Genesis 32

Thai Tok

← Chapter 31 Jump to: Chapter 33 →

1ยา โค บ เผชิญหน้า กับ เอ ซาว ยา โค บ ก็ เดินทาง ไป แล้ว เหล่า ทูต สวรรค์ ของ พระเจ้า พบ เขา

2เมื่อ ยา โค บ เห็น ทูต สวรรค์ เหล่า นั้น เขา จึง ว่า " นี่ เป็นกอง ทัพ ของ พระเจ้า " เขา จึง เรียก สถาน ที่ นั้น ว่า มา หะ นาอิม

3ยา โค บ ส่ง ผู้ สื่อสาร หลาย คน ล่วงหน้า ไป หา เอ ซาว พี่ ชาย ของ ตน ที่ แผ่นดิน เส อีร์ที่ เมือง เอ โดม ตั้ง อยู่

4และ สั่ง เขา ว่า " จง ไป บอก เอ ซาว นาย ของ เรา ว่า ยา โค บ ผู้ รับ ใช้ ของ ท่าน กล่าว ดังนี้ ` ข้าพเจ้า ไป อาศัย อยู่ กับ ลา บัน จน บัดนี้

5ข้าพเจ้า มี ฝูง วัว ฝูง ลา ฝูง แพะ แกะ มีค น ใช้ ชาย หญิง ข้าพเจ้า ใช้ คน มา เรียน นาย ของ ข้าพเจ้า เพื่อ ข้าพเจ้า จะ ได้ รับ ความ กรุณา ใน สายตา ของ ท่าน ' "

6ผู้ สื่อสาร นั้น กลับ มาบ อก ยา โค บ ว่า " ข้าพเจ้า ไป พบ เอ ซาว พี่ ชาย ของ ท่าน แล้ว เขา กำลัง จะ มา พบ ท่าน ด้วย มี พวก ผู้ชาย มา กับ เขา สี่ ร้อย คน "

7ยา โค บ มีค วาม กลัว และ เป็น ทุกข์ ยิ่ง นัก เขา จึง แบ่ง คน ทั้งหลาย ที่มา ด้วย เขา และ ฝูง แพะ แกะ ฝูง วัว ฝูง อูฐ ออก เป็น สอง พวก

8คิด ว่า " ถ้า เอ ซาว มาตี พวก หนึ่ง อีก พวก หนึ่ง ที่ เหลือ จะ หนี ไป ได้ "

9ยา โค บ ถ่อม ใจ ลง ขอ พระเจ้า ทรง ช่วย เขา ให้ รอด พ้น ยา โค บ อธิษฐาน ว่า " โอ พระเจ้า ของ อับ รา ฮัมปู่ ของ ข้าพระ องค์ และ พระเจ้า ของ อิส อัคบิดา ของ ข้าพระ องค์ ข้า แต่ พระ เยโฮ วาห์ผู้ ตรัส สั่ง ข้าพระ องค์ ไว้ ว่า ` กลับ ไป ยัง แผ่นดิน และ ยัง ญาติ พี่น้อง ของ เจ้า และ เรา จะ กระทำ การ ดี แก่ เจ้า นั้น '

10ข้าพระ องค์ ไม่ สมควร จะ รับ บรรดา พระ กรุณา และ ความ จริง แม้ เล็กน้อย ที่สุด ที่ พระองค์ ได้ ทรง โปรด สำแดง แก่ ผู้ รับ ใช้ ของ พระองค์ ด้วยว่า ข้าพระ องค์ ข้าม แม่น้ำ จอ ร์แดน นี้ เมื่อ มี แต่ ไม้เท้า และ บัดนี้ ข้าพระ องค์ มี ผู้คน เป็น สอง พวก

11ขอ พระองค์ ทรง โปรด ช่วย ข้าพระ องค์ ให้ พ้น จาก เงื้อมมือ พี่ ชาย ข้าพระ องค์ คือ จาก เงื้อมมือ ของ เอ ซาว เพราะ ข้าพระ องค์ กลัว เขา เกรง ว่า เขา จะ มาตี ข้าพระ องค์ ทั้ง มารดา กับ ลูก ด้วย

12แต่ พระองค์ ตรัส ไว้ แล้ว ว่า ` เรา จะ กระทำ การ ดี แก่ เจ้า และ ทำให้ เชื้อสาย ของ เจ้า ดุจ เม็ด ทราย ที่ ทะเล ซึ่ง จะ มากมาย จน นับ ไม่ ถ้วน ' "

13ยา โค บ ส่ง ฝูง สัตว์ ให้ เอ ซาว คืน วัน นั้น ยา โค บ พัก อยู่ ที่ นั่น และ คัด เอา ของ ที่ มี อยู่ นั้น ให้ เป็น ของกำนัล แก่ เอ ซาว พี่ ชาย ของ ตน

14คือ แพะ ตัวเมีย สอง ร้อย แพะ ตัวผู้ ยี่สิบ แกะ ตัวเมีย สอง ร้อย และ แกะ ตัวผู้ ยี่สิบ

15อูฐ แม่ ลูก อ่อน สาม สิบ กับ ลูก วัวตัวเมีย สี่ สิบ วัวตัวผู้ สิบ ลา ตัวเมีย ยี่สิบ และ ลูก ลา สิบ

16ยา โค บ มอบ สิ่ง เหล่า นี้ ไว้ ใน ความ ดูแล ของ คนใช้ แต่ละ ฝูง อยู่ ต่างหาก และ สั่ง พวก คนใช้ ว่า " ล่วงหน้า ไป ก่อน เรา และ ให้ หมู่ สัตว์ นี้ เว้น ระยะ ห่าง กัน หน่อย "

17ยา โค บ สั่ง หมู่ ที่ ขึ้น หน้า ว่า " เมื่อ เอ ซาว พี่ ชาย ของ เรา มา พบ เจ้า และ ถาม เจ้า ว่า ` เจ้า เป็น คน ของ ใคร เจ้า ไป ไหน และ ของ ที่ อยู่ ข้าง หน้า เจ้า นี้ เป็น ของ ใคร '

18เจ้า จง ตอบ ว่า ` ของ เหล่า นี้ เป็น ของ ยา โค บ ผู้ รับ ใช้ ของ ท่าน เป็น ของกำนัล ส่ง มา ให้ เอ ซาว นาย ของ ข้าพเจ้า และ ดูเถิด ยา โค บ ตาม มา ข้าง หลัง ' "

19ยา โค บ สั่ง หมู่ ที่ สอง และ หมู่ ที่ สาม และ บรรดา ผู้ ที่ ติดตาม หมู่ เหล่า นั้น ทำนอง เดียวกัน ว่า " เมื่อ เจ้า พบ เอ ซาว จง กล่าว แก่ เขา เช่น เดียวกัน

20และ เสริม ว่า ` ดูเถิด ยา โค บ ผู้ รับ ใช้ ของ ท่าน กำลัง ตาม มา ข้าง หลัง พวก เรา ' " เพราะ ยา โค บ คิด ว่า " ข้า จะ ระงับ ความ โกรธ ของ เอ ซาว ได้ ด้วย ของกำนัล ที่ ส่ง ล่วงหน้า ไป และ ภายหลัง ข้า จะ เห็น หน้า เขา บางที เขา จะ ยอม รับ ข้า "

21ดังนั้น ของกำนัล ต่างๆ จึง ล่วงหน้า ไป ก่อน เขา ส่วนตัว เขา คืน นั้น ยัง ค้าง อยู่ ใน ค่าย

22ยา โค บ ปล้ำ สู้ กับ ทูต สวรรค์ ของ พระเจ้า และ ชนะ กลางคืน นั้น เอง ยา โค บ ก็ ลุก ขึ้น พา ภรรยา ทั้ง สอง สาว ใช้ ทั้ง สอง และ บุตร ชาย สิบ เอ็ด คน ข้าม ลำธาร ชื่อ ยับ บอก ไป

23ยา โค บ ส่ง ครอบครัว ข้าม ลำธาร ไป และ ส่ง ของ ทั้งหมด ของ ตน ข้าม ไป ด้วย

24ยา โค บอ ยู่ ที่ นั่น แต่ ผู้ เดียว มี บุรุษ ผู้ หนึ่ง มา ปล้ำ กับ เขา จน เวลา รุ่ง สาง

25เมื่อ บุรุษ ผู้ นั้น เห็น ว่า จะ เอาชนะ ยา โค บ ไม่ ได้ ก็ ถูก ต้อง ที่ ข้อ ต่อ ตะโพก ของ ยา โค บ ข้อ ต่อ ตะโพก ของ ยา โค บ ก็ เคล็ด เมื่อ ปล้ำ สู้ กัน อยู่ นั้น

26บุรุษ นั้น จึง ว่า " ปล่อย ให้ เรา ไป เถิด เพราะ ใกล้ สว่าง แล้ว " แต่ ยา โค บต อบ ว่า " ข้าพเจ้า ไม่ ยอม ให้ท่า น ไป นอกจาก ท่าน จะ อวย พร แก่ ข้าพเจ้า "

27บุรุษ ผู้ นั้น จึง ถาม ยา โค บ ว่า " เจ้า ชื่อ อะไร " ยา โค บต อบ ว่า " ข้าพเจ้า ชื่อ ยา โค บ "

28ทรง เปลี่ยน ชื่อ ยา โค บ มา เป็น อิส รา เอ ลบุรุษนั้น จึง ว่า " เขา จะ ไม่ เรียก เจ้า ว่า ยา โค บ ต่อ ไป แต่ จะ เรียก ว่า อิส ราเอล เพราะ เจ้า เหมือน เจ้า ชาย ได้ สู้ กับ พระเจ้า และ มนุษย์ และ ได้ ชัย ชนะ "

29ยา โค บ จึง ถาม บุรุษ ผู้ นั้น ว่า " ขอ ท่าน บอก ข้าพเจ้า ว่า ท่าน ชื่อ อะไร " แต่ บุรุษ นั้น กล่าว ว่า " เหตุ ไฉน เจ้า จึง ถาม ชื่อ เรา " แล้ว ก็ อวย พร ยา โค บ ที่ นั่น

30ยา โค บ จึง เรียก สถาน ที่ นั้น ว่า เปนีเอล กล่าว ว่า " เพราะ ข้าพเจ้า ได้ เห็น พระ พักตร์ พระเจ้า แล้ว ยัง มี ชีวิต อยู่ "

31เมื่อ ยา โค บ ผ่านเปนูเอล ดวง อาทิตย์ ขึ้น แล้ว เขา เดิน โขยกเขยก ไป

32เหตุ ฉะนี้ คน อิส รา เอลจึง ไม่ กินเส้น เอ็น ที่ ตะโพก ซึ่ง อยู่ ที่ ข้อ ต่อ ตะโพก นั้น จน ทุกวันนี้ เพราะ พระองค์ ทรง ถูก ต้อง ข้อ ต่อ ตะโพก ของ ยา โค บต รง เส้น เอ็น ที่ ตะโพก

← Chapter 31 Jump to: Chapter 33 →