2 Samuel 18

Thai Tok

← Chapter 17 Jump to: Chapter 19 →

1สงคราม ระหว่าง ทหาร ของ ดา วิด กับ อับ ซา โลม ดา วิด จึง ตรวจ พล ที่ อยู่ กับ พระองค์ และ ทรง จัดตั้ง นาย พัน นาย ร้อย ให้ ควบคุม

2และ ดา วิด ทรง จัด ทัพ ออก ไป ให้ อยู่ ใน บังคับบัญชา ของ โย อาบ หนึ่ง ใน สาม และ ใน บังคับ ของ อา บี ชัย น้อง ชาย ของ โย อาบ บุตร ชาย นาง เศรุยาห์หนึ่ง ใน สาม และ อีก หนึ่ง ใน สาม อยู่ ใน บังคับบัญชา ของ อิททัยคนกัท และ กษัตริย์ ตรัส กับ พวก พล ว่า " เรา จะ ไป กับ ท่าน ทั้งหลาย ด้วย "

3แต่ พวก พล เหล่า นั้น ทูล ว่า " ขอ พระองค์ อย่า เสด็จ เลย เพราะ ถ้า ข้าพระ องค์ ทั้งหลาย จะ หนี ไป เขา ทั้งหลาย ก็ ไม่ ไยดี อะไร หนักหนา ถ้า ข้าพระ องค์ ทั้งหลาย ตาย เสีย สัก ครึ่ง หนึ่ง เขา ทั้งหลาย ก็ ไม่ ไยดี อะไร แต่ พระองค์ มี ค่า เท่ากับ พวก ข้าพระ องค์ หนึ่ง หมื่น คน เพราะฉะนั้น บัดนี้ ขอ พระองค์ พร้อม ที่ จะ ส่ง กองหนุน จาก ใน เมือง จะ ดี กว่า "

4กษัตริย์ ตรัส กับ เขา ทั้งหลาย ว่า " ท่าน ทั้งหลาย เห็น ชอบ อย่างไร เรา จะ กระทำ ตาม " กษัตริย์ จึง ทรง ประทับ ที่ ข้าง ประตู เมือง และ บรรดา พล ทั้งหลาย เดิน ออก ไป เป็นกอง ร้อย กองพัน

5กษัตริย์ รับสั่ง โย อาบ อา บี ชัย และอิททัยว่า " เบา ๆ มือ กับ ชาย หนุ่ม นั้น ด้วย เห็นแก่ เรา เถิด คือ กับ อับ ซา โลม " พวก พล ทั้งสิ้น ก็ได้ ยิน คำ รับสั่ง ซึ่ง กษัตริย์ ประทาน แก่ บรรดา ผู้ บังคับบัญชา ด้วย เรื่อง อับ ซา โลม

6พวก พล จึง เคลื่อน ออก ไป ใน ทุ่ง เพื่อ สู้ รบ กับ คน อิส ราเอล การ สงคราม นั้น ทำ กัน ใน ป่า เอฟ ราอิม

7คน อิส รา เอ ลก็พ่าย แพ้ ต่อหน้า ข้าราชการ ของ ดา วิด มี การ ฆ่า ฟัน กัน อย่าง หนัก ที่ นั่น ทหาร ตาย เสีย สอง หมื่น คนใน วัน นั้น

8การ สงคราม กระจาย ไป ทั่ว พื้น แผ่นดิน ใน วัน นั้น ป่า กิน คน เสีย มาก กว่า ดาบ กิน

9อับ ซา โลม ถูก ฆ่า และ อับ ซา โลม ไป พบ ข้าราชการ ของ ดา วิด เข้า อับ ซา โลม ทรง ล่อ อยู่ และ ล่อ นั้น ได้ วิ่ง เข้าไป ใต้ กิ่ง ต้น โอ๊ก ใหญ่ ศีรษะ ของ ท่าน ก็ ติด กิ่ง ต้น โอ๊ก แน่น เมื่อ ล่อ นั้น วิ่ง เลย ไป แล้ว ท่าน ก็ แขวน อยู่ ระหว่าง ฟ้า และ ดิน

10มี ชาย คน หนึ่ง มา เห็น เข้า จึง ไป เรียน โย อาบ ว่า " ดูเถิด ข้าพเจ้า เห็น อับ ซา โลม แขวน อยู่ ที่ ต้น โอ๊ก "

11โย อาบ ก็ พูด กับ ชาย ที่ บอก ท่าน ว่า " ดูเถิด เจ้า เห็น เขา แล้ว ทำไม เจ้า ไม่ ฟัน ให้ ตกดิน เสียที เดียว เล่า เรา ก็ จะ ยินดี ที่ จะ รางวัล เงิน สิบ เหรียญ กับ สาย รัด เอว เส้น หนึ่ง ให้ เจ้า "

12แต่ ชาย คน นั้น เรียน โย อาบ ว่า " ถึง มือ ของ ข้าพเจ้า อุ้ม เงิน พัน เหรียญ อยู่ ข้าพเจ้า จะ ไม่ ยื่นมือ ออก ทำ แก่ ราชบุตร ของ กษัตริย์ เพราะว่า หู ของ พวก เรา ได้ยิน พระ บัญชา ของ กษัตริย์ ที่ ตรัส สั่ง ท่าน และ อา บี ชัย กับอิททัยว่า ` ขอ จง ป้องกัน อับ ซา โลม ชาย หนุ่ม นั้น '

13มิ ฉะนั้น ข้าพเจ้า กระทำความผิด ต่อ ชีวิต ของ ตน เอง เพราะ ไม่ มี อะไร จะ ปิดบัง ให้ พ้น กษัตริย์ ได้ แล้ว ตัว ท่าน เอง ก็ คง ใส่ โทษ ข้าพเจ้า ด้วย "

14โย อาบ จึง ว่า " เรา ไม่ ควร เสีย เวลา กับ เจ้า เช่น นี้ " ท่าน ก็ หยิบ หลาว สาม อัน แทง เข้าไป ที่ หัวใจ ของ อับ ซา โลม ขณะ ที่ ท่าน ยัง มี ชีวิต อยู่ ที่ ใน ต้น โอ๊ก

15ทหาร หนุ่ม สิบ คน ที่ ถือ เครื่อง รบ ของ โย อาบ ก็ ล้อม อับ ซา โลม ไว้ แล้ว ประหารชีวิต ท่าน เสีย

16โย อาบ ก็ เป่าแตร และ กองทัพ ก็ กลับ จาก การ ไล่ ตาม อิส ราเอล เพราะ โย อาบ ยับยั้ง เขา ทั้งหลาย ไว้

17เขา ก็ ยก ศพ อับ ซา โลม โยน ลง ไป ใน บ่อ ใหญ่ ซึ่ง อยู่ ใน ป่า เอา หิน กอง ทับ ไว้ เป็นกอง ใหญ่ มหึมา คน อิส รา เอลทั้ง สิ้น ต่าง ก็ หนี กลับ ไป เต็นท์ ของ ตน

18เมื่อ อับ ซา โลม ยัง มี ชีวิต อยู่ ได้ ตั้ง เสา ไว้ เป็น ที่ ระลึก ที่ หุบเขา หลวง เพราะ ท่าน กล่าว ว่า " เรา ไม่ มี บุตร ชาย ที่ จะ สืบ ชื่อ ของ เรา " ท่าน เรียก เสา นั้น ตาม ชื่อ ของ ตน เขา เรียก กัน ว่าที่ ระลึก แห่ง อับ ซา โลม จน ทุกวันนี้

19ดา วิด ทรง เรียน รู้ เกี่ยว กับ ความ ตาย ของ อับ ซา โลม อา หิมาอัส บุตร ชาย ศาโดก กล่าว ว่า " ขอ ให้ ข้าพเจ้า วิ่ง นำ ข่าว ไป ทูล กษัตริย์ ว่า พระ เยโฮ วาห์ทรง ช่วย พระองค์ ให้ แก้แค้น ศัตรู ของ พระองค์ แล้ว "

20โย อาบ ก็ ตอบ เขา ว่า " ท่าน อย่า นำ ข่าว ไป ใน วัน นี้ เลย ท่าน จง นำ ข่าว ใน วัน อื่น เถิด แต่ วัน นี้ ท่าน อย่า นำ ข่าว เลย เพราะว่า โอรส ของ กษัตริย์ สิ้นชีพ แล้ว "

21โย อาบ ก็ สั่ง คู ชี ว่า " จง นำ ข่าว ไป กราบ ทูล กษัตริย์ ตาม สิ่ง ที่ ท่าน ได้ เห็น " คู ชี ก็ กราบ ลง คำนับ โย อาบ แล้ว ก็ วิ่ง ไป

22อา หิมาอัส บุตร ชาย ศาโดก จึง เรียน โย อาบ อีก ว่า " จะ อย่างไร ก็ ช่าง เถิด ขอ ให้ ข้าพเจ้า วิ่ง ตาม คู ชี ไป ด้วย " โย อาบ ตอบ ว่า " ลูก เอ๋ย เจ้า จะ วิ่ง ไป ทำไม ด้วยว่า เจ้า ไม่ มี ข่าว ที่ จะ ส่ง ไป "

23เขา ตอบ ว่า " จะ อย่างไร ก็ ช่าง เถิด ข้าพเจ้า จะ ขอ วิ่ง ไป " โย อาบ จึง บอก เขา ว่า " วิ่ง ไป เถอะ " และ อา หิมาอัส ก็ วิ่ง ไป ตาม ทาง ที่ราบ ขึ้น หน้า คู ชี ไป

24ฝ่าย ดา วิด ประทับ อยู่ ระหว่าง ประตู เมือง ทั้ง สอง มี ทหาร ยาม ขึ้น ไป อยู่ บน หลังคา ซุ้ม ประตู ที่ กำแพง เมือง เมื่อ เงย หน้า ขึ้น มอง ดู เห็น ชาย คน หนึ่ง วิ่ง มาลำ พัง

25ทหาร ยาม คน นั้น ก็ ร้อง กราบ ทูล กษัตริย์ กษัตริย์ ตรัส ว่า " ถ้า เขา มาลำ พัง ก็ คงคา บ ข่าว มา " ชาย คน นั้น ก็ วิ่ง เข้า มา ใกล้

26ทหาร ยาม เห็น ชาย อีก คน หนึ่ง วิ่ง มา ทหาร ยาม ก็ ร้อง บอก ไป ที่ นาย ประตู เมือง ว่า " ดูเถิด มี ชาย อีก คน หนึ่ง วิ่ง มา แต่ ลำพัง " กษัตริย์ ตรัส ว่า " เขา คง นำ ข่าว มา ด้วย "

27ทหาร ยาม นั้น กราบ ทูล ว่า " ข้าพระ องค์ คิด ว่า คน ที่ วิ่ง มา ก่อน วิ่ง เหมือน อา หิมาอัส บุตร ศาโดก " และ กษัตริย์ ตรัส ว่า " เขา เป็น คน ดี เขา มา ด้วย ข่าว ดี "

28แล้ว อา หิมาอัส ร้อง ทูล กษัตริย์ ว่า " ทุก สิ่ง สงบ แล้ว พ่ะย่ะค่ะ " เขา ก็ กราบ กษัตริย์ ซบ หน้า ลง ถึง พื้น ดิน กราบ ทูล ว่า " สาธุการ แด่ พระ เยโฮ วาห์พระเจ้า ของ พระองค์ พระองค์ ได้ ทรง มอบ บรรดา ผู้ ที่ ยกมือ ของ เขา ต่อสู้ กับ กษัตริย์ เจ้านาย ของ ข้าพระ องค์ แล้ว "

29กษัตริย์ ตรัส ถาม ว่า " อับ ซา โลม ชาย หนุ่ม นั้น เป็น สุข อยู่ หรือ " อา หิมาอัส ทูล ตอบ ว่า " เมื่อ โย อาบ ใช้ ให้ ผู้ รับ ใช้ ของ กษัตริย์ คือ ผู้ รับ ใช้ ของ พระองค์ มา นั้น ข้าพระ องค์ เห็น ผู้คน สับสน กัน ใหญ่ แต่ ไม่ ทราบ เหตุ "

30กษัตริย์ ตรัส ว่า " จง หลีก มา ยืน ตรง นี้ " เขา จึง หลีก ไป ยืน นิ่ง อยู่

31ดูเถิด คู ชี ก็ มา ถึง และ คู ชี กราบ ทูล ว่า " มี ข่าว ดี ถวาย แด่ กษัตริย์ เจ้านาย ของ ข้าพระ องค์ เพราะ ใน วัน นี้ พระ เยโฮ วาห์ทรง ช่วย พระองค์ ให้ แก้แค้น บรรดา ผู้ ที่ ลุก ขึ้น ต่อสู้ พระองค์ "

32กษัตริย์ ตรัส ถาม คู ชี ว่า " อับ ซา โลม ชาย หนุ่ม นั้น เป็น สุข อยู่ หรือ " คู ชี ทูล ตอบ ว่า " ขอ ให้ ศัตรู ของ กษัตริย์ เจ้านาย ของ ข้าพระ องค์ และ บรรดา ผู้ ที่ ลุก ขึ้น กระทำ อันตราย ต่อ พระองค์ เป็น เหมือน ชาย หนุ่ม ผู้ นั้น เถิด "

33ดา วิด ทรง เศร้า โศก มาก กษัตริย์ ทรง โทมนัส นัก เสด็จ ขึ้น ไป บน ห้อง ที่ อยู่ เหนือ ประตู และ กันแสง เมื่อ เสด็จ ไป พระองค์ ตรัส ว่า " โอ อับ ซา โลม บุตร ของ เรา บุตร ของ เรา อับ ซา โลม บุตร ของ เรา เอ๋ย เรา อยาก จะ ตาย แทน เจ้า โอ อับ ซา โลม บุตร ของ เรา บุตร ของ เรา เอ๋ย "

← Chapter 17 Jump to: Chapter 19 →

หนังสือแนะนำ

อรรถาธิบาย อรรถาธิบาย 2 Samuel → เฝ้าเดี่ยว คู่มือเฝ้าเดี่ยว 2 Samuel → รับพระคัมภีร์นี้ พระคัมภีร์ศึกษา Tok →