว ของอัยยาห์ และ อิชโบ เชทจึง ตรัส กับ อับ เนอ ร์ว่า " เหตุ ใด ท่าน จึง เข้าหา นาง สนม ของ เสด็จ พ่อ ของ เรา "

8ฝ่าย อับ เนอ ร์ก็ โกรธ อิชโบ เชทเพราะ ถ้อยคำ นี้ มาก จึง ทูล ว่า " ข้าพระ องค์ เป็น หัว สุนัข หรือ ซึ่ง ทุกวันนี้ ข้าพระ องค์ ได้ ต่อต้าน ยู ดาห์โดย สำแดง ความ เมตตา ต่อ วงศ์วาน ของ ซา อู ลเสด็จ พ่อ ของ พระองค์ และ ต่อ พี่น้อง และ ต่อ มิตรสหาย ของ เสด็จ พ่อ ท่าน มิได้ มอบ พระองค์ ไว้ ใน มือ ของ ดา วิด วัน นี้ พระองค์ ยัง หาความ ต่อ ข้าพระ องค์ ด้วย เรื่อง ผู้หญิง คน นี้

9ถ้า ข้าพระ องค์ จะ มิได้ กระทำ เพื่อ ดา วิด ให้ สำเร็จ ดัง ที่ พระ เยโฮ วาห์ทรง ปฏิญาณ ไว้ ต่อ ท่าน แล้ว ก็ ขอ พระเจ้า ทรง ลงโทษ อับ เนอ ร์และ ให้ หนัก ยิ่ง กว่า

10คือ ข้าพระ องค์ จะ ย้าย ราช อาณาจักร จาก วงศ์วาน ของ ซา อูล และ สถาปนา บัลลังก์ ของ ดา วิด เหนือ อิส รา เอลและ เหนือ ยูดาห์ ตั้งแต่ ดาน ถึงเบเออร์เชบา "

11และ อิชโบ เชทก็ หา ทรง สามารถ ตอบ อับ เนอ ร์สัก คำ เดียว อีก ไม่ เพราะ พระองค์ ทรง กลัว เกรง อับ เนอร์

12อับ เนอ ร์ก็ ส่ง ผู้ สื่อสาร แทน ตน ไป ยัง ดา วิด ทูล ว่า " แผ่นดิน นี้ เป็น ของ ผู้ ใด " และ ทูล อีก ว่า " ขอ ทรง ทำ พัน ธ สัญญา กับ ข้าพระ องค์ และ ดูเถิด มือ ของ ข้าพระ องค์ จะ อยู่ ฝ่าย พระองค์ และ นำ อิส รา เอลทั้ง สิ้น มา มอบ แด่ พระองค์ "

13ดา วิด ตรัส ว่า " ดีแล้ว เรา จะ กระทำ พัน ธ สัญญา กับ ท่าน แต่ เรา ขอ จาก ท่าน สัก อย่าง หนึ่ง คือ ว่า เมื่อ ท่าน จะ มา เห็น หน้า เรา อีก ขอ ท่าน นำ มี คา ลบุตร สาว ของ ซา อู ลมาให้เรา ก่อน มิ ฉะนั้น ท่าน จะ มิได้ เห็น หน้า เรา "

14แล้ว ดา วิด ก็ ส่ง ผู้ สื่อสาร ไป ยัง อิชโบ เชทราช โอรส ของ ซา อูลว่า " ขอม อบ มี คา ลภร ร ยา ของ ข้าพเจ้า แก่ ข้าพเจ้า ผู้ ซึ่ง ข้าพเจ้า ได้ หมั้น ไว้ ด้วย หนัง ปลาย องคชาต ของ คน ฟีลิส เตียหนึ่ง ร้อย ชิ้น "

15อิชโบ เชทจึง ทรง ให้ คน ไป พา มี คา ลมาจาก สามี ของ เธอ คือ ปัลที เอ ลบุตร ชาย ของ ลาอิช

16แต่ สามี ของ เธอ ก็ เดิน พลาง ร้องไห้ พลาง ไป กับ เธอ จนถึง ตำบล บาฮูริม แล้ว อับ เนอ ร์จึง บอก เขา ว่า " กลับ ไป เสียเถิด " และ เขา ก็ กลับ ไป

17อับ เนอ ร์จึง ปรึกษา กับ พวก ผู้ใหญ่ ของ อิส รา เอลว่า " เมื่อ ก่อน นี้ ท่าน ทั้งหลาย ใคร่ ให้ ดา วิด เป็น กษัตริย์ เหนือ ท่าน

18บัดนี้ จง ให้ เป็น จริง เถิด เพราะ พระ เยโฮ วาห์ทรง ตรัส เรื่อง ดา วิด ว่า ` เรา จะ ช่วย อิส รา เอ ลป ระ ชา ชน ของ เรา ด้วย มือ ของ ดา วิด ผู้ รับ ใช้ ของ เรา ให้ พ้น จาก มือ ของ คน ฟีลิสเตีย และ ให้ พ้น จาก มือ ศัตรู ทั้งสิ้น ของ เขา ' "

19อับ เนอ ร์ก็ พูด กับ คน เบน ยา มิ น ด้วย และ อับ เนอ ร์ก็ ไป ทูล ดา วิด ที่ เมือง เฮ โบ รน ถึง บรรดา สิ่ง ต่างๆ ที่ อิส ราเอล และ วงศ์วาน ทั้งสิ้น ของ เบน ยา มิ น เห็น สมควร ที่ จะ กระทำ

20อับ เนอ ร์จึง มา เฝ้า ดา วิด ที่ เมือง เฮ โบ รน พร้อม กับ คน อีก ยี่สิบ คน ดา วิด ทรง จัดการ เลี้ยง อับ เนอ ร์กับ คน ที่ อยู่ กับ ท่าน

21และ อับ เนอ ร์ทูล ดา วิด ว่า " ข้าพระ องค์ จะ ลุก ขึ้น กลับ ไป และ จะ รวบรวม คน อิส รา เอลทั้ง สิ้น มายัง กษัตริย์ เจ้านาย ของ ข้าพระ องค์ เพื่อ เขา ทั้งหลาย จะ กระทำ พัน ธ สัญญา กับ พระองค์ และ เพื่อ พระองค์ จะ ทรง ปกครอง ให้ กว้างขวาง ตาม ชอบ พระทัย ของ พระองค์ " ดา วิด ก็ ทรง ส่ง อับ เนอ ร์กลับ ไป และ เขา ก็ ไป โดย สันติภาพ

22ดูเถิด ขณะ นั้น ข้าราชการ ทหาร ของ ดา วิด กับ โย อาบ กลับ มา จาก การ ไป ปล้น และ นำ สิ่งของ ที่ ริบ ได้ มากมาย นั้น มา ด้วย แต่ อับ เนอ ร์มิได้ อยู่ กับ ดา วิด ที่ เฮ โบ รน แล้ว เพราะ พระองค์ ทรง ส่ง ท่าน กลับ ไป และ ท่าน ก็ ไป โดย สันติภาพ

23เมื่อ โย อาบ กับ กองทัพ ทั้งสิ้น ที่ อยู่ กับ ท่าน มา ถึง ก็ มีค นบ อก โย อาบ ว่า " อับ เนอ ร์บุตร เนอ ร์มา เฝ้า กษัตริย์ และ พระองค์ ทรง ให้ เขา กลับ ไป เขา ก็ กลับ ไป โดย สันติภาพ "

24แล้ว โย อาบ เข้าไป เฝ้า กษัตริย์ ทูล ว่า " พระองค์ ทรง กระทำ อะไร เช่น นั้น ดูเถิด อับ เนอ ร์มา เฝ้า พระองค์ ไฉน พระองค์ จึง ปล่อย เขา ไป เขา ก็ หลุดมือ ไป แล้ว

25พระองค์ ทรง ทราบ แล้ว ว่า อับ เนอ ร์บุตร เนอ ร์มา เพื่อ ล่อลวง พระองค์ และ เพื่อ ทราบ ถึง การ เสด็จ เข้า ออก ของ พระองค์ และ เพื่อ ทราบ ทุกสิ่งทุกอย่าง ที่ พระองค์ ทรง กระทำ "

26เมื่อ โย อาบ ออก มา จาก การ เข้าเฝ้า ดา วิด จึง ส่ง ผู้ สื่อสาร ไป ตาม อับ เนอร์ เขา ทั้งหลาย ก็ นำ ท่าน กลับ มา จาก บ่อ น้ำ ชื่อ สีราห์ แต่ ดา วิด หา ทรง ทราบ เรื่อง ไม่

27โย อาบ ฆ่า อับ เนอ ร์และ เมื่อ อับ เนอ ร์กลับ มา ถึง เฮ โบ รน แล้ว โย อาบ ก็ พา ท่าน หลบ เข้าไป ที่ กลาง ประตู เมือง เพื่อ จะ พูด กับ ท่าน เป็นการ ลับ และ โย อาบ แทง ท้อง ของ ท่าน เสีย ที่ นั่น ท่าน ก็ สิ้นชีวิต โย อาบ แก้แค้น โลหิต ของ อาสา เฮ ลน้อง ชาย ของ ตน

28ภายหลัง เมื่อ ดา วิด ทรง ได้ยิน เรื่อง นี้ พระองค์ ตรัส ว่า " ตัว เรา และ ราช อาณาจักร ของ เรา ปราศจาก ความ ผิด สืบไป เป็นนิตย์ ต่อ พระ พักตร์ พระ เยโฮ วาห์ด้วย เรื่อง โลหิต ของ อับ เนอ ร์บุตร เนอร์

29ขอ ให้ โทษ นั้น ตก เหนือ ศีรษะ ของ โย อาบ และ เหนือ วงศ์วาน บิดา ของ เขา ทั้งสิ้น ขอ อย่า ให้ คน ที่ มี สิ่ง ไหล ออก คน ที่ เป็น โรค เรื้อน คน ที่ ถือ ไม้เท้า คน ที่ ถูก ประหาร ด้วย ดาบ หรือ คน ขาด ขนมปัง ขาด จาก วงศ์วาน ของ โย อาบ "

30นี่แหละ โย อาบ กับ อา บี ชัย น้อง ชาย ของ เขา ได้ ฆ่า อับ เนอร์ เพราะ อับ เนอ ร์ได้ ฆ่า อาสา เฮ ลน้อง ชาย ของ เขา เมื่อ รบ กัน ที่ กิเบโอน

31แล้ว ดา วิด ก็ ตรัส กับ โย อาบ และ ประชาชน ทุก คน ที่ อยู่ กับ พระองค์ ว่า " จง ฉีก เสื้อ ผ้า ของ ท่าน ทั้งหลาย และ เอา ผ้า กระสอบ คาด เอว ไว้ และ จง ไว้ทุกข์ ให้ อับ เนอร์ " และ กษัตริย์ ดา วิด เสด็จ ตาม แคร่ หาม ศพ อับ เนอ ร์ไป

32เขา ก็ ฝัง ศพ อับ เนอ ร์ไว้ ที่ เฮ โบ รน และ กษัตริย์ ก็ ส่ง พระ สุรเสียง กันแสง ณ ที่ ฝัง ศพ ของ อับ เนอร์ และ ประชาชน ทั้งปวง ก็ ร้องไห้

33และ กษัตริย์ ทรง คร่ำครวญ ด้วย เรื่อง อับ เนอ ร์ว่า " ควร หรือ ที่ อับ เนอ ร์จะ ตาย อย่าง คน โง่ ตาย

34มือ ของ ท่าน ก็ มิได้ ถูก มัด เท้า ของ ท่าน ก็ มิได้ ติด ตรวน ท่าน ได้ ล้ม ลง เหมือน อย่าง คน ล้ม ลง ต่อหน้า คน ชั่ว ร้าย " และ ประชาชน ทั้งปวง ก็ ร้องไห้ ถึง อับ เนอ ร์อีก

35แล้ว ประชาชน ทั้งปวง ก็ มา ทูล ชวน เชิญ ให้ ดา วิด เสวย พระ กระยาหาร เมื่อ เวลา ยัง วัน อยู่ แต่ ดา วิด ทรง ปฏิญาณ ว่า " ถ้า เรา ลิ้ม รส ขนมปัง หรือ สิ่ง ใดๆ ก่อน ดวง อาทิตย์ ตก ขอ พระเจ้า ทรง ทำโทษ เรา และ ให้ หนัก ยิ่ง กว่า "

36ประชาชน ทั้งปวง สังเกต เห็น เช่น นั้น ก็ พอใจ ดัง ที่ ประชาชน ทั้งปวง พอใจ ทุก สิ่ง ที่ กษัตริย์ ทรง กระทำ

37ประชาชน ทั้งสิ้น และ ชน อิส รา เอลทั้ง ปวง จึง เข้าใจ ใน วัน นั้น ว่า ไม่ เป็น พระ ประสงค์ ของ กษัตริย์ ที่ จะ ให้ ฆ่า อับ เนอ ร์บุตร ชาย เนอ ร์เสีย

38กษัตริย์ ตรัส กับ ข้าราชการ ของ พระองค์ ว่า " ท่าน ไม่ ทราบ หรือ ว่า วัน นี้ เจ้านาย และ คน สำคัญ ยิ่ง คน หนึ่ง สิ้นชีวิต ใน อิส ราเอล

39แม้ เรา ได้ รับ การ เจิม เป็น กษัตริย์ แล้ว เรา ก็ อ่อน กำลัง ใน วัน นี้ ชาย เหล่า นี้ ซึ่ง เป็น บุตร ของ นาง เศรุยาห์หนัก แก่ เรา เกินไป ขอ พระ เยโฮ วาห์ทรง สนอง ผู้ กระทำ ผิดตา มค วาม ผิด ของ เขา เถิด "

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →